Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
970 1050) Вифред немесе Вифред (, lang es немесе Wifredo) (970 1050) - Сердания графы (988 1035; Вифред II ретінде) және Берга графы (1003 1035; Вифред I ретінде). Ол Олиба Кабрета мен Эмпуридің Эрменгардтың үлкен ұлы болды.
Catalan Count of Cerdanya and Count of Berga (c.970 1050)
Wifred or Wilfred (, lang es or Wifredo) ( 970 – 1050) was the Count of Cerdanya (988–1035; as Wifred II) and Count of Berga (1003–1035; as Wifred I). He was the eldest son of Oliba Cabreta and Ermengard of Empúries.
Өмір
988 жылы әкесі Монте-Кассинода монах болу үшін отставкаға кеткен кезде, Вифредтің ағасы Бернард Бесалуды, ал Олиба Берганы алды. Олардың анасы 994 жылға дейін регент болды. 1003 жылы Олиба әкесінің соңынан шіркеуге кіргенде, оның графлығы Вифредке өтті. Сол жылы Вифред пен Бернард Тора шайқасында мұсылман шапқыншылығынан қорғану үшін христиан княздерінің одағына қосылды. Әкесі мен ағасы сияқты ол да шіркеуді қатты жақсы көретін. Ол 1007 жылы құрылған және 1009 жылы бағышталған Сан-Мартин-дель-Каньго сияқты көптеген шіркеулер мен монастырларды бағыштауға белсене қатысты. Осыған қарамастан, ол өз өлкесін Ургенль епархиясының билігінен босату үшін күресті және осылайша Сент-Эрменгольмен қақтығысқа түсті. 1023 жылы Вифред Беренгар Рамон I Барселона және Вильгельм I Бесалумен бейбіт келісімге келді. XIII ғасырдың басында Liber feudorum Ceritaniae бірінші фолиода Вифредтің Кастеллфоллит иелері Сарн мен Далмаудың құрметін алуы бейнеленген. Кітаптың қалған бөлігінен басқа суретші сурет салған сурет, басқаларына қарағанда жоғары калибрлі және 1200 жылы Каталонияда басымдыққа ие болған византиялық стильде. 1035 жылы ол әкесі мен ағасының ізімен монастырға барып, өзінің жеке қорында монах болды. Ол он бес жылдан кейін 1050 жылы қайтыс болды. Оның мәйітін Лиежге дейін алып кетеді, онда жергілікті соборлық бөлім он төрт өлеңді ұсынды.
When his father abdicated in 988 to become a monk in Monte Cassino, Wifred's brother Bernard received Besalú while Oliba received Berga. Their mother acted as regent until 994. When Oliba followed his father into the church in 1003, his county passed to Wifred. In that year Wifred and Bernard joined an alliance of Christian princes to fend off a Muslim invasion at the Battle of Torà. Like his father and brother before him, he had a great affection for the church. He participated actively in the consecration of many churches and monasteries, such as San Martín del Canigó, founded in 1007 and consecrated in 1009. Despite this, he did fight to free his county from the jurisdiction of the diocese of Urgell and thus entered into conflict with Saint Ermengol. In 1023, Wifred entered into a peace concord with Berengar Raymond I of Barcelona and William I of Besalú. In the early thirteenth century Liber feudorum Ceritaniae the first folio is illuminated with a scene of Wifred receiving the homage of Sarn and Dalmau, lords of Castellfollit. The picture, painted by a different artist from the rest of book, is of a higher calibre than the others and is in the Byzantinist style that was becoming dominant in Catalonia around 1200. In 1035, he finally followed his father and brother into monastic retirement, becoming a monk in his own foundation of San Martín del Canigó. He died some fifteen years later in 1050. His mortuary roll was taken as far as Liège where the local cathedral chapter contributed fourteen poems.