Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Сан-Рафаэль - Аргентинаның Мендоса провинциясының оңтүстік аймағындағы қала. 118000-нан астам тұрғыны бар, ол Сан-Рафаэль департаментінің орталығы және ең ірі қаласы. Қала провинциялық астанадан 240 км, ал федералды астанадан 990 км қашықтықта орналасқан. Аймақтағы табиғи көрнекіліктерге қала арқылы ағатын Диаманте өзені, оңтүстікке қарай ағып жатқан Атуэль өзені және Сан-Рафаэльден батысқа қарай 20 км жерде орналасқан Лос-Рейунос көлі жатады.
San Rafael is a city in the southern region of the Mendoza Province, Argentina. With more than 118,000 inhabitants , it is the largest city in and the seat of San Rafael Department. The city is located 240 km from the provincial capital and 990 km from the federal capital. Natural attractions in the area include the Diamante River, which flows through the city, the rapids strewn Atuel River just south and Lake Los Reyunos, 20 km (12 mi) west of San Rafael.
Тарих
Франсиско де Виллагра бастаған испан экспедициясы қазіргі Чилиден алғаш рет 1551 жылы бұл аймақты зерттеп, жақсы қалыптасқан ауыл шаруашылығы Кокимбо мен Диагита мәдениеттерін тауып, олар қазіргі халықтарды тез бағындырып, жерді иемденді. Алайда, жер аударылған пеуенчтер көтеріліске шықты және қайталанған шабуылдар 1804 жылы вице-король Рафаэль де Собремонте қол қойған келісімге әкелді, ол бойынша пеуенчтер жерді отаршылдық билікке берді. Сан-Рафаэль-дель-Диаманте фортының құрылысы және оның 1805 жылы 2 сәуірде аяқталуы Сан-Рафаэльдің ресми құрылуын белгіледі. Сан-Рафаэль 1816 жылы тәуелсіздік алғаннан кейін де елдің қалған бөлігінен салыстырмалы түрде оқшауланған. Аймақтың ауыл шаруашылығының әлеуеті мен стратегиялық орналасуы ақырында федералды үкіметтің назарына жеткізілді. 1871 жылы инженер-құрылысшы Хулио Балоффе Сан-Рафаэль қаласын салуды бақылауға тағайындалды. Оның күш-жігері қажетті қоғамдық жұмыстарға бағытталған, олардың ішінде азаматтық ғимараттар, мектептер, алаңдар, аурухана, собор және суару жұмыстары болды. Суландыру арналарына ауыл шаруашылығы зертханасы мен агрономдар тобы қосылды, ал 1900 жылға қарай Сан-Рафаэль аймағындағы жеміс бақшалары итальяндық және француз иммигранттарының едәуір бөлігін тартты. Бұл кенеттен өркендеу 1903 жылы Сан-Рафаэльді ресми түрде департамент орталығы ретінде белгілеуге әкелді және сол жылдың қарашасында кеңейіп жатқан темір жолдар қалаға жетеді. Темір жолдар тамақ өңдеу өнеркәсібінің жергілікті дамуына, сондай-ақ 1922 жылы қаланың "қала" ретінде тағайындалуына әкелді. Атуэль және Диаманте өзендерінің тасқыны аймақта бірқатар маңызды гидроэлектр бөгеттерінің құрылысына ықпал етті, бұл Сан-Рафаэльге оңтүстік Мендоса провинциясының экономикалық және туристік орталығы ретінде одан әрі бедел берді. Біріншісі - Нихуйльс гидроэлектр бөгеті 1953 жылы Атуэль өзенінде ашылды. Жыл сайын 1000 МВт-сағат энергия өндіретін бұл қондырғы (бүгінгі таңда бүкіл елдің шамамен 1%-ы) 9000 гектар жерді алып жатқан су қоймасын құруға мүмкіндік берді. Сол сияқты маңызды жұмыс, Лос-Рейунос бөгеті, Сан-Рафаэльдің оңтүстігінде, Диаманте өзенінде салынған және 1984 жылы ашылған. Қала 1968 жылдан бері Ла-Паредес автодромында автокөлік жарыстары жарыстарын өткізді, оның ішінде Аргентинаның беделді TC 2000 туристік автокөлік жарыстары үшін де.
Spanish expeditions led by Francisco de Villagra from what today is Chile first surveyed the area in 1551 and, finding a well established agricultural Coquimbo and Diaguita cultures, they rapidly subdued the existing peoples and expropriated the land. Displaced Pehuenches revolted, however, and repeated attacks led to an 1804 treaty signed by Viceroy Rafael de Sobremonte whereby the Pehuenches ceded land to colonial authorities. The construction of Fort San Rafael del Diamante and its completion on 2 April 1805 marked the formal establishment of San Rafael. San Rafael remained relatively isolated from the rest of the country, long after independence in 1816. The area's agricultural potential and strategic location were eventually brought to the federal government's attention. In 1871, civil engineer Julio Balloffet was commissioned to oversee the development of San Rafael. His efforts were centered around needed public works, among which were civic buildings, schools, plazas, a hospital, cathedral and irrigation works. The irrigation canals were accompanied by an agricultural laboratory and a panel of agronomists and, by 1900, the San Rafael area fruit orchards had attracted a sizable contingent of Italian and French immigrants. This sudden prosperity led to San Rafael's formal designation as department seat in 1903 and, that November, the expanding railways reach the city. The railways led to the local development of food processing industries, as well as to the town's designation as a "city" in 1922. The torrential Atuel and Diamante Rivers facilitated the construction of a number of important hydroelectric dams in the area, bringing further prominence to San Rafael as an economic and tourist hub within southern Mendoza Province. The first, the Nihuiles Hydroelectric Dam, was inaugurated in 1953 on the Atuel River. The facility, which generates around 1000 MWh annually (today nearly 1% of the entire nation's), also resulted in the creation of a 9000 hectare (35 mi2) reservoir, bringing with it growing recreational tourism into the area. A similarly important work, Los Reyunos Dam, was built on the Diamante River, south of San Rafael, and inaugurated in 1984 The city, since 1968, has also hosted auto racing competitions at its La Paredes Autodrome, including numerous ones for Argentina's prestigious TC 2000 touring car racing competitions.