Кіріспе
Халықтың жүрісі Өмір үшін діни сапар - бұл бейбітшілік белсенділері Дейл Джеймс Аутхаус пен Памела Блокки О'Брайен ұйымдастырған жеке және саяси іс-қимыл, ол АҚШ пен Кеңес Одағы арасындағы таяудағы ядролық соғыс қаупіне назар аудару үшін ұйымдастырылды. Жобаны Еуропалық деңгейде ұйымдастырушы - бұрынғы Еуропалық парламент мүшесі және Франция жасыл партиясының негізін қалаушыларының бірі Соланж Фернекс. Бейбітшілік жорығы саяси топтардың көпшілігінен қолдау тапты. Орташа және либералды президент Джимми Картер және консервативті Алабама губернаторы. Джордж Уоллес мақтау хаттарын немесе құттықтау хаттарын тапсырғандардың бірі болды. Ағзалар Ақ үйде Рейган әкімшілігінің лауазымды адамдарымен, сондай-ақ Рев. Джесси Джексон. 1984 жылы 1 наурызда Калифорния штатының Пойнт-Консепшен қаласында басталған бұл топ 1985 жылдың соңында Венгрияда аяқталып, сол кездегі Шығыс Германия мен басқа елдер топтық визаларын бас тартқаннан кейін, шамамен 7000 мильді басып өтті. Кейбір мүшелері Женева саммитіне қатысып, пойызбен Мәскеуге, Ресейге және Варшаваға сапар шегіп, ресмилер мен басқалармен кездесіп, көптеген бейбіт хаттар мен басқа да материалдар жинады.
Өмірбаян
1984 жылы ядролық қару-жарақ жарысы қарқынды түрде өрбіді. Кейбір АҚШ басшылары Кеңес Одағына қарсы ядролық соғыста жеңіске жету мүмкіндігін айтты. АҚШ президенті Рональд Рейган мен КСРО премьер-министрі Константин Черненко соңғы төрт жылда кездеспеген. Еуропаға Берлиндегі дуал мен темір пердеден екі жақта да ядролық қару орнатылған еді. Әскери жұмылдыру Шығыс-Батыс шекаралары бойымен, әсіресе 1983 жылдың қыркүйегінде Корея әуе желісінің 007 рейсін түсіргеннен кейін күшейді. Ұлттық қауіпсіздік мұрағатының 2013 жылы жариялаған құпия құжаттар АҚШ пен бұрынғы Кеңес Одағының көшбасшылары "күмәнсіздік, соғысушылық және соқыр қателік арқылы" осы елдерді бұрыннан мойындалғаннан гөрі ядролық соғысқа жақындататынын көрсетті. "Атом ғалымдарының бюллетені" газетінде 1947 жылдан бері ядролық соғыс қаупі туралы хабарлап келе жатқан "Ақырет сағаты" 1984 жылы түн ортасына үш минут қалғанда қойылады. Бұл уақыт соңғы 30 жыл ішінде сағат түн ортасына ең жақын уақыт болды, ал 1972 жылы АҚШ пен бұрынғы Кеңес Одағы SALT I келісімін жасасқанда ол 12 минутқа жақын болды. Саяси көшбасшылар тіпті сөйлеспегендіктен, шешуші кезең азаматтардан ерекше іс-әрекет талап етті. Шығыс пен Батыс арасындағы қабырғаны бұзудың бір әдісі - батыс және шығыс елдерінен бейбітшілік жүрісі болды, оның бірнешеуі 1980 жылдардың басында болды. Халықтың жүрісі - терең оңтүстіктегі ұзақ жолдан өтетін жалғыз жол. Оны негізінен басқа да ұзақ мерзімді бейбітшілік науқандарына қатысқан Аутхаус және бейбітшілік, адам құқықтары және әлеуметтік әділдік жобаларын ұзақ уақыт ұйымдастырған және Халықаралық татуласу қауымдастығының мүшесі О'Брайен ұйымдастырды. Аутхаусты бейбітшілік жолында 30 жыл бойы жалғыз жүрген Peace Pilgrim әйелінің әсері де қатты әсер етті.
Жүру шараларының қорытындылары
1984 жылдың 1 наурызында бірнеше адам Консепшен нүктесінен жүре бастады. Қатысушылар Аризона, Нью-Мексико, Техас арқылы, одан соң терең оңтүстікке қарай жол жүріп, бірнеше адамды жинады. Кейбіреулері бірнеше сағат, басқалары бірнеше күн немесе апта, ал аздары бірнеше ай бойы жүрді. 1984 жылдың қараша айында жоба Вашингтонға жеткен кезде негізгі жүргіншілердің саны жетіге жетті, Нью-Йорк қаласына кірген кезде бірнеше басқа толық уақытты адамдар қосылды. Жол бойында жүздеген адамдармен, соның ішінде үкімет қызметкерлері мен діни басшылармен кездесті. Олар Рейган әкімшілігінің Белі үйдегі лауазымды адамдарымен кездесуден басқа, Вашингтондағы Кеңес, Польша және Шығыс Германия елшілігінің өкілдерімен сөйлесіп, олардың жүріп-тұруына виза алуды талап етті. Олар Берлин қабырғасының арғы жағындағы адамдарға тарату үшін адамдардан хаттар, өлеңдер, суреттер және басқа да бейбітшілік хабарларын жинады. 1985 жылдың қаңтар айында мүшелері Дублинге (Айрландия) ұшып барып, Ұлыбритания, Франция, Бельгия және бұрынғы Батыс Германия арқылы жүріп, саяси және діни басшылармен және қарапайым адамдармен кездесті. Бірнеше жүз адам оларды Аахен қаласына дейін жетіп, жергілікті жасыл партия мүшелері ұйымдастырған қарсы алу шарасына қатысты. 1985 жылы маусымда олар Шығыс Германияға кіруден бас тартылып, шекара маңындағы қаладағы ескі диірмен үйіне қоныстанды. Бірнеше аптадан кейін олар Австрияның Вена қаласына дейін жаяу жүріп, одан кейін Будапештке және Венгрияның басқа қалаларына пойызға мініп, үкіметтің Венгриядағы бейбітшілік комитеті ұйымдастырған экскурсияға қатысты. Олар тағы да Мәскеуге ұшып бару үшін визадан бас тартты. 1985 жылы Рейгэн мен Михаил Горбачевтің Женевадағы саммиті өткеннен кейін бірнеше мүшелер Швейцарияның Женева қаласынан Мәскеуге пойызбен барды. Олар Кеңес Одағының бейбітшілік комитетінің мүшелерімен және басқалармен кездесіп, хаттар мен суреттер таратты.
Салдары
Кейбір қатысушылар осыған ұқсас жобаларға қосылуды жалғастырды, соның ішінде Жаһандық ядролық қарусыздану үшін Ұлы бейбітшілік науқаны және 1987 жылы Үндістанда Prem Kumar ұйымдастырған халықаралық бейбітшілік шеруі. Кумар "Халық жүрісі" тобымен бірге 10 500 шақырым жерді аралап, төрт жыл бойы Ирландия мен Ұлыбританияда жүрді. Берлиндегі дуал құлап, Кеңес Одағы тараған кезде, 1991 жылы "Ақырет сағаты" 17 минутқа дейін көтерілді. Бірақ 2020 жылы бұл уақыт екі минуттан төмендеді. Бір қатысушы, журналист Кевин Джеймс Шей, жобаның ішкі тарихы туралы Walking through the Wall деп аталатын кітап жазды. Кітап 2002 жылы Халықаралық PeaceWriting Award сыйлығын жеңіп алды, оны Файеттвилл, Арканзас штатының OMNI Бейбітшілік, Әділет және Экология орталығы және Джорджтаун университетінің Бейбітшілік және Әділет зерттеулер қауымдастығы қолдады. Шей жобадан түскен көптеген құжаттарын Свартмор колледжіне сыйға тартты.
Бейбітшілікке арналған топтық жүрістер
Көптеген бейбітшілік жүрістері топты қамтиды. Солардың ішінде мыналар бар: Сан-Францискодан Мәскеуге бейбітшілік үшін шеру, 1960 61. Қауіпті әрекеттерге қарсы комитетпен ұйымдастырылған бұл сапарға Сан-Францискодан 16 адам шығып, Нью-Йоркке алты ай ішінде жетті. Еуропадағы тағы да көп адам осы жобаға қосылды. Көптеген жобалардан айырмашылығы, олар Ресей арқылы жүре алды. Ең ұзақ жол, 1978, Тіршілік үшін ұзақ жол, 1980. Бұл америкалықтар Калифорниядан Вашингтонға дейінгі жобаларды жүргізді, олар қоршаған ортаны қорғау мәселесі мен жергілікті жерлерді қорғау туралы хабардар болды. Мәскеуге саяхат 1981 83. Бұл бейбітшілік жүрісі батыс жағалауда Санта-Круз, Калифорниядан Бангор, Вашингтонға дейін қысқа жобадан басталды. Кейбір мүшелер бірнеше ай бойы сол жерде демалды, содан кейін ел бойынша жүріп, 1981-82 жылдың қысында Бостонда қалды. Шерушілер Ұлыбритания, Франция, Бельгия және бұрынғы Батыс Германияны аралап, Чехословакия мен Польшада жүру үшін виза алу үшін шекарадағы ауылға тоғыз ай бойы тоқтауға мәжбүр болды. Кейбіреулері Ресейдің қалаларына пойызбен де барды. Бейбітшілік діни жорығы, 1982 83. Сиэтлден Израильге дейінгі 6500 шақырымдық жолды иезуит әкесі бастады . Джек Моррис пен Фр. Джордж Забелька, Жапонияға атом бомбасын түсірген ұшқыштардың пасторы. Еуропалықтардың бейбітшілік парызын орындау, 1984. Еуропалық және американдық бейбітшілік белсенділері Бангордан Вашингтонға дейін жүріп, Линкольн мемориалдық бассейнінің айналасында 10 мыңдай суреттен тұратын таңғажайып тізбекті көрсетті, онда Германиядағы зымыранға қарсы наразылық білдірген адамдардың үлкен саны көрсетілген. "Сызықта" 1984 жыл. Жаяу жүргіншілер ядролық қаруды тасымалдайтын пойыздардың Бангордан Шарлстонға дейінгі бағытын қадағалады. Бұл сапарға Лос-Анджелестен 1200 адам шықты, бірақ екі аптадан кейін олар ішкі және қаржылық қиындықтар салдарынан шөлге түсіп қалды. 500-дей жүргінші қайта ұйымдастырып, жүріп кетті, олардың 400-і Вашингтонға дейін барды, ал тағы бірнеше жүз адам соңғы аяққа қосылды. Кейбіреулері Еуропаға барып, 1987 жылы Ресейдегі кеңестік-америкалық жүріс-тұрыстың бір бөлігі болды. Бірнеше жүз адам Үндістанның Ахмадабад қаласынан Нью-Делиге дейін 600 шақырым жол жүріп, бейбітшілік пен ауылды дамыту үшін аттанды. Жобаны "Барлығының достары" ұйымы ұйымдастырды. Бейбітшілік пен өмір үшін дінаралық діни сапар, 1994 95. Бұл сапарды Ниппонзан Мёходжи Дайсанга есімді жапон буддасы монахтары бастады. 1000-нан астам адам әр түрлі уақытта Босниядағы соғыс аймақтары мен Израильдің, Батыс жағалаудың, Иорданияның, Ирактың, Камбоджаның, Вьетнамның және Филиппиннің қиындыққа тап болған жерлерінен өткен 3000 шақырымдық жол бойына аттанды. Бейбітшілікпен бейбітшілік, 2002 жыл. Бейбітшілік пилигримінің әсерінен бір топ әйелдер Калифорниядағы Берклиден Вашингтонға дейін шамамен 3500 шақырым жүріп келді.
San Francisco to Moscow Walk for Peace, 1960 61. Organized by the Committee for Non Violent Action, about 16 people started from San Francisco and walked to New York in six months. More people joined in Europe, and the project, led by pacifist leaders A. J. Muste and Bradford Lyttle, covered some 5,900 miles in just ten months. Unlike numerous projects, they were able to walk through Russia. The Longest Walk, 1978, Long Walk for Survival, 1980. These Native American led projects from California to Washington, D. C., raised awareness for environmental issues and protection of native sites. A Walk to Moscow, 1981 83. This peace walk originated from a shorter project along the West coast from Santa Cruz, Calif., to Bangor, Wash., in 1980. Some members rested there for a few months, then continued across the country, staying in Boston for the winter of 1981 82. Walkers trekked across the United Kingdom, France, Belgium and the former West Germany, before having to stop for nine months in a border village to negotiate for visas to walk in Czechoslovakia and Poland. Some also traveled to cities in Russia by train. Bethlehem Peace Pilgrimage, 1982 83. This 6,500 mile walk from Seattle to Israel was led by Jesuit Fr. Jack Morris and Fr. George Zabelka, the pastor for the airmen who dropped the atomic bombs on Japan. Peace Pilgrimage of Europeans, 1984. European and American peace activists walked from Bangor to D. C., where they displayed an amazing chain of about 10,000 photographs around the Lincoln Memorial pool showing the massive number of people protesting missiles in Germany. On the Line, 1984. Walkers traced the route of trains carrying nuclear weapons from Bangor to Charleston, S. C.
Great Peace March for Global Nuclear Disarmament, 1986. About 1,200 long term walkers began from Los Angeles, but they bogged down two weeks later in the desert under internal and financial problems. Some 500 marchers reorganized and continued to walk, with about 400 of those making it all the way to D. C. and several hundred more joining for the final leg. Some kept going in Europe and were part of the Soviet American walk in Russia in 1987.
International Walk in India, 1987 88. Several hundred people walked 600 miles from Ahmedabad, India, to New Delhi for peace and rural development. The project was organized by Friends of All, an organization founded by Prem Kumar. Interfaith Pilgrimage for Peace and Life, 1994 95. Led by Nipponzan Myōhōji Daisanga Japanese Buddhist monks, this walk started in Auschwitz, Poland, and ended in Nagasaki, Japan. More than 1,000 people joined at various times along the 3,000 mile walk that passed through war zones in Bosnia, as well as troubled parts of Israel, the West Bank, Jordan, Iraq, Cambodia, Vietnam and the Philippines. Peace by Peace, 2002. A group of women inspired by Peace Pilgrim walked about 3,500 miles from Berkeley, Calif., to D. C.