Кіріспе

Гоё Хашигучи (橋口 五葉) - жапон суретшісі. Укиё-э жанрының қайта жаңғыруы болған шин-ханга ("жаңа баспа") қозғалысының көшбасшысы ретінде ол жанрдың шедеврлері ретінде танымал он төрт ағаштан жасалған баспаны жасаған.

Ерте өмір

Хашигучи Киёши Кагосима префектурасында дүниеге келген. Оның әкесі Хашигучи Канемидзу - самурай және Шиджо стиліне тән әуесқой суретші. 1899 жылы Киёши он жаста болғанда, әкесі Кано стилі бойынша сурет салуға мұғалім жалдаған. Киёши Токиодағы көркемсурет мектебінде оқыған кезде Гойо деген есімді алған. 1905 жылы ол өз сыныбында үздік бітірген. Атасының бақшасындағы бес бұтақты қарағайды жақсы көретіндіктен, оның аты Гойо болып шықты.

Ерте мансап

Оның алғашқы тапсырмасы 1905 жылы Нацуме Сосекидің "Мен мысықпын" романының макеті мен иллюстрацияларын жасау болды. Бұл Футабатеи Шимейдің, Морита Сохейдің, Джун'ичиро Танизакидің, Нагай Кафу мен Кёка Изумидің басқа да кітаптарының дизайнына әкелді. 1907 жылы Бунтеннің алғашқы көрмесінде Гойо укийо е майлы суреті үшін танымал болды, бірақ болашақ көрмелерде оның майлы суреттерін жұртшылықтың құлшыныссыз қабылдауынан көңілі қалды. 1911 жылы Мицукоси дүкеніне арналған укио-э плакаты үшін тағы да танымал болды. Гойо укиё-ның шынайы студенті болды және кітаптарды, түпнұсқаларды және репродукцияларды зерттеді. Ол әсіресе классикалық укиё-э суретшілеріне қызығушылық танытып, Утамаро, Хиросиге және Харунобу туралы бірнеше мақала жазды. 1914 жылдан бастап, әлсіз және берибериден зардап шегетін кезінде, ол әртүрлі укийое зерттеулері туралы мақалаларды Art News (Bijutsu shinpō) және Ukiyoe журналына ұсынды.

Жұмыстарды анықтау

1915 жылы ол "шин-ханга" баспасынан "Шозабуро Ватанабе" баспасынан сұранып, Ватанабе басшылығымен қолөнершілер үшін баспа дизайнын жасаған. Гойо "Бастионды" (Юами) жобалаған, Ватанабе ынтымақтастықты жалғастыруды қалады, бірақ Гойоның басқа жоспарлары бар еді. Оның орнына 1916-17 жылдары "Япон түсті баспалары" (Ямато нишики е) деп аталатын 12 томдық репродукциялардың жетекшісі болып жұмыс істеді және осы процесте қолөнер шеберлері мен баспашылардың функцияларымен жақсы танысты. Сонымен қатар ол тірі модельдерден сурет салатын. 1918 жылдан бастап өлімге дейін ол өз шығармаларын кесу, басып шығару және жариялауды жеке өзі бақылады, тағы он үш баспа төрт пейзаж, бір табиғат батырмасы және сегіз әйелдер баспасы. Оның "Басқыны" кіретін жалпы шығарылымы он төрт данаға жетеді. (Өлгеннен кейін оның тағы бірнеше дизайнын мұрагерлері басып шығарды.)

Өлім

1920 жылдың соңында Хашигучидің жасырын денсаулық мәселесі менингитке айналды. Ол Hot Spring Hotel атты соңғы суретті өлім аузынан қарап отырды, бірақ оны жеке өзі аяқтай алмады. 1921 жылы ақпанда 41 жасында қайтыс болды. Гёо бірнеше эскиз қалдырды, одан аға ағасы мен немере інісі тағы жеті дана шығарды. Кесу мен баспаға шығару Маэда Кентаро мен Хирай Коичиге тапсырылды. Гоё Хашигучи баспалары өте жоғары сапалы және басылымнан кейін жоғары бағаға қарамастан жақсы сатылады. Ватанабемен бірге басылып шыққан алғашқы баспасынан басқа, оның баспалары екі жылдың ішінде шығарылды. Он төрт баспаның блоктары мен көптеген баспалар 1923 жылғы Ұлы Канто жер сілкінісінде қираған. Алайда, қазір Goyō басылымдары нарықта бар. Қайта басылымдардың көбісі бүйірдегі шетке кішкентай мөрмен белгіленеді, бұл түпнұсқалық басуларда көрінбейді. Гойо қайтыс болғаннан кейін көп жылдар өткен соң, оның ағасы Гойоның қалған дизайнын тағы он данаға негіз ретінде қолданды. Бұл басылымдар бұрынғы басылымдар сияқты стандартпен және шектеулі санда шығарылды. Баспаға шығару жұмысына Гойоның немере інісі Хашигучи Ясуо басшылық етті. Бүгінде Гойоның шығармалары барлық шин-хангалық баспалардың ішіндегі ең жоғары бағаланатын шығармалар қатарына кіреді.