Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Италия композиторы Винченцо Манфредини (22 қазан 1737 жыл 5 немесе 16 тамыз 1799 жыл) - итальян композиторы, клавесинист және музыка теоретигі.
Italian composer
Vincenzo Manfredini (22 October 1737 – 5 or 16 August 1799) was an Italian composer, harpsichordist and a music theorist.
Өмірбаян
Манфредини Тосканадағы Пистоя қаласында дүниеге келген. Ол әкесінен, Франческо Онофрио Манфрединиден музыка оқыған. Содан кейін Болоньяда Пертимен, Миланда Фиоронимен бірге оқыды. 1758 жылы оның ағасы Джузеппе, кастрат, Локателлидің опера труппасымен Мәскеуге барды, ал Винченцо онымен бірге, мүмкін труппаның бірі ретінде. Санкт-Петербургке көшіп келіп, Петр Федоровичтің капелла маэстросы болды, ол 1762 жылы император болғаннан кейін оны соттың итальяндық опера компаниясының маэстросы етті. Екатерина II-нің осы лауазымына бекіткеннен кейін, ол опералар мен кейде шығармалар жазды, бірақ 1765 жылы Галуппи келген кезде, ол Галуппи операларымен орындалған балеттерді құрастыруға және тақ мұрагері Павел Петровичтің клавесин мұғалімі болып қызмет етуге жіберілді. 1769 жылы ол Болоньяға зейнетақымен оралды. Ол Моцартпен 1770 жылы әкесімен бірге кездеседі. Операда екі рет өнер көрсеткеннен кейін, Манфредини негізінен жазу мен оқытуға арнады, сонымен қатар симфониялар (1776) және саптық квартеттер (?1781) жинағын жариялады. 1796 жылы император болған кезде Павел Петрович өзінің бұрынғы ұстазын шақырды, ол 1798 жылдың қыркүйегінде келді, бірақ ешқандай лауазымға ие болмады және келесі жылы Санкт-Петербургте қайтыс болды. Манфрединидің теориялық зерттеуі Regole armoniche, o sieno precetti ragionevoli per apprendere la musica (Венеция, 1775) екі бөлімнен тұрады, музыка элементтеріне кіріспе және клавиатуралық сүйемелдеу. Оны орыс тіліне орыс композиторы, дирижері және әншісі Степан Дегтярев аударды. Манфрединидің ән үйретудің дұрыс әдісі туралы байқауы Джованни Баттиста Манчинидің қатал қарсылығын туғызды. Екінші басылым (Венеция, 1797) ән мен контрапункт туралы жаңа бөлімдермен көп қайта қаралды және кеңейтілді. Манфредини көптеген опералар, балеттер, кантаталар, діни музыка (оның ішінде реквием), симфониялар, струндық квартеттер, концерттер және камералық шығармалар жазды. Винченцо Манфредини 1799 жылы 16 тамызда Санкт-Петербургте қайтыс болды.
Manfredini was born in Pistoia, in Tuscany. He studied music with his father, Francesco Onofrio Manfredini. Then he studied with Perti in Bologna and Fioroni in Milan. In 1758 his older brother Giuseppe, a castrato, went to Moscow with Locatelli's opera troupe, and Vincenzo went with him, possibly as one of the troupe. Moving to St. Petersburg, he became maestro di cappella to Peter Fedorovich, who on becoming Emperor in 1762 made him maestro of the court's Italian opera company. Confirmed in this post by Catherine II, he composed operas and occasional works, but on Galuppi's arrival in 1765 he was relegated to composing the ballets performed with Galuppi's operas and to serving as harpsichord teacher to Pavel Petrovich, heir to the throne. In 1769 he returned with a pension to Bologna. He would meet Mozart along with his father a year later in 1770. After two attempts at opera, Manfredini devoted himself mainly to writing and teaching, also publishing a set of symphonies (1776) and string quartets (?1781). When Pavel Petrovich became Emperor in 1796, he invited his former teacher, who arrived in September 1798, but took up no post and died in St. Petersburg the next year. Manfredini's theoretical research Regole armoniche, o sieno precetti ragionevoli per apprendere la musica (Venice, 1775) has two parts, an introduction to the elements of music and to keyboard accompaniment. It was translated into Russian by Stepan Degtyaryov, a Russian composer, conductor and singer. The observations of Manfredini on the proper method of teaching singing aroused vigorous opposition from Giovanni Battista Mancini. The second edition (Venice, 1797) was much revised and enlarged with new sections on singing and counterpoint. Manfredini composed numerous operas, as well as ballets, cantatas, sacred music (including a requiem), symphonies, string quartets, concertos, and chamber works. Vincenzo Manfredini died on 16 August 1799 in St. Petersburg, Russia.