Кіріспе

Айнашұбарлар туысы (Mymaridae) - әлемнің барлық аймақтарында кездесетін халцидоидты айнашұбарлар туысы. Отбасы құрамында шамамен 100 туыс бар, олардың ішінде 1400 түрі бар. Жұлдызшықтар - өте кішкентай жәндіктер, көбінесе ұзыннан бастап, қалыңнан, қалыңнан тұратын. Олардың ішінде әлемдегі ең кішкентай, дене ұзындығы 0,8 м болатын жәндік және ең кішкентай ұшқыш жәндік бар. Олардың денелері әдетте қара, қоңыр немесе сары түсті металл емес болады. Әйелдердегі антенналар клуб тәрізді сегменттермен ерекшеленеді, ал еркектердегі антенналар жіп тәрізді. Олардың қанаттары әдетте жұқа және ұзын қылшықпен, оларға түкті немесе қауырсын тәрізді көрініс береді, бірақ кейбір түрлердің қанаттары қатты қысқарған немесе қанаттары мүлдем жоқ болуы мүмкін. Оларды басқа халцидоидтардан басының алдыңғы жағындағы H пішінді тігістер үлгісімен ажыратуға болады. Жұлдызшалар - ең көп таралған халцидоидтардың бірі, бірақ өте кішкентай өлшемдері болғандықтан, адамдар оларды сирек байқайды. Олардың ересек өмір сүру ұзақтығы өте қысқа, әдетте бірнеше күн ғана. Барлық белгілі әулиелер басқа жәндіктердің жұмыртқаларының паразиттері болып табылады, ал бірнеше түрі биологиялық зиянкестерді жою агенттері ретінде сәтті қолданылды. Әулие жәндіктердің қазба деректері кем дегенде Альбиан дәуірінен (шамамен 107 м) ерте креда дәуірінен басталады.

Таксономия

Mymaridae тұқымдасын алғаш рет 1833 жылы ирланд энтомологы Александр Генри Халидей құрды. Халидей және оның екі жақын досы Джон Кертис пен Фрэнсис Уокер, өздерінің құрметті энтомологтары, ХІХ ғасырдағы гименоптерлардың алғашқы зерттеулеріне ықпал етті.

Тарих

Халидей әулиелер тұқымдасына жататын "Мимар" тайпасы деп сипаттаған. Ол өзінің сипаттамаларын Джон Кертистің 1829 жылы сипаттаған Mymar түрінің түріне негіздеді. "Маймарлар", сондай-ақ басқа "тайпалар" 1839 жылы Халидей отбасылық дәрежеге (Mymaridae ретінде) көтерілді. Халидей жұлдызшаларды "Гименоптералар" тобының атомдары" деп сипаттап, микроскоппен қараған кезде олардың қанаттарының сұлулығына назар аударды. Бұл ерекшеліктері оларды 19-шы ғасырдың аяғы мен 20-шы ғасырдың басында энтомологтар мен микроскопистер арасында танымал етті. 20-ғасырдың басында ағылшын микроскопы Фред Эноктың әсем жинақталған әулие құс үлгілері жинақталғандардың ең танымал болуы мүмкін.

Этимология

Мюмар (Mymaridae) жалпы атауын Кертис грек сөзі μΰμαρ (mymar) -дан алған, бұл стандартты гректің эолдық нұсқасы μῶμος (mōmos, "тақта" немесе "тақта"). Жұлдызшалардың шамамен 1424 түрі 100 туысқа бөлінеді. Ең ірі тұқымдар - Anagrus, Anaphes, Gonatocerus және Polynema, олар барлық белгілі түрлердің жартысын құрайды. Олар ең көп кездесетін әулиелер, содан кейін Алаптус, Камптоптера, Эритмелус, Ооктонус және Стетиниум, олар белгілі түрлердің төрттен бір бөлігін құрайды. Mymaridae монофилеттік деп саналады, бірақ олардың басқа халцидоидтармен нақты қатынастары әлі күнге дейін белгісіз. Жалпы қабылданған кіші тұқымдар анықталмаған, сондай-ақ Канадалық кеудегерден табылған тұқым үшін кәдімгі тұқымдар ұсынылды. Оларды басқа халцидоидтардан алдыңғы оцелладан және көздің ішкі жиектерінен төмен H пішінді тігістердің үлгісі арқылы ажыратуға болады. Сирек кездесетін жағдайларда тігістер оцеллидің артына да созылуы мүмкін. Жұлдызшалардың ұзын антенналары бар, кем дегенде, басы мен мезосомасы (дене ортасындағы бөлігі) сияқты. Әйелдерде антенналардың ұшы клава деп аталатын клуб тәрізді сегменттермен аяқталады. Ер адамдарда антенналар филиформды (тігіндей). Алдыңғы қанаттың қисықтығы, яғни айқын көрінетін пішінді немесе күмбезді, сонымен қатар Cremnomymar, Mymarilla, Parapolynema және Richteria тұқымдастарының кем дегенде бір түрі. Бұл түрлердің көпшілігі әсіресе қатал және желмен шашылған ортада өмір сүреді, ал қисықтық жылуды сіңіруге және ұстауға көмектеседі немесе әулие құс ұшырылуынан сақтайды. Қанаттың қысқаруы немесе болмауы, әдетте, жабық аймақтарда (жапырақ шөгіндісі, топырақ немесе кранты саңырауқұлақтарының түтікшелері сияқты) қоныс тектес жұмыртқаларды іздейтін түрлердің кем дегенде бір жынысында (әдетте әйел) көрінеді. Қанаттың қысқаруы немесе болмауы, сондай-ақ, мұхит аралдары немесе биік жерлер сияқты желлі мекендерде мекендейтін түрлерде, әсіресе оқшауланған мекендерде немесе ең жақын материктен алыс орналасқан эндемикалық түрлерде байқалады. Бұл мекендерде қанаттар тек қана құс секілділер үшін кедергі болады, сондықтан олар эволюция барысында қатты таңдалады. Мысалы, Тынық мұхитының оңтүстік-батысындағы Кемпбелл және Окленд аралдарында және Атлантиканың оңтүстігіндегі Оңтүстік Джорджияда кездесетін үш белгілі жұлдызшаның түрлері, сондай-ақ Хуан Фернандес аралдарындағы, Норфолк аралындағы және Лорд Хоу аралындағы жұлдызшалар фаунасының 20% -ы қанаты жоқ немесе қысқа қанатты. Қанатты және қысқа қанатты түрлер құрлықтарға жақын аралдарда және құрлықтық тіршілік орындарында кездеседі, бірақ олар әдетте түрлердің жалпы санының аз пайызын құрайды. Олардың арасында Caraphractus cinctus - ақ бар. Олар су астында 15 күнге дейін тұра алады. Олардың кішкентай мөлшеріне байланысты олар судың бетіндегі кернеуді бұза алмайтындықтан, судың бетінен шығатын өсімдіктер сабақтарына көтеріліп шығуы керек.

Экология

Барлық белгілі жұлдызшалар басқа жәндіктердің жұмыртқаларының паразиттері болып табылады. Бұл жұмыртқалар әдетте жасырын жерлерде, мысалы өсімдіктердің тіндерінде немесе жер астында салынады. Бірақ бұл осы топтар жақсы зерттелгендіктен болуы мүмкін. Басқа маңызды қоныс тектестеріне Coleoptera (құрттар), Diptera (нағыз ұшқыштар), Odonata (аждаһалар мен одақтастар), Psocoptera (китапшалар мен одақтастар) және Thysanoptera (триптер) жатады. Үйшілері белгілі тұқымдардың төрттен бір бөлігі үшін ғана белгілі. Әншілер арасында ең кішкентай белгілі жәндік бар, ол Иллинойс штатынан келген Dicopomorpha echmepterygis, оның аталары тек ұзын. Олардың қанаты да, көзі де жоқ, ауыздары - тек тесіктер, ал антенналары - шар тәрізді түйіршіктер. Аяқтарының ұштары сорушы құмыралар болып келеді, олар әйелдерді ұрықтандыру үшін жеткілікті уақыт ұстайды. Төрт аталық, бір-біріне тігілген, әдеттегі баспа сөйлемнің соңында нүктеге тең. Ең кішкентай ұшатын жәндік - мимарид, Гавайидегі Кикики хуна, ол ұзын.

Өмірбаян

Әулие құстардың өмір тарихы туралы өте аз мәлімет бар, өйткені олардың тек бірнеше түрі ғана кеңінен байқалып отыр. Ересектерде өмір сүретін жұлдызшалардың ұзақтығы өте қысқа. Ұрғашылары шыққаннан кейін, аналықтардың аналық жасушалары өсімдіктердің сабақтары мен қабықтарына антенналарымен тиіп, ұрық жасушасын тез іздеп шығады. Жұмыртқа салатын жәндіктердің қалдырған белгісі табылса, аналық өзінің антенналарын ошаққа салып, жұмыртқалардың жарамдылығын тексереді. Егер олар болса, ол өзінің жұмыртқаларын барлық жұмыртқаларға салып, бірінен соң бірі тез арада өз жұмыртқаларын салады. Осылай істеген кезде ол ұяшықтарымен жұмыртқалардың әрқайсысымен байланыста болады. Метаморфоз толығымен иесі жұмыртқаның ішінде жүреді. Олар әсіресе, қожайындарының жұмыртқаларын таба білетіндіктен ерекше бағаланады. Олар сондай-ақ құрма жапырақты құрттарда (Edwardsiana prunicola) қыстауға қабілетті екені дәлелденді. Gonatocerus triguttatus, Gonatocerus tuberculifemur және Anagrus epos (бәлкім, бұл түр кешені) Калифорнияда шыны қанатты мергендерді (Homalodisca vitripennis) бақылауда ықтимал пайдалану үшін зерттелді. Gonatocerus triguttatus және Gonatocerus ashmeadi 2000 жылы Калифорнияға әкелінді. Бұл өте сәтті болды, бұл шыны қанатты мергендердің санының 90% -ға төмендеуіне әкелді. 2005 жылы Gonatocerus ashmeadi француз полинезиясының Таити мен Мореа жерінде инвазивті шыны қанатты мергендерге қарсы қолданылды. Бұл да өте тиімді болды, зиянкестер саны 95%-ға төмендеді. Кейіннен ол Қоғам аралдарында, Маркиз аралдарында және Австралия аралдарында шығарылды, онда шыны қанатты мергендерге қарсы ұқсас нәтижелер алынды. Оңтүстік Африкада Anaphes nitens евкалипт тұмсықты қоңызының (Gonipterus sp. ),

Қалдық деректері

Әншілер қазылған қаңылтырлы инклюзиялар, копаль және компрессиялық қазбаларда жақсы көрінеді. Олардың қалдықтары ерте креда дәуірінен миоцен дәуіріне дейін табылған. Бұл - қазы дәуірінен белгілі бір дәуірге дейінгі жалғыз халцидоидтар туысы. Қырық дәуіріндегі жұлдыздар сирек кездеседі. 1975 жылы Карл М. Йошимото Канаданың креда дәуіріндегі төрт жанрлы әулие құс туралы баяндады. 2011 жылы Джон Т. Хубер мен Джордж Пойнар-младший Мьянмьяр тұқымын Бірма бурмасынан сипаттады. Келесі Кенеман дәуірінен (шамамен 100 млн. жыл бұрын) келерлік Крит дәуірінде пайда болған, бұл ең көне белгілі әулие құс (және халцидоид). Олар таңқаларлықтай қазіргі заманғы тұқымдарға өте ұқсас, бірақ көп сандағы флагелярлық сегменттер мен ұзын алдыңғы қанат тамырлары бар. Қалдықтардың ерекшеліктері (Йошимотоның бұрынғы ашылуларын ескере отырып) оларды Мьянмадан әлдеқайда ерте өмір сүрген болуы мүмкін немесе сол уақыт аралығында тез әртараптанған болуы мүмкін деген тұжырымға әкелді. Алломимар мен Метантемдер Aphelinidae туысына көшірілді. Protooctonus тұқымдасының қалдықтары Mymarommatidae тұқымдасына көшірілді және қазір Archaeromma-ның синонимі болып саналады. Незополинема, Онкомимар және Сколопсоптерон 2013 жылы Cremnomymar туысына синоним болып табылды, ал олардың түрлері қазір соңғысына жатқызылады. † белгісімен белгіленген тұқымдар жойылған.

Жинақтау және сақтау

Өрмекшілер оларды жинаудың қиындықтарымен таныса да, қазіргі күнгі жәндік жинаушылар оларды көптеп жинайды. Бұл - ең аз танымал жәндіктер туысының бірі, сондықтан олар туралы әлі де көп мәлімет бар. Blockquote"Бұл минуттық гименоптерларды жинауға ең жақсы әдіс - ұсақ марлядан жасалған торды соғу және онымен сүрту. Халидей мырза оларды қаламға жинап, содан кейін олардың мазмұнын ыстық суға құюды ұсынады, бұл олардың қанаттарын табиғи түрде кеңейтеді; содан кейін оларды судан шығару үшін олардың астына картаны енгізе отырып, қажет болған жағдайда түйе шашы қарындашпен аяқ пен қанаттарды орналастырып, оларды құрғақ болғанша картаға қалдыра отырып, оларды кейін қалам пышағымен алып тастап, ұзын үшбұрышты формадағы шағын сурет немесе қағаздың нүктелеріне түйіп қоюға болады. 7 (1830) Бағу - бұл ең көп сыйақы бере алатын тағы бір әдіс. Бұл әдісті жануарлардың табиғи жұмыртқаларымен немесе лаборантта дайындалған, сырттағы қолайлы ортада орналастырылған жұмыртқалармен жасауға болады. Оларды жеткілікті уақыт өткеннен кейін алып, әулиелер ұясына кіруіне тексерістен өткізуге болады. Бұл әдіспен өмір тарихын бақылауға және белгілі бір жұлдызшалардың мекендеушілерін анықтауға болады.