Кіріспе

Адамдағы белок Перилипин, сондай-ақ липидтік тамшымен байланысты белок, перилипин 1 немесе PLIN деп те аталады, бұл адамдарда PLIN генінің кодтауындағы белок. Перилипиндер - липидтік тамшылардың бетіне қосылатын ақуыздар туысы. Перилипиннің фосфорилирленуі майлы тіндегі майларды жұмылдыру үшін өте маңызды.

Перилипин ақуыздар туысы

Перилипин - қазіргі кезде алты мүшесі бар гендер отбасының бір бөлігі. Омыртқалы жануарларда жақын туысқан гендерге адипофилин (осылай-ақ майдың дифференциациялануына байланысты белок немесе Перилипин 2), TIP47 (Перилипин 3), Перилипин 4 және Перилипин 5 (осылай-ақ MLDP, LSDP5 немесе OXPAT деп аталады) жатады. Жәндіктер майлы денелерінде LSD1 және LSD2 деген ұқсас ақуыздарды экспресс жасайды.

Эволюция

Перилипиндер ортақ ата-бабалық геннен пайда болды деп есептеледі, ол бірінші және екінші омыртқалы жануарлар геномдарының қайталануы кезінде алты түрлі PLIN гендерін пайда етті.

Құрамы мен құрылымы

[[Файл:Пирилин 1 Құрылымы. Перилипин 1 (А) - ның үштік құрылымының болжамы, ықтимал ингибиторларды болжау үшін үлгіленді. Нитрофенил 2, 3, 4 Три О левулиноил α D маннопиранозид (B) екі құрылымның (C) арасында орнатылатын сутекті байланыстар негізінде осылай болады деп болжалды. оның ішінде 3 - қалың әріппен жазылғандары PKA фосфорилирлеуі арқылы стимуляцияланған липолиз үшін маңызды деп ұсынылды, олар сәйкесінше 1, 5 және 6-PKA фосфорилирлеу орындарына сәйкес келеді. Глютаминдiк қышқылдың құрамындағы ауытқу 307 және 316 қалдықтардың арасында анықталады. Оның екінші құрылымды тек қана жартылай гидрофобты α спиральдері, сондай-ақ тиісті орамдар мен бұрылыстар құрайтыны айтылған. Перлипин 1 бір генмен кодталғанда, мРНК- ні біріктірудің баламалы процестері үш белдік изоформасына (Перилипин А, В және С) әкелуі мүмкін. А және В перилипиндері ортақ N терминал аймақтарын ұсынады, олар C терминал аймақтарында әртүрлі. Нақтырақ айтқанда, перилипин 1 N терминалынан бастап оның ақуыздар отбасына тән PAT доменін, содан кейін 13 қалдықтың қайталанатын тізбесін табуға болады, олар мембраналарды байланыстыруда белсенді рөл атқаратын амфипатиялық спиральді және C терминалы көміртек алдында 4 спиральді бундельді құрайды. Перилипин А- ның липофилді табиғаты тізбенің орталық 25% - ында шоғырланған аздап гидрофобты амин қышқылдарынан пайда болады, бұл белдікті липид тамшысының өзегіне бекітетін аймақ.

Мурин перилипин

Адамның ортологтарынан айырмашылығы, мысық перилипині негізгі құрылымында бірнеше аймақтарды анықтауға болатын 517 амин қышқылынан тұрады. Белсенің ортасында 18 рем (243 260 aa), 23 рем (320 332 aa) және 16 рем (349 364 aa) құрайтын үш орташа гидрофобтық тізбекті (H1, H2, H3) және глютаминді және аспартик қышқылдар қосқанда олардың 19 -ын құрайтын 28 қалдықтан тұратын қышқыл аймақты анықтауға болады. LOCATE бағдарламасы арқылы жасалған болжауға сәйкес, а а 111 мен 182 аралығында амфипатиялық β-пластикалық парақтар құрауы мүмкін 18 қалдық ұзындығы бар бес тізбек табылды. 81, 222, 276, 433, 492 және 517 позициялардағы сериндер 1 -ден 6 -ға дейін нөмірленген фосфорилдеу орындары ретінде PKA үшін, сондай-ақ басқа бірнеше треониндер мен сериндер ретінде 27 фосфорилдеу орындарына дейін қызмет етеді.

Функция

Перилипин - майлы тіннің майды сақтайтын жасушалары - адипоциттердегі липидтік тамшыларды (ЛД) жамылғылайтын белок. Шын мәнінде, PLIN1 ақ майлы жасушаларда көп экспрессияланады. Ол майлы жасушалардың липидті метаболизмін басқарады. Ол базальды және гормондармен стимуляцияланған липолизді реттеуде маңызды функцияларды атқарады, сондай-ақ ірі LD- лардың пайда болуын арттырады, бұл триглицеридтер синтезінің артуын білдіреді. және PLIN1 экспрессиясының төмендеуі липолиздің жоғары жылдамдығымен байланысты. Базальдық жағдайда Перилипин LD- ларды дененің табиғи липаздарынан, мысалы, гормонға сезімтал липазадан (HSL) және майлы триглицерид липазасынан (ATGL) қорғайтын қаптама ретінде әрекет етеді, бұл цитозольді липазалардың LD- да сақталған триацилглицеролға қол жеткізуін азайтады. Липолиттік стимуляция жағдайында PKA белсендіріледі және перилипин А- да 6 серин қалдықтарын (Ser81, 222, 276, 433, 492 және 517) және HSL- де 2 серин қалдықтарын (Ser659 және 660) фосфорилендіреді. Бұл белок O- байланысты ацетилглюкозамин (O GlNac) фракциялары арқылы өзгертілуі мүмкін және араласатын фермент O GlcNAc трансфераза (OGT) болып табылады. ОГТ- нің көп болуы липолизді тежеп, диетамен байланысты семіздікке және бүкіл денедегі инсулинге қарсы тұруға ықпал етеді. Зерттеулер сондай-ақ майлы O GlcNAc сигналдауының шамадан тыс экспрессиясы адамдардағы семіздік пен диабеттің молекулалық экспрессиясы болып табылады деп болжайды.

Жетіспеушілік

Перилипиндік нөлдік тышқандар жабайы типтегі тышқандарға қарағанда көбірек тамақ жейді, бірақ сол диетада жабайы типтегі тышқандарға қарағанда 1/3 аз май алады; перилипиндік нөлдік тышқандар арық, бұлшық ет массасы көбірек. Перилипинсіз тышқандар да лептинді өндіруді күшейтеді және жабайы типтегі тышқандарға қарағанда инсулинге қарсы тұру қабілетін дамытуға бейім. Перилипинсіз тышқандардың май массасы аз және инсулинге төзімділігі жоғары болса да, оларда толық липодистрофиялық фенотиптің белгілері байқалмайды. Адамда зерттеулер PLIN1 жетіспеушілігі липодистрофиялық синдромдарға әкеп соғады деп болжайды, бұл липоциттерде триглицеридтердің оңтайлы жинақталуын бұзады, бұл сөөк бұлшық еттері мен бауыр сияқты тіндерде липидтердің қалыпты емес жинақталуына әкеледі. Бауырдағы липидтердің жиналуы инсулинге қарсы тұрушылық пен гипертриглицеридемияға әкеледі. Ауру науқастарының тән ерекшеліктері: әдеттегіден кіші жидек клеткалары бар тері асты майы, макрофагтардың инфильтрациясы және фиброз. Бұл зерттеулер тұқым қуалайтын липодистрофияның жаңа негізгі түрін растайды және майлы тіндегі липидтік тамшылардың пайда болуында ақаудың ауыр метаболистік салдарларын баса көрсетеді. Әсіресе, 13041A> G және 14995A> T варианттары әйелдерде семіздікке шалдығу қаупіне, ал 11482G> A варианты әйелдерде перилипин экспрессиясының төмендеуіне және липолиздің күшеюіне байланысты.