Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Гектор класының британдық жетекші кемесі Гектор 1861 жылы Корольдік фрегат әмірлеген бронефрегаттардың жетекші кемесі болды. 1864 жылы кеме салынып біткеннен кейін, ол Канал флотына тағайындалды. 1867 жылы кеме қайта жабдықталып, қарулану үшін төленді. 1868 жылы қайтадан іске қосылғаннан кейін, ол 1886 жылға дейін оңтүстік округтегі флоттың резервтік кемесінің күзетшісі болып тағайындалды. Ол әдетте Виктория патшаның Уайт аралындағы демалыс үйінде болған кезде оның күзетші кемесі болып қызмет еткен. Хектор 1886 жылы төленді және 1900 жылы қоқыс шығару үшін сатылғанға дейін қойма кемесі ретінде пайдаланылды.
British lead ship of Hector class
HMS Hector was the lead ship of the armoured frigates ordered by the Royal Navy in 1861. Upon completion in 1864, she was assigned to the Channel Fleet. The ship was paid off in 1867 to refit and be re armed. Upon recommissioning in 1868, she was assigned as the guard ship of the Fleet Reserve in the southern district until 1886. She usually served as Queen Victoria's guard ship when the sovereign was resident at her vacation home on the Isle of Wight. Hector was paid off in 1886 and hulked in 1900 as a storage ship before being sold for scrap in 1905.
Дизайн және сипаттама
Гектор класының бронетанкілері, олардың тікелей алдыңғылары сияқты, "Гектор" класы бронефрегаттарының кішірек және арзан нұсқалары ретінде жасалды. Олар қорғаныс класының кемелерінің қосымша броньмен және қуатты қозғалтқыштармен толықтырылған нұсқалары болды. "Хектор" кемесі ұзындығы 85 метрді құраған. Оның ұзындығы 17 метр, суға түсуі 8 метр болатын. Кеме салмағы аса ауыр және ығыстырмалы болды Кемелердің ауырлық орталығы өте төмен және метацентрикалық биіктігі 4 фут (1 м) болды. Олар маневрлеуде ыңғайлы болса да, қатты дөңгелекті.
The Hector class ironclads, like their immediate predecessors, the , were designed as smaller and cheaper versions of the armoured frigates. They were modified versions of the Defence class ships with additional armour and more powerful engines. HMS Hector was 280 feet (85 m) long between perpendiculars. She had a beam of 56 feet (17 m) and a draft of 26 feet (8 m). The ship was overweight and displaced The ships were designed with a very low centre of gravity and had a metacentric height of 4 feet (1 m). While handy in manoeuvering, they rolled quite badly.
Қозғалтқыш
Гектордың Роберт Нейпир және оның ұлдары жасаған 2 цилиндрлі көлденең кері жалғаулы таяқ бу машинасы бар еді, ол 6 метрлік бір винтті қозғалтады. 1864 жылы 23 ақпанда теңізде сынақ жүргізу кезінде Гектордың ең жоғары жылдамдығы кемеде көмірдің бар болуына байланысты болды. Гектор - британиялық темір кеменің алғашқы кемесі. Кеме баркпен жабдықталған, желкенді аймағы бар. Оның түтікшесі желдің қарсылығын азайту үшін жартылай кері тартылатын. Ол кемеге желкен астында басу кезінде соғуды азайту үшін кеме пропеллерін кеме артқы жағына көтеру үшін жасалған, бірақ көтергіш құрал ешқашан орнатылмаған.
Hector had one 2 cylinder horizontal return connecting rod steam engine made by Robert Napier and Sons driving a single 20 feet (6 m) propeller. Six boilers provided steam to the engine at a working pressure of The engine produced a total of During sea trials on 23 February 1864, Hector had a maximum speed of The ship carried of coal, enough to steam at full speed. Hector was the first British ironclad to have her machinery made by her builders. The ship was barque rigged and had a sail area of Her funnel was semi retractable to reduce wind resistance while under sail alone. She was designed to allow the ship's propeller to be hoisted up into the stern of the ship to reduce drag while under sail, but the hoisting gear was never fitted.
Қару-жарақ
Гектор класының кемелері 32 жылмақ оқпен жабдықталуы тиіс еді. Бұлардың ішінде 68 пулемет, 15 -і негізгі палубаның әр жағында, ал жоғары палубада бір-бірінен жоғары және артқы жақтарында. Құрылыс кезінде бұл қару 4 рейдтік 110 фунттық қаптамалы және 24 68 фунттық пулеметке ауыстырылды. Армстронгтың арткы жүктемелі қарулары жаңа дизайнға ие болды және олар үшін көп үміт бар еді. Олардың артық салмағын азайту үшін кемелер толық қаруланбаған, тек жоғарғы палубада 4 110 фунттық және броняның артында негізгі палубада 20 68 фунттық қару-жарақпен жабдықталған. 1861 жылдың қыркүйегінде броньды нысанаға қарсы жүргізілген атыс сынақтары 110 фунттық пушканың 68 фунттық тегіс ұңғылы пушкадан қорғансыз екенін дәлелдеді. Шимноносеки үшін шайқас кезінде және Кагосиманы бомбалау кезінде 1863-1864 жылдары қайталанған зақымдалған жарылыстар әскери-теңіз флотын көп ұзамай қызметтен шығаруына әкелді. 68 фунттық пуляның қатты ұшы шамамен пуляның салмағы шамамен 12° жоғарыда орналасқан. Армстронгтың 110 фунттық арматурасының снарядының салмағы 11,25° биіктікте, оның максималды қашықтығы 11,25° болды. 110 фунттық пуляның салмағы барлық пулялар қатты оқпен де, жарылғыш снарядтармен де атылуы мүмкін. 1867-1868 жылдары "Гектор" кемесі қайтадан 16 7 дюймдік және екі бұрғыланған мылтықпен жабдықталды. Екі 8 дюймдік пулялар төртінші палубада орналастырылды, олар кез келген ауа райында соғыса алады, ал төрт 7 дюймдік пулялар жоғарғы палубада орнатылды. Қалған он екі 7 дюймдік пулялар негізгі палубада орналасты. 15 калибрлі 8 дюймдік пуляның снарядының салмағы 8 кг болды, ал пуляның салмағы 8 кг болды. Оның тұмсығының жылдамдығы 8 мм болды және тұмсығынан номиналды балқытылған темір броньды ену мүмкіндігімен марапатталды. 16 калибрлі 7 дюймдік пуля салмағы мен оқ атуды қамтамасыз етті. Ол брондауды бұза алатын.
The armament of the Hector class ships was intended to be 32 smoothbore, muzzle loading 68 pounder guns, 15 on each side on the main deck and one each fore and aft as chase guns on the upper deck. This was modified during construction to four rifled 110 pounder breech loading guns and twenty four 68 pounders. The breech loading guns were a new design from Armstrong and much was hoped for them. To partially alleviate their overweight condition, the ships were not fully armed and only received four 110 pounders on the upper deck and twenty 68 pounders on the main deck behind armour. Firing tests carried out in September 1861 against an armoured target, however, proved that the 110 pounder was inferior to the 68 pounder smoothbore gun in armour penetration and repeated incidents of breech explosions during the Battles for Shimonoseki and the Bombardment of Kagoshima in 1863–1864 caused the navy to withdraw the gun from service shortly afterwards. The solid shot of the 68 pounder gun weighed approximately while the gun itself weighed The gun had a muzzle velocity of and had a range of at an elevation of 12°. The shell of the 110 pounder Armstrong breech loader weighed It had a muzzle velocity of and, at an elevation of 11.25°, a maximum range of The 110 pounder gun weighed All of the guns could fire both solid shot and explosive shells. Hector was rearmed during her 1867–1868 refit with sixteen 7 inch and two rifled muzzle loading guns. The two 8 inch guns were mounted on the quarterdeck where they could be fought in all weathers and four 7 inch guns were also fitted on the upper deck. The remaining twelve 7 inch guns were carried on the main deck. The shell of the 15 calibre 8 inch gun weighed while the gun itself weighed It had a muzzle velocity of and was credited with the ability to penetrate a nominal of wrought iron armour at the muzzle. The 16 calibre 7 inch gun weighed and fired a shell. It was credited with the nominal ability to penetrate armour.
Қару-жарақ
Гектор класының кемелерінде су желісі бойынша қалың, 216 фут (66 метр) аралықты жауып, кеменің алдыңғы және артқы жағын қорғамайтын темірден жасалған броньды белдік болған. Қарулы оттан қорғау үшін белбеу төменгі палуба деңгейінде әр шетінде 4,5 дюймдік көлденең қалқалармен жабылды. Қару-жарақ су деңгейінен 2 метрдей төменге дейін созылған. Кеменің басты палубасын кеменің барлық ұзындығы бойымен орналасқан бронь қорғайтын. Оның қалыңдығы 4,5 дюйм, ұзындығы 216 фут, қалыңдығы кеменің ұштарына дейін жеткен.
The Hector class ships had a wrought iron waterline armour belt, thick, that covered 216 feet (66 m) amidships and left the bow and stern unprotected. To protect against raking fire the belt was closed off by 4.5 inch transverse bulkheads at each end at lower deck level. The armour extended to 5 feet (2 m) below the waterline. The main deck was protected by a strake of armour that ran the full length of the ship. Amidships, it was 4.5 inch thick for a length of 216 feet and tapered to a thickness of to the ends of the ship.
Қызмет
Хектор кемесі 1861 жылы 8 наурызда Роберт Непьер және оның ұлдары Говандағы кеме жасау зауытында суға салған. 1862 жылы 26 қыркүйекте суға шығарылып, 1864 жылы 22 ақпанда пайдалануға берілді. Оның құрылысына 294 000 фунт стерлинг жұмсалды, оның ішінде құнын төмен бағалаған құрылысшыларға 35 000 фунт стерлинг төленді. Ол 1886 жылы Портсмутта төленген және 1900 жылға дейін жартылай бөлшектеніп, сол жерде қалды, ол қысқа уақытқа торпеда мектебінің HMS Vernon бөлігіне айналды. Гектор британдық әскери кемесінде алғаш рет сымсыз телеграф орнатылды. Кеме 1905 жылы қоқыс шығаруға сатылды.
HMS Hector was laid down on 8 March 1861 by Robert Napier and Sons at their shipyard in Govan. She was launched on 26 September 1862 and commissioned on 22 February 1864. She cost £294,000 to build, including a payment of £35,000 to her builders who had underestimated their costs. She was paid off at Portsmouth in 1886 and remained there, partly dismantled, until 1900 when she briefly became part of the torpedo school HMS Vernon as a store hulk. Hector became the first British warship to have wireless telegraphy installed when she conducted the first trials of the new equipment for the Royal Navy. The ship was sold for scrap in 1905.