Кіріспе
Италия Корольдік Әскери-теңіз флотының темір кемелерінен құралған "Дюилио" кемесі Италия Корольдік Әскери-теңіз флоты үшін салынған темір кемелер тізбегінің басты кемесі болды. Рим адмиралы Гай Дюйлиус есімімен аталған кеме 1873 жылдың қаңтар айында салынды, 1876 жылдың мамырында суға қосылды және 1880 жылдың қаңтар айында аяқталды. Ол төрт пулядан тұратын негізгі батареямен қаруланды, содан кейін ең үлкен пуля жүзіп жүрді, ол ең жоғары жылдамдыққа қабілетті болды. Ол алғашқы 20 жылды белсенді және резервтік эскадрильяларда өткізді, негізінен оқу маневрлері мен жаттығулармен айналысты. Ол 1902 жылы майдан шебінен шығарылды және кейін оқу кемесі ретінде жұмыс істеді, бірақ бұл рөл 1909 жылға дейін созылып, GM40 деп аталды. Кеменің соңғы тағдыры белгісіз.
Duilio was the lead ship of the of ironclad turret ships built for the Italian Regia Marina (Royal Navy). Named for the Roman admiral Gaius Duilius, the ship was laid down in January 1873, was launched in May 1876, and was completed in January 1880. She was armed with a main battery of four guns, then the largest gun afloat, and she was capable of a top speed of around
Duilios career was uneventful. She spent her first two decades in service with the Active and Reserve Squadrons, primarily tasked with training maneuvers and exercises. She was withdrawn from front line duty in 1902 and thereafter employed as a training ship, though this role only lasted until 1909 when she was converted into a floating oil tank and renamed GM40. The ship's ultimate fate is unknown.
Дизайн
"S" кемесін итальяндық әскери сәулетші Бенедетто Брин жобалаған. Олар жобаланған кезде революциялық соғыс кемелері болды. Олар желкенді қондырғысыз салынған алғашқы темірлі жауынгерлік кемелер болды. Олар үлкен және үлкен қаруларға деген үрдістің басталуын белгіледі. Брин бастапқыда орталықта орналасқан екі мұнарадағы төрт оқ-дәріден тұратын негізгі батареяны ойлап тапты, бірақ кемелерді жасау барысында ол көлемін ұлғайтты және ақырында оның қозғалтқыш жүйесі екі тік булы компост қозғалтқыштардан тұрады. Буды кемедегі орталық батареяның екі шетіндегі екі қазандық бөлмесіне бөлінген, күмісті отқа жағумен айналысатын сегіз тікбұрышты қазандықпен қамтамасыз етілген. Оның қозғалтқыштары ең жоғары жылдамдықты өндірді. Ол 1885 жылы өткен жыл сайынғы флоттық маневрлер кезінде Дуилио "Батыс эскадрильясының" 1-ші дивизиясында қызмет етті; оған оның қарындасы Энрико Дандоло, қорғалған крейсер итальян крейсері Джованни Баузан және шлюп қосылды. "Батыс эскадрильясы" қорғаныстағы "Шығыс эскадрильясына" шабуыл жасап, Сардиниядан тыс жерлерде операциялар жүргізді. Дюилио 1888 жылы жыл сайынғы флоттық маневрлерге қатысқан. Ол темір кемелермен бірге итальяндық темір кемесінің Лепанто, итальяндық темір кемесінің Италия, Энрико Дандоло және итальяндық темір кемесінің Сан-Мартино, бір қорғалған крейсер, төрт торпедалық крейсер және көптеген кіші кемелермен бірге болды. Маневрлер жақын тәртіптік жаттығулардан және Ла Специяға шабуыл жасау мен қорғаныстан жасақталған. Сол жылы кеменің Италияға сапары кезінде Германия императоры Вильгельм II үшін жасалынған әскери-теңіз тексеруінде болған. 1890 жылы Дуилио кемеге торпедалық қайықтардан қорғаныш үшін 40 калибрлі үш пулядан тұратын екінші батареяны алды. 1897 жылғы мерзімді флоттық маневрлер үшін Дуилио резервтік эскадрильяның бірінші дивизиясына тағайындалды, оған итальяндық темір кемелер Руггиеро ди Лаурия мен Лепанто және қорғалған крейсер итальяндық крейсер Ломбардия да кірді. 1900 жылы кеменің қосалқы батареясына екі пуля, сегіз 40 калибрлі тез атылатын пуля және төрт 20 калибрлі револверлі пуля қосылды. 1909 жылдың басында "Дюилио" теңіз флотының тізілімінен алынып тасталды, 27 маусымда ол қарусыздалды. Кеме көмір мен мұнай қоймасына айналдырылып, GM40 деп қайта аталды. Оның соңғы тағдыры белгісіз.
Her propulsion system consisted of two vertical compound steam engines each driving a single screw propeller. Steam was supplied by eight coal fired, rectangular boilers that were divided into two boiler rooms on either end of the ship's central battery, each vented through its own funnel, which were incorporated into the ends of the hurricane deck. Her engines produced a top speed of at She could steam for at a speed of
During the annual fleet maneuvers held in 1885, Duilio served in the 1st Division of the "Western Squadron"; she was joined by her sister Enrico Dandolo, the protected cruiser Italian cruiser Giovanni Bausan, and a sloop. The "Western Squadron" attacked the defending "Eastern Squadron", simulating a Franco Italian conflict, with operations conducted off Sardinia. Duilio took part in the annual 1888 fleet maneuvers, along with the ironclads Italian ironclad Lepanto, Italian ironclad Italia, Enrico Dandolo, and Italian ironclad San Martino, one protected cruiser, four torpedo cruisers, and numerous smaller vessels. The maneuvers consisted of close order drills and a simulated attack on and defense of La Spezia. Later that year, the ship was present during a naval review held for the German Kaiser Wilhelm II during a visit to Italy. In 1890, Duilio received a secondary battery of three 40 caliber guns to defend the ship against torpedo boats. For the periodic fleet maneuvers of 1897, Duilio was assigned to the First Division of the Reserve Squadron, which also included the ironclads Italian ironclad Ruggiero di Lauria and Lepanto and the protected cruiser Italian cruiser Lombardia. In 1900, the ship's secondary battery was supplemented with two guns, eight 40 caliber quick firing guns, and four 20 caliber revolver cannon. In early 1909, Duilio was stricken from the naval register, and on 27 June she was disarmed. The ship was converted into a coal and oil storage hulk and was renamed GM40. Her ultimate fate is unknown.