Кіріспе
Медициналық патологиядағы процесс патологиялық процесс Медицинада, колятерализация, сондай-ақ тамырлар колятерализациясы және қан тамырлары колятерализациясы - бұл қан тамырларының өсуі немесе қан тамырларының бірнешеуінің өсуі, олар сол бір соңғы органды немесе қан тамыр төсегін жеткілікті түрде жеткізе алмайтын басқа қан тамырлары сияқты қызмет етеді. Коронарлық колятерализация гипоксияға қалыпты жауап ретінде қарастырылады және кейбір жағдайларда жаттығу арқылы туындауы мүмкін. Бұл қорғаныш ретінде қарастырылады. Қан жеткілікті мөлшерде бір аймаққа жеткізілгенде де, қосалқы немесе анастомотиялық қан тамырлары бар, және бұл қан тамырлары хирургияда жиі пайдаланылады. Бұл жағдай іш, тік ішек, тізе, иық және бас сияқты белгілі жерлерде болады.
a pathological process
In medicine, collateralization, also vessel collateralization and blood vessel collateralization, is the growth of a blood vessel or several blood vessels that serve the same end organ or vascular bed as another blood vessel that cannot adequately supply that end organ or vascular bed sufficiently. Coronary collateralization is considered a normal response to hypoxia and may be induced, under some circumstances, by exercise. It is considered to be protective. Collateral or anastomotic blood vessels also exist even when blood supply is adequate to an area, and these blood vessels are often taken advantage of in surgery. Some notable areas where this occurs include the abdomen, rectum, knee, shoulder, and head.
Коронарлық кепілдік беру
Ауыр жүректе асқазандық қаптамалар жасырын түрде пайда болады. Жүректің микроскопиялық қосымша тамырлары миокардтық стресске жауап ретінде тамырлар люменін жасуша қабырғасының есебінен кеңейтетін трансформация деп аталатын процеске ұшырайды, атап айтқанда миокард инфарктісінен немесе қатты стресспен айналысудан кейінгі миокард спазмы мен гипоксия. Коронарлық жағымды белгілердің жағдайы қант диабетімен байланысты екені де дәлелденді. Коронарлық қосымша тамырлардың функционалдық маңызы эксперименттік зерттеулерді жалғастыру мәселесі болып табылады, бірақ олардың болуы үш ғасырдан астам уақыттан бері белгілі және соңғы жеті онжылдықта адам мен аңдарда бірнеше рет құжатталған. 1960 және 1970 жылдардағы Шапердің тәжірибелерінің классикалық сериясы, әдетте артық, микроскопиялық (40-10 мм диаметрінде) артериолалардың ишемия немесе стеноз арқылы қанның өмірді сақтайтын ыдыстарына айналуының механизмдерін түсінуді кеңейткенмен, көптеген зерттеулер бұл ыдыстардың миокардты сақтау функциясынан бас тартты. Тек 1980-ші жылдары зерттеушілер арасында бұл тамырлар коронарлық қан ағынының 30-40% -ын басқа жолмен жабылған қан тамырларына сақтай алады деген консенсусқа қол жеткізілді. Сонымен қатар, олар жоғары жүктемеде жаттығу кезінде ишемияны болдырмауға қабілетті болмаса да, аорталық, өкпелік және артериялық қан қысымын сақтай алады, ишемиядағы ST көтерілуін аз ауыр ST депрессиясына қайта бағыттап, инфаркт пен инфаркт белгілерін, тіпті толық сол жақ негізгі коронарлық артерияның стенозы жағдайында да болдырмайды. Туған жақтағы жақтағылар - ендотелийдің тар қабығы, бір-екі қабат тегіс бұлшық еттер және эластикалық ұлпаның өзгермелі мөлшері бар шағын кемелер. Ауыр ишемия болмаған жағдайда (әдетте 200 микрометрден кіші тамырлар көрінбейді) angiography кезінде олар сирек байқалады және тек коронарлық стеноз, анемия және жаттығулар ғана трансформацияға әкеп соғады. Көптеген бақылаушылар басқа факторлар болмаған жағдайда трансформацияны жүзеге асыру үшін 90% -дық окклюзия қажет екендігіне келіседі, бірақ соңғы мақалада олар толық окклюзия болмаған жағдайда коронарлы спазмның нәтижесінде пайда болуы мүмкін екендігі айтылған (төменде қараңыз). Оклюзиядан кейін тоқсан секунд ішінде коронарлық тамырдың оклюзияға дейінгі сегментінің және басталған қосалқы тамырдың арасындағы қысым градиенті ішкі икемді ламинаның зақымдануын жеделдетеді, қабыну реакциясын тудырады; моноциттер мен полициттер тамыр қабырғасына көшіп келеді, ол оклюзия нәтижесінде қанның жасушалық компоненттеріне өткізгіш болады. Бұл тамырлардың ішкі диаметрі тұйықтан кейінгі алғашқы сағаттар мен күндері экспоненциалды түрде кеңейеді, өйткені жасуша қабырғасының митоздық бөлінісі қабырғаның диаметрын тарылатады және әр кемелердің люменін кеңейтеді. Төрт апта ішінде тамырлардың функционалдық қабілеті ең жоғары деңгейге жетеді, соған қоса олардың кедергісі 90% -ға төмендейді, бірақ клеткалардың көбеюі мен эластин мен коллаген синтезі арқылы құрылымдық қайта құру алты айға дейін жалғасады. Шапер 2009 жылғы коронарлық колятеральді трансформация туралы білімді қорытындылай отырып, жақында жасаған шолуда: "Артериялық тығырықтан кейін бұрыннан бар өзара байланыстыратын артериолалардың сыртқы қайта құруы тамырлы тегіс бұлшық еттер мен эндотелиялық жасушалардың көбеюі арқылы пайда болады. Бұл эндотелий жасушаларының деформациясымен басталады, бұл жоғары преоклюзивті және өте төмен постоклюзивті қысым аймақтары арасындағы тік қысым градиенті себеп болған, қосалқы тамырлармен өзара байланыстырылатын, импульстік сұйықтық кесу қысымының (FSS) артуы арқылы. Кесу стрессі барлық азот оксиді синтетазасының (НОС) изоформаларының белсендірілуі мен экспрессиясына және азот оксиді өндірісіне әкеледі, содан кейін тамырлар эндотелиялық өсу факторының (VEGF) секрециясы, бұл эндотелийдегі және ортаның тегіс бұлшық еттеріндегі моноциттік химиоаттрактант ақуыз 1 (MCP 1) синтезін тудырады. Бұл моноциттер мен Т- клеткаларының адвентиальды кеңістікке (перифериялық қосалқы тамырлар) тартылуына және белсендірілуіне немесе осы клеткалардың эндотелийге (коронариялық қосалқы тамырлар) қосылуына әкеледі. Моноядролық жасушалар протеазалар мен өсу факторларын шығарады, олар қосымша жасушалық эшафолдты қорытады және қозғалыс қабілетін қамтамасыз етеді және жаңа жасушаларға орын береді. Сонымен қатар, олар артериогенез үшін маңызды индукцияланатын а...
Ангиогенезге қатысы
Колатерализация ангиогенезден бірнеше қан тамырлары бір қан тамыр төсенішін қамтамасыз ететіндігімен және бұл тамырлар сақталатындығымен ерекшеленеді (бірін инволюция/регресс жасамайды).