Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Александр Дюхар (1777 - 12 тамыз 1844) - Шотландияда ХVІІІ ғасырдың басында рыцарлық дәстүрдің жаңа түрін құру үшін Темплер дәстүрін қайта жаңғыртқан мөрлік гравёр. Дьюхар отбасы якобиттік симпатиялы болған, бірақ 1745 жылға дейін, белгілі якобит Лион Истер Огил Дьюхардың ұлы семсерін алып кеткен кезде, 1746 жылы Куллоден шайқасынан кейін қалпына келтіріліп, Александр шотландтық тамплиерлік ер азаматтарын қайта жаңғыртқан кезде, олардың адалдықтарын Ганноверлік іске ауыстырды. Жаңа орден 1805 жылы Ирландияның ертегі Ұлы лагері (бұрын Ирландияның Жоғары Темплирлер рыцарлары, Килвинг Лоджасы және өзі Айрширдегі Килвинг Лоджасының Ұлы шебері жарғысы бойынша жұмыс істейтін) Дьючарға жарғы берген кезде ресми түрде басталды. 31 жыл. Ол Эдинбургтегі Темплирлер рыцарларының Ұлы Ассамблеясы болды. Дьючардың ағасы Дэвид, 1-ші полководецтік полк, Корольдік шотландтар (Корольдік полк) басқа офицерлермен қосылды. 1809 жылы Александр сол полктің майоры Мюллермен бірге Англиядағы орденнің бас шебері Кент герцогынан жаңа Ұлы конклавқа арналған жарғыны сұрауға кірісті. 1811 жылы 19 маусымда "Құдай үйі мен қабірдің және Иерусалимнің әулие Иоаннның Ұлы конклавы" үшін жарғы берілді. Дэвид Дюшар Жарым арал соғысында (1808 - 14) Шотландия корольдіктері 1-ші жаяу полкінің 3-ші батальонында қызмет етті және Португалиядағы науқан кезінде француздар қиратып жіберген Томар замоғындағы Темплер шіркеуінен құрбандық үстелінің айқышшасын алып, Конклавтың ашылуында айқышшасын ұсынды. Біршама даулы, Александр Дюхар Конклавтың мүшелігін масон еместерге ашты және масон емес лагерьлерге жарғылар шығарды.
Alexander Deuchar (1777 – 12 August 1844) was a seal engraver who revived the Templar tradition in Scotland in the early 19th century in order to establish a new form of chivalry. The Deuchar family had been Jacobite sympathisers, but transferred their allegiance to the Hanoverian cause before 1745, when a prominent Jacobite, Lyon of Easter Ogil, carried off the great sword of Deuchar, although it was recovered after the Battle of Culloden in 1746, and in the possession of Alexander when he started his revival of the Scottish Knights Templar. The new Order started formally in 1805 when a charter was issued to Deuchar by the Early Grand Encampment of Ireland (previously the High Knight Templars of Ireland Lodge, Kilwinning Lodge, and itself operating under a charter from the Grand Master of Lodge Mother Kilwinning, in Ayrshire), under the title of the Edinburgh Encampment No. 31. It became the Grand Assembly of Knights Templar in Edinburgh. Deuchar's brother, David, who was serving in the 1st Regiment of Foot, The Royal Scots (The Royal Regiment), joined with other officers of the Regiment. In 1809 Alexander began, with Major Mueller of the same regiment, to request authority from the Duke of Kent, Grand Master of the Order in England, for a charter for a new Grand Conclave. The charter was granted, finally, on 19 June 1811, for the "Grand Conclave of Knights of the Holy Temple and Sepulcher, and of St. John of Jerusalem, H. R. D. M. + K. D. S. H.". David Deuchar served in the Peninsular War (1808–14) in the 3rd Battalion of the 1st Regiment of Foot of The Royal Scots and during the campaign in Portugal took the altar cross from the Templar Church at the Castle of Tomar, which had been destroyed by the French, and presented the Cross at the inauguration of the Conclave. Somewhat controversially, Alexander Deuchar opened membership of the Conclave to non Masons, and issued charters to Encampments which were non Masonic.