Кіріспе
Авиация бас маршалы Идрис Хасан Латиф (1923 - 2018) - Үндістанның әуе күштері құрамында болған әскери офицер. 1978 жылдан 1981 жылға дейін Үндістанның әуе күштері штабының 10-шы бастығы (CAS) қызметін атқарды. Әскери-әуе күшінен шыққаннан кейін 1982 жылдан 1985 жылға дейін Махараштраның 11-ші губернаторы болып қызмет етті. Хайдарабадтың бай отбасында дүниеге келген ол Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Үндістанның Әуе күштерінің ерікті резервіне (IAFVR) қосылды. Карачидегі жағалаулық ұшуға қосылғаннан кейін ол Ұлыбританияда Корольдік әуе күштерімен бір жыл өткізді. "Жоқ" дегеннің аясында. 3 эскадрилья, ВВС, Бирмадағы жорықта қызмет етті. Үндістанның бөлінуі кезінде ол Әскери-әуе күшінде қалуға шешім қабылдады. Ол "Жоқ" командасын басқарды. 1950 жылы алғашқы Республика күніне арналған парадта ұшақпен өткен. Ол Ұлттық қорғаныс академиясының бастауыш құрамында болған бірлескен қызмет қанатының эскадрильясына басшылық етті. Ол Индонезияның әуе күштеріне кеңесші болып, 1955 жылы ұшақтарды іске қосуға көмектесті. 1957 жылы қорғаныс қызметтері штаб колледжіне оқуға түсіп, ол Аэропорттың аға штабы және техникалық қызмет көрсету командалығының әкімшілік офицері болып қызмет етті. Ол топ капитаны болып тағайындалды, Хайдарабадтағы әуе базаларының бастығы болды. Латиф 1961-1965 жылдары Үндістан елшілігінде әуе атташесі болып қызмет етті. 1965-1966 жылдары Латиф Әуе қорғанысы командирі және Шығыс әуе қолбасшылығының аға әуе штабының офицері болып қызмет етті. 1967 жылы Ұлттық қорғаныс колледжіне оқуға түседі. Кейін 1968 жылдан 1970 жылға дейін Лохегаон әуе базасының командирі болды. 1970 жылы тамыз айында ол әуе вице-маршалына көтеріліп, әуе штабында бірінші ACAS (жоспарлар) болды. 1971 жылы "Парам Вишишт Сева" медалімен марапатталған. 1971 жылы Үнді-Пакистан соғысы кезінде осы лауазымға қызмет етті. 1974-1978 жылдары әуе маршалы дәрежесінде ол әуе штабының басқару жөніндегі әуе офицері және Орталық әуе командасы мен техникалық қызмет көрсету командасының бас командирі (AOC in C) болды. 1977 жылы Латиф Әуе штабының орынбасары болып тағайындалды және 1978 жылдың 1 қыркүйегінде Әуе штабының бастығы болды. Әскери қызметтен шыққаннан кейін, Латиф 1982 жылдан 1985 жылға дейін Махараштраның губернаторы болып қызмет етті. Сонымен қатар, ол Гоа, Даман және Диу әкімшілері және Дадра және Нагар-Хавели әкімшілері қызметін атқарды. 1985-1988 жылдары Францияда Үндістанның елшісі болды.
Idris Hasan Latif, PVSM (9 June 1923 – 30 April 2018) was a former air officer in the Indian Air Force. He served as the 10th Chief of Air Staff (CAS) of the Indian Air Force (IAF) from 1978 to 1981. After retiring from the air force, he served as 11th Governor of Maharashtra from 1982 to 1985. Born in an affluent family in Hyderabad, he joined the Indian Air Force Volunteer Reserve (IAFVR) during World War II. After joining the Coastal Flight at Karachi, he spent a year in the United Kingdom with the Royal Air Force. As part of the No. 3 Squadron IAF, he served in the Burma campaign. After the partition of India, he chose to stay with the IAF. He commanded the No. 4 Squadron IAF and led the squadron in the fly past during the first Republic Day parade in 1950. He commanded a squadron at the Joint Services Wing, the precursor to the National Defence Academy. As a Wing Commander, he advised the Indonesian Air Force and helped them induct jet fighters in 1955. After attending the Defence Services Staff College in 1957, he served as the Senior Air Staff and Administrative Officer of the Maintenance Command. Promoted to Group Captain, he served as the Station Commander in Hyderabad, commanding the airbases at Begumpet and Hakimpet. Latif served as the Air Attaché at the Embassy of India, Washington, D. C. from 1961 to 1965. From 1965 to 1966, Latif served as the Air Defence Commander and the Senior Air Staff Officer of the Eastern Air Command. In 1967, he attended the National Defence College. He subsequently commanded the Lohegaon airbase from 1968 to 1970. In August 1970, he was promoted to Air Vice Marshal and took over as the first ACAS (Plans) at Air HQ. He was awarded the Param Vishisht Seva Medal in 1971. He served in this appointment during the Indo Pakistani War of 1971. In the rank of Air Marshal, from 1974 to 1978, he served as the Air Officer in Charge Administration at Air HQ and Air Officer Commanding in Chief (AOC in C) of the Central Air Command and the Maintenance Command. In 1977, Latif was posted as Vice Chief of Air Staff and took over as Chief of Air Staff on 1 September 1978. After retirement from military service, Latif served as the Governor of Maharashtra from 1982 to 1985. He also held additional charge as Administrator of Goa, Daman and Diu and Administrator of Dadra and Nagar Haveli. From 1985 to 1988, he served as the Indian ambassador to France.
Ерте өмір және білім
Латиф 1923 жылы 9 маусымда Хайдарабад княздік мемлекетінде білімді және бай Сулеймани Бохра мұсылман отбасында дүниеге келді. Оның әкесі Хасан Латиф Лондон Король колледжінде және Гейдельбергте оқыған инженер-құрылысшы болды. Низамның үкіметінің инженерлік бөліміне көмекші инженер ретінде қосылғаннан кейін ол Хайдарабад штатының бас инженері болды. Оның анасы Лейла Хайдари Хайдарабадтың бұрынғы премьер-министрі Акбар Хайдаридің немересі және асырап алған қызы болды. Оның анасының әжесінің ағасы - адвокат Бадруддин Тябжи. Алғашқы жылдары атасының орналасқан Урангал қаласында өтті, кейін Хайдарабадтың Хайртабад қаласына көшіп барды. Ол Санкт-Джордж грамматикалық мектебінде және Мадраса и Алияда оқыған. Барлық бауырлары атпен жүруге құмар еді, олар Масаб Танктағы Хайдарабад мемлекеттік күштерінің оқу-жаттығу мекемесінде оқыған. Мектепті бітірген соң Низам колледжінде оқыды. Оның мақсаты - Хайдарабадтың орман қызметіне кіру еді, бірақ Екінші дүниежүзілік соғыстың шақыру плакаттарын көргеннен кейін, ол Әуе күштеріне кіруді шешті. Боларумдағы Резидент үйінде (қазіргі Раштрапати Нилаям) британдық резидентпен сұхбаттасқаннан кейін Латиф Үндістанның Әуе күштерінің ерікті резервіне (IAFVR) кіру үшін таңдалды. Ол Мадрас ұшқыштар клубына де Гавиленд Тайгер Моттта 25 сағат ұшуды аяқтауға жіберілді. Кейін ол Лахордағы Уолтондағы бастапқы оқу бөлімінде және Бегумпеттегі No1 бастауыш ұшу мектебінде (EFTS) оқыды. Кейін Амбаладағы Авансұтқырлық ұшқыштар мектебінде оқып, Хокер Харт пен Аудаксты ұшқан.
Екінші дүниежүзілік соғыс
1942 жылы 26 қаңтарда Латиф Әуе күштеріне летчик-офицер болып тағайындалды. Ол "Жоқ" партиясына қосылды. 6 жағалаулық ұшу RAF Drigh Road базасынан. "Вестленд Вапити" және "Аудакс" ұшақтарын ұшып, ол Карачидің маңында су асты кемелеріне қарсы патрульдік операция жүргізді. 1943 жылы Латиф ұшқыштар офицері атағына көтеріліп, No. 3 эскадрилья, эскадрилья басшысы ДАР Нанданың қолбасшылығында, RAF станциясы Кохатта орналасқан. Әуе базасына командалық жасақтаған бірінші Үнді офицері Суброто Мукерджи (соңырақ - Әуе маршалы және CAS) болды. Ол Солтүстік-Батыс шекаралық провинциясында операциялық миссияларды атқарды, Мирамшахтағы алдыңғы базаға мерзімді түрде ұшып барады. Сол жылы ол Корольдік әуе күштеріне (RAF) жіберілген бірнеше үнді ұшқыштарының бірі болды. Ол "Хокер-Ураган" және "Супермарин-Спитфайр" ұшақтарында, сондай-ақ Корольдік Әуе күштері эскадрильяларында жаттықты. 1944 жылы мамыр айында Үндістанға оралып, No. 3 эскадрилья, екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Аракан майданында Бирма науқаны кезінде Хокер ураган ұшағын ұшқан. Бір жыл бойы штабтық курстан өткен соң, ол Канпурдағы легендарлық әуе вице-маршал Харжиндр Сингх басқарған техникалық қызмет көрсету командасының аға әуе және әкімшілік штабтық офицері (SAASO) болып тағайындалды. 1959 жылы маусымда Латиф топ капитаны дәрежесіне көтеріліп, Хайдарабадтағы Хакимпет әуе күштері станциясы мен Бегумпет әуе күштері станциясының командирі болып тағайындалды. Ағылшын электрлік Канберрамен жабдықталған Транспорттық оқу қанаты (ТТВ) және Дакотамен жабдықталған Навигация және сигналдар мектебі (N&SS) Бегумпетте орналасқан, ал ұрысшыларды даярлау қанаты Хакимпетте орналасқан. 1968 жылы қаңтарда ол Ұдампур әуе күштері бекеті бойынша Жаму-Кешмірдің әуе офицері болып тағайындалды. Наурыз айында ол Пунадағы Лохегаон әуе күштері бекетінің командир-әскери-әуе офицері болды. Оның ұшақтар, бомбалаушылар, төрт қозғалтқышпен жабдықталған көлік ұшақтары және екінші дүниежүзілік соғыстан шыққан Consolidated B 24 Liberator бар. 1971 жылы 1 сәуірде ол авиация вице-маршалына көтерілді. Қысқа мерзімде ол әуе маршалына көтеріліп, Аллахабадтағы Орталық әуе қолбасшылығының әуе офицері (АВК) болып тағайындалды. АОК-і ретінде ол 1975 жылы Патна су тасқыны кезінде Әскери-әуе күштеріне көмек көрсету ісін басқарды. Патнадағы су тасқыны ең ауыр болды. Латифтің басшылығымен Орталық әуе командалығы күніне 20 рет тікұшақпен ұшуға қатысып, гуманитарлық тапсырмаларды орындады.
transport aircraft and Consolidated B 24 Liberator of World War II vintage at the airbase. He was promoted to substantive Air Vice Marshal on 1 April 1971. After a short stint, he was promoted substantive Air Marshal and appointed Air Officer Commanding in Chief (AOC in C) Central Air Command in Allahabad. As the AOC in C, he led the Air Force relief operations during the Patna floods in 1975. The floods were the worst that hit Patna. The Central Air Command, under Latif, flew as many as 20 helicopter sorties per day carrying out humanitarian tasks.
Әуе штабының бастығы
1978 жылы мамыр айында Үндістан Үкіметі Латифті әуе штабының келесі бастығы етіп тағайындады. 1978 жылы 31 тамызда Әуе күштері бас маршалы Хрушикеш Мулгавкардан Әуе күштері бас қолбасшылығын алды. Ол Микоян Гуревич МиГ-23 және Микоян Гуревич МиГ-25 ұшақтарының Әскери-әуе күштеріне енгізілуін қадағалады. Оның басқаруымен Әскери-әуе күштері SEPECAT Jaguar ұшағын сатып алды. Сондай-ақ, ол әуе кемесін Әскери-әуе күштеріне тапсырғаннан кейін, әуе базасының бірінде ұшқан. 1981 жылы мамыр айында генерал Ом Пракаш Малхотраның зейнеткерлікке шығуымен Латиф штаб басшылары комитетінің төрағасы болды. Әскери-әуе күштері қызметінен кетер алдында МиГ-25 ұшағын ұштырды.
Дипломатиялық және саяси мансап
Әскери қызметтен шыққаннан кейін, 1982 жылы 6 наурызда Латиф Махараштраның губернаторы болып тағайындалды. Сонымен қатар, ол 1982 жылдың тамызынан 1983 жылдың ақпанына дейін және 1984 жылдың шілдесінен 1984 жылдың қыркүйегіне дейін екі рет Гоа, Даман және Диу және Дадра және Нагар-Хавели әкімшісінің әкімшісі қызметін атқарды. 1985 жылы 16 сәуірде Махараштраның губернаторы болып қызмет етті. 1985 жылы наурыз айында Латифті Үндістанның Францияда елшісі етіп тағайындады. Бұл қызметке ол мемлекеттік министр дәрежесін алған. Ол 1988 жылдың тамызына дейін елші болып қызмет етті.
Жеке өмірі, кейінгі өмірі және өлімі
Ол белгілі әлеуметтік қызметкер, Әли Явар Жунның қызы Билкис Латифке үйленген. Ерлі-зайыптылардың үш баласы болды, бір қызы - Мариам және екі ұлы - Асад пен Асгар. Мумбайдың Дхарави ықжалында атқарған еңбегі үшін Билкиз 2009 жылы "Падма Шри" сыйлығымен марапатталды. Сондай-ақ, ол күйеуінің өмірбаянын, оның ішінде The Ladder of His Life (Әуе қолбасшысы маршал Идрис Хасан Латифтің өмірбаяны, PVSM) кіретін бірнеше кітап жазды, ол 2013 жылы жарық көрді. Ол 2017 жылы күйеуінің 2018 жылы қайтыс болуынан бір жыл бұрын қайтыс болды. Латифтің денсаулығы Билкис қайтыс болғаннан кейін нашарлай бастады. 2018 жылы 30 сәуірде 95 жасында жеке ауруханада қайтыс болғанға дейін ол біраз уақыт ауырып жатты.