Кіріспе

Лидо (серб. кириллицасы: Лидо) - Сербияның астанасы Белградтың тұрғын емес қалалық маңы. Ол Белградтың Земун муниципалитетіне қарасты.

Орналасқан жері

Лидо Дунайдағы Ұлы соғыс аралының солтүстік шетінде орналасқан. Бұл шын мәнінде тұрақты тұрғындарсыз, аралдың кішкентай бөлігін ғана қамтитын, ұсақ, тік құмды жағажай, өйткені бүкіл Ұлы соғыс аралы заңмен қорғалады және қалаландыруға жол берілмейді.

Сипаттамалары

Жермендер бұл аймақты Бірінші дүниежүзілік соғыстан бұрын-ақ жағажай ретінде пайдаланған. Соғыстан кейін жағажай алғаш рет ретке келтірілді. Соғыс аралығындағы жылдары жағажай "өзінің көрінісі мен тазалығы жағынан Австриядағы ұқсас жағажайлармен теңестірілді". Ол Венециядағы Лидоның атымен аталған және бастапқыда Ада Циганлияның көп танымал және ресми жағажай мен паркіне балама ретінде жабайы жағажай ретінде дамыған. Земун тұрғындары арасында өте танымал болғанына қарамастан, ол Ада Циганлианың танымалдығына жақындауға ешқашан қол жеткізе алмады. Жағажай шағын, қараусыз және бірнеше мейрамханалардан басқа, ешқандай орын-жай жоқ. Оған 2000-шы жылдардың басына дейін тек қайықпен кіруге болатын, ол кезде Югославия әскері әр жазда понтондық көпір салды. 2003 жылдың басында аралда "Эхо фестивалі" ұйымдастырылып, ауа райының нашарлауы мен ұйымдастырушылардың қаржылай сыбайласуы салдарынан апатқа ұшырады. 2006 жылы апатты су тасқыны кезінде ескірген Лидо ең ауыр апатқа ұшырады. Бұл жердегі инфрақұрылымның азын-аулағын Дунай өзені алып кетті. Жағажай бұрынғы күйіне қайтарылмаған, сол жылы понтондық көпір салынбаған және адамдарды аралға тасымалдау үшін екі қайық қана қалды. Нәтижесінде, өткен жылдары күн сайын Лидоға 10 мың адам келіп тұрса, 2006 жылы 200-300 адам ғана келді. 2007 жылдың жазында Лидоны келушілер үшін дайындады және көпір қайтадан салынды. 2008 жылғы маусымда одан әрі жақсартулар жасалды. Банктің аумағы мен Лидоны қоршап тұрған жасыл белдеу тазаланды және реттелді және жағажайда алғаш рет құтқарушылар қызметі құрылды, сондықтан полиция патрулі мен кемелік жедел жәрдем. Көпірдің орнына тек кемемен кіру ұйымдастырылды, Земун мен Дорькол (Орталық Белград) жақтан. 2022 жылдың жазында Дунайдағы су деңгейі төмен болған кезде, тамыз айына қарай жағажай уақытша өсті, өйткені өзеннің төбесі ашық болды. Құрғақшылық жағалаудағы судың тереңдігіне де әсер етті, өйткені тек тізе тереңдігі су өзен ағысына дейін созылып кетті.

Понтон көпір

Әскерилер 1966 жылы алғаш рет понтондық көпір орнатты. Понтон 1961 жылы тұрақты берекесі аяқталғаннан кейін Ада Циганлиджадан көшірілді. Көпiр кейiн алынып тасталды. 1996 жылдан бастап жазда әр жылы жағажайда Дунайдың бір тармағы арқылы жағажай мен Земунский Кедж маңындағы елді мекенді байланыстыратын понтон орнатылады. 2006 жылғы апатты еуропалық су тасқыны кезінде жағажай жойылып кетуі мүмкін болғандықтан, 2006 жылдан 2008 жылға дейін көпір салынбады. Жалпы, көпір шілдеден қыркүйекке дейін салынады. Бұл Сербия Қарулы Күштерінің инженерлік бөлімшелері орналастырған ұзын белгі. Көпiрдiң орналасуы қайықшылар арасында наразылық туғызады, олар көпiр болмаған кезде паромшылар болып жұмыс iстейдi немесе Дунайдың аралы мен оның арғы жағалауы арасындағы қолында тұрып қалады.