Кіріспе

Cino da Pistoia (1270 1336/37) - итальяндық заңгер және ақын. Ол Бартолус де Саксоферратоның университет мұғалімі, Данте Алигьеридің досы және зияткерлік ықпалы болды.

Өмір

Сино Тосканадағы Пистоя қаласында дүниеге келген. Оның толық аты Гвитончино деи Синибальди немесе латыншасы - Синус де Сигибулдис. Оның әкесі Синибальди әулетінен шыққан дворян еді. 1302 жылы Пистоядан жер аударылған ол (Дантеден айырмашылығы) бірнеше жылдан кейін туған қаласына оралып, мемлекеттік лауазымға ие болды. Ол император Генрих VII-ді қолдады және 1313 жылы оның өліміне арнап канцонна жазды. Сино Болонья университетінен заң ғылымында докторлық дәрежесін алды, онда ол Динус де Россониспен оқыды. 1321 жылдан бастап ол Сиенада, Флоренцияда және Перуджада, сондай-ақ жас Боккаччо болған кезде Неаполде заң профессоры болды. Оның екі шәкірті Бартолус (Перуджада) және Франческо Петрарка (Болоньяда) болды. 1334 жылы Пистояның гонфалониері болып сайланды, бірақ ол бұл лауазымға кіріспеді. Сино Пистоядағы Сент-Зенон соборында жерленген.

Шығармалары

Латын заңгері ретінде Чиноның еңбектеріне Lectura in Codicem және аяқталмаған Lectura in Digestum vetus кіреді. Lectura in Codicem (13121314), оның ең маңызды заңдық еңбегі, таза Рим заңын қазіргі заманғы заңдармен және әдет-ғұрып және канондық құқықпен араластырған Юстиниан кодексіне түсініктеме болды, осылайша итальяндық жалпы заңды бастады. Итальян тілінде Чино Гиттоне д'Ареццо мен Петрарка арасындағы лирикалық поэзияның ең көп жазған жазушысы, жиырма канцони, он бір балата және 134 сонеттерден тұратын, тілдің тазалығы мен ырғақтардың үйлесімділігімен ерекшеленетін. Олардың көпшілігі Selvaggia dei Vergiolesi (1310 ж.т.) "De vulgari eloquentia (2.2) " еңбегінде Данте оны итальян тіліндегі махаббат поэттері арасында басты орынға қояды. Оның Дантемен достығы ұзақ уақытқа созылған сияқты, бірақ Терино да Кастельфиорентино, Цино емес (олай ойланған), Дантедің ертедегі "А ciascun alma presa e gentil core" (Vita Nova 3) атты шығармасына жауаптардың бірі болған шығар. 1290 жылы Беатричтің өліміне байланысты Цино канцонна жазды, ал Дантеге тағы алты сонет бар, Цинодан және Дантеден Циноға бес сонет, екі жағдайда алмасуды Данте бастады. Олар, әсіресе, Дантедің жер аударылуының алғашқы жылдары жақын болған көрінеді. "De vulgari eloquentia" шығармасында Данте екеуін "Cynus et amicus eius" деп атаған. Ол өзінің үшінші хатында (1306?) Пистоиялық жер аударылу. 1321 жылы Данте қайтыс болған кезде, Чино "Su per la costa, Amor, de l'alto monte" атты мерекелік өлеңін жазды. Алайда, екі сонет (олардың бірі Шиноның шығармасы емес) бар, олар "Илаһи комедияға" сын көзбен қарайды. Сино - Dolce Stil Novo мен Петрарканың үлкен лирикалық поэзиясы арасындағы байланыс, оның музыкалық ерекшелігі оның өз тәжірибесін болжайды. Оның поэтикалық тілшілеріне Дольче Стиль Новоның арманына таң қалған Гвидо Кавальканти мен Онисто да Болонья жатады. Сино сонымен қатар өзінің оқушысы Джованни д'Андреамен де жақын болды. Песняның ашылуы, "La dolce vista e"l bel guardo soave", Петрарканың (Canz. 70) және бүкіл өлең оттава римамен Боккаччоның Филоколо (5.625) шығармасында қайта жазылған. Петрарка өзінің өліміне байланысты сонет жазды (Canz. 92) қарастырды.

Портреттер

Сино - Езра Паундтың "Сино" атты драмалық монологының баяндауышы.