Кіріспе

Гималайдың ішкі тау жотасы Төменгі Гималай жотасы (parbat shrinkhalā) сондай-ақ Орта Гималай немесе Кіші Гималай немесе Гимачал деп аталады - Үнді қоңырауының ең солтүстік аймақтарында 3,700 - 4,500 м (12,000 - 14,500 фут) биіктіктегі шығыс-батыс тау жотасы, Пакистанның Инд өзенінен Солтүстік Үндістан, Непал және Бутан арқылы өте жоғары Гималай жотасына параллель, бірақ кейін екі жотаны Бутанның шығысына қарай ажырату қиынға соғады, өйткені жоталар Брахмапутра өзеніне жақындаған сайын. Химачал тау жиегі төменгі Шивалик немесе Чурия жотасымен (Сыртқы Гималай) оңтүстікке қарай қатар жүреді. Пир-Панджал - Кіші Гималайдың ең үлкен тау жотасы.

Өмірбаян

Химачал тауларының оңтүстік беткейлері тік және "негізгі шекаралық итерме" деп аталатын ірі ақаулар жүйесінің салдарынан тұрғындар тұрмайды. Қалқасы мен солтүстік беткейлері биік жерлерде жайылымдар мен террасалы егістіктерді қолдауға жеткілікті түрде төмендеп келеді. Непалдың тығыз орналасқан Ортаңғы төбелері қыртыстан басталып, төменгі аңғарлар мен басқа да "төбелер" арқылы солтүстікке қарай созылып, халық саны 2000 м-ден жоғарыға дейін азайғанша және астық негізіндегі ауыл шаруашылығы маусымдық мал шаруашылығы мен картоп сияқты суыққа төзімді дақылдарға жол ашады. Химачал жотасының бойында және солтүстікке қарай Орта тауларда кездесетін этникалық топтардың көпшілігі Тибето-Бирман туыстық қатынастарына ие, соның ішінде Неварда, Магарда, Гурунда, Тамангта, Райда және Лимбуда Непалдан шыққандар бар, алайда ең көп халықты құрайтын этникалық топ - Индоевропалық индустар Пахари деп аталады, негізінен жоғарғы брахман және Кшатрия немесе Четри касталары. Жазық таудан оңтүстікке қарай төменгі жер тарихи түрде безгекпен және иммунитеті дамыған аборигендер, атап айтқанда Тару және Майтили халықтары мекендеген. Химачал тау жиегі салыстырмалы түрде аз өзендер өтетін маңызды гидрографиялық кедергі болып табылады. Су бұру жүйелері шамшырақ тәрізді конфигурацияларға айналып, көптеген қосалқы өзендер Гималайдан оңтүстікке қарай Ортаңғы төбелер арқылы ағып, Химачал жотасының солтүстігіне қарай жиналып, батыстағы Карнали, Непалдың орталығында Гандаки немесе Нараяни және шығыстағы Коси сияқты ірі ойыстар арқылы өтеді. Үндістанның жазығында сәуірден маусымға дейін қырық градус температура сақталады, бірақ Химачал жотасының басында он-он бес градус суық, дөңгелек станциялар Үндістанның моғол және британ билеушілері ыстық маусымға арналған баламалы астаналар мен курорттар ретінде дамыды. Непал мен Бутанда дөңгелек станциялары жоқ, өйткені астаналар қатты ыстықтан аулақ болу үшін жеткілікті биік.