Кіріспе

Беатриша Кастилиялық немесе Беатриша (129325 қазан 1359) - Кастилияның инфантасы, Санчо IV мен Мария де Молинаның қызы. Ол 1325 жылы күйеуі Афонсу IV таққа отырғаннан бастап, 1357 жылы 28 мамырда қайтыс болғанға дейін Португалияның патшайымы болды.

Отбасылық шығу тегі және ерте жылдары

Санчо IV мен Мария де Молинаның қызы Инфанта Беатриче Торода дүниеге келді. Оның алты бауыры бар, оның ішінде Кастилия королі Фердинанд IV және корольдің әйелі Изабелла, король Джеймс II Арагон, және кейін герцогиня, Джон III, герцог Бретань. 1297 жылы 13 қыркүйекте, Беатричка төрт жаста болғанда, Кастилия мен Португалия арасында екіжақты келісімге қол қойылды, ол екі патшалық арасындағы жауыздыққа тоқтам қойып, түпкілікті шекараларды белгіледі. Келісімге Кастилияның регенті ретінде оның әлі кәмелетке толмаған баласы Фердинанд IV және Португалия королі Денис атынан королева Мария де Молина қол қойды. Бейбітшілікті нығайту үшін келісімге Португалия королі Фердинанд пен Констанция мен оның ағасы Афонсоның Беатришамен некелесуін ұйымдастыру туралы ереже енгізілді; яғни екі бауырлас, Португалияның инфанттары, Кастилияның инфанттарымен некелесу. Беатриче сол жылы Кастилиядан кетіп, көршілес патшалыққа көшіп барды. Ол сол кезде алты жаста болған болашақ жұбайы Инфанте Афонсомен бірге король Денистің сарайында тәрбиеленді. Болашақ қайын атасы "жеке атасы Кастилияның Альфонс X-інен әдебиет, португал поэзиясы мен трубадурлар өнерін жақсы көретін" болғандықтан, Беатрис осы сәнді ортада өскен. Португалия корольінің екі заңсыз ұлы, екеуі де патшалықтың мәдени панорамасындағы маңызды тұлғалар, соттың жанында болды: Педро Афонсу, Барселос графы, ақын және трубадур және автор Crónica Geral de España және Livro de Linhagens; және Афонсу Санчес, король Денистің сүйікті ұлы және әйгілі трубадур.

Арралар мен мүлік

Алканайс келісімін жасасқаннан кейін және Португалияға оралғаннан кейін король Денис өзінің болашақ келініне Эвора, Вила Вичоса, Вила Реал және Вила Нова де Гайя сеньориоларын қамтитын Carta de Arras (токендер) берді, бұл ескі португал валютасының 6000 фунттан астам жылдық табысын әкелді. Некеден кейін бұл жерлер көбейтілді. 1321 жылы оның күйеуі, ол әлі таққа отырмады, оған Виана-ду-Алентехо берді; 1325 жылы ол оған Сантаремдегі басқа да мүліктерді берді; 1337 жылы Аталаядағы мүліктерді; 1341 жылы Аленкердегі елордалық үйді; 1350 жылы Сан-Висенте-де-Фора монастырының преоры оған Синтрадағы елордалық үйді берді; ал кейіннен, 1357 жылы оның ұлы Петр патша оған Обидос, Атогуия, Торрес-Новас, Оурем, Порто-де-Мос және Чильхейрос сияқты көптеген иеліктерді берді.

Неке

1309 жылы 12 қыркүйекте Лиссабонда неке қиылды. Некеге тұруға паптың рұқсаты қажет болды, өйткені Афонсо Кастилия королі Альфонсо X-тің немересі, оның некесіз қызы Беатриша Кастилияның немересі, ал Беатриша Афонсоға айттырылған, сол Кастилия королінің немересі. 1301 жылы папа Бонифаций VIII бұл некеге рұқсат беретін папалық бұқа шығарды, бірақ екеуі де кәмелетке толмағандықтан, ол 1309 жылға дейін кейінге қалдырылды, онда Афонсо он сегіз, Беатрис он алтыға толды. Бұл - жемісті және бақытты неке болды. Афонсо бұрынғы патшалардың дәстүрін бұзып, некеден тыс бала таппады. Осы некеден туған жеті баланың төртеуі нәресте кезінде қайтыс болды.

Татуластырушы патшайым

Бала кезінде тәрбиелеген енесі Елизавета Арагондық сияқты, Беатриша да некеде болған кезінде патшалық істерінде маңызды рөл атқарды және "Португалияның тілі мен әдет-ғұрыптарын жақсы білетін, оның қақтығыстардың арадасушысы рөлін жеңілдеткен алғашқы шетелде туған патшайым" болды. Ол күйеуінің әкесімен оның туған бауыры Афонсо Санчес туралы сөйлескенде, оны жасырын түрде қолдады. 1325 жылы король Денис қайтыс болғаннан кейін, Афонсо "бұрынғы жеккөрушілікті ұмытпаған" соттың патша деп жариялауын талап етті және өзінің жартылай ағасы Жоао Афонсоны өлтіргеніне, ал оның үлкен қарсыласы, оның басқа балабақша ағасы Афонсо Санчесті Кастилияға айдағанға жауапты болды ". Күйеуі мен оның күйеуінің баласы Кастилия королі Альфонсо XI 1336-1339 жылдары болған соғыста шайқасқан кезде Беатриче шекарадан өтіп, Кастилия королімен кездесу үшін Кастилия королімен кездесуге барды. Ол 1338 жылы өз елшілерін Арагон королі Альфонсо IV сарайына жіберді. Бұл екі патшалық арасындағы одақты нығайту үшін, оның ұлы, болашақ Португалия королі Петр I, Арагон королі немересі Бланшамен некеге тұрудан бас тартқан кезде әлсіреген еді. Беатриша патшайым мен Брага архиепискобы Гильерме де ла Гарде араласқанда делдал болды. Бұл дау бір жылға жуық уақытқа созылды және Инес де Кастроның өлтірілуінен кейін Португалия корольдігінде тағы бір азаматтық соғыс қаупі туды. 1355 жылы әке мен бала келісімге келді. Діни тұрғыдан ол 1329 жылы Лиссабонда аурухана құрды, кейіннен күйеуімен бірге екі жынысты жиырма төрт кедейді емдеу үшін Hospital da Sé ауруханасын құрды, бұл мекемеге күнделікті қызмет көрсету үшін қажетті барлық заттарды қамтамасыз етті. Соңғы өсиеттерінде және кодицилінде ол көптеген мүлік пен ақшаны діни мекемелерге, әсіресе доминикандықтар мен францискандар ордендеріне қалдырды және соңғы орденнің қарапайым киімімен жерлеуді сұрады.

Өлім және жерлеу

Беатриче патшайым үш өсиет пен бір келісімді орындады. Ол 66 жасында Лиссабонда қайтыс болды және өзінің өсиетінде көрсетілгендей, Лиссабон соборында күйеуінің қасына жерленді. Түзеу қабірлері салынып жатқан кезде, патша жұптары бастапқыда шіркеудің хорында жерленген және тек король Иоанн I билік құрған кезде ғана олардың сүйектері собордың негізгі шіркеуіндегі жаңа қабірлерге көшірілді. Бұл қабірлер 1755 жылғы Лиссабон жер сілкінісі кезінде қираған және 18 ғасырда қайтадан орнатылған. 1710 және 1716 жылдар аралығында жазылған Livros do Cartóiro da Sé (Кафедральдық собордың жарғылары) Беатриша патшайымның күйеуіне өте ұқсас, Беатриша Португалия Регина / Аффонси Кварти Уксор деген жазумен жерленгенін сипаттайды. (Португалияның королеві Беатрис, Афонсо IV-тің әйелі).