Ин витро ұрықтандыру (IVF) және интрацитоплазмалық сперма инъекциясы (ICSI) туралы толық ақпарат. Жұмыртқаға сперма тікелей енгізіліп, эмбрион дамытылады.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
In vitro ұрықтандыру процедурасы
In vitro fertilization procedure
Интрацитоплазмалық сперматозоидты инъекциялау (ICSI '/ɪ//k//s//i/ IKsee) – бұл in vitro ұрықтандыру (IVF) процедурасы, онда бір ғана сперматозоид тікелей жұмыртқаның цитоплазмасына жіберіледі. Бұл техника аналық жатырға трансферленетін эмбриондарды алу үшін гаметаларды дайындау мақсатымен қолданылады. Осы әдіспен акросомалық реакция қабылдана қоймайды. Классикалық ЭКО мен ИКСИ арасында бірнеше айырмашылықтар бар. Дегенмен, ұрықтандыруға дейін және одан кейін орындалатын қадамдар бірдей болады. Ұрықтандыру тұрғысынан алғанда, ИКСИ әдісі үшін бір жұмыртқаға бір ғана сперматозоид қажет, ал ЭКО үшін 50 000–100 000 қажет. Бұл себебі акросомалық реакция жүзеге асуы керек және ЭКО үшін мыңдаған сперматозоидтардың қатысуы қажет. Ұрықтанғаннан кейін жұмыртқа алғашқы эмбрионға айналады және одан әрі дамуы үшін жатырға трансферленуі тиіс. ИКСИ арқылы жасалған алғашқы адам жүктілігі 1991 жылы Джанпиеро Палермо және оның командасы тарапынан жүзеге асырылды.
Intracytoplasmic sperm injection (ICSI '/ɪ//k//s//i/ IKsee) is an in vitro fertilization (IVF) procedure in which a single sperm cell is injected directly into the cytoplasm of an egg. This technique is used in order to prepare the gametes for the obtention of embryos that may be transferred to a maternal uterus. With this method, the acrosome reaction is skipped. There are several differences between classic IVF and ICSI. However, the steps to be followed before and after insemination are the same. In terms of insemination, ICSI needs only one sperm cell per oocyte, while IVF needs 50,000–100,000. This is because the acrosome reaction has to take place and thousands of sperm cells have to be involved in IVF. Once fertilized, the egg is transformed into a pre embryo and it has to be transferred to the uterus to continue its development. The first human pregnancy generated by ICSI was carried out in 1991 by Gianpiero Palermo and his team.
Дөңгелек сперматид инъекциясы (ROSI)
Дөңгелек сперматид инъекциясы (ROSI) – ұрықтандыруға қол жеткізу үшін дөңгелек сперматидті жұмыртқа жасушасының цитоплазмасына енгізу арқылы жасалатын көмекші репродукция әдісі. Бұл техника эякулятта сперматозоидтары жоқ (азооспермия) және хирургиялық жолмен сперматозоидтарды алу мүмкін емес болған еркектерге генетикалық әке болуға мүмкіндік береді. Бұл жағдай обструкциясыз немесе секреторлық азооспермия деп аталады, ал обструктивті азооспермияда толыққанды сперматозоид өндірісі жүреді және ұрықтандыруға қабілетті сперматозоидтарды ұрықтан сперматозоидтарды алу (TESE) арқылы алып, ICSI үшін пайдалануға болады. Ал, обструкциясыз (секреторлық) азооспермияда ұрықта сперматозоид өндірісі сперматогенез процесінің әртүрлі кезеңдерінде тоқтатылады. Сперматогенез дөңгелек сперматидтер сатысында тоқтатылған еркектерде, мейоз аяқталған осы дөңгелек жасушаларды цитоплазмаға енгізгеннен кейін жұмыртқа жасушасын сәтті ұрықтандыруға болады. ROSI-нің көптеген техникалық аспектілері ICSI-ге ұқсас болғанымен, екі техниканың арасында маңызды айырмашылықтар бар. Біріншіден, сперматозоидтармен салыстырғанда дөңгелек сперматидтерде анық көрінетін морфологиялық белгілер болмайды және олар жылжымайды. Сондықтан дөңгелек сперматидтерді ұқсас өлшемдегі басқа жасушалардан, мысалы лейкоциттерден ажырату қиын. Сонымен қатар, ROSI үшін қолданылатын тірі дөңгелек сперматидтерді, ал жойылатын өлі дөңгелек сперматидтерді ажырату үшін арнайы әдістер мен дағдылар қажет, ICSI-де мұндай қажеттілік жоқ, себебі сперматозоидтардың тірілігін олардың қозғалғыштығы арқылы оңай бағалауға болады. Жақында Жапонияда 90 және Испанияда 17 сәбидің туғаннан кейінгі дамуы туралы жарияланыммен ROSI-нің еркектердегі толық сперматозоид жоқтығынан туындаған сүйексіздікті емдеудегі клиникалық мүмкіндігі расталды. Туылған нәрестелерді бағалау нәтижесінде ROSI техникасымен байланысты ешқандай аномалиялар анықталған жоқ. Бұл тератозооспермия кезінде де қолданылуы мүмкін, себебі жұмыртқа ұрықтанғаннан кейін сперматозоидтардың қалыптан тыс морфологиясы бластоцист дамуына немесе оның морфологиясына әсер етпейді. Тіпті ауыр тератозооспермияда да микроскоп "қалыпты" морфологиясы бар бірнеше сперматозоидты анықтауға мүмкіндік береді, бұл оңтайлы нәтижеге жетуге көмектеседі. Таңдаудың тағы бір әдісі – MACS техникасы, ол өмірге қабілетті сперматозоидтарды анықтауға қабілетті антиденеге (аннексин V) байланысты шағын магниттік бөлшектерден тұрады. Сперма сынамасы магниттік өріс бар бағанадан өткен кезде апоптоздық сперматозоидтар бағанада тоқтатылады, ал сау сперматозоидтар оның түбінен оңай алынады. PICSI – бұл осы әдістен алынған тағы бір әдіс, айырмашылығы сперматозоидтарды іріктеу процесінде ғана. Бұл жағдайда олар гиалурон қышқылына ұқсас синтетикалық қосылыстың тамшылары бар тақтаға салынады. Қай сперматозоидтар жетілгенін білу үшін олар HA тамшыларына байланысады. Себебі тек жетілген сперматозоидтарда ғана гиалурон қышқылының рецепторы болады, ол қажет, өйткені бұл қышқыл жұмыртқа жасушаларының айналасында кездеседі және сперматозоидтардың осы қышқылға байланысып, оны ыдыратуы керек, содан ғана жұмыртқа жасушасын ұрықтандыруға болады. Жетілген сперматозоидтар іріктелгеннен кейін, оларды жұмыртқа жасушасын микроинъекциялау үшін пайдалануға болады. Гиалурон қышқылымен іріктелген сперматозоидтар тірі бала туу мүмкіндігіне әсер етпейді, бірақ түсік тарту қаупін азайтуы мүмкін.
Round spermatid injection (ROSI) is a technique of assisted reproduction whereby a round spermatid is injected into oocyte cytoplasm in order to achieve fertilization. This technique can be used to enable genetic fatherhood to some men who have no spermatozoa in the ejaculate (azoospermia) and in whom spermatozoa cannot be obtained surgically from the testicles. This condition is called non obstructive or secretory azoospermia, as opposed to obstructive azoospermia, in which complete sperm production does occur in the testicles, and potentially fertilizing spermatozoa can be obtained by testicular sperm extraction (TESE) and used for ICSI. In cases of nonobstructive (secretory) azoospermia, on the other hand, testicular sperm production is blocked at different stages of the process of sperm formation (spermatogenesis). In those men in whom spermatogenesis is blocked at the stage of round spermatids, in which meiosis has already been completed, these round cells can successfully fertilize oocytes after being injected into their cytoplasm. Even though many technical aspects of ROSI are similar to those of ICSI, there are also significant differences between both techniques. In the first place, as compared to spermatozoa, round spermatids do not possess easily perceptible morphological characteristics and are immotile. Consequently, the distinction between round spermatids and other round cells of similar size, such as leukocytes, is not an easy task. Moreover, the distinction between living round spermatids, to be used in ROSI, and dead round spermatids, to be discarded, needs specific methods and skills, not required in the case of ICSI where sperm cell viability can be easily evaluated on the basis of sperm motility in most cases. The clinical potential of ROSI in the treatment of male infertility due to the total absence of spermatozoa has been corroborated recently by a publication reporting on the postnatal development of 90 babies born in Japan and 17 in Spain. Based on the evaluation of the babies born, no abnormalities attributable to the ROSI technique have been identified. It can be used in teratozoospermia, because once the egg is fertilized, abnormal sperm morphology does not appear to influence blastocyst development or blastocyst morphology. Even with severe teratozoospermia, microscopy can still detect the few sperm cells that have a "normal" morphology, allowing for optimal success rate. Another way to perform the selection is the MACS technique, which consists of tiny magnetic particles linked to an antibody (annexin V) which is able to identify more viable spermatozoa. When the semen sample is passed through a column with a magnetic field, apoptotic respermatozoa are retained in the column while the healthy ones are easily obtained at the bottom of it. PICSI is another method derived from this one, the only difference is the selection process of the spermatozoa. In this case, they are placed on a plate containing drops of a synthetic compound similar to hyaluronic acid. We will know which spermatozoa are mature because they will bind to the HA drops. This is because only mature sperm have a receptor for hyaluronic acid, which they need because this acid can be found surrounding the oocytes, and sperm need to be able to bind to this acid and digest it in order to fertilize the oocyte. After the mature spermatozoa have been selected, they can be used for the microinjection of oocytes. Sperms selected by hyaluronic acid has about no effect on whether a live birth results, but may reduce miscarriage.
Тарих
Гаметалық микроманипуляция (эмбриологтарға ICSI-IVF үшін жеке сперматозоидтарды таңдауға және жинауға көмектесетін арнайы құралдар мен инверттелген микроскоптар қолданылатын техника) арқылы дүниеге келген алғашқы бала 1989 жылдың сәуір айында Сингапурда туды. Бұл техниканы Брюссельдің Vrije Universiteit университетіндегі Пол Деврой және Андре Ван Стиртегем басқаратын Репродуктивті медицина орталығында Джанпьеро Палермо әзірледі. Шындығында, бұл жаңалыққа келу оқиғасы болды. Процедураның өзі алғаш рет 1987 жылы орындалды, бірақ ол тек пронуклеарлық сатыға жетті. ICSI арқылы белсендірілген алғашқы эмбрион 1990 жылы жасалды, ал ICSI арқылы алғашқы сәтті туған бала 1991 жылдың сәуіріндегі ұрықтанудан кейін 1992 жылдың 14 қаңтарында дүниеге келді. Sharpe және авторлар 1992 жылдан бері ICSI-нің табысы туралы былай деді: «Осылайша, әйел ерлердің сүексіздігіне қатысты емдеу жүктемесін өз мойнына алады, бұл медициналық тәжірибеде бірегей жағдай. ICSI-нің табысы ерлердің сүексіздігінің себептерін анықтауға назар аудармай, жұмыртқалардың және қабылдағыш эндометрийдің жағдайын жақсартуға бағытталған зерттеулерге көшті, себебі ICSI-нің табысы осы факторларға байланысты».
The first child born from a gamete micromanipulation (technique in which special tools and inverted microscopes are used that help embryologists to choose and pick an individual sperm for ICSI IVF was a Singapore born child in April 1989. The technique was developed by Gianpiero Palermo at the Vrije Universiteit Brussel, in the Center for Reproductive Medicine headed by Paul Devroey and Andre Van Steirteghem. Actually, the discovery was made by a mistake. The procedure itself was first performed in 1987, though it only went to the pronuclear stage. The first activated embryo by ICSI was produced in 1990, but the first successful birth by ICSI took place on January 14, 1992 after an April 1991 conception. Sharpe et al comment on the success of ICSI since 1992 saying, "[t]hus, the woman carries the treatment burden for male infertility, a fairly unique scenario in medical practice. ICSI's success has effectively diverted attention from identifying what causes male infertility and focused research onto the female, to optimize the provision of eggs and a receptive endometrium, on which ICSI's success depends."
Процедура
ICSI әдетте әйелден бір немесе бірнеше ооцитті алу үшін трансвагиналды ооцитті алу процедурасынан кейін жүргізіледі. ICSI IVF кезінде еркек жұбайы немесе донор жұмыртқа жиналған күні сперматозоид үлгісін береді. Үлгі зертханада тексеріледі, егер сперматозоидтар табылмаса, дәрігерлер эпидидимистен немесе ұрықтан сперматозоидтарды алады. Эпидидимистен сперма алу тері арқылы эпидидималдық сперма аспирациясы (PESA) деп аталады, ал ұрықтан сперма алу ұрық сперма аспирациясы (TESA) деп аталады. Сперматозоидтардың жалпы санына қарай, аз немесе көп болса, олар жуу арқылы немесе, тиісінше, көтерілу арқылы немесе градиенттер арқылы сыйымдылықпен қамтамасыз етілуі мүмкін. Процедура микроскоп астында бірнеше микроманипуляциялық құрылғыларды (микроманипулятор, микроинжекторлар және микропипеттер) пайдалана отырып жүргізіледі. Ұсталған пипетка есейген ооцитті микроинжектормен жұмсақ сору арқылы тұрақтандырады. Қарсы жағынан жұқа, қуыс шыны микропипетка қолданылады, оның ұшымен сперматозоидтың құйрығы кесіліп, қозғалмайтын етіп, бір сперматозоидты алу үшін пайдаланылады. Ооцит оолема арқылы тесіледі және сперматозоид ооциттің ішкі бөлігіне (цитоплазмаға) бағытталады. Содан кейін сперматозоид ооцитке жіберіледі. Суреттегі ооциттің шамамен сағат 12-де экструзияланған полярлық денесі бар, бұл оның жетілгенін көрсетеді. Полярлық дене 12 немесе 6 сағатта орналасады, микропипетка жұмыртқаның ішіндегі шпінділді бұзбауын қамтамасыз ету үшін. Процедурадан кейін ооцит жасуша өсіріліміне орналастырылады және келесі күні ұрықтандыру белгілері бар-жоғын тексеріледі. Ал табиғи ұрықтандыру кезінде сперматозоидтар бәсекелеседі, ал бірінші сперматозоид оолемаға енген кезде, оолема басқа сперматозоидтардың кіруіне кедергі келтіріп, қатаңдайды. ICSI кезінде бұл сперматозоидтарды іріктеу процесіне мән берілмейді және сперматозоидтарды эмбриологтар арнайы сынақсыз іріктейді деген алаңдаушылық тудырды. Алайда, 2006 жылдың ортасында FDA эмбриологтарға жұмыртқаны қоршап тұрған гель қабатының (cumulus oophorus) негізгі құрауышы гиалуронанға сперматозоидтың байлануына негізделген ICSI үшін жетілген сперматозоидтарды іріктеуге мүмкіндік беретін құрылғыны мақұлдады. Құрылғыда гиалуронан гидрогелінің микроскопиялық тамшылары дақылдар ыдысына бекітілген. Эмбриолог дайындалған сперматозоидты микроточкаға орналастырады, содан кейін оған қосылатын сперматозоидтарды таңдап алады. Сперматозоидтың жетілуіне қатысты негізгі зерттеулер гиалуронанға байланысатын сперматозоидтардың жетілу деңгейі жоғары екенін және олардың таңдалған сперматозоид популяциясына қарағанда ДНК тізбегінің үзілу деңгейі мен анеуплоидия деңгейі төмен екенін көрсетті. Мұндай сперматозоидтарды іріктеу құралының бренд атауы PICSI. Жақында жүргізілген клиникалық зерттеулер PICSI әдісімен алынған эмбриондарда түсік тартудың күрт азайғанын көрсетті. Бұл процесте "жуылған" немесе "жуылмаған" сперматозоид қолданылуы мүмкін. ICSI циклдерінде имплантацияға көмектесетін прогестеронмен тірі туылғандардың саны айтарлықтай жоғары. Сонымен қатар, GNRH агонистін қосу сәттілік деңгейін арттырады деп есептеледі. Өте жоғары ұлғайтумен сперматозоидты инъекциялау (IMSI) стандартты ICSI-мен салыстырғанда тірі туылған балалардың немесе түсік тартудың санының артуына дәлел жоқ. Стандартты ICSI процедурасының жаңа нұсқасы – Piezo ICSI – зоналық және оолемалық сыну кезінде цитоскелетке түсетін қысымды азайту үшін шағын осьтік механикалық импульстарды (Piezo импульстарын) қолданады. Процедураға арнайы Piezo актуаторлар, микрокапиллярлар және механикалық импульстарды жасуша мембраналарына жеткізу үшін толтыру ортасы кіреді. Мысалы, Piezo техникасы жануарлардың ICSI және жануарлардың ES жасушаларын беру үшін құрылды.
ICSI is generally performed following a transvaginal oocyte retrieval procedure to extract one or several oocytes from a woman. In ICSI IVF, the male partner or a donor provides a sperm sample on the same day when the eggs are collected. The sample is checked in the lab, and if no sperm is present, doctors will extract sperm from the epididymis or testicle. The extraction of sperm from epididymis is also known as percutaneous epididymal sperm aspiration (PESA) and extraction of sperm from testicle is also known as testicular sperm aspiration (TESA). Depending on the total amount of spermatozoa in the semen sample, either low or high, it can be just washed or capacitated via swim up or gradients, respectively. The procedure is done under a microscope using multiple micromanipulation devices (micromanipulator, microinjectors and micropipettes). A holding pipette stabilizes the mature oocyte with gentle suction applied by a microinjector. From the opposite side a thin, hollow glass micropipette is used to collect a single sperm, having immobilised it by cutting its tail with the point of the micropipette. The oocyte is pierced through the oolemma and the sperm is directed into the inner part of the oocyte (cytoplasm). The sperm is then released into the oocyte. The pictured oocyte has an extruded polar body at about 12 o'clock indicating its maturity. The polar body is positioned at the 12 or 6 o'clock position, to ensure that the inserted micropipette does not disrupt the spindle inside the egg. After the procedure, the oocyte will be placed into cell culture and checked on the following day for signs of fertilization. In contrast, in natural fertilization sperm compete and when the first sperm penetrates the oolemma, the oolemma hardens to block the entry of any other sperm. Concern has been raised that in ICSI this sperm selection process is bypassed and the sperm is selected by the embryologist without any specific testing. However, in mid 2006 the FDA cleared a device that allows embryologists to select mature sperm for ICSI based on sperm binding to hyaluronan, the main constituent of the gel layer (cumulus oophorus) surrounding the oocyte. The device provides microscopic droplets of hyaluronan hydrogel attached to the culture dish. The embryologist places the prepared sperm on the microdot, selects and captures sperm that bind to the dot. Basic research on the maturation of sperm shows that hyaluronan binding sperm are more mature and show fewer DNA strand breaks and significantly lower levels of aneuploidy than the sperm population from which they were selected. A brand name for one such sperm selection device is PICSI. A recent clinical trial showed a sharp reduction in miscarriage with embryos derived from PICSI sperm selection. 'Washed' or 'unwashed' sperm may be used in the process. Live birth rate are significantly higher with progesterone to assist implantation in ICSI cycles. Also, addition of a GNRH agonist has been estimated to increase success rates. Ultra high magnification sperm injection (IMSI) has no evidence of increased live birth or miscarriage rates compared to standard ICSI. A new variation of the standard ICSI procedure called Piezo ICSI uses small axial mechanical pulses (Piezo pulses) to lower stress to the cytoskeleton during zona pellucida and oolemma breakage. The procedure includes specialized Piezo actuators, microcapillaries, and filling medium to transfer mechanical pulses to the cell membranes. The Piezo technique itself was for example established for animal ICSI and animal ES cell transfer.
Ауданда көмекпен ұрықтандыру (AH)
Қайталап сәтсіз имплантациядан өткен немесе эмбрионның қалың зона пеллюцидасы (эмбрионды жабатын қабықшасы) бар адамдар ассистенттік зоналық жаруға өте ыңғайлы кандидаттар болып табылады. Процедураның мәні – эмбрионның жатырға қалыпты жағдайда ену мүмкіндігін арттыру үшін зонада тесік жасау болып табылады.
People who have experienced repeatedly failed implantation, or whose experimental embryo has a thick zona pellucida (covering) around the embryo, have ideal candidates for assisted zona hatching. The procedure involves creating a hole in the zona to improve the chances of normal implantation of the embryo in the uterus.
Имплантацияға дейінгі генетикалық диагностика (PGD)
ПГД – бұл 3-ші немесе 5-ші күні эмбрионнан бір немесе екі жасушаны алып, олардың генетикалық талдауын жүргізу процесі. Хромосомалардың қалыптан тыс санының болу қаупі жоғары немесе жеке гендік немесе хромосомалық ақаулар тарихы бар жұбайлар осы процедураға өте ыңғайлы. Қазіргі уақытта ол көптеген генетикалық ақауларды анықтау үшін қолданылады.
PGD is a process in which one or two cells from an embryo on Day 3 or Day 5 are extracted and the cells genetically analyzed. Couples who are at a high risk of having abnormal number of chromosomes or who have an history of single gene defects or chromosome defects are ideal candidates for this procedure. It is used to diagnose a large number of genetic defects at present.
Жетістік пен сәтсіздік факторлары
Сперма инъекциясының тиімді болатын салаларының бірі – вазектомияны қайта жасау. Дегенмен, ICSI-де жүктілік көрсеткіштеріне (және тірі туған балалардың көрсеткіштеріне) әсер ететін факторларға ДНК-ның комета әдісімен өлшенген фрагментация деңгейі, ананың шамадан тыс жасы және сперма сапасы жатады. ICSI тірі туған балалардың санын арттыра ма, әлде ультра-жоғары үлкейтумен (IMSI) сперматозоидтарды іріктеуге қарағанда түсік түсіру қаупін азайта ма, әзірге белгісіз. Әртүрлі техникаларға негізделген 24 ДНК зақымдануының жүйелі мета-талдауында сперматозоид ДНК-сының зақымдануы ICSI салдарынан болатын клиникалық жүктілікке кері әсер ететіні анықталды. ICSI үшін көптеген биохимиялық маркерлердің жұмыртқа клеткасының сапасымен байланысты екені көрсетілді. Мысалы, ICSI-ден кейін ұрықтанбаған жұмыртқа клеткаларының фолликулярлық сұйықтығында цитотоксикалық және тотығу стресінің жоғары деңгейі байқалды, мысалы Cu,Zn супероксид дисмутазасы, каталаза және липопероксидация өнімі 4-гидроксиноненал (4 HNE) ақуыз конъюгаттары.
One of the areas in which sperm injection can be useful is vasectomy reversal. However, potential factors that may influence pregnancy rates (and live birth rates) in ICSI include level of DNA fragmentation as measured e. g. by comet assay, advanced maternal age and semen quality. It is uncertain whether ICSI improves live birth rates or reduces the risk of miscarriage compared with ultra‐high magnification (IMSI) sperm selection. A systematic meta analysis of 24 estimates of DNA damage based on a variety of techniques concluded that sperm DNA damage negatively affects clinical pregnancy following ICSI. Numerous biochemical markers were shown to be associated with oocyte quality for ICSI. For example, it was shown that after ICSI the follicular fluid of unfertilized oocytes contains high levels of cytotoxicity and oxidative stress markers, as Cu,Zn superoxide dismutase, catalase, and lipoperoxidation product 4 hydroxynonenal (4 HNE) protein conjugates.
Асқынулар
Ин витро ұрықтандыру (IVF) және әсіресе ICSI әдісін қолданумен тумыс дефектерінің көбеюі мүмкін деген пікір бар, бірақ түрлі зерттеулердің нәтижелері өзара қайшы келеді. Америка Репродуктивті Медицина Қоғамының практикалық комитетінің қорытынды позициясында ICSI ерлер факторлы сүйексіздікке қатысты қауіпсіз және тиімді емдеу болып саналады, бірақ процедураның өзі немесе процедурадан өтетін ата-аналардағы генетикалық аномалиялардың жоғарылауы салдарынан, таңдалған генетикалық аномалиялар ұрпаққа берілу қаупі артуы мүмкін екені айтылады. Гепатит B жұқтырған әйелдерде ICSI процедурасының ұрпаққа тік жұғу қатысты қауіпсіздігін анықтауға жеткілікті мәлімет жоқ, себебі жұмыртқа клеткасын тесу ұрпаққа тік жұғуға мүмкіндік беруі мүмкін.
There is some suggestion that birth defects are increased with the use of IVF in general, and ICSI specifically, though different studies show contradictory results. In a summary position paper, the Practice Committee of the American Society of Reproductive Medicine has said it considers ICSI safe and effective therapy for male factor infertility, but may carry an increased risk for the transmission of selected genetic abnormalities to offspring, either through the procedure itself or through the increased inherent risk of such abnormalities in parents undergoing the procedure. There is not enough evidence to say that ICSI procedures are safe in females with hepatitis B in regard to vertical transmission to the offspring, since the puncture of the oocyte can potentially avail for vertical transmission to the offspring.
Ұрықтың бақылауы
Тұрақты жүктілік күтіміне қоса, ана жасына, мойын қатпарлығының (нұхал транслуценция) сканилеуіне және биомаркерлерге негізделген жатыр ішіндегі хромосомалық ақауларды (анеуплоидия) тексеру ұсынылады. Дегенмен, ЭКО (ICSI) нәтижесінде туған жүктіліктерде биомаркерлер өзгеретіндіктен, жалған оң нәтижелердің саны артуы мүмкін. Даун синдромын анықтау үшін ЭКО (ICSI) кейін туған бір ұрықты жүктіліктерде түзету коэффициенттері жасалған және қолданылуы керек, бірақ егіз жүктіліктерде мұндай түзету коэффициенттері толыққанды зерттелмеген. Екінші жүктілік қабында өлі ұрық бар, жоғалып бара жатқан егіз жүктіліктерде бірінші триместрдегі тексеру тек ана жасына және мойын қатпарлығының (нұхал транслуценция) сканилеуіне негізделуі тиіс, себебі осы жағдайларда биомаркерлер айтарлықтай өзгеріске ұшырайды.
In addition to regular prenatal care, prenatal aneuploidy screening based on maternal age, nuchal translucency scan and biomarkers is appropriate. However, biomarkers seem to be altered for pregnancies resulting from ICSI, causing a higher false positive rate. Correction factors have been developed and should be used when screening for Down syndrome in singleton pregnancies after ICSI, but in twin pregnancies such correction factors have not been fully elucidated. In vanishing twin pregnancies with a second gestational sac with a dead fetus, first trimester screening should be based solely on the maternal age and the nuchal translucency scan as biomarkers are significantly altered in these cases.