Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Ирландиядағы гомосексуализмді қылмыстан босатуға бағытталған қозғалыс
Irish movement aimed at decriminalising homosexuality
"Гомосексуализмге қатысты заң реформасы үшін науқан" ұйымы 1970 жылдары Ирландия Республикасында және Солтүстік Ирландияда гомосексуализмді қылмыстан босату мақсатымен құрылған. Оның ең белгілі басшысы – Дублин Тринити колледжінде ағылшын тілінен сабақ берген, Джойс туралы зерттеулер жасаған және 1980 жылдан бері Seanad Éireann мүшесі Дэвид Норрис.
The Campaign for Homosexual Law Reform was an organisation set up to campaign for the decriminalisation of homosexuality in the Republic of Ireland and Northern Ireland in the 1970s. Its most prominent leader was David Norris, an English studies lecturer in Trinity College Dublin, Joycean scholar and from the 1980s to the present a member of Seanad Éireann.
Тарих
Тринити колледжінде оқытушы болып қызмет еткенде, Норрис және басқа студенттер тобы 1974 жылы Жыныстық бостандық қозғалысын бейресми түрде құрды. Ол қысқа ғұмырлы болды, бірақ кампуста құрылған екі бөлінген ұйым – Дублин университетінің Гей қоғамы, Ирландиядағы алғашқы ұзақ мерзімді ЛГБТ құқықтары ұйымы, және Гомосексуалдық заң реформасы үшін үгіттеушілер тобы деп аталды. Оның алғашқы заң кеңесшісі Мэри МакАлиз, Дублин Тринити колледжінің заң профессоры, болашақ Ирландия президенті болды; ол 1975 жылдан 1979 жылға дейін заң кеңесшісі қызметін атқарды, содан кейін профессорлық лауазымын тастап RTÉ-ге қосылды. 1980 жылдары оның орнын бұрынғы Рид заң профессоры, кейін Тринити колледжінің сенаторы Мэри Робинсон басты, ол кейіннен Ирландияның алғашқы әйел президенті болды. Норрис 1980 жылы Ирландияның Жоғарғы сотына талап арыз беріп, 1861 және 1885 жылдардағы гомосексуалдық мінез-құлқыны қылмыстық қылған заңдар Ирландия Конституциясы қабылданғаннан бері күшін жойғанын жариялауды сұрады. Конституцияның 50-бабында Конституцияға қайшы келетін, оған дейін қабылданған заңдар күшін жойғаны айтылған. Сот ісі (Норрис генерал-прокурорға қарсы) құқықтық негізде жеңіліске ұшырады және шешім Ирландияның Жоғарғы сотындағы апелляцияда расталды, ол өз шешімінде христиандық моральдық ұстанымдар мен қоғамның қажеттіліктерін атады. Норрис 1983 жылы Еуропалық адам құқықтары сотына шағымданып, Ирландия заңдары мемлекеттің жеке өмірге қатысты Адам құқықтары мен негізгі бостандықтарды қорғау туралы конвенцияның 8-бабы бойынша міндеттемелерін бұзғанын мәлімдеді (Норрис Ирландияға қарсы). 1988 жылғы шешімінде сот Ирландия заңдары конвенцияны бұзғанын анықтады және мемлекетке Норриске төленген шығындарды өтеуді бұйырды. Сол кездегі Taoiseach Чарльз Хоухи үкіметі ешқандай реформа шараларын қабылдаған жоқ. Алберт Рейнольдс 1992 жылы Taoiseach болып тағайындалғаннан кейін, бұл мәселе оның басымдықтарының тізімінде төмен екенін мәлімдеді. Алайда, оның келесі коалициялық Фианна Файл / Еңбек партиясы үкіметінде, Еңбек партиясының қысымы нәтижесінде заңдар 1993 жылы Әділет министрі Маир Геогеган Квин тарапынан реформаланды. Ол гомосексуалдар мен гетеросексуалдар үшін келісімге қол жеткізудің бірдей жасын қарастыруды талап еткенімен ерекшеленді.
While serving as a lecturer at Trinity College, Norris and a group of other students informally established the Sexual Liberation Movement in 1974. It was short lived, but two of the splinter organizations formed on campus were the Dublin University Gay Society, the first long term LGBT rights organization in Ireland, and a group of law students known as the Campaign for Homosexual Law Reform. Its first legal advisor was Mary McAleese, Reid Professor of Law at Trinity College Dublin, future President of Ireland; she served as legal advisor from 1975 to 1979, when she left her professorial position to join RTÉ. She was succeeded in that role in the 1980s by Mary Robinson, a former Reid Professor of Law and then Trinity College Senator, who later became the first female President of Ireland. Norris took a case to the Irish High Court in 1980 seeking a declaration that the laws of 1861 and 1885 which criminalised homosexual conduct were not in force since the enactment of the Constitution of Ireland. Article 50 of the Constitution provides that laws enacted before the Constitution that are inconsistent with it would no longer be in force. The case (Norris v. Attorney General) was lost on legal grounds and the decision was upheld on appeal to the Supreme Court of Ireland which referred in its judgment to Christian moral teaching and the needs of society. Norris then took a case in 1983 to the European Court of Human Rights claiming that the Irish laws breached the state's obligations under Article 8 of the Convention for the Protection of Human Rights and Fundamental Freedoms, regarding respect for private life (Norris v. Ireland). In a 1988 ruling, the court found that the Irish laws were in breach of the convention and directed the state to pay costs to Norris. No reform action was taken by the then government of Taoiseach Charles Haughey. When Albert Reynolds succeeded as Taoiseach in 1992, he declared that it was low on his list of priorities. However, in his subsequent coalition Fianna Fáil/Labour Party government, as a result of pressure from the Labour Party the laws were reformed by the Minister for Justice, Máire Geoghegan Quinn in 1993. She was noted for insisting that an equal age of consent be provided for homosexuals and heterosexuals alike.