Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Утагава Тойкуни (歌川豊国; 1769 жылы Эдода туған – 24 ақпан 1825 жылы Эдода қайтыс болған), сонымен қатар, оның го (суретші аты) өлгеннен кейін мектебінің мүшелері қолданғандықтан, оны ажырату үшін І Тойкуни деп те атайды, ол ukiyo-e-нің көрнекті шебері, әсіресе кабуки актерлерінің гравюраларымен танымал. Ол жапон ағаш кескіндеме суретшілерінің танымал Утагава мектебінің екінші басшысы болды және осы мектептің 19 ғасырдың соңына дейін үлкен даңқ пен ықпалға ие болуына үлкен үлес қосты.
Utagawa Toyokuni (歌川豊国; 1769 in Edo – 24 February 1825 in Edo), also often referred to as Toyokuni I, to distinguish him from the members of his school who took over his gō (art name) after he died, was a great master of ukiyo e, known in particular for his kabuki actor prints. He was the second head of the renowned Utagawa school of Japanese woodblock artists, and was the artist who elevated it to the position of great fame and power it occupied for the rest of the nineteenth century.
Өмірбаян
Ол Эдо қаласында, қуыршақтар мен қуыршақтарды, соның ішінде кабуки актерлерінің көшірмелерін жасаған Курахаши Горобеидің ұлы болып дүниеге келді. Шамамен 14 жасында Тойкуни Утагава үйінің алғашқы басшысы Утагава Тойохарудың шәкірті болды, оны әкесі жақсы білген және жақын жерде тұрған. Тойохарудың шәкірттерінің бірі Тойохиро болды, ал оның шәкірті – ұлы пейзаж суретшісі Хиросиге. Өнердегі қабілетінің танылуымен Тойкуни кейіннен ұстазының атының бір буынын қолдану дәстүріне сәйкес, Утагава Тойокуни есімін қабылдады. Тойкуни жаңа бағыттар іздеген "интуитивті дарын" болған жоқ; керісінше, ол өзінен бұрынғыларды, әсіресе Утамаро, Чобунсай Эйши және Эйшосай Чокиді зерттеді. Көптеген еңбектер арқылы ол алдымен шеберлікке жетіп, содан кейін олардың стильдерін біріктіріп, өзінің ерекше стилін жасады. Ол көбінесе кабуки театрына байланысты туындыларымен, әсіресе "якуша-э" актерлік портреттерімен танымал болды, бұл саланың шегін кеңейтті. Сонымен қатар, ол "муша-э" жауынгерлік суреттер, "шунга" эротикалық туындылар және ең бастысы "бижин-га" жанрларын да жасады. Оның актерлік портреттерінде, Шараку сияқты, көрермен нақты тақырыпты көреді; бірақ оның суреттері тек оның көріп тұрғанын бейнелейді, ал Шараку ең маңызды деп санайтын ерекшеліктерін асыра көрсеткен. Тойокунидің суреттері сахнадағы көріністі дәлме-дәл қайта жасайды; олар актерлердің суретін ғана емес, олардың ойынын көрсетеді. Осы ерекшеліктерінің арқасында Тойокунидің суреттері Шаракудың суреттеріне қарағанда театрға барушылардың арасында одан да танымал болды, бірақ тарих Шаракуды терең ойлы байқаушы және ұлы суретші деп бағалайды. Дегенмен, оның танымалдылығы мен тым көп жұмыс жасауы оның құлдырауына себеп болуы мүмкін. 1803 жылдан 1817 жылға дейін оның туындылары танымал болғанымен, бірқалыпты бола бастады. Ол көптеген суреттер жасады, бірақ олардың сапасы көбінесе бұрынғы деңгейге жетпеді. Алайда, осы кезеңде жасалған кейбір суреттері оның бұрынғы шеберлігін көрсетті. Ол 1825 жылы Эдо қаласында көптеген шәкірттерінің қоршауында қайтыс болды.
He was born in Edo, the son of Kurahashi Gorobei, a carver of dolls and puppets, including replicas of kabuki actors. At around 14, Toyokuni was apprenticed to the first head of the Utagawa house, Utagawa Toyoharu, whom his father knew well and who lived nearby. One of his fellow pupils under Toyoharu was Toyohiro, whose pupil was the great landscape artist Hiroshige. In recognition of his artistic ability, Toyokuni later took the name Utagawa Toyokuni, following the common practice of using one syllable of his master's name. Toyokuni seems not to have been an "intuitive genius" determined to forge a new path; rather, he seems to have studied intently those who came before him, particularly Utamaro, Chōbunsai Eishi and Eishōsai Chōki. and through a great deal of hard work produced first a mastery, and then a synthesis of their styles, to create a style of his own. He was known mostly for his prints related to the kabuki theatre, in particular his yakusha e actor portraits, a field which he took to new heights. He also, however, produced other genres such as musha e warrior prints, shunga erotica, and most notably bijin ga. In his actor prints, like Sharaku, one sees the real subject; but his prints merely portrayed what he saw, unlike Sharaku who exaggerated those aspects he saw as the most key. It is said of Toyokuni's prints that they recreate exactly what one would see on stage; they show actors acting, not merely just pictures of actors. Together, these characteristics made Toyokuni's prints far more popular among theatre goers than Sharaku's, although history has come to judge Sharaku the keener observer and greater artist. His popularity and prolific output may in part have been his undoing, though. From 1803 through 1817, his work became more static, even as it became more popular. He continued to produce large quantities of prints, but the quality as a rule did not match that of his earlier days. Occasional prints from this period, however, show his old brilliance. He died in Edo in 1825, surrounded by many of his pupils.
Көзқарасы
Тойкунидің екі маңызды шәкірті – ағаштан жасалған гравюра шеберлері Кунисада мен Куниёси болды, бірақ оның мектебінде көптеген оқушылары болды. Шындығында, Тойкуниден кейін Утагава мектебі соншалықты беделді болды, жапон гравюрасының танымал суретшілерінің көпшілігі өздерінің го-ларында осы екі таңбаның біреуін пайдаланды, немесе Йоситоси сияқты, осы таңбаларды қолданған адамның шәкірті болды. Оның го-сы, "Тойокуни", бастапқыда оның қайтыс болғаннан кейін күйеу баласы Тоёшиге қолданды, сондықтан ол бізге Тойокуни II ретінде таныс. Кейіннен ол Утагава мектебінің әрбір басшысына тікелей беріліп, қолданылды. Осылайша Кунисада да Тойокуни III деп белгілі.
Toyokuni's two major pupils were the woodblock print masters Kunisada and Kuniyoshi, but he had a host of students in his school. Indeed, so powerful was the Utagawa school after Toyokuni's time that almost every Japanese print artist of note either had one of these two characters in his gō, or, like Yoshitoshi, was a student of one who did. His gō, "Toyokuni", was initially used after his death by his son in law, Toyoshige, who is therefore known to us as Toyokuni II. Thereafter, it was handed down and used by each head of the Utagawa school in turn. Kunisada is thus also known as Toyokuni III.