Кіріспе

Джон Кларк Салиер II (16 тамыз 1902 жылы Миссури штатының Хиггинсвилл қаласында дүниеге келген) - американдық эколог және мемлекеттік әкімші.

Өмірбаян

" Б " деген баға алғаннан кейін . 1927 жылы Миссури штатының Файетте қаласындағы Орталық колледжінде, 1930 жылы Мичиган университетінде магистрлік дәреже алды. Ол Парсонс, Канзас мемлекеттік мектептерінде ғылымды оқытты және 1933 жылы Айова балық және ойын комиссиясында лауазымға орналасудан бұрын бірнеше жыл бойы Канзас штатының Ньютон қаласындағы Бетел колледжінде биология профессоры болды. Биологиялық зерттеулер бюросының басшысы болып тағайындалғаннан кейін, Джей Норвуд "Динг" Дарлинг бюроның жаңадан құрылған баспана бағдарламасын басқаратын адамды іздестіре бастады. Бірнеше жыл бойы Салиердің жұмысымен танысқан Дарлинг 1934 жылдың маусым айында Салиерді ұлттық жануарлар дүниесі баспаналарын басқаруға жалдады. Алғашында Салиер Мичиган университетінен Вашингтондағы Биологиялық зерттеу бюросында тұрақты жұмыс істеуге асықпайтын. Джордж Лейкоктың "Ұшқан қаздың белгісі" атты кітабында жазылғандай, Дарлинг Салиерді елдегі су құстары жобаларын бағалау үшін бір жылға жұмыстан босатуға көндірді. Сальерге Дарлинг Альдо Леопольд қолдаған жабайы табиғатты басқарудың қорғау принциптерін қолдана отырып, су құстарын басқару бағдарламасын әзірлеуді тапсырды. Көшіп-қонушы құстардың тіршілік ету ортасына қажеттіліктеріне негізделген мұндай бағдарлама бұрын-соңды ұлттық деңгейде қолданылған емес. Кейіннен Сальер 1934 жылы 17 желтоқсанда Бюроның тұрақты лауазымына қабылданды. 1934 жылы биологиялық зерттеуге жұмысқа келгеннен кейін көп ұзамай үкімет оған ел аралап, баспаналарға бару үшін көлік берді. Сальер ұшақтан қорқатын, сондықтан бұл көлік оған алыс жерлердегі баспаналарды аралауға мүмкіндік берді. Лейкоктың айтуынша, "алты аптаның ішінде ол (Сэльер) 29 000 шақырым жол жүріп, жаңа баспаналы жерлерді салуға жоспар құрды". Баспахана менеджерлері Салиердің өз үкіметінің берген Олдсмобилімен күн сайын жүздеген шақырым жол жүріп, баспаханаға келіп, онда түнде немесе тамақтану үшін отбасында қалып, өз сапарын бастамас бұрын басқа баспахананы тексеруге баратынын хабарлады. Ол қайтыс болғанға дейін өзі қарап шыққан баспаналар мен жобалар туралы естеліктері өте анық болды. Зейнеткерлікке кетер алдында соқыр болып қалғаннан кейін де, Сальер өзінің Конгресс және Департамент брифингі кезінде өзінің бүкіл мансабында барған көптеген жерлерді нақты еске түсіре алды. Сальер Жабайы табиғатпен күрес бөлімінің басшысы болғандықтан, "Ұлттық жабайы табиғатпен күрес жүйесінің атасы" ретінде танымал болды. Оның басшылығымен жүйе 1930 жылдардың ортасында 1,5 миллион акрдан (6,100 км2) 1961 жылы зейнеткерлікке шыққаннан кейін 29 миллион акрға (120,000 км2) дейін өсті. Сальер 1934-1936 жылдардағы президент Франклин Д. Рузвельттің қаздарды қалпына келтіру бағдарламасының басты архитекторы болды. 30 жылға жуық қызмет еткеннен кейін, денсаулық мәселесі Сальерді 1961 жылы баспаналарды басқару бөлімінің бастығы ретінде зейнеткерлікке шығуға мәжбүр етті. Ол өзінің туған күні 1966 жылы 16 тамызда қайтыс болғанға дейін Балық және жабайы табиғат қызметімен кеңесші қызметін жалғастырды. 1966 жылы Балық және жабайы табиғат қызметі Солтүстік Дакотадағы Төменгі Сорис ұлттық жабайы табиғат баспанасын Американың жабайы табиғатын сақтауға қосқан үлесін құрметтеу үшін Дж. Кларк Салиер ұлттық жабайы табиғат баспанасы деп атады. Салайердің немересі Джон Кларк Салайер IV, американдық азаматтық бостандықтар одағында Бреннен стипендиаты және штат адвокаты ретінде жұмыс істеген конституциялық заңгер. Қазіргі уақытта ол Араб Америка отбасыларына қолдау көрсету орталығының заңгерлік директоры және Барнард колледжінің профессоры.