Кіріспе

Ливерпуль банкі - 1831 жылы Ливерпуль қаласында құрылған қаржы институты. 1918 жылы ол Мартинс Банкті сатып алды, ал біріктірілген банктің атауы Ливерпуль Банкі және Мартинс Лтд болды. 1928 жылы атау қысқартылып, Мартинс Банк ЛТД болды. 1969 жылы мұрагер банкті Barclays Bank Ltd сатып алды, содан кейін оның 700-ге жуық филиалы Barclays-тің филиалдары болды.

Құрылу

Ливерпуль банкі құрылған кезде қалада жеті жеке банк жұмыс істеген, олардың ішіндегі ең танымал банкі - Артур Хейвуд 1773 жылдан бері жұмыс істеп келген. Алайда 1826 жылы Парламент жаңа заңмен Англия банкіінің акционерлік банктік монополиясын Лондоннан 65 миль қашықтықта шектеп, провинцияларда жаңа акционерлік банктер құруға рұқсат берді. Ливерпульде кеңсе ашқан жаңа акционерлік банктердің алғашқысы (1829 жылы) Манчестер және Ливерпуль аудандық банкі болды, оны жергілікті саудагерлер "қажетсіз қорлық" деп қарады. Уильям Браунның жігерлендіруімен 1831 жылы Ливерпуль банкі құрылды және ол өзінің бас кеңсесі Ливерпульде орналасқан алғашқы акционерлік банк болды.

Ерте тарих

Алғашқы акционерлерге Бибби, Бут, Хорнби және Ратбоун сияқты Ливерпульдің көптеген танымал есімдері кірді. Уильям Браун алғашқы төраға, ал Жозеф Лэнгтон бас менеджер болды. Брансуик көшесінде уақытша үй-жайларда ашылғаннан кейін, Банк Уотер-стриттегі Талбот мейрамханасын сатып алып, 1832 жылы қайта жаңартылған ғимаратқа көшіп барды; Банк өзінің тәуелсіз өмірінің қалған бөлігінде Уотер-стритте қалды. Банк бизнесінің көп бөлігі Ливерпульдің Солтүстік Америкамен, әсіресе мақтамен саудасына байланысты болды және 1837 жылы Солтүстік Америка банктерінде шоттар ашылды. Чандлер директорлардың сақтық саясатын атап өтті, бұл банкке жиі кездесетін қаржылық дағдарыстарды жеңуге мүмкіндік берді. Әсіресе, 1847 жылы Ливерпульдің Корольдік банкі құлаған кезде, сонымен қатар Америка Азамат соғысы кезінде мақта саудасын бұзған және 1866 жылы Оверенд, Гурни және Компанияның құлдырауы кезінде пайдалы болды. Банктің сақтық ұстанымы оны жауапкершілігінің шектеулі болуын қамтамасыз етуге кедергі келтірді, өйткені "шешілмеген жауапкершілік директорларды барлық сақтық шараларын қолдануға талпындырды". 1882 жылы банк жауапкершілігі шектеулі серіктестікке айналды. Тек 1881 жылы Банк өзінің алғашқы филиалы Виктория көшесінде ашылды, бірақ Хейвуд сатып алғаннан кейін Банк екі жыл ішінде тағы тоғыз филиал ашты. 1888 жылы банк Браун, Шипли және компанияның Ливерпульдегі бизнесін қолына алды, содан кейін оның штаб-пәтері Лондонға көшірілді. Келесі жылы ол 1832 жылы құрылған және сатып алу кезінде Хейвудтан сәл кіші болған Ливерпуль коммерциялық банк компаниясын сатып алды. 1906 Крейвен банкі 1791 жылы Йоркширдің Крейвен ауданында ұзақ уақыт жергілікті отбасылар құрған. Сатып алу кезінде оның бас кеңсесі Скиптон қаласында болды және 14 филиал болды, Ливерпуль банкі жалпы саны 71-ге жетті. 1911 Карлайл және Камберленд банкі 1836 жылы құрылды, Карлайл "жергілікті акционерлік банк мекемелерінің мүлдем жоқ". ХХ ғасырдың басында ол ірі банктермен бәсекелесуде қиындықтарға тап болды және бірігуді іздеді.

Лондонға көшіп бару

Банктің дамуының келесі кезеңі Лондонға қатысуға тырысу және әсіресе Лондон банкерлерінің клирингтік палатасында орын алу болды. Глинге (банктің Лондон агентіне) және Кокс, Биддульфке сәтсіз ұсыныстар жасалды. Алайда банк төрағасы "Мартинс банкі төрағасын біріктіруге келісуге және Ливерпуль банкіне басымдық беруге көндірді". Мартинс өз кезегінде провинцияларға кеңейту қажеттігін мойындады және Мартинс сатып алу 1918 жылы орын алды. Мартинс Ливерпуль банкіне қарағанда әлдеқайда кіші болса да, оның атауының жақсы еркі және Клирингтік үйдегі орны оның Ливерпульдің өз атын сақтап қалу үшін сатып алған жалғыз тұлғасы болғанын білдірді; кеңейтілген ұйым Ливерпуль және Мартинс банкі деп аталды және 1928 жылы аты қысқарып, ол тек Мартинс банкі болды. Ливерпуль банкі клирингтік үй жүйесіне кіргеннен кейін ие болған жоғары мәртебе, кейін Cocks, Biddulph жеке Вест-Энд фирмасын оны сатып алуға келісті. 1919 жылы Ливерпуль банкі ұлттық банкке айналды, бірақ ол әлі де провинцияларда орналасқан. Ливерпуль банкі сатып алған кезде оның 17 филиалы болды. 1928 жылы Ливерпуль және Мартинс банкі өзінің ең ірі аймақтық сатып алуын, Ланкашир және Йоркшир банкін жасады. 1863 жылы жаңа құрылған Лондон Альянс Банкі Ливерпуль мен Манчестерде екі филиал ашқан еді; тоғыз жылдан кейін Альянстың сәтсіздіктері филиалдарды жоюға әкелді. Манчестер менеджері Джон Миллс жергілікті қолдауды алды және жаңа компания, амбициялық атаулы Ланкашир және Йоркшир банкі 1872 жылы құрылды және Альянс банкі Манчестер кеңсесінің жұмысын қолға алды. Ланкашир және Йоркшир 1888 жылы өзінің көптеген сатып алуларының біріншісіне кірісуге дейін филиалдар желісін тұрақты түрде құрды. Бьюри Банкинг, содан кейін Престон Юнион Банкі (1893), Ливерпульдің Адельфи Банкі (1899), Вест Райдинг Юнион Банкинг (1902) және Ланкаширдің Меркантайл Банкі (1904). Банк өз қатарында 151 кеңсе мен 23 млн фунт стерлинг депозиттерін алып келді, Ливерпульдің 63 млн фунт стерлингінен айырмашылығы. Шарттардың бірі, егер Ланкашир мен Йоркшир өзінің жеке басын жоғалтса, онда Ливерпуль өзінің жеке басын жоғалтуы керек, сондықтан атаудың қысқартылуы Мартинс Банкі.