Кіріспе
Кувейт сәулет өнері - 18-ші ғасырдың басында құрылған Кувейттің бірегей сәулет стилі. Мұнай табылғанға дейін Кувейттің экономикасы теңіз саудасына, кеме жасау, кербен саудасына және інжу-маржан өнеркәсібіне байланысты болды. Мұнайдың ашылуы экономиканы жақсартты, бұл экономикалық өсуге мүмкіндік берді.
Тарих
Кувейт қаласы 18-ғасырда бес қақпалы қабырғамен қоршалған, бірақ 1952 жылы жаңа бас жоспар жүзеге асырылған кезде бұзылған. Қала қабырғасынан басқа, Кувейт екі бекініспен қорғалған: біреуі қалада, екіншісі "Қызыл бекініс" деп аталатын Джахрада. Кувейттің дәстүрлі құрылыс материалдары теңізден жиналған тас немесе қалың саз гипспен қапталған қиыршық тас, саз кірпіш және кейде Кора тасы болды. Ағаш өте сирек кездесетін, бірақ шығыс Африкадан әкелінген мангровтық бағаналар, сондай-ақ Үндістаннан алынған кейбір басқа да ағаштар шатырлар үшін пайдаланылды. Ертедегі Кувейт сәулет өнерінің құрылымы салыстырмалы түрде қарапайым және интуитивті болды, үйдің жеке өмірін сақтауға баса назар аударылды. Үйлердің сыртқы көрінісі қарапайым, негізгі, ал көркемдік элементтерінің көбісі есіктер мен терезелерде кездеседі. Бұл үйлер Кувейт қоғамының қоғамдық және тығыз байланыстағы табиғатын қамтамасыз ету үшін бір отбасының әртүрлі мүшелерін, әдетте үй иесінің еркек балалары мен олардың әйелдерін орналастыру үшін жеке бөлмелерге бөлінді. Басқа араб елдерінде сияқты, отбасылардың жиналатын орны ретінде қызмет еткен орталық соттарды табуға болады. Кейбір отбасыларда, көбінесе бай отбасыларда, бірнеше аулалары болады, ал олардың үйлері де үлкен болады. Кейіннен, 18 ғасырда, Осман стиліне сәйкес, Басрадан қалаға жеткен Кувейт саудагерлерінің үйі салынды. Османдық ерекшеліктерге ағаш экранмен немесе машрабиямен қоршалған ағаш балкондар және кейде еуропалық мотивтерді қамтитын ағаш есіктер кірді. Қаланың қатты ыстық ауасы көпшіліктің үйіне жел ұстағыш пен желдеткіш орнатуды қажет етті. Сондықтан кейбір үйлерге жел ұстайтын құрылғы орнатылды. Саяси тұрғыны Льюис Пелли Кувейтті 1860 жылдары былай сипаттады: Таза, белсенді қала, кең және ашық басты базар және осы белдеудің бойымен созылып жатқан көптеген қатты тас үйлер және онда 20 000 тұрғын бар, араб және парсы саудагерлерін өзіне тартады. барлық жағынан оның билігінің әділдігі мен сауда еркіндігі арқылы. Қала ішінде бірнеше мешіт бар, олардың көпшілігі бірнеше рет қайта салынды. Кувейттегі ең көне мешіттер - 1772 және 1773 жылдар аралығында салынған Әлхамис мешіті және 1797 жылы салынған Абд Әл-Раззағ мешіті. 9 ғасырға дейін минареттер сирек кездесетін, олар кішкентай шаршы мұнаралардан тұратын, шатырлары кішкентай шатырлармен жабылған. 1952 жылы Minorprio, Spenceley and MacFarlane британдық жоспарлау фирмасы Кувейттің алғашқы бас жоспарын жасауға жалданады. Бұл жоспар Эбенезер Ховардтың "Бақ қала" және фирманың "Жаңа қалалар" тәжірибесіне негізделген. Кувейттегі қазіргі заманғы сәулет әдетте халықаралық стильде, бірақ Таяу Шығыс тақырыптарымен байланысты бірнеше ғимараттар бар. Кувейттің қазіргі заманғы сәулетінің ең танымал мысалдарының бірі - шар тәрізді су резервуарынан жоғары орналасқан биік тік конусты шпильдерден тұратын су мұнаралары. Кувейт мұнарасы Кувейттің ең көрнекті сәулет жетістігі болып саналады. Кувейт мұнаралары 1978 жылы аяқталды және оны VBB, Sune және Джо Линдстром, Стиг Эгнелл және Björn & Björn Design (Malene Björn) жобалады. Құвейт мұнаралары мен су мұнаралары бірігіп, су инфрақұрылымын біріктіреді. Жоба 1978-1980 жылдардағы сәулет өнерінің Ага Хан сыйлығына ұсынылды. Кувейттің Ұлттық Ассамблеясы да даниялық сәулетші Йорн Утзон жобалаған және 1972 жылы аяқталған ескерткіш ғимарат.
A clean, active town, with a broad and open main bazaar, and numerous solid stone dwelling houses stretching along this strand and containing some 20,000 inhabitants, attracting Arab and Persian merchants from all quarters by the equity of its rule and by the freedom of its trade. Within the city, there were a number of mosques, most of which have been rebuilt several times. The oldest mosques in Kuwait are the Alkhamis Mosque, built between 1772 and 1773, and the Abd AlRazzag Mosque built in 1797. Before the 9th century, minarets were rare, consisting of small square towers covered with small roof canopies. In 1952, the British planning firm of Minorprio, Spenceley and MacFarlane were hired to design the first master plan of Kuwait. The plan was based loosely on Ebenezer Howard's Garden City and the firms experience with New Towns. Modern architecture in Kuwait is mostly in the International style, although there are several buildings that demonstrate a relationship with Middle Eastern themes. One of the most well known examples of Kuwaiti modern architecture is the water towers, consisting of tall pointed conical spires above a spherical water tank. Kuwait Towers is also considered Kuwait's most prominent architectural achievement. Kuwait Towers were completed in 1978 and designed by VBB, Sune and Joe Lindström, Stig Egnell, and Björn & Björn Design (Malene Björn). Together, the Kuwait Towers and the water towers serve as a connected water infrastructure. The project was nominated for The Aga Khan Award for Architecture 1978 1980 Cycle. The National Assembly of Kuwait is also a landmark building, designed by the Danish architect Jørn Utzon and completed in 1972.