Кіріспе
Канаданың Уақытша босату туралы комиссиясы (; бұрын Ұлттық Уақытша босату туралы комиссия деп аталатын) - Канададағы уәкілеттік пен қылмыстық кешірімді қарау және беру үшін жауапты Канаданың мемлекеттік агенттігі. Ол Канаданың қоғамдық қауіпсіздігі аясында жұмыс істейді.
Тарих
Ескі "Сәулетке шығу туралы" заң 1959 жылғы "Параль туралы" заңмен ауыстырылды, онда оңалту принципі бекітілді. Пароль туралы заңда көзделгендей, Канаданың Парольдік комиссиясы мүлдем тәуелсіз шешім қабылдау органы болды. Заң шығарушылар өте күшті ұйымды көз алдына елестетті, едәуір дискрециялық билік пен бұрынғы Реммиссия қызметіне қарағанда әлдеқайда кең мандат. Саяси араласу мен ықпалдан иммунитетті қамтамасыз ету үшін, Басқарманың бес мүшесі жаңалану мүмкіндігімен 10 жылға тағайындалды. Заңда шарт бойынша босатудың жаңа критерийлері көрсетілген: "қамауда болудан барынша пайда алған" тұтқынды босатуды, "қамаудалушының реформасы мен оңалтуына шарт бойынша босату көмектесетін" және "босату қоғамға орынсыз қауіп төндірмейді" деген жағдайда. Әрине, ақыл-кеңес екі жүзді семсер. Комиссия әр істі өз мән-жайын қарастыруға еркіндік алды. Өкінішке қарай, ол қателік жасауға еркіндікке ие болды. Директорлар кеңесінің мүшесі Фрэнк Миллер апатқа ұшырауы мүмкін екенін көрді: "Мен оларды саясатты ұстануға тырыстым", бірақ мүшелер өздерінің үкімдеріне сенуге болады деп сенді. Қылмыстық кодексте Қылмыстық істер туралы заң және Қылмыстық кодексте ҚКК-нің өкілетті органдары көрсетілген. 2003 жылы Канадада 800-ден астам федералды қылмыскерлер мен 1100 провинциялық қылмыскерлердің шарт бойынша босатылуы және қашып кетуі белгісіз екендігі туралы хабарланды. және Квебек. Жазасын өтегеннен кейін босатылу мүмкіндігі - бұл қылмыскерлердің көпшілігі үшін қол жетімді мүмкіндік. Қылмыскерге қылмысқа байланысты белгіленген мерзімде қамауда болу керек. Қылмыстардың басым көпшілігі үшін бұл мерзім тағайындалған жазаның жалпы көлемінің үштен бір бөлігіне тең. Уақытша босату шарты автоматты түрде берілмейді. Уақытша босату туралы комиссия ең алдымен, халықтың қорғалуын қарастыруы керек. Екінші кезекте, реинтеграция, оңалту және жанашырлық. Өмір бойына жазасын тартқан жағдайда, бірінші дәрежелі кісі өлтіру істерінде 25 жыл, екінші дәрежелі кісі өлтіру істерінде 10 жылдан 25 жылға дейін және басқа өмір бойына немесе белгісіз мерзімге сотталған жағдайда 7 жыл мерзімге шартты түрде босатылады. Өмір бойы бас бостандығынан айырылған немесе мерзімінің ұзындығы белгіленбеген сотта сотталған адамның шартты түрде босатылуы және өмірінің қалған уақытында шартты түрде босатылуы тиіс. Уақытша босату туралы шешім қабылдау - қиын жұмыс" атты Лубомир Луцюктың 2016 жылғы 23 маусымдағы "Торонто Стар" газетіндегі мақаласын қараңыз.
Жазуды тоқтату
Қылмыстық істер туралы заңның 2.1-бөлімі бойынша Канаданың Шартты түрде босату жөніндегі кеңесі әкімшілік сот болып табылады, ол рекордтық тоқтату туралы шешім қабылдауға айрықша өкілеттілікке ие. Қылмыстық іс жүргізуді тоқтату - қылмыстық іс бойынша сотталған адамдар үшін қылмыстық іс жүргізуді тоқтатумен байланысты кемшіліктерді жоюдың ресми құралы. Жазбаларды бұзу туралы өтініш беру үшін жеке тұлға өтінішті толтыруы керек, оны кейіннен Басқарма қарайды және өтінішті беру немесе бас тарту туралы шешімді сот қызметкері қабылдайды. 7-бөлімге сәйкес, Канаданың Шартты түрде босату жөніндегі кеңесі егер өтініш берушіде дұрыс жүріс-тұрыстың бұзылуы болса немесе егер адам қайталап айыптауды талап ететін қылмыс жасаса және тіпті кейбір жағдайларда қысқаша қылмыс жасаса, берілген жазбаларды тоқтата тұруға құқылы.
Кешірім беру процесіндегі өзгерістер
2010 жылдың маусым айында қылмыстық істер туралы заңға енгізілген өзгерістердің нәтижесінде кешірім беру процесі маңызды өзгерістерге ұшырады. Нақтырақ айтқанда, 10 жылдық күту мерзімдері жеке жарақаты бар қылмыстар мен қылмыстық жауапкершілікке тартылатын жыныстық қылмыстар үшін жасалды. Барлық басқа қылмыстар үшін айыптау мерзімі 5 жыл, ал қысқаша айыптау үшін 3 жыл болды. Енді айыптау талап етілетін өтініштер үшін қосымша ақпарат талап етілді, онда олар кешірім сұраған себебі, қандай пайда әкелетіндігі және олардың оңалуына қалай көмектесетіндігі туралы егжей-тегжейлі айтылатын болады. Сондай-ақ, сотталғаннан кейін өміріндегі өзгерістерді түсіндіріп, қылмыс неден, қалай және не үшін жасалғаны туралы мәлімет беру қажет. Бұл кезде төлем 50 доллардан 150 долларға дейін көтерілді. 2012 жылы C 10 заң жобасы қабылданды, ол қылмыстық дерекқорлар туралы заңға қосымша өзгерістер енгізді. "Кешірім" термині "рекордты тоқтату" терминімен ауыстырылды. Мұның артында "кешірім" кешірімді білдіреді, оны үкімет берген деп болғысы келмейді. Сотталғандарға күту мерзімі 5 жылға дейін ұзартылды, ал сот әдісі расталмайтын айыптаулар үшін 10 жыл. Соңғы үлкен өзгеріс - 1-ші кестедегі қылмыстардың құрылуы, бұл негізінен кәмелетке толмағандарға қатысты жыныстық қылмыстардың тізімі. Осы қылмыстардан айыпталған адам, егер өте қатаң ерекшеліктерге сәйкес келмесе, кешірім немесе тіркелуді тоқтату туралы өтініш беруге құқылы емес. Бұл кездегі алым шығынды қалпына келтіру моделін құру мақсатында айтарлықтай өсті, қазіргі сома 631 долларға дейін көтерілді.
Сын-пікірлер мен даулар
Канаданың шартпен босату жөніндегі комиссиясы кейбір істерді қараудағы шешімдері үшін сынға ұшырады. Айта кетерлік мысал: Конрад Броссард 1970 жылы кісі өлтіргені үшін өмір бойына түрмеде отырды. Оның бірнеше онжылдықтарға созылған қылмыстық тарихы бар, соның ішінде бірнеше рет зорлау, зорлауға тырысу және қарулы тонау үшін сотталған. 2002 жылдың ақпан айында шартты түрде босату комиссиясы Броссардқа тағы бір күндік шартты түрде босатуды берді. Бостандыққа шыққаннан кейін көп ұзамай Броссар Сесил Клементті зорлап, кейін оны өлтірді. Канаданың Уақытша босату туралы комиссиясы мен Канаданың түзеу қызметі дайындаған Бросард ісі бойынша ішкі тексеруде "бассейннің Бросардтың түзеу жоспарының жалпы басқаруына қатысты ешқандай сын айта алмайтыны" және "қаулы қабылдау процесінде заңсыздық немесе әлсіздік" жоқ екені айтылды. Пьер Этуэль, Клементтің күйеу баласы, шарт бойынша босатуды қарастыратын комиссияны сынға алып, былай деді: "Олар бізге осы баяндамада бәрі керемет екенін, ешкім ештеңе істемегенін айтады. Бірақ менің отбасым әлі күнге дейін қайғырып жатыр". Жәбірленушінің әпкесі Тереза Клемент: "Бұл жерде кінәлі сот жүйесі. Бұл адамның қаншалықты қауіпті екенін адамдар бағаламағаны үшін болғаны түсініксіз". Ларри Такахаси 1984 жылы жеті әйелге жыныстық қатынас жасағаны үшін үш рет өмір бойына бас бостандығынан айырылды (ол кейін Балаклава зорлаушысы деп аталды). 1997 жылы ол 30-дан астам әйелге шабуыл жасағанын мойындады және полиция оны 120 шабуылда күдікті деп тапты. 2003 жылы Такахаши өзінің қайта қылмыс жасау қаупі бар екенін мойындағанына қарамастан, шартпен босатылды. Канадалық Альянс партиясының депутаты Рэнди Уайт, "Халықты қорғау туралы мен түсінбейтін нәрсе бар ма?" деп, Такахашиді босату үшін басқарманы сынға алды. Кейбір ақпаратқа сәйкес, Такахашидің құрбандарына оның шарт бойынша босатылған кезінде қайда тұратыны туралы мәлімет берілмейді. 2013 жылы оның шартты түрде босатылуы тоқтатылды. 2016 жылы басқарма түзеу қызметінің толық мерзімінен бұрын босату туралы өтінішін қабылдамады, оның орнына бірқатар шарттармен бір күндік мерзімінен бұрын босатуды берді. Эрик Норман Фиш 2004 жылы Вернон қаласындағы оңалту үйіне жіберілді. Фиш 1984 жылы кісі өлтіргені үшін өмір бойы түрмеде отырған. 2004 жылы Фиш Джеффри Дрейкті өлтіргені үшін айыпталды, оның денесі Оканаган көлінің жағалауынан табылды. Канаданың Корольдік атлы полициясы алты апта бойы Фиш қашып жүргенін мойындады, полиция немесе шарт бойынша босату комиссиясы ешқандай ескерту жасамады. Фиштің тұтқындалуы Канаданың Шартты түрде босату жөніндегі кеңесінің рөлі туралы ұлттық пікірталасты тудырды. Бұл жағдай полиция мен шартты түрде босатылу комиссиясында үлкен өзгерістерге әкелді. Шартты түрде босату туралы кеңестің кейіннен жүргізілген тергеуінде оның түрмеден шартты түрде босатылуына "қатаң негіз" бар екендігі және "саясатты, тәжірибелерді немесе рәсімдерді өзгерту немесе түзету туралы нақты нұсқау берудің қажеті жоқ" деген қорытындыға келді. Тексеру 2003 жылы аяқталғанымен, ол 2006 жылға дейін (және оның жариялануы жарияланбады) және тек қатты редакцияланған форматта ғана жарияланды. Мойесті босату туралы шешімді қолдауда, баяндамада Мойестің тума жерлі канадалық еместігіне қарамастан, оның жергілікті руханилыққа қатысы бар екендігі бірнеше рет айтылды. Сотта куәлік берген кезде Мойес "өткен 30 жыл ішінде шарт бойынша босату және түзеу қызметкерлеріне бірнеше рет өтірік айтқанын қуана мойындады". Жазалау туралы кеңес өкілі Джон Вандоремален тергеу туралы берген сұхбатында: "Адамдар өтірік айта алады. Бұл басқарманың алданып қалғанының бірінші рет емес еді". Тергеу барысында Мойестің шартты түрде босатуды қалай алдап, босатуды қалай алғанына қатысты нақты мәлімет берілмеді. Мойес 2027 жылы 72 жасқа толғанда шартты түрде босатылады. Аллан Крейг Макдональд 1989 жылдың соңында полиция қызметкері мен такси жүргізушісін өлтіргені үшін 12 жыл сотталғаннан кейін шартты түрде босатылды. 1990 жылдың сәуірінде Макдональд 21 жасар Линда Шоуды ұрып-соғып, зорлап, пышақпен ұрып өлтіріп, денесін өртеп жіберді. (Макдональд бұл қылмысы үшін сотталмаса да (1994 жылы өзін-өзі өлтірді), оның кінәсі 2005 жылы ДНК тестілеуімен расталды). Майкл Гектор 13 жылдық жазасының жартысын өтеп, толық мерзімінен бұрын босатылды. Оның қылмыстық тарихы мол, бұрын шарт бойынша босатылған және психологиялық бағалауда "қатаң қылмыстық адам" деп сипатталған. 1997 жылдың басында, �...
Conrad Brossard was given a life sentence in 1970 after being convicted of murder. He also had a criminal history dating back decades, including multiple convictions for assault, attempted rape and armed robbery. In February 2002, the parole board granted Brossard day parole again. Shortly after his release, Brossard raped Cecile Clement, before stabbing her to death. An internal review of the Brossard case prepared by the Parole Board of Canada and the Correctional Service of Canada stated that "the board does not have any criticism to make with respect to the general management of Brossard's correctional plan" and that there was no "irregularity or weakness in the decision making process." Pierre Etoile, Clement's son in law, criticized the parole board, stating that "They tell us in this report that everything is wonderful, no one did anything wrong. Except my family is still grieving." Thérèse Clément, the victim's sister stated that "The guilty party here is the judicial system. It's inconceivable that this happened because people didn't evaluate how dangerous this person was." Larry Takahashi received three concurrent life sentences in 1984 for sexually assaulting seven women (he was subsequently dubbed the Balaclava Rapist). In 1997, he admitted to attacking over 30 women and was suspected by police in 120 attacks. In 2003, Takahashi was granted parole despite his own admission that he was at risk to re offend. Randy White, an MP from the Canadian Alliance party, criticized the board for releasing Takahashi, stating that "Is there something I don’t understand about protection of the public?" It was reported that Takahashi's victims will not be told where he will live during his parole because of federal privacy laws. His parole was subsequently revoked in 2013. In 2016, the board denied Correctional Service's request for full parole, instead granting day parole with a number of conditions. Eric Norman Fish was released to a halfway house in 2004 in Vernon, British Columbia. Fish had been serving a life sentence for a 1984 murder. In 2004, Fish was charged with the murder of Jeffrey Drake, whose body was found on the shore of Okanagan Lake. The Royal Canadian Mounted Police admitted that during the six weeks Fish was at large, no alert was issued by police or the parole board. Fish's arrest ignited a national debate on the role of the Parole Board of Canada. The case lead to widespread changes for the police and the parole board. A subsequent investigation by the Parole Board concluded that there was a "sound basis" for his conditional release from prison and that "It is unnecessary to offer any specific direction on change or amendment to policies, practices or procedures." Although the investigation was completed in 2003, it was not released to the public until 2006 (and its release was not announced) and only in a heavily redacted format. In support of the decision to release Moyes, the report repeatedly cited his involvement with native spirituality, despite the fact that Moyes is not a native Canadian. When testifying in court, Moyes "happily admitted that he lied repeatedly to parole and corrections officials for the past 30 years." John Vandoremalen, a spokesman for the Parole board, stated in an interview regarding the investigation that "People can lie. It would not be the first time the board has been deceived." The investigation did not (and was not asked to) determine how Moyes repeatedly managed to fool the Parole board into releasing him. Moyes will be eligible for parole again in 2027 when he is 72. Allan Craig MacDonald was paroled in late 1989 after serving 12 years for murdering a police officer and a taxi driver. In April 1990, MacDonald beat, raped, stabbed, and murdered 21 year old Linda Shaw and set her body on fire. (Although MacDonald was not convicted for this crime (he committed suicide in 1994), his guilt was confirmed by a DNA test in 2005). Michael Hector received full parole after serving half of a 13 year sentence. He had an extensive criminal history, had previously violated parole and had been described in psychological assessments as "a highly criminalized man." In early 1997, approximately 18 months after his release, Hector murdered three people, including a young boy. Kevin Humphrey was granted parole although he had been sentenced to life for robbing and murdering a man in 1983 before fleeing the country. Despite three previous parole violations, Humphrey was paroled again in 2006. In October of that year, Humphrey stabbed Richard Kent multiple times with a folding knife and then slit his throat in a crack house. Although Kent survived, he still has brain injury symptoms and memory problems. Denis Lortie was granted full parole in 1996 after serving 12 years in prison for murdering three people and injuring 13 others. The decision went against the wishes of the victims relatives, although as of 2010, Lortie has not reoffended. Léopold Dion was paroled in 1963. He had been sentenced to life in prison for rape and attempted murder and previously violating parole by sexually assaulting a young boy. Within 18 months of being released, Dion molested 21 children and murdered four of them. Dion was subsequently killed in prison. Chad Bucknell was granted day parole in 2002, six years after he received a life sentence for murdering four people. Bucknell subsequently disappeared until he was recaptured in 2004. Bucknell was granted parole again in 2006 and had so far not been re arrested. Daniel Jonathan Courchene, a known gang member, was kept on parole even though the Board knew that Courchene was repeatedly violating his parole by using intoxicants. While on parole, Courchene and an accomplice attempted to kill a police officer by shooting him in the face, stole several vehicles, and committed a home invasion in which they attempted to kill the owner. In early 2011 a convicted Quebec fraudster, Vincent Lacroix was released after serving 18 months of his 13 year sentence for stealing over $100 million. Sections 125 and 126 of the Corrections and Conditional Release Act allow a narrow set of non violent offenders access to parole after serving one sixth of their sentence. As a response to extensive media coverage and public outcry, the Conservative Party of Canada, at the urging of the Bloc Québécois tabled Bill C 59, a law which end early parole for non violent offenders. The PBC said that between 1995 and 2000, more than 70% of 11,466 offenders released on full parole completed their sentence successfully while about 16% had their parole revoked for breach of conditions and 12.5% had their parole revoked as a result of committing a new offense. In addition, the PBC noted that in the same five year period, over 16,000 prisoners were released for day parole and that of these, nearly 83% were completed successfully, 12% had their parole revoked for breaches of conditions, and only 5.7% were revoked for committing new offenses. Although Correctional Service of Canada insist incidents like those above are rare, a report by the Canadian Police Association revealed that between 1998 and 2003, 66 people have been killed by convicts out on early release. She reached an out of court settlement with several national law enforcement agencies in her civil suit, seeking unspecified financial damages from Fish, the RCMP, Corrections Canada, the Parole Board of Canada and the John Howard Society. Details of the settlement "could not be revealed".