Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Эгелхофф қарсы Эгелхофф, 532 U.S. 141 (2001), - АҚШ Жоғарғы Сотының федерализм туралы, әсіресе федералды заңның мемлекеттік заңдарға қатысты басымдық беру өкілеттігі туралы маңызды шешімі. Бұл ERISA жоспарларымен "байланысы бар" кез келген мемлекеттік жарғылардың ERISA немесе оның орнын алатын кез келген болашақ ұқсас заңмен алмастырылатынын көрсетеді. Негізінде, бұл шешім федералды үкіметтің, кем дегенде кейбір жағдайларда, штаттық заңдарды алдын ала алау құқығы мен қабілетін растайды.
Egelhoff v. Egelhoff, 532 U. S. 141 (2001), is a major decision of the Supreme Court of the United States on federalism, specifically with regards to the preemption powers of federal law over state laws. It sets the precedent that any state statutes having a "connection with" ERISA plans are superseded by ERISA, or any future substantially similar law that takes its place. In essence, this decision is a reaffirmation of the right and ability of the federal government to, at least in some instances, pre empt state laws.
Өмірбаян
Вашингтон тұрғыны Дэвид А. Эгелхофф Донна Рей Эгелхоффке үйленген болатын және сол кезде ол оны өзінің жұмыс берушісі Боинг компаниясы ұсынған өмірді сақтандыру полисі мен зейнетақы жоспарының бенефициары ретінде белгіледі. Өмірді сақтандыру полисі мен зейнетақыны 1974 жылғы "Жұмысшыларды зейнетақымен қамсыздандыру туралы" заң (ERISA) реттейді, бұл зейнетақы және өмірді сақтандыру бағдарламаларына қатысты федералды заңнаманың бір бөлігі. Кейіннен Дэвид Эгелхофф әйелімен ажырасып кетті, бірақ оны бірден пайда алушы ретінде алып тастамады. Ажырасу туралы шешім қабылданғаннан бірнеше апта өткен соң, Дэвид Эгелхофф жол апатынан қайтыс болды. Дейвид Эгелхоффтың бұрынғы некедегі балалары Донна Рей Эгелхоффқа қарсы іс қозғап, олардың қайтыс болған әкесі берген жәрдемақылар (өмірді сақтандыру және зейнетақы) үшін талап қойды. Бұл іс Вашингтон штатының заңына сәйкес қаралды, онда "пробациялық емес активтер", өмірді сақтандыру полисі немесе қызметкердің жәрдемақысы жоспары бойынша жұбайының пайда алушы ретінде тағайындалуы, тағайындаушы мен пайда алушының ажырасуынан кейін дереу жойылады. Алайда, ERISA бойынша бұл жағдай болған жоқ, және Донна Рей Эгелхофф марқұм бұрынғы күйеуінің жәрдемақысының алушысы болады. Сот ERISA-ның Вашингтон штатының заңдарына қарсы келетінін анықтап, Донна Рей Эгелхофқа талап етілген жәрдемақыны берді. Вашингтон апелляциялық соты бұл шешімді қайтарып, федералды заң штаттық заңнан жоғары емес деп мәлімдеді. Вашингтонның Жоғарғы соты бұл шешімді бекітіп, Статут "ЕРИСА жоспарына сілтеме жасамағандықтан" немесе "онымен байланысы жоқ" болғандықтан, мемлекеттік заң ең орынды болатынын атап өтті. Жоғарғы Сот бұл істі қарады.
Washington resident David A. Egelhoff was married to Donna Rae Egelhoff, and during that time he designated her as the beneficiary of a life insurance policy and pension plan provided by his employer, The Boeing Company. The life insurance policy & pension were governed by the Employee Retirement Income Security Act of 1974 (ERISA), a piece of federal legislation concerning pension and life insurance programs. David Egelhoff subsequently divorced his wife, but did not immediately remove her as a beneficiary. Weeks after the divorce had been finalized, David Egelhoff was killed in a car accident. David Egelhoff's children, from a previous marriage, filed suit against Donna Rae Egelhoff for the benefits (life insurance and pension) from their deceased father. The case was considered under Washington state law wherein the designation of a spouse as beneficiary to "nonprobate asset," a life insurance policy or employee benefit plan, is revoked immediately upon the divorce of the designator and the beneficiary. However, under ERISA, this was not the case, and Donna Rae Egelhoff would be the beneficiary of her late ex husband's benefits. The trial court decided that ERISA pre empted Washington state law, and granted Donna Rae Egelhoff the benefits she sought. The Washington Court of Appeals reversed this decision, claiming that the federal law did not supersede state law. The Supreme Court of Washington affirmed this decision, citing that, because the Statute did not "refer to" or have a "connection with" an ERISA plan, the state law would be most appropriate. The Supreme Court granted certiorari and heard the case.
Шешім
Жоғарғы Сот Вашингтон штатының Жоғарғы Сотының шешімімен келіспей, оның орнына бұл заңның, шын мәнінде, ERISA жоспарымен "байланысы" бар екендігі және сондықтан федералды заңнамамен алдын ала толтырылғаны туралы шешім шығарды. Шешімге сәйкес, мемлекеттік заңның ERISA-мен байланысы бар-жоғын анықтау үшін қолданылатын критерийлер, "Сот ERISA мақсаттарына Конгресс сақтап қалатынын түсінген мемлекеттік заңның аясына басшылық ретінде қарайды, сондай-ақ мемлекеттік заңның ЕRISA жоспарларына әсерінің сипатына қарайды". Сонымен қатар, Сот оны "ұлттық бірыңғай жоспарды басқаруға кедергі келтіреді" деп санайды. Соттың пікірінше, мемлекеттік заңның бұл түрі дәл ERISA ең алдымен түзетуге тырысқан жағдайдың түрі болды және егер оған рұқсат берілсе, ол ERISA-ның көп бөлігін тиімді түрде орындауға болмайтын етеді.
The Supreme Court disagreed with the decision of the Washington State Supreme Court, and instead ruled that this law did, in fact, have a "connection with" an ERISA plan, and was therefore pre empted by the federal legislation. According to the decision, the criteria used to determine whether or not a state law has a connection with ERISA, "the Court looks both to ERISA’s objectives as a guide to the scope of the state law that Congress understood would survive, as well as to the nature of the state law’s effect on ERISA plans." Further, the Court believed it, "interfere[d] with nationally uniform plan administration." The Court reasoned that this sort of state law was precisely the sort of situation that ERISA sought to remedy in the first place, and ruled that if it were allowed it would effectively render much of ERISA unenforceable.