Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Гоё Хашигучи (橋口 五葉) - жапон суретшісі. Укиё-э жанрының қайта жаңғыруы болған шин-ханга ("жаңа баспа") қозғалысының көшбасшысы ретінде ол жанрдың шедеврлері ретінде танымал он төрт ағаштан жасалған баспаны жасаған.
Japanese artist
Goyō Hashiguchi (橋口 五葉) was a Japanese artist. At the forefront of the shin hanga ("new prints") movement, a revival of ukiyo e, he designed fourteen woodblock prints which are regarded as masterpieces of the genre.
Ерте өмір
Хашигучи Киёши Кагосима префектурасында дүниеге келген. Оның әкесі Хашигучи Канемидзу - самурай және Шиджо стиліне тән әуесқой суретші. 1899 жылы Киёши он жаста болғанда, әкесі Кано стилі бойынша сурет салуға мұғалім жалдаған. Киёши Токиодағы көркемсурет мектебінде оқыған кезде Гойо деген есімді алған. 1905 жылы ол өз сыныбында үздік бітірген. Атасының бақшасындағы бес бұтақты қарағайды жақсы көретіндіктен, оның аты Гойо болып шықты.
Hashiguchi Kiyoshi was born in Kagoshima Prefecture. His father Hashiguchi Kanemizu was a samurai and amateur painter in the Shijō style. His father hired a teacher in the Kano style of painting in 1899 when Kiyoshi was ten. Kiyoshi took the name Goyō while attending the Tokyo School of Fine Arts, from which he graduated best in his class in 1905. The name Goyō was chosen because of his fondness for the five needle pine in his father's garden.
Ерте мансап
Оның алғашқы тапсырмасы 1905 жылы Нацуме Сосекидің "Мен мысықпын" романының макеті мен иллюстрацияларын жасау болды. Бұл Футабатеи Шимейдің, Морита Сохейдің, Джун'ичиро Танизакидің, Нагай Кафу мен Кёка Изумидің басқа да кітаптарының дизайнына әкелді. 1907 жылы Бунтеннің алғашқы көрмесінде Гойо укийо е майлы суреті үшін танымал болды, бірақ болашақ көрмелерде оның майлы суреттерін жұртшылықтың құлшыныссыз қабылдауынан көңілі қалды. 1911 жылы Мицукоси дүкеніне арналған укио-э плакаты үшін тағы да танымал болды. Гойо укиё-ның шынайы студенті болды және кітаптарды, түпнұсқаларды және репродукцияларды зерттеді. Ол әсіресе классикалық укиё-э суретшілеріне қызығушылық танытып, Утамаро, Хиросиге және Харунобу туралы бірнеше мақала жазды. 1914 жылдан бастап, әлсіз және берибериден зардап шегетін кезінде, ол әртүрлі укийое зерттеулері туралы мақалаларды Art News (Bijutsu shinpō) және Ukiyoe журналына ұсынды.
His first commission was designing the layout and illustrations for Natsume Sōseki's novel I Am a Cat in 1905. This led to design of other books by Futabatei Shimei, , Morita Sōhei, Jun'ichirō Tanizaki, Nagai Kafū, and Kyōka Izumi. In 1907 Goyō won recognition for an ukiyo e oil painting in the first Bunten show, but was disappointed in the unenthusiastic public acceptance of his oil paintings in future shows. In 1911 he again won recognition for an ukiyo e poster designed for the Mitsukoshi department store. Goyō became a serious student of ukiyo e and studied books, originals and reproductions. He was especially interested in the great classical ukiyo e artists and wrote several articles about Utamaro, Hiroshige and Harunobu. From 1914, while frail and suffering from beriberi, he contributed articles on various ukiyo e studies to Art News (Bijutsu shinpō) and Ukiyo e magazine.
Жұмыстарды анықтау
1915 жылы ол "шин-ханга" баспасынан "Шозабуро Ватанабе" баспасынан сұранып, Ватанабе басшылығымен қолөнершілер үшін баспа дизайнын жасаған. Гойо "Бастионды" (Юами) жобалаған, Ватанабе ынтымақтастықты жалғастыруды қалады, бірақ Гойоның басқа жоспарлары бар еді. Оның орнына 1916-17 жылдары "Япон түсті баспалары" (Ямато нишики е) деп аталатын 12 томдық репродукциялардың жетекшісі болып жұмыс істеді және осы процесте қолөнер шеберлері мен баспашылардың функцияларымен жақсы танысты. Сонымен қатар ол тірі модельдерден сурет салатын. 1918 жылдан бастап өлімге дейін ол өз шығармаларын кесу, басып шығару және жариялауды жеке өзі бақылады, тағы он үш баспа төрт пейзаж, бір табиғат батырмасы және сегіз әйелдер баспасы. Оның "Басқыны" кіретін жалпы шығарылымы он төрт данаға жетеді. (Өлгеннен кейін оның тағы бірнеше дизайнын мұрагерлері басып шығарды.)
In 1915, urged by the shin hanga publisher Shōzaburō Watanabe, he designed a print for artisans to produce under Watanabe's direction. Goyō designed "Bathing" (Yuami), Watanabe wanted to continue the collaboration but Goyō had other plans. Instead, he worked in 1916–17 as supervisor of reproductions for 12 volumes called "Japanese Color Prints" (Yamato nishiki e) and in the process became thoroughly familiar with the functions of artisan carvers and printers. At the same time he was drawing from live models. From 1918 until his death he personally supervised the carving, printing, and publication of his own works, producing thirteen more prints – four landscapes, one nature print depicting ducks and eight prints of women. His total production, including "Bathing", numbers fourteen prints. (After his death a few more of his designs were developed into prints by his heirs.)
Өлім
1920 жылдың соңында Хашигучидің жасырын денсаулық мәселесі менингитке айналды. Ол Hot Spring Hotel атты соңғы суретті өлім аузынан қарап отырды, бірақ оны жеке өзі аяқтай алмады. 1921 жылы ақпанда 41 жасында қайтыс болды. Гёо бірнеше эскиз қалдырды, одан аға ағасы мен немере інісі тағы жеті дана шығарды. Кесу мен баспаға шығару Маэда Кентаро мен Хирай Коичиге тапсырылды. Гоё Хашигучи баспалары өте жоғары сапалы және басылымнан кейін жоғары бағаға қарамастан жақсы сатылады. Ватанабемен бірге басылып шыққан алғашқы баспасынан басқа, оның баспалары екі жылдың ішінде шығарылды. Он төрт баспаның блоктары мен көптеген баспалар 1923 жылғы Ұлы Канто жер сілкінісінде қираған. Алайда, қазір Goyō басылымдары нарықта бар. Қайта басылымдардың көбісі бүйірдегі шетке кішкентай мөрмен белгіленеді, бұл түпнұсқалық басуларда көрінбейді. Гойо қайтыс болғаннан кейін көп жылдар өткен соң, оның ағасы Гойоның қалған дизайнын тағы он данаға негіз ретінде қолданды. Бұл басылымдар бұрынғы басылымдар сияқты стандартпен және шектеулі санда шығарылды. Баспаға шығару жұмысына Гойоның немере інісі Хашигучи Ясуо басшылық етті. Бүгінде Гойоның шығармалары барлық шин-хангалық баспалардың ішіндегі ең жоғары бағаланатын шығармалар қатарына кіреді.
In late 1920, Hashiguchi's latent health problems escalated into meningitis. He supervised his last print Hot Spring Hotel from his deathbed, but could not finish it personally. He died in February 1921 at the age of 41. Goyō left several sketches from which his elder brother and nephew produced seven more prints. The carving and printing had been commissioned to Maeda Kentarō and Hirai Koichi. Goyō Hashiguchi prints are of extremely high quality and sold well despite their high prices upon publication. Apart from his first print published with Watanabe, his prints were produced during a span of only two years. The blocks for the fourteen prints and many of the prints themselves were destroyed in the Great Kantō earthquake of 1923. However, Goyō reprints are currently on the market. Most reprints are marked with a small seal in the side margin, something which does not appear on original prints. Many years after Goyō's death, his brother used Goyō's remaining designs as the basis for ten more prints. These were published with the same standards as the earlier prints and in limited numbers. The printing was supervised by Goyō's nephew, Hashiguchi Yasuo. Today, works by Goyō are among the most highly prized of all shin hanga prints.