Кіріспе

Виндермир тобы Солтүстік Америкада Виндермир супертобы - ордовик - силур кезеңдерінде қалыптасқан геологиялық бірлік, ол Англияның солтүстік-батысында, соның ішінде Пенниндер мен оның соққысы бойымен, Мэн аралы мен Ирландияда және Оңтүстік биік жерлер мен Уэльс шекараларында орналасқан. Бұл солтүстік Англияның көп бөлігін қамтиды, оңтүстікке шығыс Англияға дейін созылады. Ол қазіргі Ганг алабымен ұқсас жағдайда, Авалония құрлығының алдында, Лаврентия астында орналасқан Япет мұхитының қалдықтары ретінде қалыптасты. Супертопқа Dent тобын және оның үстіндегі шиферлер, шөгінділер мен сұр шоқтардан тұратын Стокдейл тобын, Tranearth тобын, Coniston тобын және Kendal тобын қамтиды. Кейінгі акадиялық орогенез кезінде оңтүстік-шығыстан келген қысылу (бәлкім, Реик мұхитының жабылуынан туындаған) қабаттарды антиклиндар мен синклиндарға айналдырды және кейбір шөгінді төсектерінде шұңқырлы ойықтарды пайда етті.

Виндермирден бұрын: жертөле террандары

Бірліктің солтүстік батысында Камбро ордовик скиддоу тобы орналасқан, ол негізінен турбидиттерден тұратын Авалония континенттік шегінде қалыптасқан тізбек. Екі аралықта, Бороудейл жанартау тобы Япет мұхиты қабығының субдукциясы кезінде белсенді болған, астындағы сілтілі жанартау доғасы жарылған туфтардан тұрады. Виндермир алабы флексия арқылы пайда болды. Оның қалыптасуына дейін Лаврентий материгінің шетін қоршап тұрған Оңтүстік биіктіктер аккрециялық призмасы Авалонияға қарай алға жылжи бастады. Бұл соқтығысу кезінде пайда болған таулардың жүктемесі Авалония тақтасын ауырлатады, бұл орынның дамуына себеп болды.

Седименттеу басталады: бассейнді толтыру

Седиментация Карадок (жоғарғы ордовик) дәуірінде басталды. Лландовир кезінде Стокдейл супертобында бірнеше оксикалық аноксикалық ауысулар байқалады, қара шиферлер бұзылуларға сәйкес келеді, бұл оқшауланған парниктік әсерді азайтуға көмектескен болуы мүмкін. Осадкалардың жиналу қарқыны уақыт өте келе жылдамдады; ол Венлокқа (силур ортасы, ), кейін қатты өскенше, шамамен тұрақты болды, бұл көрсеткіш миллион жылға 50 метр (м/м), кейін 1000 м/м-ден астамға дейін өсті, ал рекорд Придолидегі эрозиямен аяқталды (терминал силур). Бұл кенеттен пайда болған жиналу жылдамдығы Авалон тау белдеуінің жақындауының нәтижесінде пайда болды, ол ордовик кезеңінен бастап тақтаны басуға бастады, бірақ сілур кезеңінен бастап шөгінді кірісті ұлғайтуға жеткілікті емес еді. Седиментацияның соңғы кезеңі бассейннің өзгерген күйін көрсетті. Оның орнына аз толынып, оған құйылған барлық шөгінділерді ұстап қалудың орнына, ол тым толынып кетті. Бұл судың тереңдігі су бассейнінің сазға айналуымен көрініс тапты. Бұл Přídolí-де жер бетіндегі жағдайларға көшумен аяқталды.

Жазбалардан тыс: болжамды жапсырма

Уиндермир супертобының қимасындағы балшықты минералдың анализі оның ең терең жерленген жерін бағалауға мүмкіндік береді. Бүгінгі жер бетіндегі шөгінділер бір кезде 5 - 6 км шөгіндімен жабылған; оның кейбіреулері Windermere шөгінділеріне тиесілі, бірақ оның басым бөлігі Ежелгі Қызыл құмтас, соның ішінде тау белдеуінің қабырғаларында аллювиалды желдеткіштермен салынған моласса шөгінділері және, мүмкін, төменгі энергиялы өзендік (өзен) немесе эолиялық (көкбұршақ) шөгінділері.

Бассейннің дамуын модельдеу

Синклердің форленд бассейндерінің моделі он жылдан астам уақыт бойы өнердің соңғы сатысында болды, ал оның төрт сатылы моделі Виндермир супертобы үшін жақсы сәйкес келеді. Бірінші кезеңде орогендік клин (осы жерде Оңтүстік биіктік таулардың аккрециялық клин) пассивті маржаны жүктейді, бұл флексуалды құлдырауды тудырады және қону кеңістігін қамтамасыз етеді. Жер қыртысының қатаюынан пайда болған "алдыңғы өрлеу" жүк артына иіліп, көтерілуді тудырады және эрозияға жол ашады.