Кіріспе
Британдық Audacious класының жетекші кемесі HMS Audacious 1860-шы жылдардың соңында Корольдік теңіз флоты үшін салынған. Олар екінші дәрежелі темір кемелер ретінде жобаланған, олар шетел станцияларында пайдалануға жарамды болды. Кеме өзінің мансабының басым бөлігін Қытай станциясында өткізді. 1894 жылы қызметінен босатылып, 1902 жылы оқу кемесі ретінде пайдалануға берілді. Кеме Бірінші дүниежүзілік соғыс басталғаннан кейін Scapa Flow-ға, содан кейін Розитке соғыстан кейін қабылдауға арналған кеме ретінде пайдаланылды. "Аудашюс" 1929 жылы қоқыс шелегіне сатылды.
HMS Audacious was the lead ship of the s built for the Royal Navy in the late 1860s. They were designed as second class ironclads suitable for use on foreign stations and the ship spent the bulk of her career on the China Station. She was decommissioned in 1894 and hulked in 1902 for use as a training ship. The ship was towed to Scapa Flow after the beginning of the First World War to be used as a receiving ship and then to Rosyth after the war ended. Audacious was sold for scrap in 1929.
Дизайн және сипаттама
Audacious класының брондарын орталық батареяны құрайтын брондары ретінде орнатты, қару-жарақтар ортаңғы жақта шоғырландырылды. Олар екі палубалы батареясы бар алғашқы британдық темір кемелер болды. Кемелерге қысқа, арақ пішіндес қоян орнатылған, ал экипажының саны 450 офицер мен сарбаздан тұратын. HMS Audacious кемесі ұзындығы 85 метрді құраған. Оның ұзындығы - 16 метр, суға түсуі - 7 метр. Кеме өзінің жобаланған ығысу деңгейінен төмен аяқталған алғашқы британдық темір кемесінің бірі болды; бұл оның ең ауыр екендігін және метацентрикалық биіктігін көтеру үшін цемент балласты қажет екенін білдірді. "Аудазиус" және оның сегіз бауырлары сол дәуірдегі ірі британдық брондау кемелерінің ішіндегі ең берік қару платформалары болды. Audacious кемесіне биологиялық ластануды азайту үшін сынақ ретінде цинк қаптамасы берілді, бірақ бұл нәтиже бермеді.
Қозғалтқыш
Audacious компаниясында Ravenhill компаниясының екі 2 цилиндрлі көлденең кері жалғаушы таяқ бу қозғалтқыштары болды, олардың әрқайсысы бір-бір 5 метрлік винтті қозғалтады. Мангиннің қоладан жасалған төрт жапырақты винттері әдеттегі радиалды крест пішінде орналастырылмаған, керісінше екі жұп болып, бірін-бірі артқа, ұзын шеберге, кеме желкендерін пайдаланған кезде олардың соғу күшін азайтуға тырысты. Кейіннен оларды екі қанатлы Гриффитс винттері алмастырды. Алты тікбұрышты қазандықтар қозғалтқышты жұмыс қысымымен қамтамасыз етті. Қозғалтқыштар 1870 жылы 21 қазанда теңізде сынақ кезінде жалпы алғанда 6 тонна көмір өндірді және Audacious кемесі ең жоғары жылдамдыққа жетті. 14 калибрлі 9 дюймдік пуляның снарядының салмағы, ал пуляның салмағы болды. Оның тұмсығының жылдамдығы және тұмсықтағы балқытылған темірдің номиналды броньын ену қабілеті болды. 16 калибрлі 64 фунттық пулемет салмағы және атымы - 1 километр, оның ошағының жылдамдығы - 1 километр. 1878 жылы "Аудаш" кемесі негізгі палубада, броньды батареядан тыс жерде төрт торпеда лақтыру қондырғысын алды. Ол сегіз 4 дюймдік арматуралық пулемет, сондай-ақ төрт тез атылатын 6 фунттық Hotchkiss және 6 3 фунттық Hotchkiss пулеметін торпедалық қайықтардан қорғаныс үшін алды.
The Audacious class ironclads were initially ship rigged and had a sail area of After the loss of in a storm in 1870, the ships were modified with a barque rig which reduced their sail area to They were slow under sail, only , partly due to the drag of the twin screws, and their shallow draft and flat bottom meant that they were leewardly when close hauled. The shell of the 14 calibre 9 inch gun weighed while the gun itself weighed It had a muzzle velocity of and was credited with the ability to penetrate a nominal of wrought iron armour at the muzzle. The 16 calibre 64 pounder gun weighed and fired a , shell that had a muzzle velocity of
In 1878 Audacious received four torpedo launchers that were carried on the main deck, outside the armoured battery. she received eight 4 inch breech loading guns as well as four quick firing 6 pounder Hotchkiss and six 3 pounder Hotchkiss guns for defence against torpedo boats.
Қару-жарақ
"Аудасиус" кемесі темірден жасалған, кеме ортасында қалың, ал кеменің алдыңғы және артқы жағында қалың қалыңдыққа дейін тігілген су белбеуін кигізді. Ол тек негізгі палубаны ғана қорғап, толық жүктемеде су деңгейінен 1 метрге, ал су деңгейінен 2 метрге дейін көтерілді. Қаруларды 18 метрлік, алдыңғы және артқы жағынан көлденең қалқаны бар 8 дюймдік бронь қорғайды. Қару-жарақ тік ағашынан жасалған. Оның қару-жарағының жалпы салмағы
Қызмет
HMS Audacious 1867 жылы 29 сәуірде Глазгодағы Гован қаласынан Роберт Непьерден тапсырыс алды. 1867 жылы 26 маусымда суға қойылып, 1869 жылы 27 ақпанда желмен ұшырылды. Кеме жүзіп бара жатқан кезде жел кеменің артқы жағын соққыға ұшыратып, кемені айналдырып, оның төменгі жағындағы кейбір тақталар мен қаңқаларды зақымдады. Кеме 1870 жылы 10 қыркүйекте аяқталып, келесі айда пайдалануға берілді. Оның құрылысы 256 291 фунт стерлингке кеткен. Құрылыс аяқталғаннан кейін ол Ирландияның Кингстаун қаласында (қазіргі Дун Лаугер) бірінші резервтің күзет кемесі болды, бірақ келесі жылы Халлға ауыстырылды, ол 1874 жылға дейін сол жерде қалды. Сол жылы кеме Қытай станциясының флагманы ретінде вице-адмирал сэр Альфред Филлипс Райдердің туымен қызмет етуге алысқа шығысқа жіберілді. "Аудашюс" сүйрегіш кемелерінің барлығына қарамастан Суэц каналы арқылы өтіп бара жатқанда екі рет жерге тұрып қалды. Ол Сингапурда әпкесін құтқарып, кейін Йокогамадағы тайфун кезінде сауда кемесімен соқтығысты. 1878 жылы темір герцог оны өз кезегінде босатты. Ол жаңа қазандықтар мен какаи палубасын қоса отырып, ұзақ жөндеуді бастағанға дейін сол жерде қызмет етті. Келесі жылдың басында Феликсстоу қаласына ауыстырылды. Ол 1905 жылға дейін Шығыс ауданда эсминстердің депосы ретінде қызмет етті. 1904 жылы сәуірде ол Fisgard деп аталды (Уэльстің Fishguard қаласының француз тіліндегі аудармасынан кейін). 1906 жылы ол Портсмут қаласындағы төрт кемелік "Фисгард" жасақшыларын оқыту мекемесіне қайтадан жіберілді. 1914 жылы Бірінші дүниежүзілік соғыс басталғаннан кейін кеме Скапа-Флоуға сүйретіліп, қабылдау кемесі ретінде пайдаланылды және Империус деп қайта аталды. 1915 жылы 13 қаңтарда көмекші мина сығушы HMS Roedean Оркни аралдарының Хой маңындағы Скапа ағысында Империуске айдалды; Родэан соқтығысу кезінде алған зақымдануына байланысты батып кетті. 1919 жылы Империус Викториус деп аталатын болды, бірақ қайта атау тоқтатылды. 1920 жылы 31 наурызда Скападан Розитке сүйретілді, ол 1927 жылы 15 наурызға дейін қойма кемесі ретінде қызмет етті. Инверкейннің У. Уорд зауыты.