Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ресейдің әскери басшысы Яков Петрович Кульнев (Я́ков Петро́вич Ку́льнев; 5 тамыз 1763 - 1 тамыз 1812) Петр Багратион және Алексей Ермоловпен бірге Наполеон соғыстары кезінде ең танымал орыс әскери басшыларының бірі болды. Суворовтың құрметті адамы және 55 шайқасқа қатысқан ол Наполеонның Ресейге шабуыл жасауы кезінде қаза тапты.
Russian military leader
Yakov Petrovich Kulnev (Я́ков Петро́вич Ку́льнев; 5 August 1763 – 1 August 1812) was, along with Pyotr Bagration and Aleksey Yermolov, one of the most popular Russian military leaders at the time of the Napoleonic Wars. Suvorov's admirer and participant of 55 battles, he lost his life during Napoleon's invasion of Russia.
Алғашқы науқандар
Кулневтің әкесі Каргополь драгун полкінде қызмет еткен, асыл тұқымнан шыққан орыс ат әскерінің офицері еді. Болашақ генерал Люцинде (қазіргі Латвия) дүниеге келді, оның әкесі кейіннен қала әкімі болды, ал 1785 жылы дворяндар үшін жаяу әскер мектебінде оқуға түсті. Ол гусарлық полкке қосылып, Суворовтың қолбасшылығымен 1787 - 1792 жылдардағы орыс-түрік соғысына және 1794 - 1795 жылдардағы поляк жорығына қатысты. Оның өмірінің келесі он жылдығы белгісіз. 1807 жылы Кулневке Наполеонға қарсы күрескен Гродно гусарлары полкының командалығы берілді. Ол өзінің аты-жөнін Хайлсберг пен Фридландта танытты, онда ол қоршаудан шығу үшін күресті.
Kulnev's father was a Russian Cavalry officer of lesser noble background who served in the Kargopol Regiment of Dragoons. The future general was born in Lucyn (present day Latvia), of which his father was afterwards a Mayor, and matriculated at the Infantry School for Nobility in 1785. He joined a hussar regiment and, under Suvorov's command, took part in the Russo Turkish War, 1787 1792, and the Polish Campaign of 1794 1795 inclusive of Brześć and Praga (Warsaw) battles. The following decade of his life is obscure. In 1807 Kulnev was put in charge of the regiment of Hrodna hussars fighting against Napoleon. He made a name for himself at Heilsberg and Friedland, in which he famously fought his way out of an encirclement.
Финляндиялық науқан
Фин соғысында Швецияға қарсы Кулнев Бухоевденнің авангардына басшылық етті. Якобстадты шабуылдағаны үшін ол алтын сабырға ие болды. Ол партизандық күресті көтермеледі және Лапуа, Куортан, Оравейс - үш жекпе-жекте ерекшелікпен күресті, бұл оған Сент-Джордж орденін және генерал-майор дәрежесін берді. Кульнев соғыстың алғашқы кезеңінде Пыхаййокиде елеулі жеңіске жетті, бірақ Сикайокиде шведтердің әлдеқайда үлкен күшінен жеңілді. Денис Давыдов өзінің командалығымен Финляндияда соғысқан, ол өзінің естеліктерінде Яков Кульневтің ерліктерін сипаттады. Кульнев Багратионның авангардын мұздай қатып қалған Балтық теңізінен Аланд аралдарына және одан Швецияның астанасы Стокгольмнен 70 км қашықтықтағы Грислехамнға дейін алып барып, науқанды бағындырды. Бұл батыл маневр шведтерді бейбітшілік орнатуға мәжбүр етті.
In the Finnish War against Sweden, Kulnev led Buxhoevden's vanguard. For his part in the storm of Jakobstad he was awarded a golden sabre. He encouraged guerrilla fighting and fought with distinction at Lapua, Kuortane, Oravais — three engagements which earned him Order of Saint George and the rank of Major General. Kulnev also won a notable victory at Pyhäjoki in the early part of the war, but was defeated by a much larger Swedish force at Siikajoki. Denis Davydov, who fought under his command in Finland, described Yakov Kulnev's exploits in his memoirs. Kulnev crowned the campaign by leading Bagration's vanguard across the frozen Baltic Sea towards the Åland Islands and thence to Grisslehamn, within 70 km from the Swedish capital, Stockholm. This daring manoeuvre forced the Swedes to seek peace at any cost.
Түрік жорығы
Батылдық танытқандығы үшін 1-дәрежелі Қасиетті Анна орденімен марапатталған Кулневті Болгарияда түріктерге қарсы соғысқан Дунай армиясының авангардының басшылығына шақырды. 1810 жылғы Түркия жорығы кезінде Кулнев Ресейдің ең қабілетті генералдарының бірі болды. Оның батыл басшылығы Шумла, Никополь, Руссе және Батинде өзін сезінді, бұл науқанға бұған дейін жетіспеген шешімнің сипатын берді. Алайда бас қолбасшы Николай Каменскиймен болған дау-дамай оны әскерден кетуге мәжбүр етті.
Awarded for his courage with Order of Saint Anna of the 1st Degree, Kulnev was invited to take charge of the vanguard of the Danube Army which fought against the Turks in Bulgaria. During the Turkish Campaign of 1810, Kulnev was one of Russia's ablest generals. His bold leadership made itself felt at Shumla, Nikopol, Rousse, and Batin, giving the campaign a character of decision it had been lacking heretofore. A conflict with the commander in chief, Nikolay Kamensky, forced him to leave the army, however.
1812 жылғы соғыс
1812 жылы Наполеон Ресейге басып кіргеннен кейін, Кульневке елордаға, Санкт-Петербургке апаратын жолдарды қорғау тапсырылды. 3 шілдеде оның жасағы француз генералын және 200 атты әскерін тұтқынға алды. 18 шілдеде ол 5000 атты әскерді бастап, Витгенштейн корпусының авангардын Клястицы шайқасында маршал Оудинотқа қарсы құрды. Кульнев 900 жау жауынгерін тұтқынға алып, Дрисса өзенінен өтіп, француздардың ірі контингентімен соғысты. Орыс қалың артиллерия отына түсіп, Кульневтің аяғына оқ соғылып, екі аяғынан айырылды. Ол осы жекпе-жекте алған жарақаттарынан қайтыс болды.
After Napoleon invaded Russia in 1812, Kulnev was entrusted with defending the roads leading to the capital, Saint Petersburg. On July 3, his detachment took prisoner a French general and 200 cavalrymen. On 18 July, he led 5,000 cavalrymen — who formed a vanguard of Wittgenstein's corps — against Marshal Oudinot in the Battle of Klyastitsy. Taking prisoner 900 enemy soldiers, Kulnev crossed the Drissa River and clashed with a major French contingent. As the Russians came under heavy artillery fire, Kulnev was struck in the legs by a cannonball and lost both limbs. He died from the effects of wounds received at this engagement.