Cecil Lavery

Кіріспе

Ирландиялық заңгер, судья және саясаткер (1894-1967) Сесил Патрик Линтон Лавери (1894 жылы 6 қазан - 1967 жылы 17 желтоқсан) - Ирландияның заңгері, судьясы және саясаткері. 1950 жылдан 1966 жылға дейін Жоғарғы соттың судьясы және 1948 жылдан 1950 жылға дейін Ирландияның Бас прокуроры қызметін атқарды. Ол 1935-1938 жылдары Дублин округінің депутаты болды. 1948-1950 жылдары Мәдениет және білім беру комитетінің сенаторы болды.

Ерте өмір

Армаг қаласындағы Инглиш көшесінде туған Лавери Патрик Лаверидің, заңгердің және Энни Роуздың (туған аты Валели) ұлы болды. Ол Армгамдағы Сент Патрик мектебінде, Дублиндегі Кастлнок колледжінде оқыды; кейіннен Дублиндегі Университет колледжінде (UCD) оқыды, онда ол UCD Заң қоғамының алғашқы аудиторларының бірі болды. 1927 жылы ол Ирландияның Ұлттық соғыс мемориалдық бақтарының процесін алға жылжыту үшін Ирландия еркін мемлекетінің атқарушы кеңесінің президенті В.Т. Косгрейвтің "Естелік комитеті" құруға тағайындалды.

Мансап

Лавери 1935 жылы 17 маусымда Дублин округінің сайлау округінде өткен сайлауда, Fine Gael TD Batt O'Connor қайтыс болғаннан кейін, Dáil Éireann-ге бірінші рет сайланды. Ол 1937 жылғы жалпы сайлауда 9-шы Даилге қайта оралды, бірақ келесі жылы 1938 жылғы жалпы сайлауда ол өзінің орынды Fine Gael кандидаты Патрик Белтоннан жоғалтты. Лавери фашизмге деген жанашырлық көзқарасын білдіріп, "Фашизм оны қабылдаған елдерде көп жақсылық жасады және басқа елдерде де қанағаттанарлық үкімет бола алады" деп мәлімдеді. Ол 1948 жылға дейін сайлауға қатыспады, ол 6-шы Сенатқа Мәдениет және білім беру панелі сенаторы болып сайланды және Taoiseach Джон А. Костелло оны Ирландияның Бас прокуроры етіп тағайындады. Костелло Лавериді тағайындау туралы екі даулы шешім қабылдады; көптеген жылдар бойы қолданылып келген практиканы кері қайтарып, ол Лавери жеке практикада жалғаса алады және оған Бас прокурор ретінде төленген алымдар оның табысының бір бөлігі ретінде есептелуі керек деп шешті. Костелло екі шешімді де Лавери адвокаттың ең көп табысқа ие болғандарының бірі екендігіне және Бас прокурор ретінде айлықақысының едәуір азайтылуына негіздеді. Бас прокурор ретінде ол бірнеше қиын мәселелерге кеңес берді, атап айтқанда, валютаның құнсыздануы және Фойл көліндегі балық аулау құқықтары, оларды Солтүстік және Оңтүстік үкіметтері талап етті. 1950 жылы 21 сәуірде Сенаттан шығып, Жоғарғы Соттың судьясы болып тағайындалды. Оған Жоғары соттың президенті болу ұсынылды, бірақ ол өзінің атын алып тастады, әрине, Әділет министрлігі оның біліктілігі туралы сұрақ қойғаннан кейін. 1961 жылы Конор Магуайр зейнеткерлікке шыққан кезде Костелло Лаверидің Ирландияның Бас судьясы болып тағайындалуына күш салып үгіттеді, оны, мүмкін, кейбір асыра сілтеп, "соңғы жарты ғасырдың ең көрнекті ирланд заңгері" деп атады. Кейіннен ол Лавериді Халықаралық Сотта судья етіп тағайындауға (айрландиялық кандидат қарастырылған жалғыз уақыт) үгіт-насихат жасады.

Lavery was elected to Dáil Éireann on his first attempt, at a by election held on 17 June 1935 in the Dublin County constituency, after the death of Fine Gael TD Batt O'Connor. He was returned to the 9th Dáil at the 1937 general election, but the following year at the 1938 general election, he lost his seat to his Fine Gael running mate Patrick Belton. Lavery had sympathetic views of fascism stating "Fascism has done much good in countries that have adopted it and may prove a satisfactory government for other countries in time to come”. He did not stand for election again until 1948, when he was elected to the 6th Seanad as a Senator for the Cultural and Educational Panel, and was appointed as Attorney General of Ireland by Taoiseach John A. Costello. Costello made two controversial decisions on Lavery's appointment; reversing the practice of many years he decided that Lavery could continue in private practice and that such fees as were paid to him as Attorney General should count as part of his income rather than be paid into the Exchequer. Costello justified both decisions on the ground that Lavery was one of the Bar's top earners and had taken a considerable pay cut as Attorney General. As Attorney General, he advised on several difficult issues, notably devaluation of the currency and fishing rights in Lough Foyle which were claimed by both Governments, North and South. He left the Seanad on 21 April 1950, when he was appointed as a judge of the Supreme Court, where he served till his retirement in 1966. He was offered the presidency of the High Court but withdrew his name, apparently after the Department of Justice raised a question about his qualifications. In 1961, on the retirement of Conor Maguire, Costello lobbied hard for Lavery to be appointed Chief Justice of Ireland, calling him with perhaps some exaggeration "the outstanding Irish legal figure of the last half century". He later lobbied, also unsuccessfully, for Lavery to be appointed a judge of the International Court of Justice (apparently the only time an Irish candidate was even considered).