Кіріспе

Луис Сальвадор Эфраин Салазар Арруэ:Луис Сальвадор Эфраин Салазар Арруэ (; 22 қазан 1899 - 27 қараша 1975), Саларруэ (оның тегі) деп аталатын, Сальвадор жазушысы, ақыны және суретшісі. Солсонатте бай отбасында туылған Саларруэ 1916 жылдан 1919 жылға дейін Вашингтондағы Коркоран өнер мектебінде суретші ретінде оқыды. Содан кейін ол Сальвадорға оралып, 1922 жылы өзімен бірге сурет салушы Зели Лардеге үйленді, олармен үш қыз туды. 1920 жылдардың аяғында ол маңызды сальвадорлық зиялы Альберто Масферрерге тиесілі "Патрия" газетінде редактор болып жұмыс істеді. Газеттегі бос орындарды толтыру үшін Саларруэ отыз жылдан кейін Cuentos de Cipotes ("Балалар әңгімелері") деп жиналған қысқа әңгімелер сериясын жазды. Бұл және Cuentos de Barro ("Сырақты әңгімелер") әңгімелер Саларруэдің ең танымал және тұрақты шығармасы болды, ол Сальвадордағы ауыл өмірінің идеалданған нұсқасын бейнеледі және оны Латын Америкасының жаңа толқынының негізін қалаушылардың бірі етті. фольклорлық әңгіме (narrativa costumbrista). Алайда, Саларруэдің "Cuentos de Barro" кітабындағы әңгімелер Саларруэдің әдеби жетістіктері екенін білетін оқырмандар аз. Ол стандартты емес, өте өнерлі тіл мен стильді жұмсақ қолдану арқылы оқырмандарға Сальвадордың диктатор президенті генерал Максимилиано Эрнандес Мартинес 1933 жылы жасаған қанды қырғынды еске түсіре алды, билік Саларруэдің сол көшбасшыны жамандауын түсіндіруге мүмкіндік бермеді. Саларруэ 1947 жылдан 1951 жылға дейін дипломатиялық қызметтерде өз елінің өкілі болған кезде АҚШ-та өмір сүрді. Ол Сан-Сальвадордың маңында Лос-Планес-де-Рендерос қаласында қайтыс болды және Cementerio de los Ilustres ("Ардақты азаматтардың зираты") жерленген.

Балалық шағы мен жастық шағы

XIX ғасырда Алехандро Арруэ Хименес (Латын Америкасының әртүрлі елдерінде жұмыс істеген Баск елінің педагогы) Сальвадордың Сенсуттепеке қаласында туылған Люсия Гомеске үйленді. Одан көптеген бала туылды, олардың арасында Луз және Мария Тереза болды. Олардың әрқайсысының әдеби мамандығы бар еді, бірақ бұл Луз, Мирандадан кейін, отбасы Сальвадорда тұрған кезде, журналист Роман Майорга Ривастың "Гирналда Сальвадорна" поэзия антологиясына кіруіне қол жеткізді. Осы аралықта Мария Тереза абыройлы отбасынан шыққан, жас музыкант Хоакин Салазар Ангулоға үйленді. Алайда, әр түрлі себептермен, бұл қарым-қатынас өркендемеді, бұл жас ананы балаларын, Хоакин мен Луис Сальвадор Эфраинді жалғыз бағуға мәжбүр етті. Соңғысы Ел Можон ауданында орналасқан отбасылық иемденуде дүниеге келді, ол ішінара Сонзакате муниципалитеті үшін Sonsonate қалалық аймағына айналды. Кейінгі жылдары Салазарлар отбасы жақын туыстарынан көмек алса да, қаржы жағынан қиындыққа ұшырады, өйткені олардың сыйлы ата-бабалары оларға жақсылық жасады. Луис Сальвадордың балалық шағы Сонсонаттың табиғи тропикалық сұлулығымен қоршалған. Ол қатал ойындардан тартыншақ әрі алыстаса да, әңгімелер ойлап табу қабілетімен ерекшеленді. Сегіз жасында анасының қаржылық қиындықтары оны көшіп кетуге мәжбүр етті; осы себепті жас Луис Сан-Сальвадордағы үйі мен Санта-Текла арасында кезектесіп, оның туған ағалары Нунес Арруэмен бірге тұратын. Олардың бірі Тоно Салазар, кейін белгілі карикатурист болды. Олардың тіршілігін қамтамасыз ету үшін Луистің анасы тігінші болып жұмыс істеді және өзінің киім тігу академиясын сатып алды. Тоно сол жылдары өзінің туысы туралы сипаттама берді: Оның көркемдік қызметі 11 жасында, Роман Майорга Ривастың "Диарио де Сальвадорда" (Сальвадор газетінде) жазған шығармаларының бірі жарияланған кезде, көрініс тапты. Бұл жетістік оған сәттілік әкелген жоқ , өйткені ол Нунез Арруэ отбасының үйіне жиі келетін жергілікті зиялы қауыммен араласқан болуы керек .