Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Балалық шақтың өзгелігі балалар мен ересектердің өмір сүрген әлемдері арасындағы айтарлықтай айырмашылықтарды және соңғысының көзқарасынан біріншісінің өзгелігін сипаттайды. Бұл айырмашылықтар бала мен ересектердің өміріндегі физикалық, неврологиялық, эмоционалдық, эмоционалдық және тәжірибелік болмыстың әртүрлі жағдайларының күрделі нәтижелерінен туындайды. Бұл балалар географиясына қызықты, өйткені балалардың, айталық, қаладағы тәжірибелері мен тәжірибелері және оның кеңістіктері ересектерден мүлдем өзгеше болуы мүмкін және ересектердің сезімталдығы арқылы қайта құру өте қиын (бұл зерттеуге айқын әсер етеді). Бұл тәсіл ересектер (зерттеушілер) әлемді баланың көзқарасынан түсіну туралы өздерінің мәлімдемелерінде сақ болу керектігін көрсетеді. Бұл екі әлем арасында ешқандай байланыс жоқ деп айтылмайды, керісінше, олар бір мезгілде өте байланысқан және жақын және өте алыс болуы мүмкін. Бұл балалық шақ туралы әдебиеттерде жиі кездесетін тақырып. Балалық шақтың өзгешелігі туралы идеялар кейбір балалардың тәртіпсіз кеңістікке (ересектер қоғамымен басқарылмайтын және жиналмаған) деген сүйіспеншілігімен байланысты. Олар балалық шақты зерттеу мен танудың бір түрі ретінде бала болудың қандай болғанын есте сақтауға тырысудың да әсерін тигізеді. Бұл өте күрделі және көп қырлы процесс, бірақ балалардың дүниелеріне жеңіл кіру мүмкіндігін қамтамасыз ете алмайды. Бұл мәселе балалардың географиялық ортасында сын пікір тудырды.
The otherness of childhood describes the substantial differences between the lived worlds of children and adults, and the otherness of the former from the perspective of the latter. These differences are suggested to emerge from complex outcomes of divergent states of physical, neurological, emotional, affective and experiential being between children's and adults' lives. This is of interest to children's geographies, as children's experiences and practices of, say, a city, and its spaces might be very different from those of adults, and very difficult to recreate through adult sensibilities (this has obvious implications for research). The approach suggests that adult (researchers) need to be cautious in their claims about understanding the world from a child's perspective. It is not claimed that there are no connections between these two worlds, but rather that they can be at once very connected and close and very far apart. This is a common theme in some literature which considers childhood. Ideas of the otherness of childhood have connections with some children's affinity with disordered spaces (those not managed and tidied by adult society) like waste ground in cities. They also have implications for trying to remember what it was like to be a child as a form of research and knowing childhood. This is, at best, a highly complex and multifaceted process which, again, cannot be assumed to give easy access to children’s worlds. This issue has raised some critical response within children's geographies.