Кіріспе

Хорватиядағы Серб православ монастыры Крка монастыры () - Серб православ монастыры, ол Дальмация, Хорватияның орталық бөлігінде, Кистаньеден шығысқа қарай, Крка өзені маңында орналасқан. Бұл Хорватиядағы Серб Православ шіркеуінің ең танымал монастыры және ол ресми түрде Крка ұлттық паркі құрамында қорғалады. Ол 1577 жылы немесе одан кейін готика-роман стиліндегі католик шіркеуінің негізінде құрылған.

Тарих

Монастырь ежелгі Римнің бір жерінде салынған. Римдік жерлеу катакомбалары, романдық шаңырақты, Археологиялық, сәулеттік, консервациялық қалпына келтіру зерттеулерінің ең соңғы синтезі бойынша монастырь шіркеуінің үш құрылыс кезеңі бар; орта ғасырдың соңы, 16 ғасырдың екінші жартысынан бастап және 1780 жылдардан бастап. Монастырь ғимараттарының құрылысы 16 ғасырдың екінші жартысында басталды, 1980 жылға дейін сегіз қосымша және жеті жаңарту жүргізілді. Бұл жерде жер астынан көптеген қабырғалар табылды, олардың жер бедері қазіргі монастырға қарағанда әлдеқайда үлкен, римдік дәуірдегі тастар, сондай-ақ римдік және орта ғасырдың соңғы кезеңдеріндегі қабірлер мен артефакттер. Орта ғасырдың соңғы кезеңіндегі шіркеудің датасын анықтауда ең маңызды табылған - цемент қышқылының қабаттары астындағы қабырғадан табылған розетканың қалдықтары бар готикалық профильді фрагмент. Бұл Брибирдегі (XIII ғасырдың аяғында XIV ғасырдың басында құрылған, XV ғасырда әртүрлі құрылыс жұмыстары жүргізілген) католикалық Мария шіркеуінде табылған рама мен розеткамен бірдей болғандықтан, олар бір шеберханадан (Задар немесе Шибеник) шығарылғандығын көрсетеді. Серб православ епархиясының дінбасылары талап еткен православиелік монастырьдың негізі туралы жалпы халықтық әңгімеге сәйкес, ол 1345 немесе 1350 жылы серб ханшайымы Елена Неманжич Шубичтің, серб императоры Душанның жартылай қарындасы және Младен III Шубич Брибирскидің (Младен II емес), Скрадин мен Брибирдің хорват герцогының әйелі ретінде тізімделген. Алайда, бұл мәлімдеме XIX ғасырдың аяғында Далмация православиелік епискобы Никодим Милаштың "Из прошлости православных церквей в Далмации" (Далмация православиелік шіркеуінің тарихынан, 1900) және "Православна Далмация" (Далмация православиелік шіркеуінен, 1901) мақалаларында жарияланған негізсіз жалғандық. Бұл мақалалар сол кезде кең тараған және Ұлы Сербия идеологиясына байланысты, Далмациядағы сербтердің Осман империясына дейінгі болуы туралы әртүрлі жалған мәлімдемелер болды. Бұрынғы ресми серб православ схемасында мұндай талап табылған жоқ және барлығы негіз туралы тарихи ақпарат жоқ деген қорытындыға келді. Бұл туралы хорват және серб тарихшылары мен археологтары да айтқан жоқ. Археологиялық жалғандық ретінде 1402 жылы араб әліпбиінде немесе араб цифрларында жазылған эпиграфикалық жазу және грек шығыс православие стилі үшін сирек кездесетін датасы расталды, ол 1702 жылы Лазо Лазаричевичпен байланысты және бұл жалғандықты 1859 жылы архимандрит Жеротие Ковачевич жасаған; және 1422 жылдан бастап жазылған деп болжанатын жазу, ол бастапқыда 1782 жылы болуы керек. Христиан шіркеуін немесе монастырды атаған ең алғашқы дереккөз 1458 жылы драгоман Космо Калаври Имбертидің, онда белгілі бір монах Пахомие (лат. Пахомий). 1550 жылғы Осман санағы Сент-Михаэль шіркеуінің бар екенін көрсетеді. 1578 жылы Гаврило Аврамовичтің құжатына сәйкес, бұл Сербияның Печ патриархаты жанындағы митрополиядан тәуелсіз болған сияқты. Кейбір дереккөздерге сәйкес, соның ішінде монастырь оюлары, православиелік монастырь 1577 жылы құрылған болуы мүмкін, ал басқалары бойынша тек 17 ғасырдың ортасынан бастап ғана белгілі. XVI ғасырдың екінші жартысына дейін ортағасырлық шіркеудің құрылысына қомақты араласу үшін саяси және нашар экономикалық жағдайлар болғанын ескерсек, православие монастырының құрылысы мен іргетасын 1570-ші жылдары мүмкіндігінше ертерек даталауға болады (және болжамға сәйкес құжат, құрылыс жұмыстарының ең алғашқы аталуы 1601 жылдан басталады). Крит соғысының (1645-1669) басында, атап айтқанда 1647 жылы, монастырь дінбасылары Осман империясына қарсы болды және Венеция қызметіне қатысты, сондықтан Осман империясы оған шабуыл жасап, тонаған. Қашып кеткен монахтар "ежелгі иллириялық немесе хорват тіліндегі грек шіркеуінің қызметінде тұратын" хорваттар мен католиктер ретінде мәлімдеді және Задарда баспана тапты, онда папа Иннокентий X 1655 жылы оларға екі шіркеу берді, бұған дейін олар үшінші орденнің францискандықтары иелігінде болған, "глаголитяндар" (глагољаши, glagoljaši). Кейбіреулер қашып кеткен православиелік монахтар Гомирье монастырын Горски котарында құрды деп айтады, бұл Крка монастырын ұзақ уақыт бойы тастап кетті, оны 1787 жылы архимандрит Никадор Богонович қайта тұрғызғанға дейін. 1995 жылы "Шорма" операциясынан кейін монастырь тоналды, бірақ маңызды емес, өйткені ол хорват билігі (полиция) қорғады, тасталды, ал семинария жабылды және Дивч�...

Сәулет ерекшеліктері

Бұл монастырьдың қоңырау шалу мұнарасы роман стилімен салынған. 18-19 ғасырлардағы басқа да монастырлық ғимараттар, шіркеу және қоңырау шалу сарайы аркадалары бар төртбұрышты монастырдың айналасында орналасқан. Сонымен қатар, кешенде XIX ғасырда Сербия православиелік епискобы Стефан Кнежевичтің қамқорлығымен салынған киелі Сава шіркеуі, сондай-ақ семинарияның жаңа ғимараты және қосымша жатақхана ғимараты бар. Монастырьде өзінің мұрағаты мен кітапханасы бар, онда 14-20 ғасырлардағы көне кітаптар мен құнды заттар, 15-18 ғасырлардағы иконалар, күміс бұйымдар, кестелер және басқалар бар, бірақ оның жақсы бөлігі 1990 жылдары Сербияға көшірілді.