Кіріспе
"Даннинг мектебі" үшін белгілі болған американдық тарихшы Уильям Арчибальд Даннинг (1857 жылы 12 мамырда - 1922 жылы 25 тамызда) - Колумбия университетінің американдық тарихшысы және саясаттанушысы. Ол өзінің жеке жазбалары мен Ph. Д. көптеген студенттерінің диссертациялары. Дэннинг ақ нәсілшілдікті түсіндіруді жақтағаны үшін, оның "тарих пәнін реакциялық мақсаттар үшін ашық пайдалануы" және "оңтүстік қара нәсілділердің құқығынан айыру мен Джим Кроу жүйесіне ғылыми заңдылық" ұсынғаны үшін сынға түсті.
William Archibald Dunning (12 May 1857 – 25 August 1922) was an American historian and political scientist at Columbia University noted for his work on the Reconstruction era of the United States. He founded the informal Dunning School of interpreting the Reconstruction era through his own writings and the Ph. D. dissertations of his numerous students. Dunning has been criticized for advocating white supremacist interpretations, his "blatant use of the discipline of history for reactionary ends" and for offering "scholarly legitimacy to the disenfranchisement of southern blacks and to the Jim Crow system."
Ерте өмір және білім
Нью-Джерси штатының Плейнфилд қаласында туған Дуннинг классиканы ұнататын табысты бизнесменнің ұлы болды. Дуннинг Колумбия университетінде (B. А. А. 1881, М. А. 1884 ж. және Ph. 1885) жазған. Ол Берлинде бір жыл бойы Генрих фон Трейцкемен Еуропа тарихын оқыды. Қайтып оралғаннан кейін көп ұзамай академиялық мансабын бастады, 1888 жылы Шарлотта Э. Лумиске үйленді. Олардың балалары болмады. Ол 1917 жылы қайтыс болды.
Мансап
Дуннинг Колумбияда сабақ бере бастады және академиялық сатыда тұрақты түрде жоғарылады (қауымдас, оқытушы, нұсқаушы, көмекші профессор және толық профессор); 1903 жылы ол Фрэнсис Либердің тарих және саяси философия профессоры болып тағайындалды. Дэннингтің тарих және саясаттану саласында екі түрлі рөлі болды. Ол ұзақ уақыт бойы "Политикалық ғылымдар тоқсандық" журналының редакторы болды. Денсаулығы 1903 жылдан кейін нашар болғанымен, Дуннинг 1894 жылдан 1903 жылға дейін редакциялаған American Historical Review және Political Science Quarterly журналдарына көптеген ғылыми мақалалар мен кітаптарға шолулар жазды. Дуннинг 1913 жылы AHA президенті болған Америка тарихи қауымдастығының негізін қалаушы және ұзақ уақыт белсенді болды. 1922 жылы Америка саяси ғылымдар қауымдастығының президенті болды. 2000 жылы оның үлесін бағалауда Смит Дуннингтің ғылыми зерттеуші ретінде емес, аспирантура мұғалімі ретінде әлдеқайда маңызды болғанын айтады. Колумбия университеті докторлық диссертациялардың жетекші өндірушісі болды, ал Дуннинг АҚШ тарихы мен Еуропаның саяси ой-пікірлеріндегі көптеген дипломдық жұмыстарға басшылық етті. Оның студенттері арасында Чарльз Мерриам, Гарри Элмер Барнс, Джеймс Уилфорд Гарнер және Карлтон Дж. Х. Хейс сияқты жетекші ғалымдар мен академиялық кәсіпкерлер болған адамдар болды. Ол сондай-ақ Васар колледжінің деканы болған тарих профессоры С. Милдред Томпсонға кеңес берді. Томпсон ЮНЕСКО-ның (Біріккен Ұлттар Ұйымының Білім, Ғылым және Мәдениет ұйымы) жарғысын жасады және Атлантада азаматтық құқықтар үшін жұмыс істеді. Дуннинг студенттеріне өмір бойы қолдау көрсетіп, олардың мансабында үнемі жігерлендірді. 1914 жылы ол " Оңтүстік тарихы мен саясаты " атты ғылыми еңбегімен марапатталды . "Авторлардың бұрынғы шәкірттері" (1914).
Философиялық бағыты
Көптеген оңтүстік (және кейбір солтүстік) Данингтің басшылығымен тарих ғылымында докторлық дәріс алды және академиялық мансап үшін Оңтүстікке оралды, онда олар негізгі тарих кафедраларына үстем болды. Қайта құру туралы диссертация жазғандар арасында Джеймс В. Гарнер, Уолтер Линвуд Флеминг, Дж. Г. де Роулхак Гамильтон, Чарльз В. Рамсделл, С. Милдред Томпсон, Уильям Уотсон Дэвис және Томас С. Стейпл болды. Олар "Даннинг мектебі" деп аталатын. Олардың Азамат соғысынан кейінгі қайта құру туралы түсінігі 20 ғасырдың бірінші жартысында американдық университеттерде оқытылған басым теория болды. Брэдли былай дейді: "Даннинг мектебі Реконструкцияны оңтүстік ақсүйектерді байнеттермен бағындыру үшін қаһарлы радикалды республикашылардың айла-шарғысы деп айыптады, федералды әскерлерді пайдаланып, кілемшелер, шұңқырлар және босатылғандардың қасиетті емес үштігі бастаған жемқор мемлекеттік режимдерді қолдады". Брэдли Дуннингтің 1930 және 1940 жылдары "Клойд Бауэрстің "Трагикалық дәуір" және Маргарет Митчеллдің "Желмен кеткен" сияқты танымал шығармаларында да жақсы қарастырылғанын атап өтті. Бұл ең көп сатылған роман және блокбастер фильм". Дуннингтің айтуынша, Реконструкцияның ойыншыларына "килемшіктер", әсіресе Солтүстікке жаңадан келген ақ адамдар кіреді, оларды Дуннинг мектебі Оңтүстікті пайдаланып, Республикалық партияға үстемдік ететін ашкөз тосқауылшылар ретінде бейнеледі; "скалавагтар", республикалықтармен ынтымақтасатын оңтүстік ақ адамдар; және Дуннинг мектебі кілемшіктердің тәуелсіз дауысы жоқ құралдар ретінде бейнелеген бостандық алушылар. Ол 1865 жылдан кейін кекшіл Солтүстік тарапынан құқықтарының жойылғандығын көрген ақ түске қараған оңтүстікке жанашырлық танытты. Олар қаралардың дауысын қарапайым адамдар басқарады деп ойлады. Дуннинг және оның ізбасарлары бұрынғы плантаторларды, саяси, әлеуметтік және экономикалық элитаны, оңтүстіктің мүдделерін ойлаған абыройлы адамдар ретінде суреттеді. Дуннинг солтүстік демократтардың көзқарасынан жазды және Радикалдық республикашыларды американдық дәстүрлерді бұзған және американдық Азамат соғысынан кейін кек алудан қозғалған адамдар ретінде суреттеді.
Сын
W. E. B. Дю Бойс Даннинг мектебінің сын-текесіне жетекшілік етіп, оны Америкада қара реконструицияны енгізуге қатысты. Тарихшы Эрик Фоннердің айтуынша, Даннинг мектебі "олар жазған кезде оңтүстік қара нәсілділердің құқығынан айыру және Джим Кроу жүйесіне ғылыми заңдылық берді" және "Реконструкцияның болжамды қорқыныштары аймақтың нәсілдік жүйесіндегі кез-келген өзгеріске қарсылық білдірген ақ нәсілді оңтүстіктің ақыл-ойын тоңазытуға көмектесті". Фоннер "Даннинг мектебіндегі негізгі кемшілік авторлардың терең расизмі болды" және "расизм олардың тарихты түсіндірулерін ғана емес, зерттеу әдістерін және тарихи дәлелдерді қолдануын қалыптастырды" деп қосты. Дуннинг бостандыққа шыққандарды "варварлық" деп атады және расистік қара кодтарды "соғыс пен эмансипацияның салдарынан қандай да бір тәртіпті орнатудың ар-ожданды және тікелей әрекеті" деп қорғады. Дуннинг бостандықта қалғандар "ақ адамдармен әлеуметтік, моральдық және интеллектуалдық жағынан бірдей емес" екенін және "құрал алып жүруге, сот алдында куәлік беруге және еңбек келісімшарттарын сақтауға қатысты шектеулер негрлердің қалыптасқан қасиеттері мен әдеттерімен ақталды" деп жазды. Америкадағы қара реконструиция (1935) еңбегінде Дю Бойс Дуннингтің "Реконструиция, саяси және экономикалық" еңбегін "стандартты, антинегролық" мәтін ретінде сипаттады. Дю Бойс: "Даннинг қайта ұйымдастырылған үкіметтердің заңнамасы полиция ережелері мен босқындар туралы заңдар аясында бостандықта қалғандарға қатысты барлық азаматтық құқықтарда қатаң кемсітушілік жасағанын мойындайды". Тарихшы Говард К. Биль - Дуннингтің түсіндірмесімен үзілген 1930 жылдардағы "ревизионист" мектебінің жетекшісі. Бильдің айтуынша, Дуннинг мектебі сол кездегі саяси пікірталастардан қашып, жаңа жол ашып, "тезіні дәлелдеудің орнына шындықты анықтау үшін мұқият және мұқият зерттеуді қолданды". Биль былай дейді: "Даннинг мектебінің басымдығы оңтүстікке радикалдық қайта құрудың келтірген зияны мен радикализмнің артында тұрған саяси және экономикалық себептер болды". Олар Дуннингті өзінің Реконструкциясында (1907) қара нәсілділерге қатыгездікпен қарағаны үшін айыптап отырды. Алайда, Мюллер Дуннингтің барлық негізгі ойыншыларға бірдей қатал болғанын мәлімдеді: "Даннингтің Реконструкциядағы антипатиясы нәсіліне, түсіне, нанымына немесе секциялық шығу тегіне қарамастан барлық топтарға жомарттықпен төгіледі".