Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Доменико Антонио Луиджи Пацифико Никола Балдассаре Консолини:Доменико Антонио Луиджи Пацифико Никола Балдассаре Консолини (7 маусым 1806 - 20 желтоқсан 1884) - итальяндық епископ және кардинал, Киелі орынның дипломаты.
Domenico Antonio Luigi Pacifico Nicola Baldassare Consolini (7 June 1806 – 20 December 1884) was an Italian bishop and cardinal, who served as a diplomat of the Holy See.
Өмір
Сенигалияда туылған ол маркиз Томазо Консолини мен Анжела Грапеллидің төртінші ұлы болды. Алдымен туған қаласында, кейін Римдегі Паптық академияда оқып, Рим Куриясында қызмет етуді бастады. Ол Апостолдық сарайдың үйдегі прелаты және Жақсы басқарудың қасиетті қауымының өкілі болып тағайындалды. Бұл Трент кеңесі қаулыларын түсіндіру мен орындау үшін жауапты болған Кеңестің қасиетті қауымына тағайындалды. Консолини 1832 жылы 20 желтоқсанда Римде епископ болып тағайындалды. Ол діни қызметкер болып тағайындалмай-ақ, епископ болып тағайындалған соңғы католик болды. 1835 жылы Камерино герцогтігіне елшілік өкілі болып тағайындалды, содан кейін Фермо маршінде сол қызметте болды. 1866 жылы 22 маусымдағы консистория кезінде Папа Пий IX кардинал етіп тағайындаған Консолини қызыл шляпаны алды және кардинал-диакон атанды, оның титулдық шіркеуі Домникадағы Санта-Мария шіркеуі болды. Осыдан кейін ол Бірінші Ватикан кеңесінің әкесінің қатарында болды. Пропаганда Фиде кардинал префекті, онда ол келесі он жыл қызмет етті. 1874 жылы ол Рим Папасының Римдік семинариясының префекті болып тағайындалды. Петір мен Пауыл шетелдегі миссионерлер үшін, Азия мен Африкадағы шетелде қызмет еткісі келген Рим епархиясының діни қызметкерлерінің жаңа қоғамы. Ол Рим папасы Лев XIII сайланған 1878 жылғы конклавқа қатысты. Консолини 1884 жылдың 24 наурызынан бастап тоғыз айдан кейін қайтыс болғанға дейін Католик шіркеуінің Камерленгосы болды. Өлгеннен кейін Консолинидің денесі Сант-Эустахио базиликасында ашылып, Римдегі Кампо-Верано зиратына уақытша жерленді. Кейін туыстары оның сүйегін Сенигалияға алып барып, жергілікті Cimitero delle Grazie-ге қайта жерледі.
Born in Senigallia, he was the fourth son of Marchese Tommaso Consolini and Angela Grapelli. He studied first in his native city and later at the Pontifical Academy of Ecclesiastical Nobles in Rome, starting his service in the Roman Curia. He was named a domestic prelate of the Apostolic Palace, and an official of the Sacred Congregation of Good Administration. This was followed by assignment to the Sacred Congregation of the Council, which was responsible for interpreting and enforcing the decrees of the Council of Trent. Consolini was named a bishop, receiving consecration in Rome, on 20 December 1832. He was the last Catholic to be created a bishop without first being ordained as a priest. In 1835 he was named Apostolic delegate to the Duchy of Camerino, followed by serving in the same office for the Marche of Fermo. Appointed cardinal by Pope Pius IX during the consistory of 22 June 1866, Consolini received the red hat and was named Cardinal Deacon, with his titular church being the Church of Santa Maria in Domnica. After this He was a Council Father at the First Vatican Council. Cardinal Prefect of the Propaganda Fide, in which he served for the next ten years. In 1874 he was also appointed a Prefect of the Pontifical Roman Seminary of Sts. Peter and Paul for the Foreign Missions, a new society of priests of the Diocese of Rome who wished to serve overseas in Asia and Africa. He participated in the conclave of 1878 which elected Pope Leo XIII. Consolini was Camerlengo of the Catholic Church from 24 March 1884 until his death nine months later. After his death, Consolini's body was exposed at the Basilica of Sant'Eustachio, being buried temporarily in the Campo Verano cemetery in Rome. Later, his relatives took his remains back to Senigallia, where they were reburied at the local Cimitero delle Grazie.