Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Трэнь Цун (Трэнь Цун) (chữ Hán: ; 9 шілде 1686 20 желтоқсан 1729) - 1709 жылдан 1729 жылға дейін Тонкинді басқарған хан (оның билеуші титулы Ан Дьо Вунь болды). Трэнь Цунның әкесі Трэнь Бин, бұрынғы хан Трэнь Цанның немересі. Ол 1545 жылдан бері Вьетнамның кейбір жерлерін билеп келген Тринь әміршілерінің ұрпағынан еді. Оның билігі, өзінің арғы атасы және бұрынғы билеушісі Трэнь Кан сияқты, негізінен әкімшілік реформаларға арналды. ТОК
Trịnh Cương (chữ Hán: 鄭棡; 9 July 1686 – 20 December 1729) was the lord who ruled Tonkin from 1709 to 1729 (his title as ruler was An Đô Vương). Trịnh Cương was born to Trịnh Bính, a grandson of the former lord Trịnh Căn. He belonged to the line of Trịnh lords who had ruled parts of Vietnam since 1545. Like his great grandfather and predecessor, Trịnh Căn, his reign was mostly devoted to administrative reforms. TOC
Өмірбаян
Трин Чонг Вьетнамды сыртқы бейбітшілік, бірақ ішкі қақтығыстар күшейген кезеңде басқарды. Ол қаржы мәселесі мен сот жүйесінде көптеген реформалар енгізді. Оның басты уайымы жерсіз шаруалардың көбеюі еді. Нгуен иелері өз аумағын оңтүстікке қарай үнемі кеңейтіп отырғаннан айырмашылығы, Тринь иелерінің кеңейтуге мүмкіндігі аз болды. Сондықтан жер көлемі біркелкі болғанымен, халық саны үнемі өсіп отырды. Трин Цзян мәселені шешу үшін түрлі заңнамалық жолдарды қолданды. Ол жеке меншіктегі жерлерді шектеуді көздеді. Ол шағын ауылдардың жерлерін қайта бөлуді ұсынды. Бірақ ештеңе де жұмыс істемеді, ал проблема кейінгі онжылдықтарда өте ауыр болды. Тарихшы Р. Х. Брюс Локхарттың айтуынша, Трин Цзян және оның арғы атасы Трин Цан енгізген үкіметтік реформалар үкіметті тиімдірек етті, бірақ олар үкіметті халыққа көбірек ауыртпалық болды. Бұл Ханойдағы Тринх билеушілеріне деген халықтың жеккөрушілігін арттырды. 1712 жылы Трэнь Цзян халыққа христиан дінін ұстануға тыйым салатын жарлық шығарды. Бұрынғы христиан дінін жоюға бағытталған әрекеттер сияқты, бұл да Вьетнамда аз нәтиже берді. Алайда ол халыққа басқаша жол ұсынуға тырысты, оның билігі кезінде буддалық пагодалар көп салынды. Ле әулетіне келетін болсақ, император Ле Ду Тонг Трин Цзянның өмір бойы билік жүргізді. Екі адам 1729 жылы бірнеше ай аралығында қайтыс болды.
Trịnh Cương ruled Việt Nam during a time of external peace but growing internal strife. He enacted many governmental reforms in both financial matters and judicial rules. His main concern was the growing problem of landless peasants. Unlike the Nguyễn lords who were constantly expanding their territory south, the Trịnh lords had little room for expansion. Hence, the land supply was essentially fixed but the population kept growing. Trịnh Cương tried various legislative means to solve the problem. He tried to limit private land holdings. He tried to redistribute the communal fields of the small villages. Nothing really worked and the problem became very serious over the succeeding decades. According to historian R. H. Bruce Lockhart, the governmental reforms enacted by Trịnh Cương and his great grandfather, Trịnh Căn, made the government more effective but, they also made the government more of a burden to the people. This had the effect of increasing the hatred felt by the people towards the Trịnh rulers in Hanoi. Trịnh Cương passed an edict forbidding people to practice Christianity in 1712. Like previous efforts to suppress Christianity, this had little real effect in Vietnam. However, he tried to offer the people an alternative, and he had many Buddhist pagodas constructed during his rule. As far as the Lê dynasty was concerned, the emperor, Lê Dụ Tông, ruled throughout Trịnh Cương's lifetime. The two men died within a few months of each other in 1729.