Кіріспе

Венеция философы (1646 1684) Елена Лукреция Корнаро Пископия (/US//k//ɔːr/,/n//ɑːr//oʊ// //p//ɪ/'s//k//oʊ//p//i//ə/, ˈɛːlena luˈkrɛttsja korˈnaːro piˈskɔːpja; 5 маусым 1646 26 шілде 1684) немесе Елена Лукреция Корнер (, korˈnɛr), ағылшын тілінде Хелен Корнаро деп те белгілі, 1678 жылы жоғары оқу орнының академиялық дәрежесін алған алғашқы әйелдердің бірі және философия докторы дәрежесін алған алғашқы әйелдердің бірі болған.

Ерте өмір

Елена Корнаро Пископия 1646 жылы 5 маусымда Венеция Республикасындағы Венециядағы Палаццо Лорэдан қаласында дүниеге келген. Ол Джанбатиста Корнаро Пископия мен оның сүйіктісі Занетта Бонидің үшінші баласы болды. Оның анасы шаруа болған, ал туған кезде ата-анасы некеде тұрмаған. Сондықтан Леди Елена туғаннан бастап Корнаро отбасының мүшесі емес еді, өйткені Венеция заңы асылдардың заңсыз балаларына асыл ата-анасы таныса да, асыл артықшылықтан бас тартты. Занеттаның жағдайы одан да нашар, ол өте кедей шаруа отбасынан шыққан. Занетта аштықтан құтылу үшін Венецияға қашып кеткен болуы мүмкін, көп ұзамай республикадағы ең күшті асыл әулеттердің бірінің мүшесінің сүйіктісі болды. Джанбатиста мен Занетта 1654 жылы ресми түрде үйленді, бірақ олардың балалары абыройлы мәртебеден айырылды. 1664 жылы Еленаның әкесі Прокуратор ди Сан-Марко де-Спра, Санкт-Марко соборының қазынашысы болып сайланды, бұл Венеция ақсүйектері арасында жоғары лауазым болды. Бұл Жанбатистаны Венеция дожынан кейін екінші орынға көтерді. Осы байланыстың арқасында Елена ханым, некеден тыс туылғанына қарамастан, теңіздің үйлену тойында көрнекті болды. Әкесі бірнеше рет қызға айттырып жіберуге тырысқан, бірақ қыз әр жолы қарсылық білдірген. Алғашқы өмірбаяндардың 11 жасында пәктікке ант бергені туралы ұсынысын Франческо Людовико Масьеттто күмән келтіреді. 1665 жылы ол монахиня болмай-ақ, бенедиктиндік облаттық киімді киді. Философиядан оқытушы Карло Ринальдинидің ұсынысы бойынша Феличе Ротонди Падуа университетінен Корнароға теологиядан лауреат дәрежесін беруді өтінді. Падуаның епископы, кардинал Грегорио Барбариго оның теология мамандығы бойынша білім алуды көздеп жүргенін білгенде, әйел болғандықтан, одан бас тартты. Осылайша ол университет бітірген алғашқы әйелдердің бірі болды. Өмірінің соңғы жеті жылын оқу мен қайырымдылыққа арнады. 1684 жылы туберкулезден Падуада қайтыс болды және Санта-Джустина шіркеуінде жерленді.

Мұра

Еленаның тағайындалғанына бірнеше ай өткен соң, Падуадағы медицина оқытушысы Чарльз Патин өзінің қызы Габриэль Шарлотта [Карла Габриелла] Патиннің диплом алуына өтініш берді. Университет, Джанбатиста Корнаро Пископияның қолдауымен, әйелдерге бітіруді тыйым салу үшін өз жарғыларын өзгертті. Келесі әйел докторлық дәрежесін Болонья университеті 1732 жылы Лаура Бассиге берді. Корнароның өлімі Венеция, Падуа, Сиена және Римде еске алу рәсімдерімен белгіленді. Ол мүшелерінің құрметіне екі естелік том шығарды: біреуі оның дәрежесін атап, екіншісі оның өлімін атап өтті. Падуаның Accademia dei Ricovrati де оның өліміне байланысты бір том шығарды. Оның мүсіні Падуа университетінде орналастырылды, бұл 1685 жылы оның құрметіне медаль жасалды. 1895 жылы Римдегі ағылшын бенедиктиндік монахтар қауымының абысы Матильда Пинсент Корнароның қабірін ашып, сүйектерін жаңа табытқа салып, оның есіне арнайы тақташа жаздырады. Оның бітіру салтанаты 1906 жылы Вассар колледжіндегі Томпсон мемориалдық кітапханасының батыс қанатында орнатылған Корнаро терезесінде бейнеленген. Рут Кроуфорд Митчеллдің ұсынысы бойынша Корнаро Питтсбург университетінің итальяндық ұлты бөлмесіндегі Джованни Романьолидің 1949 жылғы қабырға кескіндемесінде бейнеленген. Елена Корнароның ертедегі өмірбаяндары: Массимилиано Деццаның "Хеленаның өмірі" (Vita di Helena Lucretia Cornara Piscopia) (Венеция: Босио, 1686) және Антонио Лупистің "Л'эроина венета" (Венеция: Курти, 1689). Оның өмірбаяны бар жинақталған еңбектері Бенедетто Бачкинидің өлімінен төрт жыл өткен соң жарық көрді. Оның ағылшын тіліндегі ең соңғы өмірбаяны Джейн Г. Гернсидің "Леди Корнаро: Венецияның мақтанышы мен таланты" (College Avenue Press, 1999) болып табылады. 2022 жылы итальяндық билік оның мүсінін Падуадағы Прато-делла-Валледегі атақты ер ғалымдардың 78 мүсінінің қатарына қосудан бас тартты, себебі ғалымның мүсіні университет кампусында бір жерде бар.

Өмірбаяндары

Бенедетто Бачкини (1688) Actorem Helenæ (латынша; Бачкини редакциясы. 1688 б. 148)