Кіріспе

сүтқоректілер туысы Myrmecophagidae - бұл қарақұмықтардың туысы, оның атауы ежелгі грек тіліндегі "құмырсқа" және "жеу" (myrmeco және phagos) сөзінен алынған. Отбасында екі туыс және үш түр бар, олар: алып қыранды жегіш және тамандау. Германиядағы Мессель орнындағы Eurotamandua қазбасы ертедегі құмырсқа жегіш болуы мүмкін, бірақ оның мәртебесі қазір талқылануда.

Сипаттамалары

Мирмекофагидтер - орта және ірі жануарлар, олардың мұрындары ерекше ұзын және тілдері ұзын, тар. Олардың саусақтарында құдіретті тырнақтары бар, олар термит үйінділерін және құмырсқа ұяларын жарып, ішіндегі жәндіктерді жей алады. Олардың тістері жоқ, бірақ жәндіктерді тұтқындау үшін көп мөлшерде жабысқақ сілекей шығарады, сондай-ақ тілдерінде артқа қарай тікенек тікенектер бар. Шалпандар мен термиттер олардың жалғыз азығы және судың негізгі көзі болып табылады, бірақ кейде олар еркін тұрып жатқан суды ішеді және кейде жемістерді жейді.

Тарату

Мирмекофагидтер Орталық және Оңтүстік Америкада, оңтүстік Белиз мен Гватемаладан солтүстік Аргентинаға дейін кездеседі.

Көбею

Мюрмекофагидтердің көпшілігі жалғызбасты болып, тек жұп болу үшін кездеседі. Мирмекофагидтер көп әйел алады, ал еркек балаларына қамқорлық жасауда еш рөл атқармайды. Бұл жағдайда аталық жібекті қарақұйрық ерекшелік болып табылады, ол өз балапандарын тамақтандыруға көмектеседі. Мюрмекофагидтердің жүктілік кезеңі 120-ден 190 күнге дейін созылады. Мирмекофагидтер әдетте бір мезгілде бір нәрестені туады, ал жас анасы 6-9 ай бойы анасының қолында болады. Мюрмекофагидтердің тырнақтары өте өткір болғандықтан, олар өз балаларын жарақаттамай-ақ ұстай алмайды. Эденталар (яғни тіссіздер) 135 миллион жыл бұрын, креда дәуірінде жәндік жеушілерден бөлініп шықты. Myrmecophagidae тұқымдасының қалдықтары Оңтүстік Америкада ерте миоцен дәуірінде, шамамен 25 миллион жыл бұрын табылған. Эволюциялық тарихы барысында мирмекофагидтер тар аумақты сақтап келді, бірақ бір кездері олардың аумағы Солтүстік Мексикаға дейін созылған болуы мүмкін.