Кіріспе
1941 Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде осьтік науқан Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде осьтік қарсылық және Югославияда Екінші дүниежүзілік соғыс басталды. Аумағы = Югославияны басып алуБірлік арасындағы Югославияның бөлінуіОңтүстік-Шығыс жаққа қарасты қуыршақ режимдер құру. Жауынгерлер: Жауынгерлер: Югославия Корольдігі командирлер: командирлер күш: Германия: 337,096875 танк990 ұшақИталия: 22 дивизияда 300 000 ұшақ666 ұшақМажарстан: 9 бригада6 әуе эскадрильясы күш: 700,000 400,000 дайын емес) 110200 танк (оның ішінде 5054 заманауи) 460505 ұшақ (оның ішінде 103 заманауи бомбалаушы және 107 заманауи ұшақ) Қаза тапқандар: Германия: 151 392 қаза тапқандар1540 жоғалған ұшақАталия: 8002,500 қаза тапқандар және "жапсыздық туралы жаңа үкіметтің мүмкін мәлімдемесін күтусыз". Венгрия 1940 жылы 20 қарашада Үшжақты келісімге қосылды. 12 желтоқсанда ол сондай-ақ Югославиямен "тұрақты бейбітшілік пен мәңгілік достық" туралы келісім жасады. Венгрия басшылығы Германияның 25 -ші соғыс директивасы 1941 жылдың 27 наурызында берілгеннен кейін бөлінді. Регент Миклош Хорти мен әскерилер Югославияға шабуылға қатысуды жақтырады және келесі күні жұмылдырылды. Премьер-министр Пал Телеки неміс әскерлерінің Венгрия арқылы өтуіне жол бермеуге тырысты және Югославиямен жасалған бейбіт келісімді немістермен ынтымақтастыққа кедергі ретінде атады. 1 сәуірде Югославия өзінің шабуыл командалығын I дүниежүзілік соғыстағы Орталық державаларға қарсылық көрсеткен серб партизандарынан кейін аталған Четник командасы деп қайта атады. Команданың мақсаты - егер ел басып алынса, партизан соғысын жүргізу. Оның штаб-пәтері 1 сәуірде Нови-Садтан оңтүстік-орталық Сербиядағы Кральевоға көшірілді. 2 сәуірде "өзара келіссөздер" үшін Германия елшісі шақырылғаннан кейін елшіліктің қалған қызметкерлеріне елордадан кетуді және достас елшіліктерді де осындай эвакуация туралы ескертуді тапсырды. Бұл Югославияның басып алынуы туралы анық хабар жіберді. 3 сәуірде Гитлер соғыс директивасын шығарды, онда шабуыл жоспары мен бас-қолындағы құрылым туралы егжей-тегжейлі баяндалды. Сол күні Телеки өзін-өзі өлтірді. Хорти келісімге келу үшін Гитлерге сол күні кешке Венгрия келісімге сәйкес келетінін, бірақ Хорватия бөлініп, Югославия жойылған жағдайда ол қолданылмай қалуы мүмкін екенін айтты. 10 сәуірде Загребте Хорватияның тәуелсіз мемлекетін жариялағаннан кейін бұл сценарий жүзеге асты және Венгрия басқыншылыққа қосылды, оның әскері келесі күні Югославияға өтті.
Continued anti Axis resistance and beginning of World War II in Yugoslavia
| territory = Occupation of YugoslaviaPartition of Yugoslavia between the AxisCreation of pro Axis puppet regimes
| combatant1 = Axis:
| combatant2 = Kingdom of Yugoslavia
| commander1 =
| commander2 =
| strength1 = Germany:337,096875 tanks990 aircraftItaly:300,000 in 22 divisions666 aircraftHungary:9 brigades6 air squadrons
| strength2 = 700,000(400,000 ill prepared)110–200 tanks(50–54 of which were modern)460–505 aircraft(including 103 modern bombers and 107 modern fighters)
| casualties1 = Germany:151 killed392 wounded15 missing40 aircraft shot downItaly:800 killed2,500 wounded and "without waiting for possible declarations of loyalty of the new government". Hungary had joined the Tripartite Pact on 20 November 1940. On 12 December, it also concluded a treaty with Yugoslavia calling for "permanent peace and eternal friendship". The Hungarian leadership was split after Germany's War Directive 25 was delivered on 27 March 1941. Regent Miklós Horthy and the military favoured taking part in the invasion of Yugoslavia and mobilized the following day. Prime Minister Pál Teleki sought to prevent German troops passing through Hungary and cited the peace treaty with Yugoslavia as an impediment to co operation with the Germans. On 1 April, Yugoslavia redesignated its Assault Command as the Chetnik Command, named after the Serb guerrilla forces from World War I, which had resisted the Central Powers. The command was intended to lead a guerrilla war if the country was occupied. Its headquarters was transferred from Novi Sad to Kraljevo in south central Serbia on 1 April. On 2 April, the German ambassador having already been recalled for "talks", the remaining embassy staff were ordered to leave the capital and to warn the embassies of friendly nations to likewise evacuate. That sent the unmistakable message that Yugoslavia was about to be invaded. On 3 April, Hitler issued War Directive 26 detailing the plan of attack and command structure for the invasion as well as promising Hungary territorial gains. The same day Teleki killed himself. Horthy, seeking a compromise, informed Hitler that evening that Hungary would abide by the treaty, though it would likely cease to apply should Croatia secede, and Yugoslavia cease to exist. Upon the proclamation of an Independent State of Croatia in Zagreb on 10 April, this scenario was realized, and Hungary joined the invasion, its army crossing into Yugoslavia the following day.
Күрес реті
Шабуылға 12-ші армияның элементтері, Бірінші танк тобы және тәуелсіз танк корпусы қосылып, Люфтваффедің басым қолдауымен бірге неміс 2-ші армиясы бастамашылық етті. 19 неміс дивизиясына бес танк дивизиясы, екі мотоатқыштар дивизиясы және екі тау дивизиясы кірді. Неміс күштеріне сондай-ақ жақсы жабдықталған үш тәуелсіз мотоатқыштар полкі кірді және 750-ден астам ұшақпен қолдау тапты. Италияның 2-ші және 9-шы армиялары операцияға 22 дивизия мен 666 ұшақпен қатысты. Венгрияның 3-армиясы да шабуылға 500-ден астам ұшақпен қолдау көрсетті. Сәуір соғысы кезінде Фюрер штабы (FHQ) Frühlingssturm (Көктемгі дауыл) деген кодты атпен аталды және Мюнхкирхенде орналасқан "Америка" деген кодты Führersonderzug (Фюрердің арнайы пойызы) құрамында Қарулы Күштер Операциялық Штабының (Wehrmachtführungsstabes, WFSt) "Атлас" арнайы пойызы болды. "Атлас" Мёнкирхенге 11 сәуірде ғана, операция басталғаннан кейін, "Америка" келесі күні ғана келді. Мюнхкирхен қаласын таңдауға жақын орналасқан теміржол туннелі әуе шабуылы кезінде баспана бола алатындығы себеп болды. Екі пойыз да 26 сәуірде Берлинге оралды. Солтүстік-батыстағы итальяндық шабуыл басталғаннан кейін король Виктор Эммануэль III майданға жақын болу үшін Моруццо маңындағы Бразаккодағы Пирцио Бироли отбасына тиесілі виллаға көшіп барды. Германия Югославияға өзінен басқа үш елдегі базалардан: Венгрия, Румыния және Болгариядан шабуыл жасады. Неміс әскерлері әр елге әр түрлі сылтаумен әр түрлі уақытта кірді. Германияның әскери миссиясын алған алғашқы ел Румыния болды. Румынияның қарулы күштерін даярлауға арналған, оның нақты мақсаты Румынияның мұнай ресурстарын қорғау және Кеңес Одағына шабуыл жасауға дайындық жасау болды. Вермахт Болгарияға оңайырақ кірді, алдымен Румынияның мұнай кен орындарына шабуыл жасаған кез келген күшке қарсы әуе қорғанысын қамтамасыз ету және кейін Италияны қолдап Грекияға шабуыл жасау ниетімен. Германия әскерлері Югославияға шабуыл жасау жоспарланғанға дейін және Венгрияның қатысуы қамтамасыз етілмейінше Венгрияға кірмеді.
Румынияда жұмыс істеу
Румыния королі Кароль II Бессарабия мен Солтүстік Буковинаны Кеңес Одағына беруден бастап, 1940 жылы 2 шілдеде Адольф Гитлерге жазған хатында Германияның Румынияға әскери миссия жіберуін ұсынды. Румыния үкіметі Карольдің орнынан түсуінен кейінгі күні, 1940 жылдың 7 қыркүйегінде жедел түрде миссия жіберуді сұрады. Румынияға көмек көрсету туралы шешім 19 қыркүйекте қабылданды, ал Венгриядан 30 қыркүйекте неміс сарбаздарына транзит қамтамасыз етуді сұрады. Бірінші әскерлер Румынияға 10 қазанда кірді. Олар екі күннен кейін (12 қазанда) Бухарестке кірді. Неміс әскерлерінің болуына ресми түсіндірме ретінде олар румын армиясын оқыту үшін келген. Гитлердің 10 қазандағы әскерлерге берген нұсқауында "Румынияны әскери басып алудың ең кішкентай көрінісінен де аулақ болу керек" деп көрсетілген. Қазанның екінші жартысында Румынияның басшысы Иоан Антонеску әскери миссияны кеңейтуді сұрады. Неміс әскері бұл өтінішті қуана орындады, өйткені Плоештідегі мұнай кен орындары мен мұнай өңдеу зауыттары олардың соғыс күш-жігеріне өте маңызды болды. Румыния сонымен қатар Кеңес Одағына шабуыл жасаудың маңызды бастама пункті болды, бұл неміс әскерлерінің болуы 1939 жылғы 23 тамыздағы Молотов-Риббентроп келісімін бұзған. Қарашаның ортасына қарай Румынияда 13-ші мотопехоталық дивизия жиналды және 4-ші танк полкі, инженерлер мен сигнал әскерлері, сондай-ақ алты ұрыс және екі барлау Люфтваффе эскадрильясы және кейбір зениттік артиллериямен күшейтілді. Румынияға барлығы жетпіс артиллерия батареясы жіберілді. 23 қарашада Румыния Үшжақты келісімге қол қойды. Ол кезде Германия Румынияға Грекияға шабуылға қатысуы күтпейтінін, бірақ Германияның Румыния аумағын неміс шабуылға база ретінде пайдалануды қалайтынын хабарлады. 24 қарашада Антонеску Вермахттың Oberkommando der бас бастығы Вильгельм Кейтельмен кездесуімен ортақ қорғанысты талқылады. Осы кездесудің нәтижесінде желтоқсан айының соңында Румынияға 16-шы танк дивизиясы жіберілді. 12-ші армия мен Бірінші танк тобы Дунайдан өту үшін жоспарланған ауыр көпір жабдықтарымен бірге 1941 жылдың қаңтарында келді. 1941 жылдың қаңтарына қарай Румыниядағы неміс әскерилерінің жалпы саны 170 639 болды. Румыниядан Югославияға басып кіруге тиісті 12-ші армияның элементтері Тимишоара (Темешвар) маңында жиналды. 1940 жылдың қарашасы мен 1941 жылдың ақпаны аралығында Люфтваффе біртіндеп 135 ұшақ пен барлау ұшағын Румынияға көшірді (22-26 эскадрилья). 1941 жылдың сәуір айының басында олар он күн ішінде тағы 600 ұшақты Франция, Африка және Сицилиядан Румыния мен Болгарияға көшірді. Ұрғыш және барлау кемелері Арад, Дева және Турну Северинге жіберілді. 12 ақпанда Ұлыбритания Румыниямен дипломатиялық қатынастарды достықпен басып алынған ел деп бұзды.
Болгариядағы жұмысты іске асыру
1940 жылдың қараша айының басында болған екі оқиға Гитлерді әскерлерді, әсіресе Люфтваффе әскерлерін Болгарияға орналастыру қажеттігіне сендірді. Біріншісі - британдықтардың Лемнос қаласында әуеайлақ салып жатқандығы туралы жалған ақпарат болды, одан олар Плоештіге бомба түсіре алды. Екіншісі - 6 қарашада грек базаларынан итальяндық кемелерге қарсы ағылшын әуе шабуылдары басталды. 12 қарашада Болгариядан Гректерге неміс шабуылын жоспарлау басталды. 13 қарашада Кеңестер (қате) немістерді бейтарап Болгарияда әскерлері бар деп айыптады. 18 қарашада Болгария патшасы Борис III Гитлермен кездесіп, Грекияға шабуыл жасауға уәде берді, бірақ соңғы сәтте ғана. Көп ұзамай полковник Курт Зайцлер басқарған құпия неміс тобы отын қоймаларын құру, әскерлерді орналастыру және жерді барлау үшін Болгарияға кірді. Көп ұзамай олардан кейін жүздеген люфтваффе қызметкерлері әуедегі бақылау станцияларын құрды. Желтоқсанның аяғында Болгарияда азаматтық киім киген мыңнан астам неміс сарбаздары белсенді болды, бірақ соңғысының үкіметі мұны жоққа шығаруды жалғастырды. Қарашадан бастап Болгарияға бомбалаушылар мен секіруші бомбалаушылар да біртіндеп көшірілді. 1941 жылдың наурыз айының соңына қарай Люфтваффеде 355 ұшақ болды. 1941 жылдың 17 ақпанында Болгария Түркиямен агрессиясыз келісімге қол қойды, бұл оның 1 наурызда Венада премьер-министр Богдан Филов қол қойған Үшжақты келісімге қосылуына жол ашты. Ябланицадан Ұлттық Ассамблеяның мүшесі Иван В. Петров Ассамблеямен кеңеспеудің себебін сұрағанда, Филов конституцияны ратификациялаудан бұрын парламенттің мақұлдауы қажет екенін айтты. Қол қою Ассамблеяда 140 дауыспен 20-ға қарсы болып бекітілді. Алғашқы неміс әскерлері Дунайдан Румыниядан 28 ақпанда, Болгария келісімге қосылғанға дейін бір күн бұрын өтті. 12-ші армияның басым бөлігі, 8-ші армияның қосқанда. Флайеркорпс, Дунайдан 2 наурызда өтті. Оларды Германия мен Кеңес Одағының одақтастары деп санайтын русофильдік халық қарсы алды. 12-ші армия бастапқыда тек Грекияға шабуыл жасау үшін орналастырылды. No 1 бұйрықты алғаннан кейін 25 сәуірде Белградқа қарай Югославияға шабуыл жасауды жоспарлаған, күш үш топқа бөлінді: бірі түрік шекарасында, бірі грек шекарасында және бірі Югославия шекарасында. Бұл жетістікті бірнеше күн ішінде жүзеге асыру үшін Румыниядан мототранспорт әкелінді.
Венгриядағы жұмысты іске асыру
Неміс әскерлеріне 1939 жылы Польшаға шабуыл жасау үшін Венгрия арқылы өту құқығынан бас тартылса да, 1940 жылы олар Румынияға бара жатқанда азаматтық тұрғыда Венгрия арқылы өтулеріне рұқсат етілді. 1940 жылдың қыркүйегінде Берлиндегі венгрлік делегация Румынияға баратын немістерге 6500 транзит визасын берді. 30 қыркүйекте, үшжақты келісімге қол қойылғаннан кейін көп ұзамай Риббентроп пен генерал Кейтель Венгрияның сыртқы істер министрі Иштван Цсакиден Венада болған немістерге неміс әскери "оқу топтарының" Румынияға өтуіне транзиттік мүмкіндіктерді пайдалануға рұқсат беруді сұрады. Олар 3 қазанда соңғы растауды күтіп тұрды. Келісілген келісім бойынша, түнде Германияның алты пойызы Венгрия арқылы өтіп, жабық вагондарда неміс сарбаздарын алып өтпек. Оларға сыртқа шығуға рұқсат берілмейді, сондай-ақ олармен бірге теміржол көлігі қызметкерлері (ЖКК) немесе жабдықтаушылар болмайды. Лондондағы Венгрия елшісі Гьёрги Барчаның айтуынша, британ үкіметінің сұрағына жауап бере отырып, бұл өтінішті Румыния жасаған. Барча өзінің жазбаларында британдықтардың "егер Венгрия неміс әскерлеріне Венгрия аумағы арқылы Югославияға қарсы өтуіне рұқсат берсе, Британия дипломатиялық қарым-қатынасты үзіп, бізге соғыс жариялауы мүмкін" деп мәлімдегенін көрсетті. Алғашқы неміс әскерлері 8 қазанда Венгрия арқылы өтуге кірісті. Кейбір ресми тұлғалардың бұл әрекетті жоққа шығарғанына қарамастан, әскерлердің қозғалысы туралы Рейтер агенттігі хабарлаған және Америка елшісі толық баяндама алған. Қазіргі британдық барлау мәліметтеріне сәйкес, 2 қарашаға дейін үш дивизия Венгрия арқылы Румынияға өтті. 20 қарашада Венгрияның премьер-министрі Пал Телеки Берхтесгарденде Гитлермен кездесуден кейін Үшжақты келісімге қол қойды. Кездесуде Гитлер Италияға Грекияға қарсы көмек көрсету ниеті туралы айтты, осылайша мажарларды өзінің болашақ талаптарына дайындады. 1940 жылы 13 желтоқсанда - венгр-югослав агрессиясыздық пактісінен кейінгі күні және Гитлер Фюрердің No 20 неміс әскерлерінің ірі қозғалыстары басталды. Немістер бастапқыда көшіру үшін 180 локомотив жеткізуді уәде етті, бірақ кейін мажарлар тек 130-ның келгеніне шағымданады. 24 желтоқсанда Венгрияның мемлекеттік теміржолдарының (HSR) президенті Иштван Хорти сұралған неміс өсімдерін жүзеге асырудан бұрын келіссөздер жүргізуді талап етті, бірақ елші Отто фон Эрдмансдорф оған Кейтл мен Чсакидің Венада бәрі шешілгенін хабарлады. Германиядағы көлік қозғалысы соншалықты көп болды, сондықтан 28 желтоқсанда HSR көмірдің жетіспеушілігіне байланысты бірнеше күнге барлық пойыздарының жүруін тоқтатуға мәжбүр болды. Венгрияның ресми адамдары Германияның барлық талаптарын орындауға тырысты, бірақ үкіметтер келіскеннен артық қадам жасамады. Тіпті, кейде немістерге қажеттіден артық қолдау көрсетуді болдырмау үшін саботаж қолданылды. 1941 жылы 18 қаңтарда неміс заттарын мажар күзетінің астында мажар қоймаларында сақтау туралы келісімге қол жеткізілді, Будапештте тек неміс офицері байланыс ретінде қызмет етті. Бұл құралдар Грекияға қарсы соғыста пайдаланылмақ еді. 1941 жылдың 27 наурызында Гитлер венгр елшісі Доме Стойяға хабарлап, Югославияға шабуылға қатысу туралы ресми ұсыныс жасады. Гитлер Миклош Хортиге Германияның Югославияға қатысты венгрлік аумақтық талаптарды толық мойындайтынын және Бачка мен Банатты ала алатынын және "көргеніңше көп ала алатынын" құпия түрде айтты. Хорти Гитлердің ұсыныстарын негізінен қабылдады. Венгрияның жауабы кеңесте әзірленіп, келесі күні (28 наурыз) берілді. 30 наурызда генерал Фридрих Паулюс Будапештке келіп, Венгрияның бас штабының бастығы Хенрик Вертпен және генерал-майор Ласло Десемен кездесті. Венгриялықтар Югославияға шабуыл жасау үшін бес дивизияны жұмылдыруды ұсынды. Екі корпус резервте, ал Бірінші, Бесінші және Мобильдік корпустар Суботикаға (Сабадка) негізгі шабуыл жасайтын, ал Тиса өзенінің шығысында қосалқы операция жасайтын. Румынияның банат аймағында мажар әскерлерін ұстап тұруды сұрауынан Паулюс мажарлардың жоспарын өзгертіп, әскерлерін Тиса өзенінің батысында қалдырды. Паулюстың айтуынша, бұл соңғы жоспар "карта түрінде жазылды" және операциялық бұйрық No No. 25, сол күні Вальтер фон Браухич шығарған. Бұл соңғы жоспарда Дунайдан батысқа қарай Балатон көлінен Барцке дейін үш бригададан тұратын бір венгр корпусы және Бачка (Бацска) шабуылға арналған он екі бригада (тоғыз алдыңғы және үш резервте). Дунай флотилиясы флангтарды қорға...
Италиядағы жұмысты іске асыру
Италияның 2-ші және 9-шы армиясы операцияға жалпы саны 22 дивизияны, шамамен 300 000 сарбазды қамтыды. Италияның 2-ші армиясына генерал-депозинато дАрмата (генералдың міндетін атқарушы) Витторио Амброзио басшылық етті. Ол бір жылдам корпустан (Celere корпусы), бір моторлы корпустан (Моторлы корпус) және үш жаяу әскер корпусынан (V корпус, VI корпус және XI корпус) құралды. 2-ші армияға мототехник полк, оның ішінде үш көпір батальоны, химиялық батальон, он бес аумақтық батальон және екі гарнизон батальондары қолдау көрсетті. V корпустың қолдаушы бөлімшелері үш мотоартиллерия полкіне кірді, олар он үш батальонды, төрт пулемет батальонды (екі мотоартиллериялық және екі жүк таситын жануар), батальон көлеміндегі үш Blackshirt легионын, мотоартиллериялық зениттік батальонды, шабуыл жасағын және жол құрылысы батальонды қамтиды. VI корпус құрамында жалпы он алты батальонды құрайтын төрт моторлы артиллерия полкі, екі пулемет батальоны (бір моторлы, бір жүк таситын жануар) және моторлы ұшаққа қарсы полк болды. XI корпус құрамында төрт батальоннан тұратын бір мотоартиллерия полкі, үш пулемет батальоны (бір мотоартиллериялық, бір жүк таситын жануар және бір статикалық) және батальон көлеміндегі алты "Қара көйлек" легиондары болды. Мототехника корпусына үш батальоннан тұратын мотоартиллерия полкі және мотоинженерлік батальон қолдау көрсетті. Албанияда кампанияға қатысқан итальяндық 9-армияның элементтеріне генерал-майор Алессандро Пирцио Бироли басшылық етті. XIV корпусты ат әскері полкі, үш шекарашы батальоны, қаржышы батальоны және екі әскери полиция батальоны қолдады. XVII корпус құрамына әрқайсысы екі батальоннан тұратын алты Blackshirt полкі кіретін Diamanti Blackshirt тобы, екі батальоннан тұратын Skanderbeg Blackshirt полкі, екі батальоннан тұратын тағы бір Blackshirt полкі, ат әскері полкі, Берсальери мотоцикл батальоны, үш шекарашы батальоны, бір қаржы күзетші батальоны, үш батальоннан тұратын мотоартиллерия полкі, әскери полиция батальоны және Fiat M13/40 жеңіл танкілермен жабдықталған танк ротасы кірді. Либражд секторында төрт батальоннан тұратын мотоартиллерия полкі, велосипедпен жүретін Берсальери полкі, ат әскері полкі, жалпы бес батальоннан тұратын екі қара көйлек полкін құрайтын Бискаччианти қара көйлек тобы, полк көлеміндегі Агостини қара көйлек орман отаршылары және Брискотто тобы, бір Альпини батальонынан және екі гвардиялық қаржы батальонынан тұратын полк көлеміндегі құралым. Зара гарнизоны 9 мыңға жуық адамды құраған, олардың жалпы командасы Generale di Brigata (бригадир) Эмилио Джильолиге тиесілі. Гарнизон екі негізгі топтан және қосымша бірліктерден тұрады. Екі негізгі топтар - үш статикалық пулемет батальоны мен велосипедке орнатылған Берсальери батальонынан тұратын полк көлеміндегі Фронте а Терра (Жер фронты) және екі пулемет ротасынан, әуе кемелеріне қарсы батареядан, жағалаулық артиллерия батареясынан және теңіз артиллерия батареясынан тұратын батальон күшінен тұратын Фронте а Маре (Теңіз фронты). Қосымша бөлімшелер үш батальоннан тұратын артиллерия полкі, екі тәуелсіз артиллерия батальоны, пулемет батальоны, мотожелкіш батальоны (бір батареядан кем), инженер батальоны, қара көйлектер ротасы және L3/35 танкеттер ротасы болды.
Корольдік Югославия қарулы күштері
Югославия күштері Корольдік Югославия армиясының (ВКЮ) 33 дивизиясынан, Корольдік Югославия әуе күштерінің (ВВКЮ) төрт әуе бригадасынан 400-ден астам ұшағымен және Корольдік Югославия әскери-теңіз күштері (КЯРМ) төрт эсминец пен төрт су асты кемесімен Адриатика жағалауында және Дунайдағы кейбір өзен мониторларымен орналасқан. ВКЖ жануарлар күшімен жүретін көліктерге қатты тәуелді болды, шабуыл кезінде тек ішінара жұмылдырылды және неміс танкілерімен тең дәрежеде күресе алатын 50 танкісі болды. VVKJ-де Югославия, Германия, Италия, Франция және Ұлыбритания жобаларының ұшақтары, соның ішінде 120-дан аз заманауи ұшақтар болды.
Жабдықтар мен ұйымдастыру
Бірінші дүниежүзілік соғыстан кейін құрылған ВКЖ сол дәуірдегі қару-жарақ пен материалдармен жабдықталған, бірақ чех жабдықтары мен көліктерімен кейбір жаңғыртулар басталған. 4000-ға жуық артиллерия құралынан көбі ескірген және атпен тартылатын, бірақ 1700 жуығы салыстырмалы түрде заманауи, оның ішінде 812 Чехияның 37 мм және 47 мм танкіге қарсы пулеметі. Сонымен қатар, 2300-ге жуық минометтер, соның ішінде 1600-ге жуық қазіргі заманғы 81 мм-лік, сондай-ақ жиырма төрт 220 және 305 мм-лік бөлшектер болды. 940 зениттік пуляның 360-ы 15 мм және 20 мм-лік чех және итальян үлгілері. Бұл қарулардың барлығы әр түрлі көздерден импортталған; әртүрлі модельдерде жиі жөндеу және техникалық қызмет көрсету үшін қажетті құралдар жоқ болатын. Тек механикаландырылған бөлімшелер үш атлы дивизияның алты мотоатқыштар батальоны, алты мотоатқыштар артиллерия полкі, 110 танкімен жабдықталған екі танк батальоны болды, олардың бірі Бірінші дүниежүзілік соғыстан шыққан Renault FT модельдерімен және басқа 54 заманауи француз Renault R35 танкілері, сонымен қатар тәуелсіз танк компаниясы сегіз чех T 32 (Š I D) танк жойғыштарымен. Соғыс мақсатына арналған 1000-ға жуық жүк көлігі Америка Құрама Штаттарынан шабуылға дейінгі айларда әкелінген болатын. Толық жұмылдырылған Югославия армиясында 28 жаяу әскер дивизиясы, 3 атлы әскер дивизиясы және 35 жеке полк болды. Тәуелсіз полктердің 16-сы шекаралық бекіністерде болды, ал 19-ы біріктірілген полк немесе "Одред" ретінде ұйымдастырылды, бұл күшейтілген бригаданың көлеміне тең болды. Әр Одредте бірден үшке дейін жаяу әскер полкі және бірден үшке дейін артиллерия батальоны болды, олардың үшеуі "алп" бөлімшелері ретінде ұйымдастырылды. Алайда, неміс шабуылы әскердің әлі де жұмылдырылып жатқанын байқайды, ал шабуыл басталған кезде тек 11 дивизия ғана қорғаныс позициясында болды. Югославиялықтар Гитлерді ашуландырмау үшін толық жұмылдыруды 3 сәуірге дейін кейінге қалдырды. Мобилизация аяқталмағандықтан, бөлімшелер өздерінің 70 және 90 пайыз күштерімен толтырылды. Германияның басып алуы басталған кезде Югославия әскерінің жалпы саны шамамен 1,200,000 адам болды.