Кіріспе
Индианаполис 500 жарысының 48-ші жарысы 1964 жылы 30 мамырда Индиана штатының Спидвей қаласындағы Индианаполис моторлы автожолында өтті. Жарысты А. Дж. Фойт жеңіп алды, бірақ ол негізінен жеті адамның жарыста қаза тапқан оқиғасы үшін есте қалды. Бұл сонымен қатар алдыңғы қозғалтқышты "родстер" жеңген соңғы жарыс, өйткені барлық кейінгі жарыстар арткы қозғалтқышты, формула стиліне сәйкес машиналармен жеңілді. Бұл Фойттың төрт рет "Инди 500" жарысында жеңген екінші жеңісі болды. Алдыңғы жылы екінші орын алған Джим Кларк Lotus 34 quad cam Ford V 8 машинасымен бірінші орынды иеленді. Ол старттан бастап бастап, жалпы 14 айналымда көш бастады. Алайда, дөңгелектің бұзылуынан аспасы бұзылып, 47-айламда ол жарыстан шықты. Команданың менеджері Колин Чэпман біліктілікке арнайы жұмсақ құрамды Дунлоп шиналарын таңдады, ал ережелерге сәйкес жарыста сол типті шиналар пайдаланылуы керек, онда олар жоғары тозу деңгейінен зардап шегеді. Кларктың Lotus командасының серіктесі Дэн Гурни кейіннен осындай шиналардың тозуына ұшырағаннан кейін жарыстан шығарылды. Боби Маршман жарыстың алғашқы кезеңдерінде көш бастады, бір кезде оның көшін 90 секундқа дейін созды. Алдындағы агрессивті шабуыл кезінде ол А. Дж. Фойтты бір айналдыруды мақсат етіп, ерекше күйзеліске ұшырады. 39-айналмада ол бірінші бұрышта тым төмен түсіп, көлікті төменге түсірді және беріліс майының бұзылған плагинімен құлдырады. Жарыс чемпионы Парнелли Джонс кейіннен оның машинасы отқа өртеніп, сыртындағы қабырғаға соқтығысқаннан кейін жарыстан шықты. Маршман, Кларк және Джонс жарыстан шығып қалған кезде, А. Дж. Фойт соңғы 146 айналымда көш бастап, жеңіске жетті. Жарыс жеңімпазы Фойт шиналарды ауыстырмай-ақ, 500 мильді жүріп өтті. Goodyear кейбір жарыстарға дөңгелектерді ұсынды, бірақ тек тәжірибелік жарыстарға қатысты. Жарыс барысында ешқандай көлік Гудйердің шиналарын қолданған жоқ. Фойттың 1964 жылғы жеңімпаз машинасы Индианаполис Мотор Спидвейінің атақ-даңқ және музейінің коллекциясындағы жалғыз машина болып қала береді, ол үнемі көріністе болады, ол ешқашан жарыстан бұрынғы жағдайға қалпына келтірілмеген.
The 48th International 500 Mile Sweepstakes was held at the Indianapolis Motor Speedway in Speedway, Indiana on Saturday, May 30, 1964. The race was won by A. J. Foyt, but is primarily remembered for a fiery seven car accident which resulted in the deaths of racers Eddie Sachs and Dave MacDonald. It is also the last race won by a front engined "roadster", as all subsequent races have been won by rear engined, formula style cars. It was Foyt's second of four Indy 500 victories. Jim Clark, who finished second the previous year, won the pole position in the Lotus 34 quad cam Ford V 8. He took the lead at the start, and led for a total of 14 laps. However, a tire failure caused a broken suspension, and he dropped out on lap 47. Team manager Colin Chapman had chosen special soft compound Dunlop tires for qualifying, and the rules dictated that the same type of tires be used for the race, where they suffered from a high wear rate. Clark's Lotus teammate Dan Gurney was later pulled from the race after experiencing similar tire wear. Bobby Marshman led during the early stages of the race, at one point stretching his lead to as much as 90 seconds. During his aggressive charge in front, he became uncharacteristically obsessed with putting A. J. Foyt a lap down. On lap 39, he went too low in turn one, bottoming out the car, and dropped out with a broken transmission oil plug. Defending race champion Parnelli Jones later dropped out after a his car caught fire after he exited his pit box, crashing it into the outside pit wall. With Marshman, Clark, and Jones all out of the race, A. J. Foyt cruised to victory, leading the final 146 laps. Race winner Foyt drove the whole 500 miles without changing tires. Goodyear supplied tires for some entries, but participated only in practice. No cars used Goodyear tires during the race itself. Foyt's 1964 winning car remains the only car in the collection of the Indianapolis Motor Speedway Hall of Fame and Museum, regularly on display, that has never been restored to pre race condition.
Басталу желісі
RowInsideMiddleOutside 16 Джим Кларк51 Бобби Маршман2 Роджер Уорд 298 Парнелли Джонс 1 А. Дж. Фойт 12 Дэн Гурни 318 Ллойд Руби66 Лен Саттон5 Дон Брэнсон 453 Уолт Хансген 56 Джим Хуртубиз23 Дик Ратман 588 Джонни Бойд83 Дейв Макдональд 86 Джонни Резерфорд 664 Ронни Думан 25 Эдди Сакс14 Трой Раттман 715 Бад Тингелстад16 Бобби Грим99 Джонни Уайт 89 Бобби Унсер54 Боб Вейт84 Эдди Джонсон 952 Джек Брабам28 Джим МакЭлреат4 Боб Харки 1077 Боб Матузер 95 Чак Стивенсон3 Артон Малоун 1126 Холл68 Норм Боб Билл 62 Вент Чизбург
Sears-Allstate арнайы
Дейв Макдональд Микки Томпсонның #83 Sears Allstate Special-імен бірге жасалған көлікпен жүрді. Бұл 1963 жылы жарысқа шыққан, 1964 жылы ағымды көліктік корпуспен жаңартылған, арткы қозғалтқышты автомобиль болды. Автомобильде Армстронг Тейр және Резеңке компаниясы өндірген Allstate шиналары қолданылды. 1964 жылы USAC ережелерін өзгертуіне байланысты, автомобильдің шиналарын пайдалану талап етілді (бұл бұрын қолданылған). Грегори 6 мамырда жол апатына ұшырап, командадан шығып кетті. Дейв Макдональд машинасын еш қиындықсыз бағдарлауды жүзеге асырды. Эдди Джонсон екінші команданың көлігін бағындырды. Карбюратор күні Макдональд көлікті сынап көрді, ол ешқашан толық жанармаймен жүретін-жүрмейтіндігі туралы қарама-қайшы есептермен. Паддоктағы басқа жүргізушілер машинаны уайымдағаны белгілі болды. Куәгерлер мен фильмдер MacDonald-тың алғашқы екі айналымдарының нақты деректері туралы келіспейді, бірақ ол көптеген машиналарды өткізуге тырысқандығы туралы жалпы пікірде. Апатқа тағы бір жауап 1965 жылы әскери тікұшақтарда қолданылатын технологиямен бірге Firestone "RaceSafe" отын элементтерін енгізу болды. Сакс пен Макдональдтың апаты "World 600" жарысында "Fireball Roberts" апатынан алты күн өткен соң орын алды. Робертс 2 шілдеде қайтыс болады. Американың жарыс қауымдастығының көңіл күйі, Индианаполистегі қайғылы оқиғадан бір апта өткен соң, танымал жүргізуші Джим Хуртубис Милвакиде ауыр жарақат алғаннан кейін, одан әрі күшейе түсті.
2016 жылғы қайта кездесу
Апат Макдональдтар отбасын қатты мазалады. Макдональдтың отбасы мүшелері спидвейге барудан аулақ болды. Жабылу ұлы Рич Макдональд әкесі карьерасын зерттеуді бастағанға дейін, Дейв Макдональдпен кездеспейді. net веб-домен 2003 жылдан бері оның әкесі жетістіктеріне арналған құрмет және қазіргі заманға арналған отбасылық күнделік, Сакстың ұлы Эдвард Джулиус III (Едди-младший деп аталады) әлеуметтік желілерде кездеседі. Indianapolis Star журналының репортері Курт Кевин MacDonald-пен бірінші, содан кейін Сакспен байланысқа шығады. Басқа байланыстармен бірге, әсіресе 1973 жылы жарыста қаза тапқан швед Савидждің қызы Анжела Савидж, оның алғашқы сапары 500-ге 2014 жылы атап өтілді және жыл сайынғы сапарға айналды, Макдональдтар қайтадан Спидвейде кездесе алды. 2016 жылы Индианаполис 500-де Шери Макдональд, Дейвтің жесірі және ұлы Рич Макдональд жарыс күні пайда болды және оған Эдди Сакс III қосылды. Үшеуі де апат болған жерде, қабырғаның жоғарылатылуы мен жолдың қораптары 1974 жылға дейін шығарылған жерде, қабырғаның артында отын жеткізушісінің белгісімен белгіленіп, 2000 жылдан бері жолдың сағаттық бағыты бойынша өтуі үшін пит-лейн шығысы болып табылады. 2016 жылдың басында Рич Макдональд Анжела Савидж ұсынған подкастта пайда болды, ол Швецияның (1973 жылғы жарыста қаза тапқан) қайтыс болғаннан кейін туған қызы, ол құлаған жарыскерлердің екі баласы арасында достыққа ұшырады. Рич пен Анджела оқиғаларда бірге көрінді.
Хабар тарату
Алғаш рет жарыс тікелей эфирде, жалаудан жалауға, бүкіл округтегі театрларда жабық жүйелі теледидар арқылы көрсетілді. Чарли Брокман алып басушы ретінде қызмет етті. Бір аптадан кейін "Wide World Of Sports" ABC телеарнасында бірнеше минуттан кейін түсірілген бейнелер пайда болды
Эдди Сакс туралы мақтау сөз
Жарыстың тікелей радио хабарларын тарату кезінде IMS Radio Network хабаршысы Сид Коллинз Эдди Сакс үшін ауадағы өрнекпен жасалған мақтау сөзін айтып, сыншылардың мақтауына ие болды. Қызыл ту кезінде жолдың қоғамдық баяндамасының хабаршысы Том Карнеги Сакстың өлімі туралы ресми хабар берді (Макдональдтың мерзімі әлі аяқталмаған еді, ал оның өлімі кейін ғана жарияланды). Бұл хабар радио арқылы бір мезгілде таратылды. Бес секунд бойы эфирде үнсіздік естілді, сол сәтте Коллинз салтанатты, дайын емес мақтау сөзін айтты: Кейінгі жылдардағы баяндаманың қайта берілуі, әдетте, Коллинздің Сакстың бірінен кейін бірі үздік орындарға ие болуына қатысты сөздерін қалдырды, себебі ол оларды шын мәнінде бір жылдан кейін, 1960 және 1961 жылдары жеңгенін қате түсіндірді.