Кіріспе
Индианаполис 500 жарысының алтыншы жарысы 6-шы Халықаралық 300 Мильдік Жеңіс жарысы Индианаполис 500 жарысының алтыншы жарысы болды. Бұл жарыс 1916 жылы 30 мамырда Индианаполис автожолында өтті. Басшылық жарысты 120 айналымға, 300 мильге (483 км) жоспарлаған, бұл Индианаполис 500-дің 500 мильден (805 км) аз болуы. Жалпы жұрттың пікірінше, жарыстың қашықтығы Бірінші дүниежүзілік соғыстың басталуына байланысты өзгертілген, бірақ шын мәнінде жарысты қысқа және жанкүйерлерге тартымды ету үшін қашықтықты өзгерткен Speedway менеджменті болды. Бір рет өзгертілген қашықтыққа қарамастан, жарыс әлі күнге дейін Индианаполис 500 ретінде белгілі Мемориал күнінің классикалық жарысының үздіксіз ұрпағының бөлігі болып саналады. Қашықтықтың өзгеруіне қоса, старт уақыты таңғы сағат 10-дан кешкі сағат 13-ке ауыстырылды. Эдди Риккенбеккер стартта көш бастап, алғашқы тоғыз айналымда көш бастады, бірақ рульдік проблемалармен тоқтады. Дарио Реста 120 айналымның 103-ін бастап, жеңіс алды. Рестаны Bob Dahnke ат механиктері ертіп жүрді. Жеті машинаны Speedway немесе оның иелері соғыста күшті алаңға қамтамасыз ету үшін енгізді. Олардың ешқайсысы бірінші беске кірмеді. Жарысқа қатысушылар саны 21 ғана болды, бұл Инди тарихындағы ең кішкентай көрсеткіш.
The 6th International 300 Mile Sweepstakes Race was the sixth running of the Indianapolis 500. It was held at the Indianapolis Motor Speedway on Tuesday, May 30, 1916. The management scheduled the race for 120 laps, 300 mile (483 km), the only Indianapolis 500 scheduled for less than 500 mile (805 km). Although the common belief is that the race distance was changed due to the onset of World War I, it was in fact Speedway management that changed the distance in order to make the race shorter and more appealing to fans. Despite the one time altered distance, the race is still considered part of the continuous lineage of the Memorial Day classic, known as the Indianapolis 500. In addition to the altered distance, the start time was moved from 10:00 a. m. to the early afternoon (1:30 p. m.)
Eddie Rickenbacker took the lead at the start, and led the first nine laps until dropping out with steering problems. Dario Resta led 103 of the 120 laps, and claimed the victory. Resta was accompanied by riding mechanic Bob Dahnke. Seven of the cars were entered by the Speedway or its owners, in order to ensure a strong field during the war. None of them finished in the top five. Despite the promoter's entries, the field consisted of only 21 cars, the smallest in Indy history.
Бірінші дүниежүзілік соғыс
1916 жылғы жарыстан үш ай өткен соң, 1916 жылғы Еңбек күні демалыс күнінде Спидвейде екінші жарыс - Харвест автожарыстар классикалық жарысы өтті. 1917 жылғы жарыс 500 мильге қайта оралуға жоспарланған еді, бірақ жергілікті қонақ үй иелерімен дау және Бірінші дүниежүзілік соғыстың өршуі араласты. 1917 жылы 23 наурызда Спидвейдің басшылығы 1917 жылғы Индианаполис 500-ді тоқтатты және 1917 және 1918 жылдары жарыстарды тоқтатты. Трек Вилбур Райт алаңы мен Шанут әуе базасы арасында ұшатын әскери ұшақтарға қону жолағы және техникалық қызмет көрсету / жанармай құю станциясы ретінде ұсынылды. Ол Speedway Aviation Repair Depot деп аталды және 821-ші Аэро жөндеу эскадрильясы орналасқан. Сонымен қатар, бірнеше тәжірибелік ұшақтар сынақтан өтті. Кем дегенде бір сынақ ұшқышы жарыста ұшақ апатынан қаза тапты. 1917-1918 жылдары Индианаполис моторлы автожолында ешқандай жарыстар өткізілген жоқ. Сол сияқты, Ұлттық чемпионат 1917 және 1918 жылдары тоқтатылды. Алайда, соғыс жылдарында басқа трассаларда өткізілген AAA жарыстары (алуандыққа жатпайтын жарыстар) болды. 1917 жылы Мемориал күні Цинциннатиде 250 мильдік жарыс өтті. 1919 жылы соғыстан кейін Индианаполис 500 қайта басталды.
Жарыс мәліметтері
1916 жылы ат үстінде жүретін механиктер қажет болды. Жарысқа дейінгі апталар мен айларда Спидвей президенті Карл Г. Фишер жергілікті қонақ үй иелерінің жарыс аптасында клиенттерге бағаны көтеру практикасына алаңдаушылық пен жеккөрушілік білдірді. Фишер 1916 және / немесе 1917 жылы Мемориал күніндегі 500 мильдік жарысты Огайо штатының Цинциннати қаласындағы тақта трассасына көшірумен қорқытты. Ақырында, бітімге қол жеткізілді және жарыстар қозғалмады. Осыған орай, 1917 жылы Индианаполис 500-ге қатысуға арналған бос орындар жіберілгеннен кейін, Бірінші дүниежүзілік соғыстың күшейуі салдарынан, қысқа уақыт ішінде тоқтатылды. Жүргізуші Джек ЛеКейн жарыстан екі күн бұрын жаттығу кезінде сынған колентовый валдан жарыстан тыс қалуға мәжбүр болды. Ол Delage командасының серіктесі Жюль Девинге көмек көрсетті, ол 100 мильдік белгіден кейін көп ұзамай ауысты. 61 айналымнан кейін ол қатты соққыға ұшырап, ауыр жарақат алды. 1915 жылғы жеңімпаз Ральф ДеПальма 1916 жылға қатысудан бас тартты, Speedway басшылығынан $5,000 ақша талап етті. Карл Фишер талапқа құлақ аспай, ДеПальманың соңғы мерзімнен кейін берілген бос өтініші қабылданбайды.
Driver Jack LeCain was forced to miss the race due to a broken crankshaft suffered during a practice run two days before the race. He drove relief for Delage teammate Jules Devigne, taking over shortly beyond the 100 mile mark. After 61 laps, he suffered a serious crash, leaving him critically injured. 1915 winner Ralph DePalma withheld his entry for 1916, demanding $5,000 in appearance money from Speedway management. Carl Fisher refused to accede to the demand, and DePalma's subsequent entry blank, filed after the deadline, was rejected.