Кіріспе

Уильям Валлингфордтық (20 маусым 1492 жылы қайтыс болды) - Сент-Олбанс аббатшылығының 47-ші иесі. Ол Англияның Беркшир (қазіргі Оксфордшир) штатындағы Уоллингфордтағы қасиетті Троица монастырында бенедиктиндік монах болған. Ол Джон Стоуктің сүйіктісі болды, 44-ші абат Сент-Олбанс, сонымен қатар Валлингфордтан. 1451 жылы өлім аузында жатқанда, Стоук Уильям мен Томас Уоллингфордқа, оның аға капелланы, 1000-нан астам марка берді, бірақ ол қайтыс болғаннан кейін олар тек 250 марканы ғана есептей алды. Стоктың орнын басқан абат Джон Уитампстед екеуін ақша үшін күдіктенді. Алайда, Уоллингфордтық Уильям кейіннен 1476 жылы Уильям Альбонда қайтыс болғаннан кейін, әббалық қарыздар болған кезде, қаржылай сауаттылығы үшін абат болып тағайындалды. Уильям Валлингфордтық, аббатханаға ақша жұмсап, қарыздан құтылуға тырысты. Ол 733 фунт стерлинг шығындалған Уоллингфорд экраны деп аталатын бас құрбандық үстелін салып, бөлім үйін аяқтады. Оның мүсіндері таралу кезінде жойылып, Виктория дәуірінде ауыстырылды. Тарихшы Джеймс Антони Фрудтің айтуынша, Вильгельм аббатхананы "содомия мен азғындықтың ұясына айналдырды. Бұл кардинал Джон Мортонның паптық бұраны алғаннан кейін Папа Иннокентий VIII атынан тергеу жүргізген есебіне негізделген, бірақ ресми сапардың болғаны белгісіз. Бұл айыпты басқа тарихшы Ф. А. Гаскей сенбейтін деп санады, ол некрологтың "Біздің құрметті әкеміз, аббат Уильям Уоллингфордтан гөрі Құдайға ғибадат етуде ешкім көп қамқорлық көрсетпеді немесе тақуалық іс-әрекеттерінде мейірімділік танытты. Ешкім де сенім, үміт, қайырымдылық сезімдеріне бұдан артық берілмеді. Бұрынғылардың ешқайсысы да осы монастырьдың даңқы мен даңқын арттыратын ғимараттар тұрғызуда осындай жомарттық танытқан жоқ".

Шолу

Уильям Валлингфорд жас кезінен бастап Сент-Олбанс аббатханасында монах болғаннан кейін Сент-Олбанс аббатханасының иесі болды. Ол үйден тек университетте оқып шығу үшін ғана шыққан, мүмкін Оксфордта.

Джон Ветхамстедтің сайлануы

Ол Джон Ветхамстедтің 1452 жылы 16 қаңтарда бір ауыздан сайланғанына үміткер болды. Ветхамстед аббатшылығының барлық кезеңінде Валлингфорд "генералды, архидиаконды" және сонымен қатар камеральды қызметін атқарды. Монахтар арасында фракция қатты қызып кетті, содан кейін немесе кейінірек Валлингфордқа қарсы ауыр айыптар тағылды, олар Ветхамстедтің "Реестрінде" егжей-тегжейлі баяндалған. Алайда, олар, әрине, интерполяция, мүмкін, Валлингфордты қызғанған монах, және Ветхамстед бұл айыптауларға назар аудармай, Валлингфордты барлық кеңселерінде жалғастырды. 1464 жылы ол архидиакон ретінде абат еретиктерді тексеру жөніндегі комиссияға тағайындады. Валлингфордтың иесі болған Рамридж, ол алғаш рет білім беруді қамқорлықпен, он жас монахты өз қаражаты есебінен оқытып, аббатхана ғимараттары мен қазыналарына мол көңіл бөлгені үшін архидекон ретінде танымал болды дейді. Ол аббатхана үшін кітапханадан бастап, тас нан пісіретін үйге дейін 'көптеген жаңа ғимараттарды' салды, ал қираған ғимараттарды жөндеді. Ол сондай-ақ аббатханаға көптеген бай қазыналарды, мысалы, алтын тостаған мен алтынмен өрнектелген қымбат киімдерді сыйлады. Олардың құны 980 марканы құрайтын.

Уильям Альбонның сайлануы

1465 жылы 20 қаңтарда Ветхамстедтің өліміне байланысты, 25 ақпанда Уильям Альбон оның мұрагері болып сайланды, Уоллингфорд сайлауда жетекші рөлді атқарды. 18 наурызда жаңа абат, монахтардың ортақ келісімімен, монастырьдің Валлингфорд преорын құрды. Ол бұрынғы архидиакондық қызметін жалғастырды. 1473 жылы оған басқалармен бірге Сент-Олбанс қаласындағы Санкт-Петер, Сент-Эндрю, Сент-Стефан және Сент-Михаил шіркеулерінің пасторлары мен викарийлерін аралау жөніндегі комиссия берілді. Ол монастырь ғимараттарын күтіп ұстауға қызығушылық танытып, ас үйге 360 фунт жұмсады және сегіз жыл ішінде ферма мен үйлерді жөндеуге мың марка салды. Ол приордың залын салып, оған қажетті заттарды қосты.

Уильям Валлингфордтың сайлануы

1476 жылы 1 шілдеде Аббат Альбон қайтыс болғаннан кейін, 5 тамызда Уоллингфорд бірауыздан оның орнын басуға сайланды. Валлингфордтың тіркелімі 1476 жылдан 1488 жылдың тамызына дейінгі жылдарды қамтиды, бірақ оның соңында кейбір беттер жыртылған. Валлингфорд сыртқы істерге аз қатысқан. Ол Римге шағымданғаннан кейін абат жағында шешілген архиепископ Буркьедің аббатханаға қатысты кейбір талаптарына сәтті қарсылық көрсетті. 1480 жылы Валлингфорд Нортгемптондағы бенедиктиндердің жалпы тарауымен Линкольн епархиясындағы барлық бенедиктиндік монастырлардың қонағы болып тағайындалды, бірақ ол Уильям Хардуик пен Джон Мейнардқа оның орнына сапарды жүргізуді тапсырды.

Тәрбие

Оның аббатшылықты басқаруы қатаң тәртіпке деген құрметпен, жомарттықпен ерекшеленді. Осылайша, ол Джон Лэнгтонды, Тайнемут преорын, өзінің 'Кейіпкерлеріне' мойынсұнбағаны үшін, ол қастандық жасаған діни қызметкердің кешірілуіне куәлік хаттарын берді. Ол кейбір зұлымдарды және олардың балаларын босатты. 1487 жылы Уоллингфорд аббатханаға белгілі бір жеңілдіктер алуға тырысу үшін өзінің архидиакономы Джон Ротебериді Римге жіберді, бірақ бұл миссия сәтсіз болды.

Әлсіз тұстары

Валлингфорд аббатшылығы 15-ғасырдағы монахинизмге тән кейбір әлсіз жерлерді көрсетеді. Бұл екі әлемнің де жақсысын жасауды білдіреді. Аббатхананың бейбіт кеңселері пайдаға тиді. Мысалы, 1479 жылы Уоллингфорд Сент-Олбанс бостандығының сенешалы немесе басқарушысы қызметін, оның барлық сыйақыларымен бірге, Уильям, лорд Гастингске берді, бұл фактіні ескерместен, 1474 жылы Аббат Альбон Джон Форстерге өмір бойына бірдей болды. Үш жылдан кейін Валлингфорд осы кабинетті лорд Гастингс пен Джон Форстерге ортақ берді. Алайда, лорд Гастингс Ричард III-дің жазасын өтегеннен кейін көп ұзамай өлтірілді, ал Форстер, Тауэрде тоғыз айға жуық тұтқындалғаннан кейін, "жазасын жеңілдету үмітімен, өзінің барлық атағын және жоғары мүддесін босатып, босатты. Албандар". Бұл - аббатхананың жай кеңселері өзімшіл мақсаттар үшін пайдаланылғанын көрсететін бірнеше жағдайдың бірі.

Епископтарға деген көзқарас

Валлингфордтың епископтарға деген көзқарасы әдетте татуластырушы, кейде тіпті құлшыныс болды. Осылайша, ол Пемброктегі приорияны жоғалтудан қорыққан кезде, герцог Хамфри, Эдуардтың үш Ланкастерлік алдыңғылары берген гранттарды қайта алуы арқылы, ол кенесары Джордж Невиллге, Эксетер епискобына, өзінің жақсы қызметтерін сұрап, кішіпейілділікпен өтініш жасады және ол арқылы қайта грант алды. Кейіннен епископқа Миддлсекстегі Стэнмор Магнаның ректориясының келесі презентациясы берілді. Раиль мырза Ветхамстедтің "Хроникасының" екінші томының кіріспесінде Валлингфордтың көптеген әрекеттерін тым қатаң түсіндіреді.

Сент-Олбанс пресі

Уоллингфорд аббатлығының басты қызығушылығы - бірнеше жыл бұрын Уильям Кэкстон Англияға әкелген баспа өнерінің Сент-Олбанс қаласына енгізілгендігі. Сент-Олбанс баспасының басқа баспалармен қарым-қатынасының барлық тақырыбы түсініксіз, тіпті Сент-Олбанс баспасының аты мен оның абатпен байланысы белгісіз. Тек 1480 жылдан 1486 жылға дейін бұл белгісіз баспагердің сегіз еңбегі басылып шыққаны белгілі. Олардың ең маңыздысы және соңғысы атақты 'Сент-Олбанс бұрышы' болды [Бернерс, Джулиананы қараңыз]. Сент-Олбанс баспаханасы туралы белгілі болған нәрсе - бұл Уинкин де Уордтың "Сент-Олбанс" кітабын қайта басып шығаруы. Олбанс хроникасы" деген кітапта былай делінген: "Бұл кітапты жинақтап, бір кездері Санкт-Петербургтің мектеп мұғалімі баспаға шығарған. Албан". Валлингфорд пен "Сент-Албанның мектеп мұғалімі" арасында Вестминстердің абысы Джон Эстени мен Вестминстер аббатшылығының көлеңкесі астында жұмыс істеген Уильям Кэкстон арасындағы қарым-қатынас туралы нақты дәлел жоқ. Дегенмен, Сент-Олбанс сияқты кішкентай жерде білімге қатты қызығушылық танытқан абат пен кітаптарды басып шығару арқылы білімді алға жылжытқан "мектеп меңгерушісі" арасындағы тығыз байланыс ықтималдығы өздігінен үлкен және 1480 және 1486 жылдар аралығында басылған сегіз кітаптың екеуінде Сент-Олбанс қаласының қарулары бар екендігі расталады. Мәтінді талқылау үшін қараңыз, Блэйдс пен Дафф. Блэйдс мырзаның пікірінше, мектеп мұғалімі мен аббатхананың арасында ешқандай байланыс жоқ.

Өлім

Уильям 1492 жылы қайтыс болды деп кеңінен мойындалады, өйткені бұл кезде келесі абат билікті қолға алды, бірақ кейбір деректер оның 1484 немесе 1488 жылы қайтыс болғанын айтады.