Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Арт Мак Камхай (немесе Мак Кобтай) тек Крегган еншісіндегі Лут / Армаг шекарасында немесе оған жақын жердегі туған жерін ғана ұсына алады.
Art Mac Cumhaigh (or Mac Cobhthaigh) could only suggest a birthplace on or near the Louth/Armagh border in or near the parish of Creggan.
Поэзия
Мак Камхей (Cathal Buí Mac Giolla Ghunna, Peadar Ó Doirnín және Séamas Dall Mac Cuarta) - он сегізінші ғасырдағы оңтүстік Ольстер мен солтүстік Ленстердің ең әйгілі ақындары, және, мүмкін, ең танымал. Соңғы екеуіндей, ол да поэзия мен әннің Airgíalla дәстүрінің бір бөлігі болды. Оның барлық белгілі еңбектері 1760-шы немесе 1770-ші жылдардың басында жазылған көрінеді. Сеан О Туама мен Томас Кинселла Мак Камхейдің ең әйгілі өлеңі "Ур Чилл Ан Креагайн" туралы: "Оның қарапайым жазықтығы, мүмкін, он сегізінші ғасырдың соңында Мюнстер ақындары жазған кейбір көркем көрініс әндерінен гөрі тартымды көрінеді". Басқа да поэзиялық шығармалардан айырмашылығы, бұл өлеңде Стюарт-претендер туралы айтылмайды, сондай-ақ ол Ирландияны азат етуге шетелдік көмекке үміт артпайды. Úr Chill An Chreagáin Оңтүстік Ольстердің ұлттық әнұраны деп аталады. Аңыз бойынша, өлең Мак Камхей Джон Джонстоннан қашып жүрген кезде жазылған, бірақ Джонстон 1749 жылы қайтыс болды, сондықтан бұл мүмкін емес. Тағы бір аңыз бойынша, ол О'Ниллдің қоршауында мас болғаннан кейін ұйықтап жатқанда, оны алыс жерге баруға шақырған сұлу қыз туралы түс көргеннен кейін жазылған. Джули Хенниганның айтуынша, МакКамхей "жалған әндерді жазды, олардың кейбіреулері антологияларда цензураға ұшырады, бірақ көпшілігі қоғамдастық дәстүріне кірді". Кейбір өлеңдер саяси тарихты, қылмыстық заңдардың қолданылуынан болған азапты және аудан халқының әлеуметтік өмірін ашады. Патрик Кавана оның "жағымсыз және нақтылығы жоқ" екенін сынға алды. Мак Камхей шпаилпин немесе көшпелі жұмысшы болып өмір сүреді. Бір жердің шаруасында жұмыс істеп жүргенде, өлең немесе ән жазып жатқанда, бір арбаға жүк артып, төбеден бірнеше рет көтеріліп-түсіліп жүретін.
Mac Cumhaigh (along with Cathal Buí Mac Giolla Ghunna, Peadar Ó Doirnín and Séamas Dall Mac Cuarta) was among the most celebrated of the south Ulster and north Leinster poets in the eighteenth century, and perhaps the best known. As with the latter two he was part of the Airgíalla tradition of poetry and song. All his known works appear to have been written in the 1760s or the early 1770s. Seán Ó Tuama and Thomas Kinsella remark about Mac Cumhaigh's most famous poem, Úr Chill An Chreagáin, that 'in its simple innocence is a more attractive aisling, perhaps, than some more polished vision songs by the late eighteenth century Munster poets.' Unlike other works of aisling poetry, that poem does not mention the Stuart Pretender, nor does it hold out hope of foreign help coming to free Ireland. Úr Chill An Chreagáin has been called the national anthem of South Ulster. According to legend, the poem was written while Mac Cumhaigh was on the run from John Johnston, Constable of the Fews, however Johnston died in 1749, so this is unlikely. Another legend is that it was written after he dreamed about a fair maiden inviting him to visit a far off land while he was in the O'Neill's vault, sleeping off the effects of heavy drinking. According to Julie Henigan, MacCumhaigh would also "compose bawdy songs, some of which were censored in anthologies but many of which entered community tradition". Some of the poems reveal political history, the sufferings caused by the imposition of the penal laws and the social life of the people of the district. Patrick Cavanagh criticised his "whimsey and lack of specificity". Mac Cumhaigh eked out a living as a spailpín, or travelling labourer. It is said that while working as a labourer for a local farmer, he took the same cartload of dung up and down a hill several times while engrossed in composing a poem or song.
Жеке өмір
Мак Камхей Мэри Лэмбке үйленгісі келді, бірақ ата Куинн (жергілікті діни қызметкер) оларды үйленуге рұқсат бермеді; мүмкін, олар екінші туысқандары болғандықтан немесе, мүмкін, Мак Камхей діни қызметкердің үй шаруасын жүргізетін әпкесі туралы мақтанышсыз тармақтар жазғандықтан. Содан кейін олар протестант діни қызметкерінің үйлену тойын өткізді. Нәтижесінде Мэри мен Мак Камхейді Отец Квин қауымнан шығарып салды. Мак Камхей мен Квинн әкесінің аралары қайта қалпына келді, ол Мак Камхей тағы бір өлең жазды, бұл жолы үй шаруасын мадақтап, содан кейін ерлі-зайыптылар католик шіркеуінде қайтадан үйленді. Мак Камхей 1773 жылы 34 жасында қайтыс болды. Мэри Mac Cumhaigh қонақ досымен ішіп тастап, төсекке кетті. Ол отқа түскен оның от шапқышынан түтін оянып қалды. Ол қайтып келгенде, ол оның креслода өлі құлап тапты. Ол Крегган шіркеуінің зиратында жерленді, бірақ қабір тасы жоқ және жері тек отбасына ғана белгілі болды.
Mac Cumhaigh wanted to marry Mary Lamb, but Father Quinn (the local priest) refused to marry them; perhaps because they were second cousins or perhaps because Mac Cumhaigh had written uncomplimentary verses about the priest's sister who was his housekeeper. The couple then chose to be married by a Protestant priest. As a result, Mary and Mac Cumhaigh were excommunicated by Father Quinn. Mac Cumhaigh and Father Quinn became reconciled when Mac Cumhaigh wrote another poem, this time in praise of the housekeeper and the couple were then re married in the Catholic church. Mac Cumhaigh died in 1773, aged 34. Mary went to bed leaving Mac Cumhaigh drinking with a visiting friend. She was awakened by fumes from his burning hat which had fallen in the fire. She returned and found him slumped dead in his chair. He was buried in Creggan churchyard, although there was no headstone and the location was known only to the family.
Еске алу
1973 жылы Крегган шіркеуінің бақшасында ескерткіш орнатылды. Оның ең танымал өлеңіндегі "Крегганның хош иісті гаэлдерімен бірге мен саз астындағы балшыққа салынамын" деген жол бар. 2014 жылдың 14 мамырында Ольстер тарихының шеңбері Крэгган шіркеуінің кіреберісінде Мак Камхейге көк тақтаны ашты (Арт Маккуи есімін қолданады). Мак Камхей сонымен қатар Глассдраммондтағы Арт Маккуи паркіне өз есімін берді.
A headstone was erected in 1973 in Creggan churchyard. It carries a line from his best known poem "that with the fragrant Gaels of Creggan I will be put in clay under the sod". On 14 May 2014, the Ulster History Circle unveiled a blue plaque to Mac Cumhaigh at the entrance to Creggan Church (using the name Art McCooey). Mac Cumhaigh also gives his name to Art McCooey Park in Glassdrummond.
Атауы
Оның атының ағылшынша нұсқасы әдетте Арт МакКуи деп беріледі. Кейде оның гэльдік тегі Мак Кобтай (Маккоффи) деп беріледі. Шығармаларының басылымы оның есімін Арт мих Кубтайг деп атайды. Оның көк тақтасында Арт МакКуи деген ағылшынша және Арт МакКюайг деген гэльша атаулар бар.
The anglicised version of his name is usually given as Art MacCooey. His Gaelic surname is sometimes given as Mac Cobhthaigh (McCoffy). The published edition of his works gives his name as Airt mhic Cubhthaigh. His blue plaque uses the Anglicised name Art McCooey and Gaelic name Art Mac Cumaig.