Кіріспе

Шотландияның Шығыс Айрширіндегі Анник суының жағалауындағы ипотека Chapeltoun - бұл Шотландияның сүт және ірімшік өндірісімен және Ayrshire немесе Dunlop ірі қара тұқымымен танымал ауыл аймағы.

Темплтон мен Темпл ер азаматтары

Феодалдық бөлініс иелері иелерінің вассалдарына, мысалы, Хью де Морвиллге, өте мұқият жүргізілді, шекаралар жүріп, мұқият жазылды. Бұл кезде "тон" термині тұрғын үйдің орнына қосылды, бұл міндетті түрде қабырғамен немесе қоршаумен шектелген үлкен тас құрылысты білдірмейді. Бұл жерлер әскери иелікте болды, ал жер иелері әскери көмекке ие болды. Кейінгі жылдары әскери көмек қаржылай төлемге ауыстырылды. Темплтон атауы осында жер иелері вассалына берген жерлерден пайда болған болуы мүмкін. Алғашқы тұрғын үйдің орны белгісіз, Лей Чэплтон ең көне мекені болып табылады, ол кем дегенде 1775 жылдан бастап пайда болған. Шапелтон атауы салыстырмалы түрде жаңа, өйткені 1604 жылғы Понттың картасында мұндай жер атауы көрсетілмеген; алайда, ол Анник суы мен Глазерт суының арасындағы дұрыс жерде Темплтонды көрсетеді. Басқа да ғибадатханалар жерлері Стюарттонның маңындағы Дарлингтонның ескі ауылында орналасқан Храмхана мен Форталицеде, Данлоптың маңындағы Храмханада, Крукхолмның шетіндегі Темплтонбернде және аймақтағы басқа да бірнеше жерлерде, мысалы, Риберн ғибадатханасы мен Храм Хаплендде. 1312 жылы шотландтық штаб-пәтері Торфихенде болған Темплер рыцарлары таратылды, ал оның жерлері бүгін басқа іс-шаралар арасында Сент-Джон жедел жәрдемін басқаратын Сент-Джон рыцарларына берілді. Лорд Торфихен ұстаз ретінде ғибадатханалық жерлерді иеленді және 1720 жылы аристократияның қолынан шығып кетуден бұрын, жерлер Хессилхед Монтгомеридің қолынан Кернхиллдің Уоллесіне (қазіргі Карнелл) өтті. Шатырлық жер - бұл жердің құрылысына ие және жалға алушымен жалға алынған жер. 1829 жылы аймақтағы фермалар Шапелтон атауын қолданды (Айткен) және Армстронгтың 1775 жылғы картасында Шапел көрсетілген және аталған. Темплтоннан Чапелтонға атау өзгеруі ғибадатханалық жерлердің ресми өмір сүруінің аяқталуынан 1720 жылдан кейін немесе осы жерлердің меншік құқығының бұзылуынан немесе осыдан сәл ертерек болған болуы мүмкін. Осылайша Темплтон атауы 1604 жылы қолданыста болды, бірақ 1775 жылы емес, бұл есімнің ертерек өзгеруін білдіреді. Бұл Шатыршаң қазіргі Шатыршаң Майнс болуы мүмкін. Патерсон (1866) Лангшоу (қазіргі Лэйншоу) жерінде Марияға арналған шіркеу бар екенін және оның тиісті сый-тартулары бар екенін айтады. Реформациядан кейін қорды меценат иеленді және часовня қирауға ұшырады. Ғибадатхана жерлері жергілікті шіркеуді ұстауға тиен төлемейді, сондықтан олар өте бағалы және табысты актив болды. 1616 жылы часовня мен Peacock Bank (sic) жерлерін патронаждауды Лэйншоудан сэр Нил Монтгомери Еглинтон графының "ашық конставы" бойынша атқарды, бірақ 1661 жылы патронажды қайтадан тікелей Еглинтон графтыкіне тапсырды. Шатырдың орны 17 ғасырда Шапелтон, ал 1874 жылы Шапел деп аталды. Патэрсон да осыған ұқсас мәлімет береді, бірақ христиандық жерлер туралы ешқандай дәлел жоқ, өртенген жермен шектелген даладағы көрінбейтін қасиетті құдықтан басқа. Байн тас бір кезде тербелістеу немесе "Логан тас" болуы мүмкін екенін айтады және фермерге тастан белгілі бір қашықтықта егін орауға рұқсат етілмегендігі туралы жазылған, бұл ескерткіштің айналасында пұтқа табыну дәстүрі болғандықтан, бұл "мұздық кезіндегі" шығу тегі. Макинтоштың айтуынша, бұл мүсін "паптық дәуірге" дейін табынуда болған. Бұл аймақтың топографиясы ертедегі шіркеулік мекемелер үшін таңдалған орынның үлгісі болып табылады және шіркеулер немесе шіркеулер мешіттерін жалған діндер орындарында салу - христиандықтың жалған діндер мен дәстүрлерді алмастырғанының классикалық мысалы. Бұл екі діни нысан да қорғалған аңғарларда, ағып жатқан су мол жерде орналасқан. 1775 жылғы Армстронгтың 1807 жылғы картасында Линшоу (Лэйншоу) маңында Капелл белгісі қойылып, Лейг айтылмаған, ал Эйнслидің 1821 жылғы картасында Капелл мен Лейг көрсетілген. Көптеген карталарда Часовня термині үйдегі шатыр емес, тұрғын үй немесе ферманы білдіруі мүмкін. 1856 жылғы OS "Ата-аналар кітабында" Чапелтон үйінің бір бөлігі (NS 395 441) Қасиетті Марияға арналған часовня болған деп есептеледі. Ғимараттың кейбір бөліктері өте ескі болғанымен, бұл шіркеу екені анық емес; ол шіркеу қызметкерінің резиденциясы болған болуы мүмкін, ал шіркеу Чапел-Хиллдің жанында тұрды. Бұл Чапел-Хилл дөңгелекті жасанды төбе. 1850 жылы Дж. МакАлистер мырза оны қазіргі биіктігіне дейін көтерді. оның бүйірінен сырғанаған, және оны үстіне қою. Мұны істеп жатқанда, S және E жақтарындағы негізге жақын жерде адам сүйектерінің саны табылды, сондай-ақ олардың көрінісін�...

Шаплтон Майнс

Чапелтаун (Чаплтон, Чаплтон, Чапелтаун және т.б.) Майнс фермасы өзінің атын қарапайым Чапелтоннан өзгертеді, оны қазір Лай Чапелтон жаңа сарай үйінің орны ретінде қабылдайды, 1829 және 1858 жылдар аралығында. Бұл осы уақытта Чапелтон Майнс үйдің фермасы болды деп болжайды. Шаппелберн коттеджінің жанында 1858 жылдан бастап шағын ғимарат пайда болды. Ферманың алдыңғы жағындағы аумақ "Black Sawneys Park" деп аталады; "Sawney" шотланд тілінде "Александр" дегенді білдіреді. Бір кезде ол "Шотландиялық" дегенді білдіретін, "Жок" атауын қолданған кезде. Тағы бір түсініктеме - бұл даланың қара құмды топырағы болды, өйткені өзен топыраққа су басқан және тыңайған тыңайған топырақ пайда болған.

Chapelton Moss Head, Bottoms point Crivoch және Bogside

Бастапқыда Томсон 1828 жылы Chapelton Moss Head немесе Chapelton Mosshead деп атаған ферма, кейіннен Mosshead деп аталады және оның кіреберісі Chapel Burn көпірінен кейін ғана Bottoms Farm даласында орналасқан. Жер бетіндегі барлық іздері жоғалып кетті, ал Богсайдтың коттеджін әлі күнге дейін Bogflat фермасының кіреберісінің маңында даланың шетінде құрылыс қалдықтары білдіреді. 1820 жылы Богсайдтың жалға алу құны 10 фунт болатын, ал меншік иесі Роберт Стивенсон болды. Bottoms point Crevoch фермасы әлі күнге дейін Кенноксқа жақын жерде бар (2009). Шотланд газеті 1866 жылы Чапелтон, Уоттшод және Мошхед жерлерін сату туралы жазды. 1881 жылы 38 жастағы Александр Мьюр, жалпы саудагер, әйелі Маргарет және ұлдары Дэвид пен Джонмен бірге Богфлат қаласында тұратын. Армстронгтың 1775 жылғы картасында Бог деп аталған ғимарат белгіленген және бұл, әрине, Богфлат болған, өйткені біз қазір Стюарт музейінде орналасқан Богфлаттан шыққан Неке тасынан 1711 жылы "JR" және басқа да инициалдары жазылған тұрғын үй болғандығын білеміз, өкінішке орай, қазір кесілген. 1919 жылы Австралияның Мельбурн қаласының импорт және экспорт саудагері Роберт Брайс Chapelton and Bogflat компаниясына ие болды. 1941 жылдың мамыр айында жақын маңдағы Андерсон тауына бомба тасталды және содан кейін кратерден Богфлаттағы құдыққа құбыр салынды, өйткені кратер суға толы болды және оны осы жердегі бұлақтар толтырды (видеоны қараңыз).

Парксайд (Виндвайрд) және Канкертон Холлоу

Виндвайрд - бұл 1829 жылы Эйткен берген атау, ол Тораниардтан Стюарттонға дейінгі жолда орналасқан үйге, Андерсон плантациясы арқылы өтетін Лэйншоу үйіне жаяу жүргіншілер үшін жақында ғана жасалған кіреберісінен алыс емес (карталарда белгіленген, бірақ жергілікті фермерлер қолданбайды). Бұл ғимарат ОС карталарында Паркссайд деп аталады, ол алғаш рет 1832 жылғы картада көрсетілген, ол 1960 жылы, бірақ 1974 жылғы ОС-да белгіленбеген. Стюарттон ескі еншілес жазбалары 1809 жылы мамыр айында олардың қызы Мэри туылған кезде Александр Уатт пен оның әйелі Агнес (Вордроп) Парксайдта. 1809 жылы Bogflat Farm-тағы көршілері Сюзанна Уордроп Паркер және Parkside Farm-тағы Агнес Уордроп Уотт - қарындастар. Мұнда соңғы өмір сүрген отбасы Мьюрлер болды, олар Мьюрлер Гиллмилл (сонымен қатар Гиллмилн) фермасының туыстары болды. "Парк" дегеніміз - бұл жердің көп бөлігі қоршаумен немесе қоршаумен қоршалмаған кездегі жабық жер аумағы. 1616 жылы "Уайрд жерлері және т.б". Бұл жерлер Робертлендтің Дэвид Каннингхеймге Уильям, лорд Килморс (Макнотт 1912 ж.) арқылы жеткізілді, бірақ осы жермен байланыстылығы дәлелденген жоқ. Уайрд - бұл жалға алушыларға әскери қызмет көрсету арқылы берілген феодалдық жер иелену құқығы (Таңдаулар мен Скоттың сөздерін қараңыз). Лохридж маңындағы Уордпарк 1604 жылғы Понттың картасында Уордпарк деп жазылады. Кенкертон немесе Кенкертон аңғары сирек аталады; бұл Джеймс Оррдың үйі болды, ол 1859 жылы 6 сәуірде 43 жасында қайтыс болды. Оның әйелі Мэри Кинг Браун 1845 жылы 12 шілдеде 25 жасында қайтыс болды. Тағы бір Джон Орр әйелі Джанет Уилсонмен бірге осында шаруашылдық еткен. Ол 1847 жылы 21 қаңтарда 68 жасында қайтыс болды, ал ол 1889 жылы 16 қазанда 79 жасында ағаларымен бірге өмір сүру үшін Хай-Чэплтаунга көшіп барды. Күйеуі мен жұбайы Стюартондағы Лейк Кирк қаласында жерленді. Cankerton, бастапқыда Cankerton жергілікті жерде тегі ретінде де кездесті, бірақ этимологиясы анық емес, "канкер" әдетте "ағаш немесе дәнді дақылдардың саңырауқұлақтың ауруы" дегенді білдіреді. Кенкертонның бір жері көмір кен орындарын зерттеу бойынша тізімделген.

Жоғары шатыр

Хай Чапелтон 1829 және 1858 жылдардағы карталарда алғаш рет Аникке қарай лимкольн мен фордпен бірге белгіленді. Лаи Кастлтон маңындағы "астық амбарын" қамтитын егістікке фермадан ескі жолдың өтуі байқалады; осы егістіктегі аралауда ешқандай тастар, ғимараттар немесе басқа да ағаштан салынған ғимараттар табылмады. Джеймс Уилсон және оның әйелі Мэри Стивен 1760 жылы Хай-Чэплтаунда ферма құрды, ол 56 жасында қайтыс болды. Олар Стюартондағы Лейк-Киркте жерленген. Мэри Рид Хай Чапелтон мен Стаклаухилл 1827 жылы 20 қаңтарда туылған, ол Стаклаухиллдің Томас Ридінің қызы. Оның әйелі - Хай-Чэплтонның Мэри Уилсон. Ескерткіш тас Стюарт қорымында. 1820 жылы жалдау құны 137 фунт стерлинг болды. Мэри МакАллистер үйдің соңғы тұрғыны болған болуы мүмкін. Кейбір киінген тас жұмыстарының жаңа үйдің құрылысында, бақшада және дивар қабырғаларында, часовняның қабырғаларында және басқа жерлерде қолданылған болуы мүмкін. Шапал-Хилл үйіндісінің далалық жағындағы қабырғалар толықтай Шапалтон (ескі) үйінің тастарымен салынған жоқ, өйткені кейбір ескі ғимараттардың қираған жерлерін басқа жерден кейіннен Шапалтон Мэйнс иесі А. Робинсон мырза әкелді. Могильниктің астындағы алаңға кіретін қақпаның көлденең орналастырылған үш құмтастан жасалған қақпа бағаналары бар, олардың екеуі ерекше үлкен және олар ескі кіреберіс пен Чапелтон (ескі) үйіне баратын жолдың әшекейленген қақпа бағаналары болуы мүмкін. Шын мәнінде, бұл қозғалыс қазір қабырғалы кіреберіс артындағы керлинг тоғанымен бейнеленген және ОС карталары кем дегенде 1911 жылға дейін осы жерде кіреберіс көрсеткен. Шапалтаунда тек бір қақпалық бағана бар, ал Хай-Шапелтаунда және Шапелхилл үйінде жоқ. Бұл өзгерістер үлкен заманауи ауыл шаруашылығы техникасына қол жеткізу талабын көрсетеді. Қақпа бағаналары машинамен кесілген құмтастан жасалған және сол дизайн басқа жерлерде, мысалы Кеннокс ложасында, Канкертон мен Стьюарттонның маңындағы Пикокбанк фермасының (бұрынғы Пирс Банк) қарама-қарсысында, Лохриджке кіретін бастапқы жолдың жанында кездеседі. 1775 жылы Армстронгтың картасында жол Лохриджден (бұрынғы Лохриг) артық бармайтыны көрсетілген. Шатырлы үйдің үстінде орналасқан жел сорғысы 1923 жылғы OS картасында көрсетілген. Құлату кезінде отбасы 1910 жылы үйге көшіп келгені айтылды, алайда қақпалы үй 1918 жылға дейін салынған жоқ, оны Каллен, Лоххед және Браун жобалаған. 1911 жылы Р. В. Шульц террасалы бақ жасауды ұсынған, бірақ қазіргі террасалардың осы дизайнды қаншалықты көрсететіндігі белгісіз. Бас сатының түбіндегі бағаналар ескі әшекейлі жұмыс істеген құмтасты, мүмкін Шапелтон (ескі) үйінен. Бір кезде үйдің алдында жеке консерватория ғимараты болған, Килмарнок Гленфилд Рэмблерс. Bogside коттеджінде мырза Труп және оның отбасы, кейіннен Чапелтон-Майнста жұмыс істеген Макго мырза тұрды. Ол Шатырлы үйдің бағбандары еді. Тоу мырза (Тор деп айтылады) орманшы, отбасымен бірге Богфлат фермасында тұратын. Шофер, мырза Маклин Чапелберн коттеджінде өмір сүрді және Фирбанк шағын копсе ретінде (тіркелмеген) мүмкін таспен тұрды, бунгало 1970-ші жылдары салынған. Миссис Уилсон есіне алған оқиға - Нилсон мырзаның Килморс қаласынан келген жас жігітке қарсы тұрып, оның үй қызметшілерінің бірімен қыз алысып жүргенін білгені үшін жекпе-жекке шақырған оқиғасы. 1910 жылғы "мансионалды" үйде жеке үй болғаннан кейін бірнеше рет пайдалану өзгерді, ол сақтандыру компаниясының бас кеңсесі және бірнеше түрлі иелеріндегі қонақ үй болды, содан кейін 2004 жылы отбасылық үй болды. Лобництер отбасы Чапелтон үйінен Хай Кланчқа көшіп келді. 1953 жылғы Үшінші статистикалық есепте Шапелтон әлі де Стюарттон приходындағы алты негізгі иеліктің бірі ретінде тіркеледі.

Бақтар мен ландшафттар

Шапелтон үйінің финиалы немесе ескі Монахтар құдығының 'бидай бидайы' бақшаларда ерекшелік ретінде қолданылады. Шапелтон үйінің орманды аймағында Монахтар құдығы (OS 1974) орналасқан, бұл фонтан немесе бұлақ 1858 жылға дейінгі OS карталарында көрсетілген. Оның қазіргі көрінісі, мүмкін, Виктория немесе Эдвард дәуіріндегі "қазғы" немесе "ақылсыздық" сияқты, үлкен, қалың құмтас "күмбез көрінісі" бар, оған рельефте оюланған сәл зақымдалған крест және бұлақ суы бір кезде құйма темірден жасалған "таз" болып өткен. Килмарнок Гленфилд Рэмблер 1939 жылы Чапелтаунда болып, бір кездері гаргульдің тұмсық ретінде болғандығын және "шарап" шын мәнінде тастың үстіне тұрған "бидай бидайығы" болғанын жазды. Бұл құдықтың тасы мен "шалынының" ескі шіркеумен байланысы бар дегенге сенбейтін сияқты, бірақ бір ықтималдық - бұл Лаи Чапелтонға кіретін есіктің үстінен келген, өйткені тамплиерлердің меншігінде "шалыны" символы осындай түрде көрсетілген. 1970 жылдары Шәпелтаундағы Х. Голлан мырзаның "Монк құдығының" шіркеумен байланысты екендігі туралы жазылған. 1956 жылдың шілдесінде ОС "Монк құдығы" - тау беткейіндегі тас бетіндегі кесуде орналасқан тас құбыр арқылы шығатын бұлақ. Бұл бұлақ үстінде рельефте крест бейнеленген тас тақташа орналасқан.

Керлинг тоғаны

Шапелтон (ескі) үйінің жанында құдық белгіленеді, ол кейіннен сорғыға айналды және қазір оған апаратын баспалдақтармен қатарланған құдықпен қатарланған сақталған таспен бейнеленуі мүмкін. Бұл құдықтан алынған су Нильсендер ескі үйге / фермаға кіретін бастапқы жолдың орнында салған Керлинг тоғанын толтыру үшін пайдаланылды. Бұл құдық ескі қоралар орнында салынған. "Ламброугтон Вудс" тақтасында ағаштан жасалған жердің көлемі ағаштан жасалған жердің көлемін көрсетеді. Бұл аймақтағы басқа да егістіктерде әлі күнге дейін осы егістіктің айқын белгілері бар және Лохриг (қазіргі Лохридж) және Ригхед Смит сияқты жер атаулары тәжірибе тарихын сақтайды.

Табиғат тарихы

"Жабайы орман" аймағы "көк қоңыраулар" "жапырақтарымен", ағаш шөптерімен, ағаш шөптерімен, иттердегі сынамен, қарлы құстармен, кельян, кең шұңқыр, әйел және еркек қалқан жарғақтары, гельлеборна орхидеялары және ұзақ уақыт бойы ормандағы орманға тән басқа да түрлерімен "марш" (имарат шекарасы) үлкен жермен және букпен белгіленген шекаралық букта күрт аяқталады. 1858 жылғы ОС орманды ха-ха ауданымен шектеледі, алайда 1897 жылы ОС орманды жерді наурыз айына дейін көрсетеді. Ламброутон ормандары (соңғы кезге дейін Монтгомери / Саутханнан иелігінде болған) 1911 жылғы ОС-ты қоса алғанда, ескі карталарда көрсетілмеген, олар 1960 жылғы ОС картасында қарағай плантациялары ретінде көрінеді. Бұған дейін өзеннің үстіндегі жер тіпті даламен "тегістелетін" жоғарғы жағында қоршалмаған. Анникке (2006) бойымен алып шошқа тұқымы жайылып жатқанмен, өзен жағалауындағы (су жағындағы) флора әлі де ұзақ уақыт бойы қалыптасқан және бұзылмаған тіршілік орындарының белгісі болып табылады. Жақын жерде сирек кездесетін кроссворд (гусь трасының туысы) кездеседі. Өзенде, басқалары арасында, қоңыр форель, теңіз форелі, ласось, балық, балыққұйрық және балық бар. Су сапасы Stewarton мата фабрикалары жабылғаннан бері айтарлықтай жақсарды және өзен енді олардың бояулары мен басқа ластаушы заттарды алып жүрмейді, бұл тұщы судағы лимпеттер мен креветкалардың, сондай-ақ қандасқа, кадис құс личинкалары мен су шаянының түрлерімен бірге болуынан көрінеді. Аға балықшылар тек өзеннің төменгі ағысында және иесінің орман полистері мен өзенінде, басқалары арасында, қара және қоралық соулар, бақалар, маллар, көгершіндер, бұқалар, ағашқа шапқыштар, көгершіндер, пивиттер немесе лапвингтер, елік, норка, кенелер, шыршалар, сұр бөрікшелер, қояндар, тұяқтар, түлкілер, барс, пипистрэлл жарғақтар және мүмкін саңыраулар бар. Көшіп келе жатқан Канада және шырғалақ қаздар жақын маңдағы далаларға жиі келеді. Олар Caerlaverock-тен көтеріліп немесе қыста Шпицбергеннен түсіп келеді. Дункан МакНотт бүгінгі таңда таныс ландшафттың бөлігі ретінде қабылданған тікенекті ағаштарды фермерлер визуалды әсер үшін отырғызбаған, олар егіндіктер еді, ағаш құрылыс пен қоршау үшін пайдаланылған, ал диірменшілер диірмен машиналары үшін, әсіресе негізгі қозғалтқыш тетіктердегі құрбандық тіректер үшін бук немесе мүйіз ағашына мұқтаж болды. Айршир ландшафтының сипаты қаншалықты өзгергенін жалпыға бірдей бағалай алмаймыз, өйткені 1760 70 жылы Статистикалық есепте "аулада ағаш немесе тоғайлар ретінде көрінбейтін нәрсе жоқ еді; бәрі жалаңаш және ашық болды". Глазерт жағы, бұрын Глазерт немесе Глазерт саңырауқұлақтары мен сирек кездесетін тұщы сулы мидиялар (тұщы сулы інжу-маржанның көзі) бар. Атауы келт тілінен шыққан болуы мүмкін, гаэль тілінде glas деген сөз сұр немесе жасыл, dur деген сөз су дегенді білдіреді. Ол 1876 жылы Dobie балықшылардың сүйікті курорты ретінде жазылған және бұл әлі күнге дейін (2006 ж.) Тағы бір өзен - Глэзерт Кампси еншісінің едәуір бөлігінен өтеді, ол Киркинтиллох қаласына қарама-қарсы Кельвинге құйылады. Кейбір шағын орманды жерлер "түлкілер жасырындылары" ретінде белгіленеді, мысалы, Chapeltoun Mains-тен төмен және Андерсон плантациясының жанында, төлдердің қауіпсіз көбейіп, баспана табуына қалдырылады. Жергілікті Эглинтон аңшылықтары Чапелтон үйінде кездесетін.

Төлемақы төлейтін жол және маңызды оқиғалар

Дөңгелекті көліктер 17 ғасырдың соңына дейін аймақтағы шаруаларға беймәлім болған, ал бұған дейін дөңгелекті көліктер пайдасыз болғандықтан жүктерді сүйрету үшін шлейфтер пайдаланылған. Жолдар жай ғана жолдар болды және көпірлер тек жаяу жүргіншілерді, атты немесе жүк жануарларын ғана алады. Айрширде алғаш рет қолданылған дөңгелекті көліктер 1726 жылы Рикартон көпірінде жұмыс істейтін жұмысшыларға тегін ұсынылған арбалар болды. 1763 жылы Глазго мен Килмарнок немесе Килмарнок пен Айр арасында жол жоқ екені айтылды және бүкіл көліктер он екі жүк аттарымен жүрді, олардың біріншісінің мойнында қоңырау болды. Диірмен таяқшасы - бірнеше адам диірмен тасын карьерден диірменге дейін айналдыратын ось ретінде қызмет ететін дөңгелек ағаш. Бұған мүмкіндік беру үшін кейбір ерте жолдардың ені "диірмен таяқшасының ені" деп белгіленді. Стюартоннан Торраниардқа (Торрензаирдс 1613 жылы) баратын жол Кросгейтс фермасы (Стюартон 3 және Ирвин 5 миль), Гейтсайд (Стаклаухилл фермасы маңында) және Кросгейтстегі 1858 жылғы ОС-те және Бикеталл (бұрынғы Бихетланд) жолдың аяғында көліктер мен ат үстінде жүруге тыйым салған бақылау барлары көрсетілген. жол ақысын төлеуден бас тарту. Сол жақтағы Торраниардқа қараған кезде, қазір қиратылған Кроссгейтс қаласында шағын жол ақысын төлейтін үй көрсетілген. Шотландияда "бикет" - бұл "кеп", бұл шаруашылық орналасқан аумақтың тиісті сипаттамасы. Жақын жердегі заманауи коттеджді "Робелл" деп атайды, ол Бикеталлдан келген фермерлер Роберт пен Изабеллдің есімімен аталған. "Турнпайк" атауы бастапқыда қолданылған "қақпадан" пайда болды, ол тек қана бір шетінен тірек бағанасындағы шаршауға бекітілген қарапайым ағаштан жасалған бағана болды. Бұл тірек сол кездегі әскердегі қару ретінде қолданылатын "пикке" ұқсайды, сондықтан біз "turnpike" аламыз. Бұл терминді әскерилер аттардың өтуіне кедергі жасау үшін жолдарға орнатылған кедергілерге де қолданған. Жолдың жақсы болуынан басқа, автокөлік жолдары 4 854 метрден 2134 метрге дейін өзгерген миляларға берілген әртүрлі ұзындықтың шатастығын шешті. Ұзын милялар, қысқа милялар, шотландтық немесе шотландтық милялар (5 928 фут), ирландтық милялар (6 720 фут) және т.б. бар екені белгілі болды. Тағы бір мәселе, ақылы жолдар салынып жатқан кезде, автожолдар трестері жаңа жолдардың бағытын жақсарту үшін көп күш жұмсады және бұл өзгерістер айтарлықтай болуы мүмкін. Жолдардағы жол ақысы 1878 жылы алынып тасталды, оның орнына 1889 жылы округтік кеңес қабылдаған жол бағасы енгізілді. Полковник МакАлестер Turnpike Trust-тің мүшесі болды және оның автокөлік жолының бағытына және басқа да мәселелерге айтарлықтай ықпал еткендігі сөзсіз. Джон Лоудон МакАдам Шотландияның Айыр жолында Саукриде тұратын, 1826 жылы Бристолға көшіп, жергілікті Айыр жолын салу тресінің геодезисі болып жұмыс істегенге дейін Шотландияның Айыр жолына белсенді қатысқан. Төлемақы төленген жолдардың бірде-бір кіреберіс тастары көрінбейді, өйткені олар Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде оларды басып алушы әскерлер, агенттер және т.б. пайдаланудан сақтау үшін көмілген. Блумридж фермасы мен Киркмуир фермасы маңындағы ескерткіштер де жоғалып кетті, олар жерленген деп болжанады.

Киркмуир, Киркхилл, Гиллмилл, Ригхед және Фризеланд плантациясы

Киркмуирдің жанында (бұрынғы Лей Киркмуир), 1692 жылы Уильям Мур иеленген ферма, Бұл адасқан малға арналған қора болуы мүмкін немесе қандай да бір жолмен автокөлік жолындағы алымдармен немесе "стеллмен" байланысты болуы мүмкін, шотланд сөзі қабырғамен немесе ағаштармен жасалған ішінара қоршау, қойлар мен ірі қара үшін баспана ретінде қызмет етуі мүмкін. Бұл жерде ғимарат болған болуы мүмкін. Киркмуирді Джон Браун (өлгені 21 тамыз 1880 жылы 54 жасында) және оның әйелі Кэтрин Андерсон (өлгені 27 тамыз 1895 жылы 72 жасында) өсірді. Джеймс Уокер (1926 жылы 11 желтоқсанда 86 жасында қайтыс болды) және оның әйелі Мэри Вудберн (1899 жылы 27 сәуірде 57 жасында қайтыс болды) де Кёркмуирді өсірді. Олардың барлығы Лаик-Кирк қорымында жерленген. Киркмуир мен Ригхед арасындағы алаң Леди Мосс Медоу деп аталды. Бұл аймақтағы көптеген діни атаулар - Кёркмуирс, Киркхилл, Леди Мосс, Хай Крос, Ханаан және Килбридтер - бұл жерде бұрын-соңды христиандық және христиандық орын болғандығын көрсетеді. Құжаттық деректердің ешқайсысы сақталмаған сияқты, ал ең алғашқы жазба 1654 жылы Киркриге, қазір Килбрайдке арналған. Брайд, Бригит немесе Киелі Бригид - бастапқыда Кельт құдайы, ол 1 ақпанның қарсаңындағы Имболк мейрамына байланысты. Ол көктемнің құдайы болғандықтан, ауруларды сауықтыратын қасиетті құдықтармен байланысты болған. Дунлоптағы Коммонкрагста орналасқан Карлин тасы "қазақ қысқы сиқыршымен" байланысты, ол қалыңдық құдайының қарама-қарсысы. Киркмуирдегі Қанахан атауы 1779 жылы қолданыста болған. 1922 жылы Джеймс Мартин мен Мэри Гилмор Лэйншоудың Каннингеймдерінен Гилмилл мен Ханаанды сатып алды. 1951 жылы Хай-Кросты Харвилер иеленді, олар 1921 жылы ферманы Найрншоу иелігінен сатып алған болатын. Страухорнның айтуынша, олар 1915 жылы астық үйін қайта қалпына келтіріп, гравитациялық сумен қамтамасыз ету, ванна бөлмесі, телефон және электр қуаты қосты. Қазір ферма ғимараттары (2006) тасталып, жаңа пайдалануды күтуде.

Минералды ұңғымалар және Шатырлы өрттің көзі

Патерсон немесе 1800 жылы, Лейншоу үйінен және көршілес приходтардан көгершіндер мұнда су ішу үшін жиналған. Лайншоудың мистер Каннингэм 1833 жылы құдық үстінде әдемі үй салып, оған күтім жасау үшін күзетші тағайындады, өйткені минералды су оған тиесілі емдік қасиеттерге байланысты белгілі бір құндылыққа ие болды. Құдық ас үйдің ортасында орналасқан. Шатырлы өртеу Лэйншоу Майнс астындағы далаларда Андерсон плантациясының жанында пайда болады және ол 1911 жылғы 6 "OS картасында шалыбиат немесе минералды бұлақ ретінде белгіленеді. Жақын маңдағы бұрғылау орлары судың бір кездері мал бағуға немесе тіпті құбыр салуға арналған ресми мақсатта қолданылғанын көрсетеді, өйткені минералды су өзінің емдік қасиеттері үшін танымал болды. Ол күннің пікірінше, ол емдеуге болады "колика, меланхолия, және бу; ол арық етті, май арық етті; ол құрсақтағы жалпақ құрттарды өлтірді, дененің лайлық сезімдерін босатты және ылғалды миды кептірді. Мұндағы негізгі бұлақ жабылып, су құбыр арқылы өртеуге жіберілді. Мұнда сипатталған шалыбиат бұлақ (басқаша айтқанда, темірден тұратын минерал, мыс карбонаты, FeCO3 48 пайыз темір) аймақтағы минералдық бұлақ ретінде анықталған жалғыз құдық / бұлақ емес, өйткені Блоак ауылында әлі күнге дейін Солтвелл деп аталатын коттедж бар. Бұл ақпаратты Шотландияның топографиялық сөздігі келтіреді, алайда Солтвеллдің Флоренс Миллер ханым бұл құдықтың ешқашан Блоак құдығы деп аталмағанын еске алады. Қазіргі ғимарат 1920 жылдары Лэйншоудың Каннингхэмдерінен сатып алынған, ол 1800 және 1850 жылдар аралығында салынған. Тұз құдығы қазір ғимараттың еденінің астында жатыр деп ойланады және ғимараттың әртүрлі физикалық ерекшеліктері бұл Каннингемдер салған құрылым екенін көрсетеді. Бұл құдық алғаш рет көшіп-қонушы құстардың, әсіресе, қарғалар мен қарлығаштардың оған жиналып келгенімен ашылды. Оның құрамы белгісіз және ол халибеат ретінде көрсетілмеген. Коттедж "бірақ және бен" болды және ол Патэрсон сипаттағандай "жақсы" ғимарат. Редвелл фермасы Аушентиберде орналасқан, тибердің этимологиясы құдыққа қатысты. 1930 жылы Килмарнок Гленфилд саяхатшылар қоғамы жергілікті су көзінен өтіп, темірге бай Кеннокс иелігіне бара жатқанда, Лэйншоу иелігін аралап өткенде, саяхатты жазды. Ескі жүгері диірмені Кревох барониясының бір бөлігі болды және Кривох Линдсей деп аталатын бөлікте тұрды. 1608 жылы Арчибальд Линдсей Эндрю Линдсейдің мұрагері болды, алайда 1617 жылы жерлер Джеймс Данлоптың қолында болды, оның әкесі Джеймс Данлоп болды. 1678 жылдың қаңтарында Эдинбургтегі дәріханашы Роберт Кюнингхэм Оушенхарвидің сэр Роберт Кюнингхемнің қызы Аннаның мұрагері деп танылады. Ол оның неміс туысы еді және мұраның бір бөлігі Фэрли Кривохтың 5 мерк жері мен диірмен болды. Сондай-ақ, ол Каннингхед / Персетон маңындағы Ламброттон мен Оушенхарви жерлерінің кейбіреулеріне ие болды. Роберт және Джонатт Галт 1668 жылы Кривохта тұрған деп жазылған. Кривох Миллдің үйінде соңғы тұрғандардың бірі болған. Отбасы есімі Керр еді. Кривочтан Боттомс фермасына дейін соқпақ жүргізілді, ол Шапелтонға дейін жол ашады. Bottoms фермасының толық атауы - Point Crivoch-тағы Bottoms. Гленфилд Ramblers 1850 жылдары Кривоч диірменінде сирек кездесетін бақшадан қашып құтылуды тіркеген және 2004 жылы әлі де сол жерде өсіп тұрған. 1735 жылы мектеп мұғалімі Джон Каммин Кривочта тұрып жатқандығы туралы деректер бар. Галлоуэйфорд фермасы қазір жоқ, алайда жақын маңдағы Глэзерттегі бөгеттің немесе бөгеннің қалдықтары айқын көрінеді. Робертсон (1820) бұл құнды мүлік деп санайды, иесі Джеймс Миллер, құны 21 фунт стерлинг. Ондағы қорғанның жанында Кеннокс Мосс тауының Моунд Вуд деген жері орналасқан. Бұл жер археологиялық тұрғыдан зерттелмеген. Бір кезде оған кіру жолы жүріп, Ройдің 1747 жылғы картасы сол кезде осы жерде Су үйі деп аталатын тұрғын үй болғанын көрсетеді. Галлоуэйфордтың ферма үйі қазір (2006) тек тас үйлесімді, алайда Джон Шилдс пен оның жұбайы Жан Гатри 19-ғасырдың ортасында осы жерде шаруашылық жүргізді, Жан 1887 жылы 4 қазанда қайтыс болды, ал Джон 1908 жылы 22 қыркүйекте қайтыс болды. Олар 1862 жылы 4 жасында қызын, Изабелланы жоғалтты. Джеймс Миллер бұған дейін осы жерде шаруа болып, 1813 жылы 3 сәуірде қайтыс болды. Олардың барлығы Стюартондағы Лейк-Киркте жерленген. Генерал Ройдің 1747-55 жылғы картасында Галлоуэйфорд пен Ирвинхилл айқын көрсетілген.

Боншоу

Боншоу (бұрынғы атауы Bollingshaw немесе Bonstonshaw) - Бойдтардың кішігірім иелігі және бароны, Килмарноктың лордтері Бойдтардың кадеті.

Клонбит қамалы

1690 жылдары Понт "Клонбит" деп атаған Клонбит сол кезде Уильям Кьюнингхэмнің меншігі болды, ол Гленкерн Кьюнингхэмнің осы кадет тармағының ұрпағы Эйкет замогы арқылы. Джон Кунингхэм 1586 жылы Эглинтон графын атып өлтірді және оны Гамильтонда, мүмкін Гамильтон сарайында ұстап алып, 'бөлшектерге бөлді'. Коулинн бұрғысы Лугатон суына Монгриннан қамалы немесе епископ сарайының орнында қосылады. Коулинн деп аталатын тұрғын үй Томсонның 1820 жылғы картасында белгіленген және жақын маңда Клонбит диірмені болған.

Стюарт ауданының жергілікті және әлеуметтік тарихы

Аймақтағы әктас қазандықтар кең таралған, сондай-ақ бірнеше жерлерде, мысалы, Стаклаухилл қаласында әктас тас қазылып алынды. Лаймкильндер 18 ғасырда тұрақты түрде қолданыла бастаған сияқты және Стаклаухилл, Хейсмуир, Боншоу, Хай Чэплтон, Блумридж (1828 жылы Блинридж), Гиллмилл, Сэндилендс (қазіргі Банк-Энд) және Кросгейтс қаласында орналасқан. Құрылыс үшін ірі әктас блоктары пайдаланылды, бірақ кішігірім бөлшектер күйді, 1811 жылы Айтон еншісінде қазылған көмірді пайдаланып, Лэйншоудан Уильям Каннингхамдың жүгері өсіруіне қатысты пікірлері "адамзаттың керемет тағамдары" ретінде. Бұл - оларды көп мөлшерде өсірген алғашқы шаруашылықтардың бірі. 1820 жылы Стюарттон еншісінде тек алты адам ғана еркін иелер ретінде дауыс беруге құқылы болды, олар Робертленд (Хантер Блэр), Киркхилл (полковник Дж.С. Барнс), Кеннокс (МакАлестер), Лэйншоу (Куннингхам), Лохридж (Стюарт) және Корсехилл (Монтгомери Куннингхам) иелері болды. Қазіргі заманғы өнер галереясы (GOMA) - Глазго қаласының орталығында Корольдік биржа алаңында орналасқан неоклассикалық ғимарат. Ол 1778 жылы бай темекі иелері Лэйншоудың Уильям Каннингхэмнің қала үйі ретінде салынған. Ғимарат әр түрлі мақсаттарда қолданылған; оны Шотландия Корольдік Банкі қолданған; содан кейін ол Корольдік биржаға айналды. Осы мақсатта қайта құру ғимаратқа көптеген қосымшаларды, атап айтқанда Король көшесі қасбетіне коринфтік бағаналарды, үстіндегі куполды және ескі үйдің артқы жағындағы үлкен залды әкелді. Аяқ киім тек жексенбіде ғана киілетін, ал жас жігіттердің көбісі жалаң аяқ жүруді әдеттегі нәрсе деп санаған. High Chapeltoun отбасы күн сайын осылай істейтін соңғылардың бірі болды. 1930 жылдары Royal Mail пошта аудандарын қайта ұйымдастырды, сол кезде көптеген ауылдар мен елді мекендер ресми түрде жойылып кетті, мысалы, Шапелтон, Ламброттон және Стюарттон округінің басқа аудандары. Осыдан бұрын ара мен сабанды пайдалану үшін бал араларын өлтіру керек болған. Андерсон плантациясынан төбеден өтіп, қабырғалы бақтың жанындағы ескі көлік жолына қарай 1858 жылы көрсетілген ағашпен қапталған тікенектің орнына қабырға немесе бөгет орналасқан. Қабырға немесе бөгет өте ерекше, өйткені ол шамамен бірдей мөлшердегі дөңгелектелген винстон тастарынан жасалған және цементпен біріктірілген. Бұл бөгет 1911 жылы салынып біткен сияқты. Фризеландтан Лоу-Маунтқа дейінгі аймақты қоршауды 19 ғасырдың басында жұмыссыз жұмысшылар салған. Рудольф Гесстің Мессершмитт Bf 110 ұшағын 1941 жылы нацистік Германиядан Гамильтон герцогымен кездесуге ұшып бара жатқан жерлестері байқаған. Ол "Флорс фермасындағы" Иглшемде апатқа ұшырады.