Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Бұл - ағылшындық құқық бұзушылық туралы шешім, онда жалпы құқық алғаш рет психикалық шокты қасақана келтіру туралы құқық бұзушылықты мойындады. Ол кезде бұл заң бойынша абайсыздықпен жасалмайды.
is an English tort law decision in which the Common Law first recognised the tort of intentional infliction of mental shock. At the time, this was not covered under the law of negligence.
Өмірбаян
Томас Уилкинсон Лондонның Лаймхаус қаласындағы Альбион қонақ үйінің иесі болған. Даунтон мырза деп аталатын қонақ үйдің тұрақты клиенті Уилкинсонның әйеліне әзіл-аңыз жасауды шешті. Мистер Уилкинсон Харлоуға, Эссекске жарыстарға барғанда, үйді басқаруды әйеліне қалдырды. Даунтон мисс Уилкинсонға барып, күйеуінің жол апатынан ауыр жарақат алғандығын жалған айтты. Ол мырза Уилкинсонның екі аяғы сынғанын және Лейтонстондағы "Элмс" мейрамханасында жатқандығын айтты. Ол миссис Уилкинсонға күйеуіне таксимен барып, оны үйге апару үшін екі жаздық алып келуін айтты. Даунтонның мисс Уилкинсонға берген жалған мәлімдемесінің әсері оның жүйке жүйесіне қатты соққы болды, оның құсуына және шашы аққа айналуына және басқа да ауыр және тұрақты физикалық зардаптарға әкелді, бұл бір сәтте оның ақыл-ойына қауіп төндірді және бірнеше апта бойы азап шегуге және әрекетке қабілетсіздігіне әкелді. сондай-ақ, күйеуіне медициналық емделу үшін шығындар. Бұл салдары ешқандай жағдайда денсаулықтың нашар болуы немесе конституцияның әлсіздігі нәтижесінде болған жоқ; сондай-ақ, жүйке шогына немесе басқа да ерекшеліктерге бейімделудің дәлелі болған жоқ. Г-жа Уилкинсон бұл іс бойынша сотқа шағымданды.
Thomas Wilkinson was the landlord of the Albion public house in Limehouse, London. A regular customer of the public house, named Mr Downton, decided to play a practical joke on Wilkinson's wife. When Mr Wilkinson went to see the races in Harlow, Essex, he left his wife to manage the house. Downton approached Mrs Wilkinson and told her, falsely, that her husband had been seriously injured in an accident. He said that Mr Wilkinson had suffered two broken legs, and was lying at The Elms in Leytonstone. He told Mrs Wilkinson that she should go to her husband in a cab and bring two pillows to carry him home. The effect of Downton's false statement to Mrs Wilkinson was a violent shock to her nervous system, causing her to vomit and for her hair to turn white and other more serious and permanent physical consequences which at one point threatened her reason, and entailing weeks of suffering and incapacity to her as well as expense to her husband for medical treatment. These consequences were not in any way the result of a history of bad health or weakness of constitution; nor was there any evidence of predisposition to nervous shock or any other idiosyncrasy. Mrs Wilkinson sued on an action on the case.
Соттың пікірі
Сот төрешісі Райт мырза Вилкинсонның қасақана психикалық шок жасағаны үшін заңды талапқа ие екенін айтты және оған 100 фунт стерлинг берді. Ол 1 с 101⁄2 д үшін шағымданушы Лейтонстоунға жіберген адамдардың темір жол ақысын төлеуге құқылы болды. Осы 1 с 101⁄2 күнді темір жол ақысына жұмсалған, жауапкердің мәлімдемесінің адалдыққа негізделгендігіне қатысты, мәлімдемес талапкердің зардаптарына әрекет ету үшін жасалып, жалған ақпарат болды. Сонымен қатар, Wright J физикалық қол тигізу болмағандықтан, талап қою үшін ешқандай негіз бола алмайды деп атап өтті, ал Г-жа Уилкинсон кез-келген физикалық зорлық-зомбылықты сезінбегендіктен, талап қою ортақ құқық бойынша шабуылға жатпайды. Ол жүйке шогындағы әрекеттің екі шартын келтірді, ол шоктан туындайтын физикалық зиянға негізделген. Қылмыстық іс бойынша айыпталушы "жауапкершіге зиян келтіру үшін" қасақана әрекет жасауы керек. Ал айыпталушы талапкерге нақты зақым келтірген болуы керек. Мақсаттың дәрежесі тар мағынада оқылмайды. Мәселе "жауапкердің әрекеті дәл осындай әсерді туғызу үшін жасалған ба?" деген сұраққа байланысты. text=Меніңше, жауапкер, осы сәтте, талапкерге зиян келтіру үшін, яғни оның жеке қауіпсіздігіне қатысты заңды құқығын бұзу үшін, қасақана әрекет жасады, және осылайша оған зиян келтірді. Бұл ұйғарым маған іс-әрекеттің дұрыс себебін көрсетеді
Mr Justice Wright held that Mrs Wilkinson had a valid claim for the intentional infliction of mental shock, and awarded her £100. She was entitled to a small claim for 1s 10½d for the cost of railway fares of persons sent by the plaintiff to Leytonstone in obedience to the false statement. As to this 1s 10½d expended in railway fares on the faith of the defendant's statement, the statement was a misrepresentation intended to be acted on to the damage of the plaintiff. Furthermore, Wright J observed that since there was no physical touching there could be no grounds for a claim in battery, and as Mrs Wilkinson did not apprehend any immediate physical violence, no claim would lie in common law assault. He gave two requirements for an action in nervous shock, basing it on the physical harm that flowed from the shock. The defendant has to have wilfully done an act "calculated to cause physical harm to the plaintiff". And the defendant has to have in fact caused physical harm to the plaintiff. The degree of intention is not read narrowly. The question is "whether the defendant's act was so plainly calculated to produce some effect of the kind which was produced." text=The defendant has, as I assume for the moment, wilfully done an act calculated to cause physical harm to the plaintiff—that is to say, to infringe her legal right to personal safety, and has in fact thereby caused physical harm to her. That proposition without more appears to me to state a good cause of action