Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Радослав 1146 жылдан 1149 жылға дейін Дукля ханзадасы болды. Ол 1146 жылы әкесі Градиня қайтыс болғаннан кейін Дукляның билеушісі болды. Ол императорға құрмет көрсету үшін Константинополға барған Мануэль I Комненнің тағайындауымен тағайындалды. Атасы титулярлық патша болғандықтан, Радослав князь атағын алған. Радослав билігін Рашка сербтерінің (Вукановичи) Дукляға деген амбициялары болған кезде бастады. Шамамен 1148 жылы Балқандағы саяси жағдай екі жаққа бөлінді, бірі Византия мен Венеция одағы, екіншісі норманндар мен венгрлер. Нормандықтар Балқан жағалауындағы соғыс алаңдарынан Италиядағы өз аймақтарына қауіп төндіретініне сенімді болды. 1148 жылы Мануэль Куманды жеңгеннен кейін немістермен одақтасты. Сербтер, венгрлер мен норманндар елшілерін алмасты, бұл норманндардың Италияны қайтарып алу жөніндегі Мануэльдің жоспарларын тоқтату мүддесінде болды. Сербтер ағайындылары Урош II және Десаның қол астында Византияға қарсы көтерілді, ол кезде Мануэль Адриатика арқылы шабуыл жасауды жоспарлап жатқан Авлонда болды. Бұл көтеріліс императорға Италияға шабуыл жасаса, қауіп төндірді, өйткені сербтер Адриатика базаларына шабуыл жасай алады. Содан соң сербтер Византияның адал азаматы Радославқа қарсы шабуылға шықты. Радослав Дукляның оңтүстік-батыс бұрышына Которға дейін итеріп жіберілді және тек жағалау аймағын сақтап қалды, ал ағайындылар Дукляның ішкі бөлігін және Требинье - Дукляның үштен екі бөлігін ұстады. Радослав императордан көмек сұрады, ол Дураццодан көмек жіберді. Осы сәтте Дукля діни қызметкерінің жылнамасы аяқталады, өйткені мәтіннің авторы қайтыс болған. Балқанда ірі соғыс басталмақшы еді; Урош II мен Деса Византияның кек алуына байланысты Венгрияның граф-палатин Бэлостан көмек сұрады. 1150 жылы мажар әскерлері Сербияда белсенді рөл атқарды. Радославтың тағдыры белгісіз. Дю Канж (1610-1688 жж.) пікірінше, Радослав пен Вакин бір адам болған.
Radoslav was the Prince of Duklja from 1146 to 1149. As the oldest son, he succeeded as ruler of Duklja after the death of his father, Gradinja in 1146. He was installed by Manuel I Komnenos upon a visit to Constantinople to pay homage to the Emperor. Unlike his father who was a titular king, Radoslav had the title of Prince (knez). Radoslav began his rule at a time when the Serbs of Raška (the Vukanovići) had ambitions towards Duklja. In ca. 1148, the political situation in the Balkans was divided by two sides, one being the alliance of the Byzantines and Venice, the other the Normans and Hungarians. The Normans were sure of the danger that the battlefield would bring from the Balkans to their area in Italy. Manuel also allied himself with the Germans after defeating the Cumans in 1148. The Serbs, Hungarians and Normans exchanged envoys, being in the interest of the Normans to stop Manuel's plans to recover Italy. The Serbs under brothers Uroš II and Desa revolted against the Byzantines, when Manuel was in Avlona planning an offensive across the Adriatic, and this revolt posed danger to the Emperor if he would attack Italy, as the Serbs could strike at the Adriatic bases. Then, the Serbs took an offensive against Radoslav, who was a loyal Byzantine vassal. Radoslav was pushed to the southwestern corner of Duklja to Kotor, and retained only the coastal area with the brothers holding much of inland Duklja and Trebinje – over two thirds of Duklja. Radoslav sought help from the Emperor, who sent aid from Durazzo. At this moment, the Chronicle of the Priest of Duklja ends, presumably because the author of the text had died. A major war was about to erupt in the Balkans; Uroš II and Desa, in light of Byzantine retaliation, sought aid from their brother Beloš, the count palatine of Hungary. By 1150, Hungarian troops played an active role in Serbia. The fate of Radoslav is unknown. According to Du Cange (1610–1688), Radoslav and Vakin were one person.
Түсініктемелер
Аты: Оның есімі - Радослав, славянша. Тарихиетта ол кейде Gradinić (Радослав Градинић) атауымен сәйкестендіріледі.
Name: His name was Radoslav, a Slavic name. In historiography, he is sometimes identified with the patronymic Gradinić (Радослав Градинић).