Кіріспе
75-ші Индианаполис 500 жарысы 1991 жылы 26 мамырда Индиана штатының Спидвей қаласында Индианаполис моторлы автожолында өтті. Рик Мёрс поул-позициядан жеңіске жетіп, А. Дж. Фойт пен Аль Унсерге қосылып, Инди 500-дің төрт дүркін жеңімпазы атанды. Тайм-трейл кезінде Мёрс өзінің мансабындағы алтыншы поул-позициясын жеңіп, Инди рекордты орнатты. Мейірс үшін мамыр айы дауыл-дауыс болды, өйткені ол 1977 жылы жаңадан келгеннен бері Индиде алғаш рет апатқа ұшырады. Машығы сынақ кезінде апатқа ұшырап, оң аяғының сүйегі сынған. Мирс жарақаттануын жасырып қалды, кейін жарыста өзін қатты ауыртатынын мойындады, ол аяғын қиып, сол аяғымен газ педалын төменге түсірді. Жарыстың ерекшелігі - оған бірінші болып Индианаполис 500-ге қатысқан африкалық-америкалық жүргізуші Вилли Т. Риббс қатысқан. Сонымен қатар, алғашқы жапондық жүргізуші - Хиро Мацусита да болды. Жарысқа дейінгі айдың назары А. Дж. Фойтқа аударылды, ол жарыстан кейін жүргізушіліктен зейнеткерлікке шығады деп күтілді. Тайм-трейл кезінде Фойт алдыңғы қатарда, оның рекордтық 34-ші рет Индиге қатысқан. Жарыс күні Фойт аспаның зақымдануы салдарынан жарыстан ертерек шықты. Ол ақырында зейнетке шығу жоспарын қайтарып алды және 1992 жылы соңғы рет оралды. Таймерлік жарыстар кезінде кенеттен жаңбыр жауғандықтан, полюс бойынша іріктеуді тоқтатты, ал күтпеген жерден бірнеше үміткер алдыңғы қатарда тұруға мүмкіндіксіз қалды. Екінші күні бірнеше үздік жүргізушілер уақыт сынағында жеңіске жетуге мәжбүр болды. Гари Беттенхаузен Buick қуатты машинасында, ол pole position-ге жарамсыз болса да, ең жылдам біліктілік алған. "Инди" тарихында алғаш рет бір отбасының төрт мүшесі бір жарысқа қатысады. Марио, Майкл, Джефф және Джон Андретти бірге жарысты. Майкл, Марио және Джон барлығы ондыққа енді, ал Джефф жылдың жаңашылы атанды. Майкл Андретти жарыста ең көп айналымда көш бастады және соңғы айналымда Рик Мирспен жеңіске жетті. Андретти 187-ші айналымда бірінші бұрылыстың сыртында бағдарға батылдықпен ауысты. Алайда, Мирс бір айналымнан кейін осындай пас жасап, көш бастап, жеңіс жолына түсті. Майклдың екінші орын алуы оның карьерасындағы ең жақсы көрсеткішін құрады. Жарыс USAC-тің санкциясына ие болды және 1991 жылы CART PPG Indy Car World Series құрамына кірді. Жарыстың басталуы таңертеңгі жаңбырдың салдарынан 55 минутқа кешіктірілді. Жаңбыр тоқтап, жарыстың жолы құрғап, жарысты үзіліссіз аяқтады. Жылдың соңында Рик Мэрс Мичиган 500 жарысында жеңіске жетіп, 500 мильдік жарыстың екеуін де жеңіп алды, бұл оның жарыс мансабындағы соңғы екі жеңісі болды.
The 75th Indianapolis 500 was held at the Indianapolis Motor Speedway in Speedway, Indiana, on Sunday, May 26, 1991. Rick Mears won from the pole position, becoming the third four time winner of the Indy 500, joining A. J. Foyt and Al Unser. During time trials, Mears also established an Indy record by winning his sixth career pole position. The month of May for Mears was tumultuous, as he suffered his first ever crash at Indy since arriving as a rookie in 1977. The wreck during a practice run totaled his primary car, and broke a bone in his right foot. Mears kept the injury mostly secret, and later admitted that the pain he experienced during the race was so bad, he had to cross his legs in the car and push the accelerator pedal down with his left foot. The race was noteworthy in that it featured the first African American driver to qualify for the Indianapolis 500, Willy T. Ribbs. It also saw its first Japanese driver, Hiro Matsushita. The pre race attention going into the month focused on A. J. Foyt, who was expected to retire from driving after the event. During time trials, Foyt qualified on the front row, his record 34th consecutive Indy appearance. On race day, however, Foyt dropped out early due to suspension damage. He eventually retracted his retirement plans, and returned one final time in 1992. During time trials, a sudden rain shower halted pole qualifying, unexpectedly shutting out several contenders from a chance at the front row. A number of top drivers were forced to qualify on the second day of time trials. Gary Bettenhausen in a Buick powered machine was the surprise fastest qualifier, albeit he was ineligible for the pole position. For the first time in Indy history, four members of the same family qualified for the same race. Mario, Michael, Jeff, and John Andretti competed together. Michael, Mario, and John all finished in the top ten, while Jeff was named the Rookie of the Year. Michael Andretti led the most laps during the race and battled Rick Mears for the win in the closing laps. Andretti executed a daring pass for the lead on the outside of turn one on lap 187. Mears, however, made a similar pass one lap later to re take the lead, and drove to victory. Michael's second place finish would ultimately be his career best finish at Indy. The race was sanctioned by USAC, and was included as part of the 1991 CART PPG Indy Car World Series. Morning rain delayed the start of the race by about 55 minutes. The rain stopped, the track was dried, and the race was run to completion without interruption. Later in the year, Rick Mears would also win the Michigan 500, sweeping both 500 mile races for the season, the final two victories of his racing career.
Мамыр алдындағы жаңалықтар
1990 жылдың қыркүйегінде А. Дж. Фойт Road America-да апатқа ұшырап, аяғы мен аяғын жарақаттады. Фойт қалпына келіп, реабилитациядан өтті. Ол 1991 жылы Индиде соңғы рет жарысқа шығып, содан кейін жүргізушіліктен бас тартқан. Кейбір командалар мен жүргізушілер маусым ішінде өзгерді, ал 1990 жылғы негізгі матчтардың көпшілігі сол командаларда қалды. Бірнеше өзгерістердің бірі ретінде Дэнни Салливан Penske Racing командасынан кетіп, Pat Patrick Alfa Romeo командасына қосылды. 1991 жылы Рик Мэрстің танымал Pennzoil Z 7 Special ливреясы жоғалды, өйткені Penske командасы (Мерс және Фиттипальди) екі автомобиль командасы болды, Marlboro екі машинаны демеушілік етті. 1990 жылы жарысты жүргізуші Ари Люендикпен жеңген Даг Шиерсон Ресинг бизнесмен Боб Тезакқа сатылды. Команда Винс Гранателлимен бірлесіп қайта ұйымдастырылды және UNO/Granatelli Racing болып қайта құрылды. Көліктің бұрынғы демеушісі Domino's Pizza спорттан кетіп, ливреясы Granatelli-дің жылдар бойы пайдаланған классикалық күндізгі қызғылт апельсинге ауыстырылды. Луендыктың қызметі 1991 жылы сақталды (о ол маусымның басында Фениксте жеңіп алды), бірақ бұл ойын бағыт-бағдардың жоқтығынан зардап шекті. Маусымның көп бөлігінде машинада бос борттар болды, бірақ RCA Индиге кіруді демеушілік етті. Джон Андретти жаңадан құрылған Hall VDS командасына қосылып, Pennzoil демеушілігін қолға алды. Андретти маусымды өзінің алғашқы (және жалғыз) мансабындағы CART жарысында, Surfers Paradise-дағы Голд-Кост Гран-приде жеңіп алды. Ал Унсер-младший және Бобби Рахал Галл/КРАКО Racing командасында бірге оралды. 1990 жылы CART чемпионы Унсер Лонг-Бичте жеңіп алды. Рахал маусымды Индианаполиске дейінгі үш жарыста да екінші орынға ие болып бастады. 1990 жылғы маусымда жарақаттан кейін Скотт Пруэт Truesports-те рульге оралды. Команда Judd-мен жұмыс істейтін жаңа "All American" Truesports 91C шассиін ұсынды. Екінші жыл қатарынан ардагер Джефф Брэбхэм Индиде тек екінші команданың көлігі үшін ғана тіркелді. Деррик Уокер, бұрын Пенске және Порше командаларымен байланысты, Уолкер Ресингте жаңадан келген Вилли Т. Риббске кірді. Бұл команданың бюджеті аз болғандықтан, олар алаңға шығатын мүмкіндіктері аз деп саналды.
Пасс-автомобиль туралы дау
1991 жылы Инди 500-дің темп-карсы бастапқыда Dodge Stealth болып таңдалды. Алайда UAW, жанкүйерлер мен дәстүршілдермен бірге наразылық білдірді, өйткені Stealth Японияда Mitsubishi компаниясы құрған тұтқындық импорт болды. Дәстүр бойынша, темп-кардың маркасы әрқашан америкалық бренд болып келді. Ақпан айының соңында Стелс "фестиваль" (насихаттау мақсатында іс-шараның мәртебелі тұлғалары басқаратын) және резервтік темп машинасы болып төмендетілді. Май айында жол ашылғанда Dodge Viper RT/10 ресми темп-кар ретінде Стелсті алмастырды. Каролл Шелби жүргізуші болды, ол жүрек трансплантациясынан кейін темп-карольді жүргізуші бірінші адам болды деп есептеледі. Бұл Шелбидің Индиге екінші рет келуі еді. Ол 1987 жылы да "Тейс-кар" машинасын жүргізген. Viper сол жылдың аяғына дейін өндіріске енгізілмегендіктен, жарыстың жеңімпазы Viper орнына Stealth жеңіп алатын, ал дилерлер Stealth-тің жылдамдық машинасының көшірме нұсқаларын сатты.
Тәжірибе - 1 апта
Алғашқы екі күнгі жаттығулар (4 және 5 мамыр) жаңбырмен аяқталды. Жолдағы жалғыз белсенділік қысқа болды. "Шикіру" айналымдарын шектеулі көліктер өткізді, бірақ жылдамдықпен айналымдар жүргізілген жоқ.
Дүйсенбі , 6 мамыр
Алғашқы қызу айналымдар 6 мамыр күні өтті. Penske командасының әріптестері Эмерсон Фиттипальди (223,981 миль / сағ) және Рик Мирс (223,430 миль / сағ) жылдамдық кестесін басқарды.
Сейсенбі , 7 мамыр
Рик Мирс осы уақытқа дейін ең жылдам айналымда 226.569 миль/сағ. жүрді. Гари Беттенхаузен де 224.888 миль / сағ жылдамдықпен Буик V 6 блогында назар аударды.
Сәрсенбі , 8 мамыр
Джим Кроуфорд 8 мамырдағы сәрсенбіде Буикпен 225.643 миль / сағ жылдамдыққа жетті, ал Бобби Рахал 226.080 айналыммен 226 миль / сағ жылдамдықты жеңіп, екінші жүргізуші болды.
Бейсенбі , 9 мамыр
Бұл ретте, бұл көрсеткіштің артуы, сондай-ақ, бұл көрсеткіштің төмендеуі де байқалады.
10 мамыр - "Оразалы жұма"
"Тұзған жұма" күні, уақыт сынақтары алдындағы соңғы жаттығу күні Рик Мирс барлық команданы таңғалдырды, ол Индиде алғаш рет апатқа ұшырады. Көліктің артқы жағында бір нәрсе сынған, оны бірінші қабырғаға айналдырды. Мерз оң аяғын жарақаттады, сол күні көлік жүргізуіне рұқсат берілді. Кейінірек күні Эмерсон Фиттипальди айдың ең жылдам айналуын 226.705 миль/сағ. жылдамдықпен орнатып, полюске жетудің сүйіктісі болды. 17:09-да жаңадан келген Марк Дисмор 4-бұрыштан шығып келе, шамамен 215 миль/сағатта жүріп, қозғалыс күшін жоғалтты. Оның машинасы алдымен жолдың бойымен сүрініп, бокс алаңына кіреберіс қасындағы ішкі қабырғаға соққы берді, содан кейін бокс алаңдары мен негізгі тік жолдың арасындағы бөліктерге соққы берді. Дисмордың машинасы екіге бөлініп, екеуі де пит-лейнге құлады. Дисмордың қолдарына, аяқтары мен аяқтарына бірнеше жарақаттар, мойны сынық; Дисмордың апатынан кейін, қызметкерлер экипаждардың қауіпсіздігі үшін питс-тез өзгертті. Екі ең солтүстік пит-станды алынып тасталды, оның орнына пит-леннің оңтүстік шетінде орнатылды. Бұл қадам алғашқы бокс-салонға жол бетінен шамамен 80 фут буферді қосты.
As a result of Dismore's crash, officials made a quick change in the pits in the interest of safety for the crews. The two northernmost pit stalls were removed, and replaced instead at the south end of the pit lane. The move added about 80 feet of buffer from the track surface to the first pit box.
Полюс күні - 11 мамыр, сенбі
11 мамыр - Полюс күні, демалыс күні. А. Дж. Фойт бірінші орынды иеленді және бірінші болып жарысқа шықты. Фойт өзін уақытша pole позицияға қойды, ол 222.443 миль / сағ. төрт айналыммен жүгірді. Екінші орынды бірінші айналымда бірінші бұрылыста ұрып-соққан Рэнди Льюис иеленді. Сеанстың бір сағатына жуық уақыт өткенде Марио Андретти 221.818 миль/сағатты қашықтықта жүгіріп, оны бірінші қатарға қойды. Бірнеше көлік өздерінің жүріп өтуін тоқтатты, ал басқалары жай ғана кезектен шығып, күннің соңына дейін күтуге ұмтылды, өйткені олар жақсы жағдайды күтті. Боби Рахал, Майкл Андретти және оның ағасы Джефф Андретти жарысты аяқтады. Сағат 12:45-те алаңға тек сегіз ғана көлік келді. 12: 51-де Рик Мирс жаттығудан кейін бір күн өткен соң жарысқа шықты. Ол 224,113 миль/сағ жылдамдықпен поул-позицияға ие болды. Бұл рекорд емес, бірақ Мирс рекордтық алтыншы рет "Инди 500" полюсін бағындырды. Жолдың көбі күндіз тыныш жүрді, ал келесі екі жарым сағат ішінде тек екі көлік ғана шықты. 15: 52-де Эмерсон Фиттипальди өзінің алғашқы әрекетіне қол жеткізді. Үш рет 223 миль / сағ қашықтықта (екінші бастау үшін жеткілікті жылдам, бірақ полюске жеткіліксіз) болғаннан кейін, оның командасы оны жіберді. Олар бұрқасынды бұлттар шығыста көтеріліп келе жатқанын білмейтіндіктен, команда кейіннен шығып, бірінші орынға тағы бір рет шығуға жоспарлады. Бірнеше минуттан кейін Джон Андретти жарысты жолдың солтүстік жағында түсіп жатқан қара тұман астында аяқтады. Бұлт-будан жиналған найзағай 3-кезеңге жақын жерге соқты, ал негізгі тік жол күн сәулесінде қалды. Күн тез арада дауылға айналып, қалған күнді жаңбыр сүртті. Алғашқы іріктеу кезеңі жаңбыр жауғанға дейін аяқталғанына байланысты, "Тірек" күні ресми түрде аяқталды. Тек он екі көлік қана біліктілік алды, ал бірнеше жүргізуші, соның ішінде Эмерсон Фиттипальди, Ари Люендик және Гэри Беттенхаузен. Роджер Пенске кейін Фиттипальдидің жүгіруін тоқтатып, екінші бастау позициясынан бас тартқаны үшін күмәнді Джиггер сыйлығын алды. Осы уақытта алдыңғы қатарда Рик Мэрс, А. Дж. Фойт ортада және Марио Андретти сыртта болды. Тарихшылар бұл жарысты Инди тарихындағы ең тарихи бірінші қатарлардың бірі деп атайды.
Екінші күн - 12 мамыр, жексенбі
Бір күн бұрын іріктеуден шет қалған көптеген жүргізушілер 12 мамыр жексенбі күні іріктеуден өтті. Алғашқы 45 минутта жанжал күшейе түсті. Гари Беттенхаузен трассаға шығып, 224.468 миль/сағ жылдамдықпен жүгірді, бұл Мерстің полюс жылдамдығынан жылдам, оны осы саладағы ең жылдам біліктілер қатарына қосты. Алайда екінші күнгі іріктеуден өткендіктен, ол бірінші күнгі іріктеуден кейін 13-ші орынға тұруға мәжбүр болды. Арий Люендиктің 223,881 миль/сағ жылдамдықпен өткен біліктілік сынағы оны алаңдағы үшінші жылдам көлікке айналдырды, бірақ екінші күнгі жағдайы оны 14-ші орынға қойды. Эмерсон Фиттипальди ақыры 15 орынды иеленіп, 223,065 миль/сағ жылдамдықпен жарысқа шықты. 5-ші қатардағы үш автомобиль (Беттенхаузен, Люендик, Фиттипальди) алдыңғы қатардағы үш машинадан жылдам шықты. Қалған күннің ішінде бір ғана үлкен оқиға болды, төртінші бұрышта Доминик Добсонның апаты сол аяғын сындырып, Бернс командасының 89-шы Лоласын жойды, бірақ жарақат оны шетке шығару үшін жеткіліксіз болды. Алайда, апат Доминикті Truesports-тен сатып алынған резервтік 89 Lola-ға мәжбүр етті (Truesports 1990 жылғы маусымда өз шассиін дамыта отырып, ақша үнемдеу үшін машинаны жүргізді). Күні аяғына танапта 22 көлік болды.
2-ші аптада жаттығу
Екінші аптада біліктілігі жоқ жүргізушілер мен әлі де көлік іздеп жүргендер жаттықты. Жаңадан келген Вилли Т. Риббс дүйсенбіде жүргізушілікті сынақтан өтті, бірақ апта бойы бірнеше рет қозғалтқыштың істен шығуынан зардап шекті. Риббс 213,230 миль/сағ жылдамдықпен жаттығу айналымдарын жүргізді, бірақ жаттығулар аяқталып, оның біліктілікке ие болатынына күмән туды. Апта бойына аталып өткен жүргізушілердің арасында бұрынғы жеңімпаздар Гордон Джонкок пен Том Снева болды. Патрик Расинг Альфа Ромео командасы екінші команда машинасы үшін Роберто Геррероны (олардың 1990 жылдан бастап негізгі жүргізушісі) қосты. Ал, аға Аль Унсер бәсекеге қабілетті көлік ала алмады және жарыстан шығып қалуды шешті. Бастапқыда Унсердің Арий Люендикке UNO/Granatelli Racing командасында резервтік машина жүргізуі күтілді, бірақ қозғалтқыш жалдау мәселелері және дайындық уақыты жеткіліксіздігі келісімнің жүзеге асуына кедергі болды. Ансер 1969 жылдан бері бірінші рет жарыстан тыс қалды, сол жылы ол уақыт сынақтары алдындағы түнде мотоцикл апатынан аяғын сындырып алды. Жаңадан келген Хиро Мацусита аптаның басым бөлігінде жылдамдық кестесін 216.570 миль/сағ жылдамдықпен басқарды. Роберто Герреро Alfa Romeo-да аптаның ең жылдам айналымын (216 941 миль/сағ.) жылдамдықпен бағындырды. Екінші аптадағы жаттығулар 14 мамыр мен 16 мамыр аралығында жаңбырдың салдарынан жарыстар шектеулі болды. Айдың басында қысқа алаң туралы алаңдаушылықтан кейін, уақыт сынақтарының соңғы демалыс күндері, 33 автокөлікті қамтамасыз ету үшін жеткілікті көліктер пайда болды.
Үшінші күн - 18 мамыр, сенбі
Бірінші сағатта 12 көлік сынақтан өтті, ал алаң 29 көлікке толды. Жаңадан келген Хиро Мацусита сол күнгі ең жылдам көлік болды, ол 218,141 миль / сағ жылдамдықпен біліктілік алды, ресми түрде Инди 500-ге біліктілікті алған алғашқы жапондық жүргізуші болды. Басқа да танымал үміткерлер арасында Роберто Герреро, Джон Пол-младший және Скотт Пруэт болды. Том Снева 213,189 миль/сағ жылдамдықпен баяу жүгіріп, алаңдағы ең баяу көлік ретінде отырды. Күні бойы екі апат орын алды. Дэн Холл таңертеңгі жаттығу кезінде апатқа ұшырады, ал Тед Праппас 4-кезекте түстен кейін апатқа ұшырады. Екі жүргізуші де жарыстан тыс қалады. Вилли Т. Риббс көлігі тым жылдам жүріп, жылыту кезінде клапанды сындырып, күйзеліске ұшырады.
19 мамыр - Бүмб күні
Соңғы күні төрт орын ашық қалды. Гордон Джонкок - бұл сынақты аяқтаған алғашқы жүргізуші, ол 213,812 миль/сағ. жылдамдықпен жүгірді. Бірнеше минуттан кейін Вилли Т. Риббс машинасы түтін шығарып, май шашып, турбокомпрессор істен шықты. Бұл команданың тағы бір қозғалтқышпен байланысты бас ауыртпалығы. Команда турбореактивті қозғалтқышты ауыстыруға тырысты, бірақ зақымдалған сорғыны тауып алды, бұл оларды одан әрі кешіктірді. Сағат 14.45-те Панчо Картер 33 машинаға алаңға шықты. Том Снева (213,189 миль/сағ) қазір бұрыштық болды. Сағат 15.30-да Вилли Риббс жарысқа қайта оралып, машинаны шайқады. Ол бірнеше рет жаттығу жасап, жылдамдығы 240 км/сағ. болды. Сағат 17:05-те команда машинаны техникалық кезекке қойып, біліктілікке дайындалды. Жастар мен БАҚ-тың үлкен күтімімен Риббс төрт айналымдық біліктілікті 217.358 миль/сағ жылдамдықпен аяқтады, бұл оның ай бойы жүгірген ең жылдам айналымдары болды. Ол өзінің салқын аяғында, экстаздық Риббс өзін жартылай орнынан көтеріп, екі қолымен де пилот кабинасынан шығарып, қол ұшын көтеріп, құттықтады. Риббс бұрынғы жеңімпаз Том Сневаны ұрып, алаңға ыңғайлы шықты. Рэнди Льюис соңғы рет сынақтан өтті, ол Джонни Парсонсты алаңнан шығарып жіберді. Соңғы 15 минутта үш жүргізуші жарысқа шықты, бірақ үшеуі де қол ұшын созып кетті. Гордон Джонкок бұл жарыстан аман қалып, 33-ші орынды иеленді.
Басталу желісі
RowInsideMiddleOutside1 3 Рик Мирс 14 А. Ж. Фойт 6 Марио Андретти 2 18 Бобби Рахал 10 Майкл Андретти 2 Ал Унсер Jr.3 4 Джон Андретти 26 Джим Кроуфорд 20 Дэнни Салливан 4 8 Эдди Чивер 86 Джефф Андретти 15 Скотт Гудиер5 51 Гэри Беттенхаузен 1 Ари Люендык 5 Эмерсон Фиттипальди 6 9 Кевин Коган 91 Стэн Фокс 50 Майк Грофф 7 22 Скотт Брейтон 16 Тони Беттенхаузен Jr. 48 Бернард Джоурдин8 21 Джефф Брабхам 71 Бадди Лейзер 7 Хиро Мацушита 9 93 Джон Пол Джуниор 23 Тер Палмрот 19 Скотт Пру10 40 Роберто Герреро 17 Вилли Т. Риббс 66 Доминик Добсон 3911 Рэнди Льюис 12 Панчо Картер 92 Джон Гордон Гордон Гэри Беттенхаузен ең жылдам біліктілік. Алайда ол екінші күні уақыт сынағына қатысып, pole position-ке лайықсыз болды. Ол екінші күні бірінші күні біліктілікті алған 12 жүргізушінің артында ең жылдам екінші күнгі біліктілік ретінде қатарға тұрды.
Gary Bettenhausen was the fastest qualifier. However, he qualified on the second day of time trials, and thus, was ineligible for the pole position. He lined up as the fastest second day qualifier, behind the 12 drivers who qualified on the first day.
Бастау
Жарыстың басталуы таңертеңгі жаңбырдың салдарынан 55 минутқа кешіктірілді. Мэри Ф. Хулман сағат 11:46-да қозғалтқыштарды іске қосуға бұйрық берді, ал алаң алыстап кетті. Дэнни Салливанның "Альфа Ромео" машинасы жанармай сорғысында ақаулықтан зардап шекті, сондықтан ол питс-ке қайта оралды. Сондай-ақ, байқаушылар Вилли Т. Риббс есімді ер адамның машинасының қозғалтқышы дұрыс естілмейтінін байқады. Дала үш жылыту айналымда (екі парадтық айналым және бір қарқынды айналым) айналды. Бастауда Рик Мёрс бірінші бұрылыс бойынша көш бастады. Гари Беттенхаузен бірінші бұрылыста жағына бұрылды, бұл Бадди Лейзиерді бұрылуға және сыртқы қабырғаға мұрын шоғырымен таңбалауға мәжбүр етті. Бұл туралы "Азаттықтың" баспасөз қызметі хабарлады. Беттенхаузен дөңгелектерді ауыстырып, жалғастырды, бірақ Лейзердің машинасы жалғастыруға тым зақымданған еді. Жедел жөндеуден кейін Дэнни Салливан жарысқа жасыл желекті алғаннан кейін кірді. Алайда, үш жылыту айналымдарын өткізіп алғандықтан, оған үш айналым айыппұл салынды және төртінші рет айналып шыққанға дейін ұпай алынбады (басқа көліктерге сәйкес). 5-ші айналымда Вилли Т. Риббс пит-секингке ату қатесімен кірді және шықты.
Бірінші жартысы
Мёрс 12-ші айналымда Марио Андреттиге көш берді. Кейін Майкл Андретти бірінші таймды басымдықпен өткізді. 25-ші айналымда Кевин Коган мен Роберто Герреро бірінші бұрылыста дөңгелектерді қиып, екі машина сыртқы қабырғаға қатты соқты. Геррероның денесі жараланбаған, бірақ Коган оң иығы мен қол жағасына зақым келтірген. Апаттан қалған қалдықтар жолды қаптады, ал А. Дж. Фойт күні бітті деп, көпшілікке қол сілтеп, шаша-шашаша қаңғып қаңғып қаңғып қаңғып жүрді. Ол гаражға қайтып келе жатқанда, көпшілік оны құттықтады, бірақ ол әлі де зейнетке шығу туралы шешімін қабылдамады. Коган сол кешке сұхбаттасуларда апатқа жауаптылықты Геррероға жүктеді және өмірінің кейінгі кезеңдерінде де осы ұстанымын сақтады. Жасыл желек алты айналым қалғанда шықты, ал Мирс қайта бастауға жетеді. Майкл Андреттидің басқаруы жақсармады, ол Мирске жетекшілікке қарсы шыға алмады. Мэрс финиш сызығына дейін соңғы бес айналымда жүгіріп, Индианаполис 500-дің төрт дүркін жеңімпазы атанды. 2011 жылғы сұхбатта Майкл Андретти мен Роджер Пенске екеуі де Андретти Мирсті бір айналымға түсіре алса, бұл Мирс үшін аяқталғаны анық екенін айтты. Жарыс күрделілігін өзгерткен Андреттидің Меарсты айналайын деп жатқанда дөңгелегі сынғандығы болды.
Жарыс статистикасы
Лайдерлер Лайдерлер 111 Рик Мирс 1233 Марио Андретти 3454 Майкл Андретти 55 Ал Унсер ЖШ 5679 Майкл Андретти 8082 Ал Унсер ЖШ 83108 Майкл Андретти 109112 Эмерсон Фиттипальди 113 Бобби Рахал 114138 Эмерсон Фиттипальди 139140 Рик Мирс 141153 Эмерсон Фиттипальди 154165 Майкл Андретти 166169 Эмерсон Фиттипальди 170 Рик Мирс 171183 Майкл Андретти 184186 Рик Мирс 187 Майкл Андретти 188200 Рик Мирс Жалпы айналымдар жетекші жүргізушілер Майкл Андретти 97Эмерсон Фиттипальди 46 Рик Мирс 30 Марио Андретти 22 Аль Унсер ЖШ 4Бобби Рахал 1 Ескертулер: 35 айналым үшін 7 себеп 13 Гари Беттен Гарри, Бадди Лахаузен 2023 Эдди 1 кезек 1 кезек 1 кезек Эдди Чеберро 4 кезек Роберто 25 25 Роберто Рахал, Кевин Бернард Герро 25 25 Джо Бернард Андретти А.
Total laps led Driver Laps Michael Andretti 97Emerson Fittipaldi 46Rick Mears 30 Mario Andretti 22 Al Unser Jr. 4Bobby Rahal 1
Cautions: 7 for 35 laps Laps Reason 1–3 Gary Bettenhausen, Buddy Lazier crash in turn 1 20–23 Eddie Cheever stalled in turn 4 25–33 Roberto Guerrero, Kevin Cogan, A. J. Foyt crash in turn 1 84–89 Tero Palmroth blown engine 148–153 Scott Brayton blown engine; Bernard Jourdain stalled on track 184–186 Danny Sullivan blown turbocharger on mainstretch 191–194 Mario Andretti stalled at pit entrance
Жарыс жазбалары
1991 жылғы Инди 500 Операция шөлейттік дауыл аяқталғаннан кейін көп ұзамай өткізілді. Генерал Норман Шварцкопфты генерал-майор ретінде қызметке шақырды. Майкл Андреттидің екінші орын алуы оның Инди 500-дегі мансабындағы ең жақсы нәтижесі болмақ. Майкл Андретти ең көп айналымдарды бастап, 13 айналым қалғанда ғана көш бастады, бірақ жеңе алмады, бұл Андретти қарғысына қосылды. Жарыстың 75-ші жарысы көпшілік назарына ұсынылып, "Алмас юбилейі" деп жарнамаланды. 1991 жылғы жарыстан үш күн өткен соң, 29 мамыр күні сәрсенбі күні ертерек Индианаполистен келген 31 жасар Стивен Уайт жарысқа шықты. Таңертеңгі сағат 7.30-дан бұрын ол GMC пикаппен жолды айнала бастады. Ол үш-төрт айналым жасап, Лютэр Рэйдің жылдамдығына жақындады, жылдамдықты сақтау бөлімінің бригадирі оның жүк машинасын тоқтатуға тырысты. Уайт көлікпен келе жатқанда, жүк көлігін ұрып, шамамен 150 фут (46 метр) қашықтықта жерге құлап қалады. Ол Медофид ауруханасына келгеннен кейін өлі деп танылды. 1991 жылы Инди 500-де жеңіске жетіп, Рик Мэрс Бобби Унсерге қосылып, 3 онжылдықта Индианаполис 500-де жеңіске жеткен екінші жүргізуші болды.
CART чемпионатының жарыстан кейінгі тұрғаны
+ Жүргізушілер чемпионатының рейтингi Рангы +/ Жүргізуші ұпай айырмасы 1 1 Рик Мёрс 58 Басшы 2 1 Ари Люендык 49 9 3 2 Бобби Рахал 48 10 4 Ал Унсер-младший 42 16 5 Джон Андретти 32 26 Ескерту: Жүргізушілер рейтингінде тек алдыңғы бес орын ғана қамтылған.
Note: Only the top five positions are included for the drivers' standings.
1990-91 USAC алтын тәж чемпионаты
1990-1991 USAC Алтын Тажы чемпионатының маусымы бір санкцияланған жарыстан тұрады. Бұл кесте 1990 жылдың маусым айынан бастап 1991 жылдың мамырына дейін жалғасатын бөлінген күнтізбеге негізделген. 1981 жылдан бастап USAC ең жоғары деңгейдегі Инди автомобиль жарыстарына қатысуды қысқартты және ақыр соңында 1983-84 маусымнан кейін Индианаполис 500-ден тыс жарыстарға санкция беруді тоқтатты. Кейіннен Алтын Тажы Чемпионаты жылына бір ғана жарыстан тұрады; Индианаполис 500 жеңімпазы шын мәнінде Алтын Тажы чемпионы болады, өйткені бұл олардың жалғыз ұпай төлеуі. Ұлттық чемпионаттың басты маусымы CART-пен бекітілді, ал Инди 500 чемпионат ұпайларын бөлек (өзгеша масштабта) CART чемпионатына да төледі. Рик Мёрс 1991 жылы Индианаполис 500-де жеңіске жетіп, 1990-91 жылдары USAC чемпионатында да жеңіске жетті.