Кіріспе

Калвария, бұрын Мария Бурсач деп те аталатын, Сербияның астанасы Белградтың қалалық маңы. Ол Белградтың Земун муниципалитетіне қарасты.

Орналасқан жері

Калвария Земун қаласының оңтүстік-батысында орналасқан. Ол солтүстікте Сава Ковачевич, батыста Железничка Колония, оңтүстікте Бежанишка Косаның ең солтүстік бөлігі және шығыста және оңтүстік-шығыста Тошин Бунармен шектеседі.

Сипаттамалары

18-19 ғасырларда Австрия мен Түркия шекарасындағы Земундағы Контумак карантиндік кешені болған кезде карантинде қайтыс болғандар Кальварияда, "опырақ зиратында" жерленген. Кальвария - Земунның ескі қаласы пайда болған үш төбелердің бірі. Қалған екеуі - Ćukovac, солтүстік-шығыста Калварияға дейін созылады, ал Дунайдың оң жағалауындағы Гардош. Алайда бұл төбелер табиғи емес. Земун-Лосс платосы - ежелгі, қазір құрғаған Паннония теңізінің бұрынғы оңтүстік шельфі. Қазіргі заманғы Земунның Донжи Грады Дунай өзенімен үнемі суға толы болатын және су суды су арқылы кесіп шығаратын. Содан соң тұрғындар сол каналдардың бойында жолдар салып, жолақтар жасап, төбелерді жазықтан алып тастады. Қазіргі кезде Земун бірнеше төбелерге салынған, олардың арасындағы жолдар қазіргі көшелерге айналған, бірақ төбелер іс жүзінде адам қолынан жасалған. 1883 жылы австриялық генерал Лаудон темір жолға жол ашу үшін лосс арқылы траншея салдырды, осылайша төртінші жасанды төбе пайда болды, ол бүгін Бежаниская Коса деп аталады. Лаудонның траншеясы, оның қалдықтары әлі де көрінеді, бірақ бейресми қонысқа айналды, оңтүстік Калвария мен солтүстік Бежаниская Коса арасындағы шекараға белгіленді. Кейін темір жол алынып тасталды, бірақ бейресми қоныс қалады. Бұл атау көбінесе көршіліктің ескі бөлімі үшін қолданылады. Батыстық, қазіргі заманғы ауданның бөлігі Югославияның партизандық соғыс батыры Мария Бурсачтың есімімен ресми түрде аталды. Бұл сондай-ақ ауданның орталық көшесінің атауы және жергілікті қоғамдастықтың атауы (mesna zajednica), муниципалды әкімшілік бірлік, ол сонымен қатар Ескі Кальварижаны қамтыды, 2002 жылы оның тұрғындарының саны 11 002 адам болды. Қоршаған аудандар да партизандар есімімен аталады, мысалы, командир Сава Ковачевич, немесе Сутьеска шайқасы сияқты шайқастар. 2011 жылғы санақ бойынша, қала аймағындағы жергілікті қоғамдастықтардың көпшілігі Zemun деп аталатын біріктірілді. Көршіліктің шығыс бөлігі негізінен тұрғын үй, ал батыс бөлігі негізінен өнеркәсіптік: Navip, Inos Metal, кірпіш және т.б. зауыттары мен қоймалары, олардың барлығы 21-ші ғасырдың басында банкрот болды. "Бруно Мозер шарапханасы" қазіргі Мозерова көшесі, 7 мекен-жайында салынған. Ол шарап пен шампан өндірісімен айналысты. Залдар мен ғимараттарды сәулетші Милан Злокович жобалаған. Комплекс ішінде Злокович Мозер отбасы үшін 1929 жылдан 1931 жылға дейін салынған модернисттік вилланы да жобалаған. Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін жаңа коммунистік билік шарап зауытын мемлекет меншігіне алып, "Навип" сусындар фабрикасына айналдырды. "Навип" 2015 жылы банкротқа ұшырап, зауыт кешені ескірген. Вилланың өзі алдын ала қорғауға алынған және оны бұзуға болмайды. Мемлекет кешенді сатуға тырысты, бірақ оны ешкім сатып алмады. 2019 жылы процесс тоқтатылды, өйткені Мозер отбасы ұрпақтары оларға мүлікті қайтару туралы өтініш берді.

География

Кальвария, Цуковац және Гардош жерінің жер асты алаптары Белградтағы ең белсенді жер сілкінісі аймақтарының бірі болып табылады. Ғасырлар бойы қиылып жатқан лосс кейбір бөліктерінде тік жартастар 90% -ға дейін. Сонымен қатар, бұл аймақ лагумдар, жер астындағы дәліздердің кең желісімен танымал, олар жабдықтау және содан кейін жасыру және эвакуациялау үшін пайдаланылды. Өткен ғасырларда қоныс аударушылар лагумды желдететін тік шахталар қалдырып, суды кептіріп, тығыздықты сақтады. Земюн қаласы өсіп, қалаға айналған сайын, ұңғылар жабылып, қоқыспен толтырылды. Осылайша, дәліз ылғалды ұстап, құлап бастады. Жаңбырдан кейін жағдай өте ауыр болады. 2011 жылдың 29 қыркүйегінде Кальварияның бір бөлігінде жер сілкінісін болдырмау үшін тірек қабырғасын салғанда, құрылысшылар төрт адамды өлтірген жер сілкінісін туғызды. 2001 жылы белсенді түрде зерттелген ұзын лагум қайғылы оқиға болған жерден төмен орналасқан.

Кальвария

Калвария саябағы Калвария төбесіндегі көршіліктің солтүстік-шығыс бұрышында орналасқан. Парк жерін алып жатыр. Ол Zemun-дың төменгі аймақтарына тік баспалдақтармен байланысты. Олардың бірі, 128 сатылы, саябақты Тошин Бунармен байланыстырады, ол 2016 жылдан бері қаладағы танымал аттракционға айналды. Жергілікті белсенді Ненад Хегедиш жергілікті әкімдікпен бірнеше ай бойы келіссөздер жүргізгеннен кейін, ақыры баспалдақтарды безендіруге рұқсат алды. Достарымен бірге 150 евро жұмсаған ол әр баспалдақтың төменгі жағын жасыл және көк түстермен ауыстырып бояды. Гегедиш пен Бранко Нажхольд (1947-2017), земун тарихшысы, земуннан шыққан немесе онда өмір сүрген және жұмыс істеген 128 маңызды адамның аттарын таңдап алды және штемпельдерді қолдана отырып, олардың аттары мен кәсіптерін сары түсті, әр баспалдақта бір атымен басып шығарды. Түсті баспалдақтар 2016 жылдың 23 маусымында қайта ашылды. 2017 жылдың 29 мамырында баспалдақ жағына 128 адамның аты-жөні, фотосуреттері мен қысқаша өмірбаяндары жазылған ақпараттық тақталар орналастырылды. 2016 жылы Хегедиш пен Найхолд "Лучу са басамака" ("Күшеден түскен адамдар") атты кітап шығарды. Қазір бұл баспалдақтарды серб тілінде Kalvarice деп атайды, бұл сөз Kalvarija және stepenice, баспалдақтардың бірігуінен шыққан.

Jelovac

Jelovac - Калварияның орталығында трапеция тәрізді, үлкен саябақ және оны қоршаған шағын аудан. 1980 жылдардың ортасында қала үкіметі бұл аймақты қаласыз қалдыру туралы шешім қабылдады. 2007 жылы бұл аймақта ғимараттар салуға тырысты, бірақ жергілікті тұрғындардың наразылығынан кейін парк қалды және 2007 жылдың қыркүйегінде басталған және 2008 жылдың 16 сәуірінде аяқталған қайта құру процесіне кірісті. Балалардың ашық ойын алаңдары резеңке еденмен орналастырылды, сонымен қатар жаяу жүргіншілер жолымен байланыстырылған волейбол, футбол және баскетбол алаңдары. Парктегі өсімдіктер саны 254-тен 400-ге дейін өсті. Еловацтың жалпы жасыл аумағы, бірақ оның бәрі тиісті паркке бейімделмеген. Парк пен ауданның атауы Земуннан келген Джеловац отбасынан шыққан. Екеу ағайынды Еловацтың кірпіш фабрикасы бар еді, оны Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін коммунистік үкімет тәркілеген болатын. Өнеркәсіптік нысаннан басқа, Джеловац отбасы кейінірек парк салынған жерге де ие болды.