Кіріспе

Lotus 56 - 1968 жылы Индианаполис 500-ге Team Lotus STP-мен бірге қатысқан төрт дөңгелекті жарысқа арналған газ турбинасы бар жарыс машинасы. Морис Филипп оны жобалаған. Үш автокөлік де жарысқа қатысып, кейін жарыстан шығып кетті. Жо Леонардтың машинасы жарыстың аяқталуына сегіз айналым қалғанда ғана алдыңғы орынға шықты. 1971 жылғы Формула 1 маусымында Lotus 56B деп аталатын нұсқасы үш жарысқа қатысқан, бірақ сәл табысқа жеткен. 4WD тұжырымдамасы 1969 жылы Lotus 63 F1 машинасында да қолданылды, ал кене пішіні Lotus 72 жеңімпазының әлем чемпионатының көрнекті ерекшелігіне айналды.

Индианаполис 500

Lotus 56 STP Paxton Turbocar-да ("Silent Sam") пайдаланылған ST6 газ турбинасының өзгертілген нұсқасын қолданды, ол 1967 жылы жеңіске жетті. Бірақ машинаның өзі мүлдем жаңа және озық дизайн болды, ол сигараға ұқсамай, ерекше аэродинамикалық кене тәрізді денеге ие болды. Инди 500 жарысын басқаратын USAC турбиналы жарыс машиналарын ауа сору көлемін күрт азайту арқылы шектеуге бағытталған жаңа ережелерді енгізді. Lotus 56-ы төменгі қуаттылығы үшін күрделі аспа дизайнымен, Silent Sam-тің төрт дөңгелекті қозғалтқыш концепциясын сақтай отырып, бірақ жеңіл салмақпен және озық аэродинамикамен қамтамасыз етті. 56-шы модельді әзірлеу Team Lotus үшін қиын кезеңде өтті. Команданың жетекшісі Джим Кларк Германияда Формула 2 жарысында қаза тапты. Оның орнын басқан және команданың бұрынғы серіктесі Майк Спенс Индианаполисте машинаны сынақтан өткізген кезде қаза тапты. Жарысқа үш автокөлік қатысып, оларды Грэм Хилл, Джо Леонард және Арт Поллард жүргізді, Леонард полды иеленді. Өткен жылдан айырмашылығы, STP Paxton Turbocar жарыстағы басқа машиналардан оңай жеңілді, жарыста турбиналы машиналар басқа үздік үміткерлермен салыстырмалы түрде тең болды, олардың көпшілігі турбиналы қозғалтқыштың емес, аэродинамика мен шассидің дизайнына байланысты болуы керек. Хиллдің машинасының дөңгелегі бұзылып, Поллардтың машинасында отын сорғысының қозғалтқыш білігі бұзылып, Леонард бірнеше айналымға дейін жете бастаған кезде оның отын сорғысының білігі де бұзылып кетті. Көп ұзамай USAC турбиналы автомобильдерге қосымша шектеулер енгізді, олар оларды бәсекелестікке алып тастады. Екінші жыл қатарынан STP турбиналы машиналары Инди 500-ге жаңашылдық әкелді және жарыстың аяғына бірнеше айналым қалғанда көш бастаған кезде жеңе алмады. Кейіннен USAC турбиналы автомобильдер мен төрт дөңгелекті қозғалтқышты мүлдем тыйым салды, бірақ Mattel "Lotus Turbine" моделін танымал массалық өндірілген Hot Wheels автомобильдерінің бірі ретінде шығарғандығы ерекше болды. 1969 жылы Арт Поллард Индиге Оффенхаузермен жұмыс істейтін Lotus 56-ны әкелді. Ол төртінші қатарда жолдама алды, бірақ механикалық ақаумен 6 айналымнан кейін ғана тоқтады.

Формула бірінші

Колин Чапман 56-ны Инди 500 және Формула 1-де бәсекелесу үшін бір дизайнға ие болу жоспарының бір бөлігі ретінде F1 бәсекелесі ретінде әзірледі. F1 көлігінде алдыңғы және артқы қанаттары және қосымша отын резервуарлары болды. 56B ретінде белгіленген Эмерсон Фиттипальди оны алғаш рет 1971 жылы Брэндс-Хатчте өткен Чемпиондар жарысында жүргізді. Сулы жаттығулар кезінде 56B жолдағы ең жылдам машина болды, бірақ жарыс құрғақ ауа райында өтті және машина ортаңғы алаңнан жоғалды. Сильверстоундағы Халықаралық трофейде Fittipaldi-дің отставкаға кетуіне себеп болған аспаның бұзылуынан бұрын машина бірінші жарыстың үш айналын ғана бастан кешірді. Дейв Уокер кейін Голландия Гран-присінде машинамен жарысты, және жолдан шығып, зейнеткерлікке шыққанға дейін өте ылғалды трассаның бес айналында 22-ден 10-ға дейін өсті. Фиттипальди сол жылы 1971 жылғы Италия Гран-присінде көлікті қайтадан пайдаланды және әлсіз дизайнды 8-орынға жеткізді.

Мұра

Lotus 56 ешқашан жарыста жеңіске жетпегенмен, Джим Холлдың Chaparrals-пен бірге жарыс машиналарында аэродинамиканың маңыздылығын көрсетті және келесі он жыл бойы ашық дөңгелекті жарыс машиналарының қалыптарын қалыптастырды. Шапманның Lotus 72 машинасы дәл осындай кенелі мұрынды пайдаланып, Формула 1 әлем чемпионатында үш рет жеңімпаз атанды.