Кіріспе

Дүниежүзілік денсаулық сақтау ұйымы десмоидтық ісіктерді (десмоидтық типтегі фиброматоз деп аталады) аралық (жергілікті агрессивті) фибробластық және миофибробластық ісіктер санатындағы ісіктің ерекше түрі ретінде қайта жіктеді. Гистологиялық тұрғыдан олар өте төмен дәрежелі фибросаркомаларға ұқсайды, бірақ олар өте жергілікті агрессивті және толық резекциядан кейін де қайталануға бейім. Бұл аурудың "ауыспалы әрі жиі алдын ала болжауға болмайтын клиникалық дамуы бар". Бұл ауру созылмалы және әлсіздейді.

Тарих және этимология

Бұл жағдайды алғаш рет 1832 жылы Джон Макфарлейн сипаттады. 1838 жылы Иоганн Петер Мюллер қолданған десмоид грекше desmos - "банда немесе суыр сияқты", бұл ісіктің консистенциясын сипаттайды. Бұл термин 1880 жылдары кеңінен танылды. Келесі бірнеше онжылдықта Георг Ледерхозе мен К. Пфайффер көптеген жағдайларды жинақтап, баяндады, 1900 жылдардың басында 400-ге жетті. Артур Пурди Стоут 1954 жылы фиброматоз терминін (миофиброматозды сипаттайтын туа біткен жалпыланған фиброматоз атауымен) енгізді.

Себептері мен қауіп факторлары

Wnt сигналды жолдарының өзгеруі десмоидтық ісіктің пайда болуына себеп болуы мүмкін. ВНТ жолға әсер ететін бета- катенинді кодтайтын CTNNB1 генінде де, ісікті басушы APC генінде де мутациялар анықталды. 2015 жылы осы мутациялар жоқ десмоидтық ісіктер туралы жүргізілген зерттеуде 95%-дың "Wnt/β катинине әсер ететін мутациялар болуы мүмкін екені, бұл десмоидтық ісіктер мен Wnt сигналдауының арасында жалпыға жақын байланысты білдіреді" деп анықталды. Олардың ішінде "41А, 45Ф және 45 деген үш ерекше мутация анықталды. 45F мутациясы қайталанудың жоғары тәуекелімен байланысты". Бір зерттеуде эстрогенмен ұзақ уақыт әсерленгеннен кейін гвинеялық шошқаларда десмоидтық ісіктердің пайда болуы байқалды.

Пайда болуы

Десмоидтық ісіктердің жиілігі жылына миллионға 5-6% құрайды; олар ісіктердің 0,03% -ын және жұмсақ тіндердегі ісіктердің 3% -дан азын құрайды. Негізгі жас аралығы 15 - 60 жаста, ең көп 30 - 40 жаста; еркектерге қарағанда әйелдер көбірек зардап шегеді. 211 науқастың 2012 жылғы ретроспективті көп институционалды талдауында орташа жасы 36 және 68% әйелдер таралуы анықталды. Балалар жыныстық айырмашылыққа ие емес және көбінесе 15-16 жаста ауырады.

Жануарларда

Десмоидтық ісіктер иттерде, негізінен, басында, ал жиірек жылқылар мен мысықтарда кездеседі. Сондай-ақ ешкіде де бір жағдай байқалды.