Кіріспе
Даян Будапешт, Венгрия (1877-1958) раввин Йонасан Штеф (; 12 тамыз 1877 - 25 тамыз 1958) - екінші дүниежүзілік соғыстан бұрын Венгрияның Будапешт қаласында аға даян, раввин Моше Файнштейн мен Жоел Тейтельбаум оны гадол хадор (бұрғыштың рухани көшбасшысы) деп атаған. Ол әлемге танымал халахик және позек болды. Ол раввин Израиль Велчпен бірге аға даян болып қызмет етті. Рош Бет-Диннің басшысы раввин Ефрем Фишель Зуссман Софер болды. Раввин Штеф 1944 жылға қарай рош бейтдин рөлін атқарған болса да, ол өзінің қызмет етуінің көп бөлігінде мұндай болған жоқ.
Rabbi Yonasan Steif (; August 12, 1877 – August 25, 1958) was a senior dayan of Budapest, Hungary, before the Second World War, a man whom Rabbis Moshe Feinstein and Joel Teitelbaum referred to as the gadol hador (spiritual leader of the generation). He was a world renowned posek and halachic authority. He served as senior dayan together with Rabbi Israel Welcz. The Rosh Beth Din was Rabbi Efraim Fishel Zussman Sofer. While Rabbi Steif may have assumed the role of rosh beth din as the year 1944 approached, he was not such for most of his tenure.
Өмірбаян
Раввин Штеф 1944 жылы Холокост кезінде Рудольф Кастнер мен Адольф Айхманның орынбасары арасындағы келісім нәтижесінде құтқарылды. Ол бейтарап Швейцарияға баратын арнайы пойыз Кастнер пойызымен Сатмар ребе, раввин Джоэл Тейтельбаум, раввин Моше Стерн, Адольф Дойч, Агудат Израильдің Будапешт бөлімшесінің басшысы және көптеген "әдеттегі" еврейлер сияқты басқа да көрнекті яһудилермен бірге сапар шекті. Ол әйелі Блумамен 2 балаға ие болды; ұлы Цви Иегуда және қызы Эстер Шуламис. Оның ұлы нацистерден қашып жүрген кезінде жас ұлы Аронмен бірге Холокост кезінде өлтірілді. Оның қалған отбасы, оның ішінде әйелі, келіні Брейндель және оның басқа екі ұлы Шолом Йосеф пен Михоэль, қызы Эстер және оның екі жас ұлы, рев. Штефпен бірге Кастнер пойызында құтқарылды. Оның күйеу баласы Арон Блейер (Эстердің күйеуі) сол кезде концлагерьде болған, бірақ керемет түрде аман қалып, соғыстан кейін отбасымен қайта қосылған. 1950 жылы үшінші ұлы дүниеге келді. Ол Нью-Йоркте тұратын Венадан келген православиелік яһудилер құрған Уильямсбургтегі (Бруклин, Нью-Йорк) Кехал Адас Ереимнің раввині болып тағайындалды. Ол үлкен Посек болды, халахик респонса, Талмудқа қатысты еңбектер және басқа ұлт адамдарының міндеттерін баяндаған екі еңбек жазды, олардың бірі Sefer Mitsvos Ha Shem, "Құдайдың өсиеттері кітабы" деп аталады. Кейіннен басқа да көптеген еңбектер жарық көрді, олар әлі күнге дейін жұмыс істеп жатыр. 1958 жылы 25 тамызда Нью-Йорк штатының Бронкстегі Монтефиоре ауруханасында қайтыс болды.