Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
People v. LaValle, 3 N. Y.3d 88 (2004), Нью-Йорк апелляциялық сотының, АҚШ-тың Нью-Йорк штатының ең жоғары сотының, маңызды шешімі болды. Бұл сот штаттың өлім жазасы туралы заңын конституцияға қайшы деп тапты, өйткені заңда тұйық жағдай туындаған жағдайда қазылар алқасына нұсқау беру туралы нұсқаулар бар. Нью-Йорк содан бері өлім жазасынан бас тартты, өйткені заңға өзгеріс енгізілген жоқ.
People v. LaValle, 3 N. Y.3d 88 (2004), was a landmark decision by the New York Court of Appeals, the highest court in the U. S. state of New York, in which the court ruled that the state's death penalty statute was unconstitutional because of the statute's direction on how the jury was to be instructed in case of deadlock. New York has since then abandoned the death penalty, as the law has not been amended.
Іс-қағаздарының мазмұны
Стивен ЛаВалл, жексенбі күні таңертең жүгіріп жүрген кезінде мектептегі спорттық жаттықтырушы Синтия Квиннді зорлап, жыныстық қатынасқа түскен және өлтірген (шығырмашымен 73 рет пышақталған) сотталып, төменгі соттың бірінші дәрежелі зорлау мен кісі өлтіруі үшін айыпталды. Суфолк округінің Жоғарғы соты оны өлім жазасына кесіп отыр. ЛаВалле істі негізінен өзі (заңгерлік даярлығының толық болмауымен) өзі мен екі адвокатының арасында болған даудан кейін талқылады; олар істі әртүрлі бағытта жүргізгісі келді. Кейін бұл істі Нью-Йорк штатының ең жоғарғы сотына аппеляциялады.
Stephen LaValle, who raped, sexually molested, and murdered high school track coach Cynthia Quinn (stabbed seventy three times with a screwdriver) during her Sunday morning jog was tried and convicted by a lower court of rape and murder in the first degree. The Supreme Court of Suffolk County sentenced him to death. LaValle largely argued the case himself (despite a complete lack of legal training), after a falling out between him and his two attorneys; they wanted to take the case in different directions. The case was eventually appealed to the highest court in New York State.
Апелляциялық соттың шешімі
ЛаВалль екі себеппен өлім жазасына кесілгенін айтты. Біріншіден, ол қазылар алқасының бір мүшесі (қазылар алқасының 16-шы мүшесі) оған бастан-ақ қарсылық білдіргенін және сот отырысында қазылар алқасының мүшесі зорлаушылар мен кісі өлтірушілерге өлім жазасын тағайындауға бейім екенін білдіргенін мәлімдеді. ЛаВалле сонымен қатар Куинннің күйеуінің эмоционалды куәлігі іспен байланысты емес екенін және тек оған қатаң жазаны алу үшін қызмет еткенін айтты. Сот ЛаВаллдің айыбын растау үшін "күнәнің айқын дәлелдемелерін" келтіре отырып (көбінесе ЛаВаллдің өз мойындауына, сондай-ақ куәгерлердің куәлігіне негізделген) сот өлім жазасын Нью-Йорк Конституциясының 1-бабы 6-бөліміне қайшы келгені үшін күшін жойды. Сот Нью-Йорк қылмыстық іс жүргізу заңының 400.2710-бабы конституцияға қайшы екенін айтты. Бұл бөлімде егер сот төрешілері қандай жаза тағайындалатыны туралы шешім қабылдамаса, не болатыны қарастырылған: шартсыз өмір бойы немесе өлім. Мұндай жағдайда сот төрешісі айыпталушыны 20 жылдан өмір бойына немесе өмір бойына шартты түрде босату мүмкіндігінсіз жазалауға құқылы. Сонымен қатар, заң бойынша, судьялар төрешілерге, егер олар сотты шешіп, шешімін таппаса, не болатынын айтып беруі керек еді. Сот мұндай нұсқаудың қазылар алқасына мәжбүрлеу әсерін тигізуі мүмкін екенін анықтады, олар өмір бойы шартсыз жазаны дұрыс деп санайды, бірақ егер олар өздерінің дауысына беріліп, тұйыққа түсіп қалса, айыпталушы жиырма жылдан кейін шартсыз жазаға тартылуы мүмкін деп қорқады. Бұл мәжбүрлеу мүмкіндігі Нью-Йорк штатының Конституциясындағы тиісті процес туралы ережелерді бұзды. Сот сонымен қатар, тұрақтанған жағдайдың салдары туралы кейбір нұсқаулар тиісті іс жүргізу туралы ережеде талап етіледі, бірақ жаңа нұсқауларды беру сот емес, заң шығарушы органға тиесілі деп тапты.
LaValle argued that his death sentence had been improperly imposed on two grounds. First, he alleged that one of the jurors (juror 16) had been biased against him from the beginning, and that during voir dire the juror had expressed an inclination towards assigning the death penalty to rapists and murderers. LaValle also argued that the emotional testimony of Quinn's husband was largely irrelevant to the case, and served only to earn him a harsher sentence from the jury. While the court upheld LaValle's conviction, citing "overwhelming evidence of guilt" to support it (largely based on LaValle's own confession as well as eyewitness testimony), the court did invalidate the death sentence, on the grounds that it violated Article 1, Section 6 of the New York Constitution. The Court held that Section 400.27(10) of the New York Criminal Procedure Law was unconstitutional. That section addressed what would happen if a jury deadlocked on the penalty to be imposed: life without the possibility of parole, or death. In that circumstance, the trial judge would be empowered to sentence the defendant to as little as 20 years to life or as much as life without parole. Moreover, the statute required the judge to instruct the jury as to what would occur if they deadlocked. The Court found that such an instruction could have a coercive effect on jurors who believed life without parole was the appropriate sentence, but feared that if they stuck to their vote and a deadlock resulted the defendant could be eligible for parole in as little as twenty years. This potential for coercion violated the due process clause of the New York State Constitution. The court further held that some instruction as to the consequence of deadlock was required by the due process clause, but that it was for the legislature, not the court, to provide a new instruction.
Әсерлер
Сот істі Саффолк округінің Жоғарғы сотына қайтарып берді, жаңа жаза тағайындалсын деген нұсқаумен: 20 немесе 25 жылдан өмір бойына немесе өмір бойына бас бостандығынан айыру. Нью-Йорктегі өлім жазасына кесілген тағы екі адамның өлім жазасы да күшін жойды. 2007 жылдың сәуірінде республикалық партияның мемлекеттік лауазымды адамдары, атап айтқанда, бұрынғы мемлекеттік сенаттың көпшілік көшбасшысы Джозеф Бруно "полицейліктерді өлтірушілерге" өлім жазасын қолдануға рұқсат беретін мемлекеттік жазаны қалпына келтіру туралы келіссөздер жүргізді. Бұрынғы губернатор Элиот Спитцер заңның мақсатымен келіскенін білдірді, бірақ оны қабылдауға қолдау білдірмеді. Бұрынғы губернатор Дэвид Патэрсон өз позициясын білдірмеді, бірақ штаттық сенатор Лиз Крюгердің айтуынша, Патэрсон үнемі өлім жазасына қарсы болды. 2007 жылдың қазан айында Нью-Йорк апелляциялық соты Нью-Йорктегі өлім жазасына кесілген соңғы тұтқынға қатысты People v. John Taylor туралы шешім қабылдады (Wendy's massacre қараңыз). Бұл жағдайда Куинс округінің округтiк прокуроры Лаваллге ерекше жағдай жасауға тырысты, бірақ сот бұл әрекетті қабылдамады.
The court remanded the case to the Supreme Court of Suffolk County with instructions that a new sentence be imposed: either 20 or 25 years to life, or life imprisonment without eligibility for parole. The death sentences of New York's other two death row inmates were also invalidated. In April 2007, there were talks by state officials of the Republican Party, notably former State Senate Majority Leader Joseph Bruno, to reinstate a state death penalty that permits its usage for "cop killers." Former governor Eliot Spitzer expressed agreement with the intention of the legislation, but did not actually express support for passing it. Former governor David Paterson did not take a position, but according to state senator Liz Krueger, Paterson has always been against capital punishment. In October 2007, the New York Court of Appeals decided People v. John Taylor which involved the last inmate on New York's Death Row (see Wendy's massacre). In that case, the District Attorney of Queens County sought to carve an exception to Lavalle, but the court rejected that effort.